Bebek isimleri
www.bebekisimleri.gen.tr
bebek isimleri
Erkek isimleri :
 A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | İ | I | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z
Kız isimleri :
 A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | İ | I | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z
Otomatik Ara :
rastgele isim arama
Ana Sayfa Erkek isimleri Kız isimleri En güzel bebek isimleri En güzel erkek isimleri En güzel kız isimleri Alevi isimleri İsim arama



Bebek isminin önemi
Kur-an'da geçen bebek isimleri
Allah'ın 99 ismi
Bebek ismi nasıl konulur
Bebeğin kulağına ismin okunması
Bebeklere isim neden verilir
İsim ne zaman konulmalıdır ?
Bebek isminin önemi
Bebeğin nüfusa kayıt ettirilmesi


Dini isimler

Web sitemizde dini isimlere ulaşabilirsiniz, bebeğiniz için en güzel isimleri seçerek, karar vermenize yardımcı olabiliriz.

İsim Anlamı Cinsiyet Puan
Abdulbaki Sonsuz, ebedi olan ve ölmenin kendisi için sözkonusu olmadığı. Allah'ın kulu-Allah'ın isimlerinden, (bkz. Baki) Erkek 0
Abdurrahman Abdurrahman Arapça kökenli erkek ismi Abdurrahman anlamı: Rahman'ın kulu. Rahman; dünyada her canlıya, mü'min-kafir ayırdelmeksizin herkese merhamet eden. Allah'ın isimlerindendir. Abdurrahman İbn Avf: Sahabedendir Erkek 386
Abidin İbadet edenlerZeyne'lAbidin'den kısaltma isim ad. Zeynelabidin: Hz. Ali'nin torunların­dan biri, ibadet edenlerin ziyneti. Erkek 311
Adem 1. Allah'ın yarat­tığı ilk insan, insan soyunun atası ve ilk peygamberi. 2. Adam. 3. İyi, temiz kimse. Âdem (a.s.) ilk insan ve ilk isimlendirilen varlık. Kur'an'da Hz. Adem'in 25 yerde ismi geçer. Erkek 370
Aden arapça kökenli olup, Cennet Bahçesi anlamındadır. Erkek 620
Adnan Cennette ölüm­süzlüğe kavuşan kimse. Erkek 275
Affan Kötü şeylerden kaçınan, kötülüklerden uzaklaşan, te­miz. Ashab'dan bu ismi kullananlar olmuştur. Erkek 352
Agah Bilgili, haberli, uyanık, afif. Vakıf olmuş, malumatlı. Agah Efendi: (17441824). Türk dev­let adamı. Erkek 410
Ahi 1. Ahi ocağına mensup olan kimse. 2. Cömert, eliaçık. Ahi Benli Hasan. Türk şairi. Yavuz döne­minde yaşamış ve Şirinu Perviz mes­nevisini yazmıştır. Erkek 257
Ahmed Çok, en çok övülmüş, methedilmiş. Kur'anı Kerim'de Saf suresinin 2. ayetinde: Hz.İsa, İsrailoğullarına: "...adı Ahmed olan peygamberi de müjdeleyici ola­rak geldim" şeklinde geçen isimlen­dirme ile Peygamberimizin isimlerin­den birisi olarak anıldı ve kullanılma­ya başlandı. Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır. Ahmedi Muh­tar, Hz. Muhammed (s.a.s). Erkek 334
Ahmet Övülmeye değer/ Beğenilmiş / Allah'a şükreden Erkek 614
Ali 1. Yüce, ulu, yüksek. 2. Hz. Ali: Ebu Talib'in oğlu. Pey­gamberimizin amcazadesi ve kızı Fat­ma (r.anha)'nın kocası. Dördüncü ha­life. Erkek 651
Ali Haydar 1. Arslan, esed, gazanfer, şir. 2. Cesur, yiğit adam. 3. Hz. Ali'nin lakabı. Erkek 42
Alican Ali ve can isimlerinin bir araya gelmesinden meydana gelmiştir (bkz. Ali ve Can). Erkek 334
Alişan Şan ve şerefi yüce olan. Erkek 0
Alişir Aslan Ali Erkek 422
Aliye Yüce, yüksek, bir şeyin en yukarısı, tepesi (bkz. Ali). Erkek 374
Alpaslan Arslan gibi cesur ve yiğit, savaş beyi. Büyük Sel­çuklu hükümdarı. Selçukluların en büyük zaferi sayılan Malazgirt zaferi onundur (l071). Erkek 310
Alper (bkz. Alp). Erkek 333
Alperen Yiğit, baha­dır. Erkek 418
Altemur Demirin korlaşmış kırmızı hali. Erkek 815
Amine Gönlü emin, kal­binde korku olmayan Peygamber'in (s.a.s) annesinin adı. (bkz. Emine). Erkek 415
Amine Kevser Amine isminin anlamı :Gönlü emin, kal­binde korku olmayan Peygamber'in (s.a.s) annesinin adı. (bkz. Emine)

Kevser isminin anlamı :1. Maddi ve manevi çokluk, kalabalık nesil. 2. Cennette bir havuzun ırmağın adı. 3. Kur'anı Kerim'de en kısa sure
Erkek 232
Amine Meryem Amine isminin anlamı :Gönlü emin, kal­binde korku olmayan Peygamber'in (s.a.s) annesinin adı. (bkz. Emine)

Meryem isminin anlamı :1. Abid. İbadete düşkün insan. 2. Hz. İsa'nın annesi
Erkek 375
Amir 1. Mamur eden, şen­lendiren. 2. İmar olunmuş. 3. Devlete ait. 4. Kendisine bağlı görevliler bu­lunan. Amir b. Abdullah b. Mes'ud: Tabiindcndir. İslam fıkıh bilgini. Erkek 353
Ammar 1. Memur eden. 2. Bayındırlaştıran. (bkz. Amir) Ammar b. Yasir. Sahabeden. İlk müslüman olanlardandır. Çok işkence gör­dü. Habeşistan'a hicret etti. Annesi ilk İslam şehidcsi Sümeyye (r. anha)'dir. Erkek 355
Aras ege ArasKalın Yün, At kılı anlamında (Aras nehri)
Mert1. Özü, sözü doğru yiğit. 2. Erkek insan.
Erkek 339
Asaf 1. Vezir. 2. Erdem, ileri görüşlülük, yönetimde başarı. Hz. Süleyman'ın ünlü veziri. Süley­man (a.s.)'ın en çok güvendiği kişiydi. Neml suresinde anlatılanlar Asaf üze­rine yorumlandı. Daha sonra padişa­hın vezirlerine Asaf unvanı verildi. Erkek 550
Asım 1. Yasak, yanına yaklaşılamayan. 2. Günahtan, haram­dan çekinen. 3. İffetli, afif, ismetli, perhizkar. Asım b. Umeyr: (749). İs­lam komutanlarından. Maveraünnehir fethine katıldı ve yiğitliğiyle ün saldı. Erkek 443
Asuman Gök, sema, fe­lek. Asuman ile Zeycan hikayesinin erkek kahramanı. Doğu Anadolu'da yaygın olarak anlatılır. Erkek ve ka­dın adı olarak kullanılır. Erkek 417
Aşkın 1. Geçkin, aşmış olan. 2. Ölçüyü kaçıran, coşkun. 3. Fazla. 4. Sonra. 5. Benzerlerinden da­ha üstün Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 472
Ata 1. Baba. 2. Soyun geçmişte yaşamış ferdi. 3. Vermiş, veriş. Bağışlama, ihsan. 4. Yesevi ta­rikatında mürşid. Ata b. Ebi Rabah: Fıkıh alimi (Mekke 733). Ebu Meysere b. Ebu Hüseyin elFikri'nin azatlı kölesiydi. Birçok hadis rivayet etmiştir. Erkek 357
Atalay (bkz. "Ata"). Ünlü, namlı, şöhretli. Atalay Mah­mut, Türk güreşçi. Balkan, Avrupa, Dünya ve Meksika Olimpiyatları şampiyonu oldu (1968). Erkek 320
Ataullah Birleşik isim Allah'ın bağışladığı, hediye et­tiği, ihsanı, lütfü. Ataullah Efendi. (Arapzade). Osmanlı Şeyhülislamı (17191785) Şam, Mekke, İstanbul kadılıklarında bulundu. Erkek 229
Avşar Oğuzların önemli bir kolu. Büyük Selçuklu Devleti'nin kurulması ve yakındoğunun Türkleşmesinde büyük rol oyna­mışlardır. Erkek 322
Aygül Ay'ın gülü. Erkek 373
Aykan Soylu, asil, te­miz kişi. Erkek 318
Aykut 1. Kutlu, uğurlu ay. 2. Karşılık, mükafat. Erkek 387
Ayşe Yaşayan. Rahat yaşayan. (Geniş bilgi için bkz. Aişe). Erkek 853
Aytekin Ay şehzade­si, ay prensi. Erkek 380
Ayvaz 1. Arapça ivaz ke­limesinin bozulmuş şekli. 2. Eskiden kibar konaklarda yemek servisi yapan ve sokak işlerinde kullanılan Vanlı Ermenilere verilen ad. Ermeni uşak. 3. Karagöz perdesinin belli başlı tip­lerinden biri. 4. Köroğlu destanında bir kahraman. Erkek 296
Baha 1. Güzellik, zariflik. 2. Parıltı. 3. Alışma, dadanma Bahailik mezhebinin kurucusu. Erkek 342
Bahadır Cesur, yiğit, bağatur. Timur soyundan Hindistan'da hükümdarlık yapmış Türk lider. Erkek 395
Bahattin Dinin güzelliği. Erkek 245
Barış 1. Savaşsızlık durumu. 2. Savaştan sonra silah bırakma, uzlaşma sulh. 3. Dirlik, düzenlik. Erkek 485
Batın Allah ın 99 isminden biri Erkek 378
Battal 1. Cesur, kahraman. 2. Pek büyük. 3. İşe yaramaz, hantal. 4. İşsiz. Battal Gazi: Emevilerin VII. yy. Bizans'a düzenledikleri sefer ve savaşlarda ün salmış komutanı. Erkek 226
Batu Üstün gelen, gücü yeten, galip. Erkek 409
Bedir Dolunay, ondört gecelik ay. Erkek 306
Behcet Sevinç, güler yüzlü, şirin. Erkek 0
Behlül 1. Çok gülen, çok gülücü. 2. Hayır sahibi, çok iyi adam. 3. Bir İslam sofisi, Behlüli Dana. Harun erReşid'in kardeşinin adı olup, delice hareketleriyle meşhur olmuştur. Erkek 267
Behnan Güleç, güleryüzlü, iyi huylu ve daima gülen adam. Erkek 296
Behram 1. Merih yıldızı. 2. Her ayın 20. gönü. 3. Acem pehlivanlarından birinin adı. 4. İran hükümdarlarından birkaçının adı ki en meşhuru yaban eşeği avına pek düşkün olan "Behram Gûr"dür. Erkek 293
Behzat Soyu güzel, doğuştan asil. Erkek 296
Bektaş 1. Akran. 2. Eş, müsavi Bektaşi: Hacı Bektaş Veli tarikatına mensubolan kişi, Horasan'da gelip Anadolu'ya yerleşen Hacı Bektaş Veli tarafından kurulduğu ileri sürülen tarikata mensup ilk zamanlan bilinmeyen bu tarikat, sonradan batıni bir hüviyet kazanmıştır. Erkek 281
Belemir Peygamber Efendimiz’in(S.A.S) en sevdiği çiçek Erkek 372
Bestami Bir Evliya İsmi Erkek 267
Beşir 1. Müjde getiren müjdeci. 2. Güleryüzlü güleç adam. Kur'ani bir kavramdır. İnsanlara Allah'ın emir ve nimetlerini, cennet ve mükafatı haber veren peygamberler ve Kur'an için kullanılmıştır. Erkek 269
Betül Nisa Nisa :1. Kadınlar. 2. Kur'anı Kerim'in 4. suresi.
Betül :1. Bakire. 2. Erkekten çekinen, erkeklere yaklaşmayan namuslu kadın. 3. Ayrı kök salan fidan. 4. Hz. Meryem'in lakabı. 5. Hz. Muhammed (s.a.s)'in kızı Hz.Fatıma'nın lakabı.
Erkek 336
Bilal Su gibi ıslatan, ıslatış, ıslaklık. Bilal b. Raba: İslamın ilk müezzini, Habeş asıllı olup İslamı köle olarak ilk kabul edenlerden birisidir. Erkek 448
Buğlem Cenneti müjdeleyen melek Erkek 602
Cem 1. Toplama, biraraya getirme, yığma. 2. Hükümdar, şah. 3. Süleyman Peygamberin lakabı. 4. Büyük İskender'in lakabı. Cem Sultan: Fatih Sultan Mehmed'in Çiçek hatundan olma oğlu (14591495). Erkek 465
Cenab "Yan"manasına gelir. Şeref, onur ve büyüklük terimi olarak kullanılır. Hazret, Cenabı Hakk, Cenabı Halik, Allah Dil kuralı açısından "b/p" olarak kullanılmaktadır. Erkek 267
Cevdet 1. İyilik, güzellik. 2. Olgunluk. 3. Büyüklük. 4. Tazelik. 5. Kusursuzluk. Cevdet Paşa: Osmanlı devlet adamı. Tarihçi ve hukukçu (18221895). Erkek 260
Ceylin Cennetin kapısı , cennete açılan kapı Erkek 682
Cezmi 1. Cezm ile ilgili. 2. Kati karar ve niyete ait. 3. Kesmek. Erkek 227
Cihad 1. Din uğrunda düşmanla savaşma. 2. İslam uğrunda çalışma. Cihad müslümanlara farz kılınmıştır. Mallarıyla, canlarıyla savaşan mü'minler övüldüğü gibi, bu mücadele uğruna canını veren kişi şchidlik makamıyla yüceltilip taltif edilmişlerdir. Kur'an'da defalarca tekrarlanan bir emirdir Dil kuralına uygun olarak "d/t" olarak kullanılmaktadır. Erkek 234
Cihangir Dünyaya egemen olan, dünyayı zabteden kimse. Fatih. Osmanlı şehzadelerinin ortak adıdır. Erkek 423
Cübeyr Küçük kahraman, küçük yiğit. Sahabe isimlerindendir. Erkek 218
Çelebi 1. Efendi, nazik ve kibar. 2. Şehir terbiyesi almış okuryazar kimse. 3. Osmanlı devletinin ilk devirlerinde şehzadelere verilen unvan. Musa Çelebi, Süleyman Çelebi Mevlevi tarikatının başı bu adla anılırdı. Mevlana veya Hacı Bektaş soyundan olan kimse. Erkek 239
Dai Dua eden, duacı, hak dine çağıran. Erkek 274
Damre Peygamberimizin erkek süt kardeşinin ismidir. Anlamı bilinmiyor. Erkek 446
Danişmend Bilgili, âlim. Erkek 202
Davut Er. Kendisine kitap olarak Zebur'un gönderildiği büyük peygamberlerden biri. Kur'an-ı Kerim'de 16 yerde ismi geçer. - Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. Erkek 395
Derviş 1. Allah için alçakgönüllülüğü ve fukaralığı kabul eden veya bir tarikata bağlı bulunan kimse. 2. Fakir ve muhtaç kimse. 3. Daha çok lakap olarak kullanılır. Erkek 236
Dilhan Gönülden söyleyen, içten konuşan. Erkek 318
Ebral Ebral :İffetli kadın. Erkek 1137
Ebubekir Deve yavrusunun babası Hulefai Raşidin'in ilkidir. Hz. Ebubekir'in lakabı. Rasûlullah (s.a.s)'ın nübüvvetinden önce de sonra da en yakın arkadaşı olmuştur. Erkek 251
Ecehan (bkz. Ece). Erkek 240
Ecvet En cömert, varını yoğunu dağıtan. En iyi olan. Erkek 274
Edhem Karayağız atTürk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır. İbrahim Edhem: İslam tarihinde meşhur sofi Erkek 216
Efe 1. Ağabey, büyük kardeş. 2. Yiğit, cesur. 3. Kabadayı. Erkek 422
Efken Düşkün. Erkek 297
Eflin Cennete açılan kapı Erkek 754
Ekmel l. Daha, pek kamil, mükemmel ve kusursuz olan. 2. En uygun, en eksiksiz. 3. Ekmeli Enbiya: Hz. Rasûlullah (s.a.s). 4. Dinin tamamlanması. Maide suresi ayet, 3. Erkek 327
Ekrem 1. Daha, en kerim. 2. Çok şeref sahibi, pek cömert, çok eli açık. Ekremü'lEkremin: Cenabı Hak. (Alak suresi: 3 ). Erkek 357
Elise Elisa = Elyesa: Benî İsrail Peygamberlerindendir. Benî İsrail ise; günden güne Kitabullah’ı dinlemez olmuştu. Cenab-ı Hak Asuriye Devleti’ni onlara musallat eyledi. Sonra Yunus (A.S.) Asuriye içinde Ninova şehrinde Peygamber oldu Erkek 695
Elvan Levnler, renkler, çok renkli, polikrom Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 386
Elvin Cennet çiceği, Gökkuşağının her bir tayfına verilen isim, Sıcak Erkek 400
Elyase Kuran-ı Kerimde adı geçen bir peygamber. Erkek 365
Emced Çok şerefli, ve haysiyet sahibi. Erkek 265
Emin 1. Korkusuz kimse. 2. Emniyette olan. 3. İnanan, güvenen. 4. İnanılır, güvenilir. 5. Şüpheye düşmeyen, kati olarak bilen. 6. Emanet olarak idare edilen dairelerin başı. - 7. (Hz. Muhammed (s.a.s) ve Cebrail'in adı. Erkek 0
Emir 1. Bir kavmin, bir şehrin başı. 2. Büyük bir hanedana mensup kimse. 3. Peygamberimizin soyundan gelen. 4. Kumandan. 5. Abbasi devletinde başkomutan. 6. Osmanlı devletinde beylerbeyi ve Tanzimat'tan sonra sivil paşalığın ilk derecesi. Erkek 589
Emre Aşık. Mübtela. Vurgun. Erkek 563
Enes 1. İnsan. 2. Enes b. Malik: (Basra 709). Rasûlullah (s.a.s)'den çok hadis nakleden sahabelerdendir. Hicretten sonra annesi onu, 10 yaşındayken Rasûlullah (s.a.s)'ın hizmetine vermiştir. Rasûlullah (s.a.s)'ın vefatına kadar yanında kalmıştır. 97107 yaşına kadar yaşadığı rivayet edilmektedir. Erkek 778
Engin 1. Ucu, bucağı görünmeyecek kadar çok geniş. 2. Denizin kıyıdan çok uzaklarda bulunan geniş bölümü, açık deniz. 3. Değer ve fiyatı düşük olan. 4.Yüksekte olmayan, alçak yer. Erkek 332
Enver Daha nurlu, en nurlu, çok parlak. Erkek 412
Ercümend Muhterem, şerefli, itibarlı. Erkek 223
Erdem 1. Fazilet. 2. Maharet, hüner. 3. Liyakat. 4. Usta gemici. 5. İnsanın ruhsal yetkinliği. Erkek 403
Ergün 1. Yumuşak uysal kimse. 2. Sulu kar, sulu saf kar. Erkek 0
Erhan İyi, adaletli hükümdar. Erkek 280
Erkam Rakamlar, sayılar, yazılar. Erkam b. Erkam: İlk müslüman olan sahabilerden birinin adı. Peygamberimiz ve müslümanlar Mekke döneminde bir müddet çalışmalarını gizlice Erkam'ın evinden yürüttükleri için, evi İslâm tarihinde meşhur olmuş ve günümüze Daru'lErkam olarak ulaşmıştır. Erkek 331
Erkan 1. Bir topluluğun ileri gelenleri, büyükler, üstler. 2. General ya da amiral aşamasındaki askerler. 3. Yol, yöntem, adet, usûl. 4. Temel esaslar. Rükünler, direkler. Erkek 373
Erkin Serbest, hür. Erkek 290
Erman 1. Arzu, istek. 2. Yerinme, pişman olma. Erkek 296
Erol Erkek ol "Er" ve "ol" kelimelerinden birleşik isim. Erkek 560
Ertuğrul Dürüst, doğru, yiğit Ertuğrul Gazi: Osmanlı hanedanının kurucusu. Osman Bey'in babası. Erkek 384
Esat Çok uğurlu ve mutlu. Erkek 455
Esed Aslan, gazanfer, cesur. Erkek 0
Eslem Eslem :Daha sağlam, en selâmetli, en sâlim. Erkek 0
Esved Siyah, esmer. Erkek 0
Eşref En çok şerefli, itibarı en çok yüksek olan. Erkek 0
Etem Kusursuz, noksansız. Erkek 0
Evran Baht, büyük yılan. Erkek 261
Eymen Daha uğurlu, çok talihli, hayırlı. Sağ taraftaki. Erkek 0
Eyüp Tevbe eden, hatalarına pişman olan. Erkek 376
Eyüpensar peygamber efendimizin s.a.vashabı kiramından dan olan zat Erkek 253
Ezrak Mavi gözlü. Gök rengi saf ve temiz su Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 268
Fahreddin Dinin övdüğü, diniyle övünen. Dinin seçkini. Fahreddin Razi: (Rey 1149Horat 1209). Müfessir, kelamcı. Dilbilimci. Fizikçi. Tıpçı. Erkek 253
Falih 1. Felaha eren, başarı kazanan, muradına eren. 2. Toprağı süren, eken. Erkek 263
Faris 1. Atlı (süvari). 2. Binici, ata binmekte maharetli. 3. Ferasetli, anlayışlı. 4. İran'ın güneyindeki Şiraz vilayeti. Erkek 309
Faruk 1. Haklıyıhaksızı ayırmakta güçlü olan. 2. Doğruyu yanlıştan ayıran. 3. Keskin Hz. Ömer'in lakabı; haklıyı haksızdan ayırederek adaleti tam yerine getirmekte ün kazandığı için "Faruk" kelimesiyle adlandırılmıştır. Erkek 468
Fasih Güzel, düzgün ve açık konuşan. Erkek 202
Fatih 1. Fetheden, açan. 2. Bir ülkeyi, şehri veya kaleyi zapteden kimse. 3. Hüküm veren anlamında, Cenabı Hakk'ın sıfatlarından biridir. A'raf suresi 89. ayet İstanbul'u fetheden yedinci Osmanlı padişahı Sultan Mehmet Han'a bu fethinden ötürü verilen unvan. Erkek 488
Fatin 1. Zeki, anlayışlı. 2. Zihni açık, kavrayışlı. Uyanık. Erkek 240
Fatma Sütten kesme / Aslı Fatima Erkek 624
Faysal 1. Keskin hüküm, karar. 2. Halletme, neticelendirme. 3. Keskin kılıç. 4. Hakim. Erkek 255
Fazlı 1. Değer, üstünlük, iyilik, fazilet, lütuf. 2. Fazla, ziyade, artık, baki. 3. İki sayının birbirinden olan farkları. 4. İlim ve irfan sahibi. 5. Âli, cenablık, ihsan, cömert. 6. Olgunluk. Erkek 292
Fazlullah Allah'ın fazlı, erdemi, lütfü. Erkek 180
Feda Kurban olma, gözden çıkarma. Erkek 290
Fedai l. Canını esirgemeyen, mühim bir maksat uğrunda canını vermeye hazır bulunan. 2. Allah yoluna başkoymuş. Erkek 311
Feramuş Unutma, hatırdan çıkma, nisyan. Erkek 252
Feramuz Şanlı, şerefli, ün kazanmış. Erkek 289
Ferhan 1. Sevinçli, mesut. 2. Şen, memnun. Erkek 354
Ferhat Sevinç, neşe. (bkz. Ferhad). Erkek 272
Feridun 1. Sekizinci gök. 2. Pişdadilerin 6. padişahı olup Cemşid sülalesinden demirci Gave'nin yardımıyla Dahhakı Mari'yi öldürmüştür. Lakabı Ferruh'tur. Erkek 261
Feridüddin Dinin feridi, tek, eşsiz, kıyas kabul etmez kimse. Erkek 243
Ferman 1. Emir, buyruk. 2. Padişah tarafından verilen yazılı emir, berat, buyrultu. Erkek 302
Ferruh 1. Uğurlu, kutlu. 2. Mübarek. 3. Aydınlık insan (bkz. Mübarek). Erkek 292
Fettah 1. Açan, açıcı, zafer kazanmış, üstün gelmiş. 2. Kullarının kapalı işlerini açan, Cenabı Hakk'ın isimlerinden. Erkek 243
Feyyâz Feyz, bereket ve bolluk veren. Erkek 0
Feyzullah Allah'ın feyzi, bolluğu, bereketi. Erkek 378
Fidan 1. Yeni yetişen körpe ağaç. 2. Fidan boylu: İnce uzun mütenasip. Erkek 322
Fuat Kalb, gönül. Erkek 305
Furkan Hakkı, batıldan, doğruyu yanlıştan ayırma, tefrik. Erkek 571
Fuzuli 1. Boşuna, yersiz, lüzumsuz, haksız. 2. Boşboğaz lüzumsuz işlerle uğraşan. 3. Yetkisi olmadığı halde başkası namına tasarrufta bulunan Fuzuli Mehmed:XVI. yy. 'da yaşamış büyük Türk şairlerinden. Çağatay edebiyatı da dahil olmak üzere, Türk edebiyatının birçok sahalarında kuvvetli tesir ve nüfus sahibidir. Türkçe, Arapça, Farsça, manzum, mensur birçok eserleri vardır. Bunlar arasında "Leyla ve Mecnun" mesnevisi çok meşhurdur. Erkek 271
Gazanfer 1. İri arslan, şir. 2. Cesur, yürekli, yiğit adam. 3. Hz. Ali'nin lakabı. Erkek 256
Gazi 1. Allah yolunda savaşan kişi. 2. Gaza sırasında yaralanan kimse. 3. Gaza sırasında yararlıklar gösteren kumandanlara verilen unvan. 4. 2. Mahmud zamanında çıkarılan altın sikke. Erkek 290
Gevheri Pırlanta gibi temiz insan. Erkek 210
Geylani cennetin ilk çıkan kirazı Erkek 745
Gıyas Yardım eden Erkek 0
Giray Kırım hanı. Erkek 0
Gülcan Gül gibi güzel, canlı Erkek 928
Gülendam Gül endamlı, gül boylu, nazik, güzel endam. Erkek 385
Gülistan 1. Gül bahçesi, güllük. 2. Azerbaycan'da Karabağ bölgesinde bir mevki. Erkek 399
Gülsün Yaşam boyu yüzü hep gülsün anlamında Erkek 304
Gültekin Genç delikanlı, nazik. Erkek 265
Gülten Gül tenli, gül vücutlu. Erkek 337
Gürbüz Toplu, güçlü dinç erkek. Erkek 0
Habbab Seven, sevgili, dost. Erkek 350
Habil Habil. Hz. Adem'in oğullarından, Kabil'in kardeşi, Kabil tarafından öldürülmüştür. Yeryüzünde ilk öldürülen kişidir. Erkek 303
Hacib Birinin bir yere gitmesine engel olan. 2. KapıcıTürk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır. Erkek 191
Hafi 1. Çok ikram eden, insanı güler yüzle karşılayan. 2. Yalınayak yürüyen, koşan adam. Erkek 310
Hafid Erkek torun. Erkek 218
Hafza Hz. Ömer'in kızı. Hz. Peygamberin zevcelerinden, Ümmü'1-Mü'minin Erkek 362
Hakan 1. Eski Türk ve Moğol hükümdarlarının kullandığı unvanlardan biri, hanlar hanı. 2. Kağan. Erkek 390
Hakem 1. Bir uzlaşmazlığın halli için tarafların üzerinde anlaştıkları kimse. 2. Çeşitli yarışmaları, müsabakaları idare eden kimse. 3. Jüri, bir yarışmada değerlendirme yapan kimse. 4. Allah'ın isimlerinden. Hüküm veren, karar veren, bütün meselelerin kendisine döndüğü hüküm sahibi. Erkek 227
Haki ı. Yeşile çalan koyu sarı renk, toprak rengi. 2. Topraktan, toprağa mensup. Mütevazi kişi. Erkek 241
Hakkı 1. Doğruluk ve insaf sahibi. 2. Bir insana ait olan şey. 3. Dava, iddiada hakikate uygunluk. 4. Emek. 5. Pay, hisse. 6. Layık, münasip. Erkek 296
Haldun Devamlılar, sürekli olanlar. Erkek 263
Halife 1. Halef, naib. 2. Hz. Peygamber'in vekili ve dünyadaki müslümanların başı olan kimse. Erkek 257
Halil Samimi dost, Allah'ın dostu. Erkek 476
Haluk İyi huylu, insaniyetli, geçim ehli olan. Erkek 294
Hamdullah Allah'ın övgüsü. Erkek 240
Hammad 1. Çok hamdeden, çok şükür ve dua eden. Hammad b. Ebu Süleyman: Hadisçi. Tabiindendir. Erkek 221
Hamza 1. Arslan. 2. Heybetli, azametli demektir Hz. Peygamber'in amcası, Mekke döneminde müslüman olmuş, Uhud Savaşı'nda Vahşi tarafından şehid edilmiştir. Erkek 424
Han Hakan veya hakana bağlı hükümdar. Erkek 341
Handan 1. Gülen, gülücü. 2. Güler yüzlü, sevimli. Erkek 435
Hanefi İmamdı Azam Ebu Hanife'nin mezhebinden olan. Hanefi mezhebine mensup kişi. Erkek 260
Hani Yumuşaklık ve vakar sahibi. Erkek 306
Hasan Güzellik, iyilik, hüsn sahibi olmak. Hasan b. Ali b. Ebi Talib: Ali (r.a.)'nin büyük oğlu. Peygamber Efendimizin torunu. Kur'an'da geçen kelimelerdendir. Erkek 595
Haseki Hükümdarların hizmetine tahsis edilmiş şahıs ve zümrelere verilen ad. Erkek 253
Hasibi Cömert, hayırhah. Erkek 213
Hasin Kuvvetli, sağlam, muhafaza eden. Erkek 234
Haşim 1. Haşmetli, gösterişli, muhteşem. 2. Kuru ekmek kırıntısı doğrayan Ezen, kıran, yaran, parçalayan Beni Haşim Hz. Peygamber'in (s.a.s) soyu. Erkek 320
Haşmet İhtişam, gösterişlilik, heybet, büyüklük Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. Erkek 241
Hatem 1. Mühür, üstü mühürlü yüzük. 2. En son. 3. Hatemü'lEnbiya: Peygamberlerin sonuncusu, Hz. Muhammed. 4. Halemi Tai: Arap kabileleri arasında tanınmış "Tayy" kabilesine mensup ve cömertliğiyle meşhur olan "İbn Abdullah b. Sa'd"ın lakabı. 5. Çok cömert olan. Erkek 362
Hatip Hitabeden, güzel söz söyleyen. Erkek 272
Hattab Çok güzel konuşan ve nasihat eden. Erkek 876
Hava Nur HAVVANURUN ANLAMI HAVVA ALLLAHIN İLK YARATIĞI KADIN NURUN ANLAMI İSE IŞIK PARILTI EN GÜZEL ANLAMINDADIR Erkek 479
Hayali 1. Hayal niteliğinde ya da hayal ürünü olan. 2. Kanuni Sultan Süleyman devrinin büyük şairlerinden biri. Erkek 211
Haydar 1. Arslan, esed, gazanfer, şir. 2. Cesur, yiğit adam. 3. Hz. Ali'nin lakabı. Erkek 335
Hayrani Erkek 267
Hayreddin Dinin hayırlı eylediği mübarek kıldığı insanTürk dil kuralları açısından "d/t" olarak kullanılır. Erkek 210
Hazım Hazmeden, hazimli, ihtiyatlı, akıllı, işinde gözü açık, sağlam olan. Erkek 344
Hıra Suudi Arabistan’daki Hz.Muhammed’in peygamberlik görevini aldığı Hira Dağı Erkek 630
Hızır 1. Yeşil. Yeşillik. 2. Kehf suresinde 5981. ayetlerde bahsi geçen ve Hz. Musa'nın onunla buluşarak imtihan olunduğu şahsın müfessirlerin ekseriyetinin üzerinde ittifakla durdukları ismi. Hızır hakkında çok çeşitli rivayetler vardır. Erkek 291
Hicabi (bkz. Hicab). Erkek 289
Hilmi Yumuşak huylu, sakin tabiatlı. Erkek 340
Himmet 1. Gayret, emek, çalışma, çabalama. Yüksek irade. 2. Ermiş kimsenin tesiri. 3. Türk dil kuralları açısından "d/t" olarak kullanılır. Erkek 262
Hira Suudi Arabistan’daki Hz.Muhammed’in peygamberlik görevini aldığı Hira Dağı Erkek 0
Hişam Nisam elMelik: Emevi halifesi. Erkek 216
Hud Hz. Hud (a.s). Ad kavmine gönderilen peygamberKur'an'da ismi geçen 24 peygamberden biridir. Dalalet ve sapıklık içinde olan kavmini ıslah için çok uğraştı fakat onlar, Hud'a inanmadılar ve ani bir fırtına ile yok olarak tarihten silindiler. Erkek 245
Hulusi 1. Halis olan, saf, iç temizliği. 2. Samimi, candan(bkz. Halis). Erkek 314
Hurşid Güneş, aftab, mihr, şems Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır. Erkek 246
Huzeyfe Küçük testici, çömlekçi çırağı. Erkek 532
Hüccet 1. Senet, vesika, delil. 2. Seçkin alimlere verilen unvan Hüccetü'lİslam: Gazali. Erkek 0
Hüdavendigar Hükümdar, sultan, âmir, hâkim. Erkek 230
Hüdayi Hüdânın kulu. Erkek 0
Hümayun Mübarek, mutlu, padişaha olan. Erkek 161
Hüsameddin 1. Dinin keskin kılıcı. 2. Mevlana'nın halifesi olan Hüsameddin Çelebi, Mevlana'nın Mesnevi'yi dikte ettirdiği kişidir Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. Erkek 300
Hüseyin 1. Küçük sevgili. 2. Hz. Muhammed (s.a.s.)'in torunu, Hz. Ali'nin küçükoğlu. Erkek 442
Hüsrev 1. Padişah, hükümdar, sultan. 2. Hüsrev şirin masalının erkek kahramanı Hüsrev: Eserlerini daha çok Farsça yazmış bir Türk şairi ve edibi olup 12531325 yıllan arasında Hindistan'da yaşamıştır. Erkek 0
Islam 1. Muhammed(s.a.s)'e nazil olan ve kendisi tarafından insanlığa tebliğ edilen din, Allah'ın en son dini. 2. Allah'a teslim olma, onun emirlerine uyup, yasaklarından kaçınma. 3. İyi geçinme, barış içinde olma. Erkek 0
İhsan 1. İyilik etme. 2. Bağış bağışlama. 3. Verilen bağışlanan şey. 4. Lütuf, iyilik. Erkek 381
İhvan . 1. Sadık, samimi candan dostlar. 2. Aynı tarikata mensup insanlar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 0
ikra HZ. Muhammed (S.A.V) inen ilk Vahy. Oku Anlamına Geliyor. Yaradan Rabbi'nin Adı ile Oku (ikra) Erkek 402
İkrime Kerem sahibi, cömert. Erkek 726
İlhami (bkz. İlham). Erkek 324
İlker İlk doğan çocuk. Erkek 378
İmadeddin . 1. Dinin direği. Daha çok unvan olarak kullanılırTürk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır. Erkek 0
İmam 1. Namazda kendisine uyulan kimse. 2. Önde bulunan, önayak olan kimse. 3. Halife. Devlet başkanı. 4. Mezhep kuran yüksek dereceli alim. 5. Hz. Ali neslinden gelen. 6. İmamı Âzam: Hanefiyye mezhebinin kurucusu. Erkek 218
İnayetullah Allah'ın lütfü. Allah'ın ihsanı. İnayetullah Kenbu: Şah Cihan dönemini anlatan, Şahcihanname isimli yapıtın sahibi. Hintli tarihçi, yazar. Erkek 251
İsmail Hz. İbrahim (a.s.)'in oğlu. İbrahim (a.s.) O'nu Allah'a kurban olarak adamış ve sözünde durmak için harekete geçmiştir. Fakat Allah (c.c.) O'nu son anda Cebrail aracılığıyla durdurmuş ve bu imtihanı kazandığını bildirmiştir. İsmail (a.s.) Kur'an'da ismi geçen peygamberlerdendir ve babasıyla beraber Ka'be'yi inşa etmişlerdir. Erkek 308
Kaan 1. Çin ve Moğol imparatorlarına verilen isim. 2. Hakan, hükümdar. Erkek 623
Kabil 1. Olabilir, mümkün. 2. Cins, soy, sınıf, tür, çeşitHz. Âdem'in büyük oğlu olup kardeşi Habil'i öldürmüş ve yeryüzünde ilk kan döken insan olmuştur. Erkek 288
Kadem . 1. Ayak. 2. Adım. 3. Yarım arşın uzunluğunda bir ölçek. 4 Uğur Kadın ve erkek adı olarak kullanılır. Erkek 0
Kadı 1. Hüküm, karar, hakimlik. 2. Seri devlette, mahkeme reisi. İlim sahibi yetkili. Kadı İyaz: (İyaz b. Musa b. Ümran esSebtî: (10831149). Meşhur fıkıh ve hadis bilgini. İspanya'da Gırnata kadılığı yaptı. 20'yi aşkın eseri vardır. Erkek 219
Kadir 1. Değer, kıymet, itibar. 2. Parlaklık. 3. Kudret sahibi kudretli, kuvvetli, güçlü. 4. Allah'ın isimlerinden. Kur'anı Kerim'de 50'ye yakın yerde geçmektedir. Başına"abd" takısı olarak "Abdülkadir" olarak kullanılır. Erkek 357
Kalender 1. Dünyadan elini eteğini çekip başı boş dolaşan. 2. Alçak gönüllü, gurur ve kibirden uzak, üstüne başına dikkat etmeyen bulduğu ile yetinen kimse. Erkek 192
Kamber . 1. Sadık dost, köle. 2. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 290
Kamran İsteğine kavuşmuş olan. Erkek 251
Kasım 1. Taksim eden, ayıran bölen. Kasım b. Muhammed (s.a.): Hz. Muhammed (s.a.s)'in oğlunun ismi. Küçük yaşta vefat etmiştir. 2. Kinci, ezici, ufaltıcı. 3. Yılın 11. ayı. 4. Yılın kış bölümü. Erkek 362
Kazım Öfkesini, gazabını yenen. Erkek 0
Keleş Güzel yakışıklı, bahadır. Erkek 230
Kemal 1. Olgunluk, yetkinlik, tamlık, eksiksizlik. 2. En yüksek değer, mükemmellik, değer baha. 3. Bilgi, fazilet. Erkek 537
Keramet 1. Birine karşı ikramda bulunmak. 2. Allah'ın bir kimseye cömertliği, lütfü, himayesi ve yardımı olarak ele alınır. Erkek 228
Kerami Soylu, şerefli. Erkek 215
Kerem 1. Asalet, asillik, soyluluk. 2. Cömertlik, el açıklığı lütuf, bağış, bahşiş. Erkek 432
Keremşah (bkz. Kerem). Erkek 168
Keşşaf Keşfeden, sırları çözen, gizlileri açığa çıkaran Erkek 192
Key Büyük hükümdar, padişah. Erkek 278
Kılıç İki yüzü keskin eski bir silah. Erkek 359
Kiram 1. Soydan gelenler, soyu temizler, ulular, sergeliler. 2. Cömertler, eliaçıklar. Sahabenin lakabı olmuştur. Erkek 208
Korkut 1. Büyük dolu tanesi. 2. Korkusuz, yavuz, heybetli. 3. Cin, şeytan. Erkek 282
Kuddusi 1. Kuddus olan Allah'ın nimetine mazhar olan 2. 19. yy. Bor'lu meşhur mutasavvıf Türk şairi. Erkek 263
Kutbettin 1.Dinin kutb’u. 2. Dinin yücesi. Erkek 345
Levent Bahriyeli. Boylu poslu, yakışıklı. Erkek 420
Levni Renkli, boyalı Erkek 593
Levniz 1. Renk, boya, yüz. 2. Nevi, çeşit, Türk. Erkek 220
Mahdum Hizmet edilen, evlat. Erkek 255
Mahmud 1. Hamd olunmuş, sena edilmiş, övülmeye değer. Makamı Mahmud: Hz. Muhammed'in en büyük şefaat makamı, cennet. 2. Ebrehe'nin Kabe'yi yıkmak üzere getirdiği filin adı. 3. Mahmud (Kaşgarlı) Karahanlılar'dan olan bu Türk bilgini "Divanu Lügati'tTürk" adlı eseriyle tanınmıştır. 4. Mahmudiye: 2. Mahmut devrinde basılan altın para. Erkek 369
Mahmur 1. Sarhoşluğun verdiği sersemlik. 2. Uyku basmış, ağırlaşmış, yan baygın göz. Erkek 263
Mazhar 1. Bir şeyin göründüğü çıktığı yer. 2. Nail olma, şereflenme. 3. Bazı tekkelerde oturarak uyurken dayanılan kısa değerde. 4. Bir çeşit tef. Erkek 276
Mecdeddin Dinin büyüğü. Erkek 207
Mecnun 1. Cin tutmuş, cinlenmiş. 2. Delice seven, tutkun. Leyla ile Mecnun hikayesinin erkek kahramanı. Erkek 234
Medeni 1. Medine'ye mensup, şehirli, şehir halkından olan. 2. Bir memleketle ilgili olan. 3. Terbiyeli, görgülü, nazik. Daha çok lakab olarak kullanılır. Erkek 219
Memun Emin bulunan, korkusuz, tehlikesiz, sağlam, (bkz. Emin). Erkek 190
Mestan Mest olmuş, bayılmış. Erkek 328
Metin 1. Metanetli, sağlam, dayanıklı. 2. Özü, sözü doğru, sebatkar, itimat edilir. Hz. Peygamber (s.a.s)'in isimlerinden. Erkek 480
Minel Cennetteki inci tanesi Erkek 458
Miraç . 1. Merdiven. 2. Göğe çıkan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Hz. Muhammed (s.a.s)'in göğe çıktığı gece ki, Recep ayının 27'sine rastlayan kandil gecesidir. O gecede 5 vakit namaz farz kılınmıştır. Erkek 960
Mirkelam Güzel, nazik konuşan kimse. Erkek 278
Mirza 1. Emiroğlu beyi, hükümdar soyundan gelen. 2. Doğu Türk devletlerinde asalet unvanı. 3. Dubbi Ekber yıldız kümesindeki parlak yıldız. Erkek 698
Misbah Aydınlatma cihazı, ışık çırağı. Hz. Peygamber (s.a.s.)'in isimlerinden. Erkek 249
Mithat Methetme, övme Erkek 398
Muammer Ömür süren, yaşayan, yaşamış. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 326
Muaz 1. Korunan, sığınan. 2. Çok aziz, izzet sahibi, saygı uyandıran, kıymetli, muhterem, sevgili. Muaz b. Cebel, sahabeden. Erkek 354
Muhammed 1. Birçok defalar hamdu sena olunmuş, tekrar tekrar övülmüş. 2. Birçok güzel huylara sahip. Hz. Peygamber (s.a.s)'in isimlerindendir. Dedesi Abdülmuttalib tarafından, gökte hak yerde halk övsün niyetiyle bu ad konulmuştur. Kur'an'da dört yerde zikredilmiştir. Erkek 458
Muharrem 1. Tahrim olunmuş, haram kılınmış. 2. Kamer takviminin birinci ayı aşura ayı. Müslümanlıktan önce bu ayda savaşmak yasak olduğu için bu ad verilmiştir. Bu ayın ilk 10 gününde Kerbela vakasının yıldönümünde matem yapılır. 10. gününde aşure pişirilir. Erkek 303
Muhtar 1. İhtiyar eden, seçilmiş, seçkin. Hareketinde serbest olan, istediği gibi davranan, dilediğini yapan. 2. Köy veya mahalle işlerine bakmak üzere halkın seçtiği kimse. Hz. Peygamber (s.a.s)'in isimlerinden. Erkek 257
Muhterem İhtiram olunmuş. Saygıdeğer, sayılan. Erkek 240
Muhteşem İhtişamlı, tantanalı, debdebeli, görkemli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 0
Muhyiddin Dini ihya eden. Erkek 414
Muktedir İktidarlı, gücü yeten, becerebilen. Erkek 202
Muktefi 1. İktifa eden. 2. Ardı sıra izinden gidilmiş örnek olan Hz. Peygamber (s.a.s.)'in isimlerinden. Erkek 225
Musab Zor. Güçlü, dayanıklı. Ashabdan ünlü şehid Mus'ab b. Umeyr'in adıdır Erkek 0
Musaf kuran ı kerim,inanılan kutsal kitap Erkek 361
Mushap 1. Merdiven. 2. Göğe çıkan. Hz. Muhammed (s.a.s)'in göğe çıktığı gece ki, Recep ayının 27'sine rastlayan kandil gecesidir. O gecede 5 vakit Zor, Çetin, Güç Olan;Güçlü, Dayanıklı; Hz. Musab bin Umeyr (Ünlü Sahabe, Hz. Muhammed Tarafından Medine’ye Tebliğe Gönderilen Seçkin Genç, Uhud Şehidi) namaz farz kılınmıştır Erkek 643
Muslih İslah eden, iyileştiren, düzeltici, arabulucu. Barıştıran. Bu kelime Kur'an'da birkaç defa zikredilmiştir. Erkek 223
Mustafa 1. Temizlenmiş, seçilmiş, güzide. 2. Hz. Peygamberin isimlerinden. 3. Sa'd Suresi 47. ayette geçer. Erkek 574
Mutahhar Takdir edilmiş, temizlenmiş, temiz. Temiz mübarek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 236
Mutasım 1. İtisam eden, eliyle tutan, yapışan. 2. Günahtan çekinen. 3. Allah'ın ipine sımsıkı sarılan. Erkek 216
Muteber 1. İtibarlı, hatırı sayılır, saygın. 2. İnanılır, güvenilir. 3. Yürürlükte olan geçer. Erkek 214
Mutemed Kendisine itimat edilen, güvenilen Erkek 191
Mutlu Talihli, uğurlu. Bahtiyar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 265
Muttalib Talepte bulunan, isteyen, (bkz. Abdülmuttalib) Erkek 257
Mübarek 1. Bereketli, feyizli. Uğurlu, hayırlı, kutlu, mutlu. 2. Beğenilen, sevilen, kızılan şaşılan kimse. Bir şey hakkında sözleşme. Erkek 326
Mübeşşir Müjdeci, muştucu Hz. Peygamber (s.a.s)'in isimlerinden. Erkek 218
Müjdat Müjdeler, sevinçli haberler. Erkek 271
Mükerrem Muhterem, aziz sayın, saygıdeğer, sayılan, onurlandıran, hürmet ve tazime erişmişErkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 295
Mülayim 1. Uygun, muvafık. 2. Yumuşak huylu, yavaş kimse. Pekliği olmayan. Erkek 279
Mümtaz İmtiyaz tanınmış, ayrı tutulmuş, üstün tutulmuş. Seçkin. Erkek 221
Müren Akarsu, dere, ırmak Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 0
Mürsel 1. Gönderilmiş yollanılmış. Şeriat sahibi peygamberler. 2. Salıverilmiş suç. 3. Bir yazı sitili. Hz. Peygamberin isimlerinden. Erkek 281
Müşir 1. Haber veren, bildiren. 2. Emir ve işaret eden. 3. Mareşal Daha çok lakab olarak kullanılır. Erkek 203
Müzdad Artmış, çoğalmış, uzun. Erkek 0
Nabi 1. Haberci, haber veren. 2. Yüksek, yüce. 3. Büyük Türk şairidir. 17. asrın ikinci yarısında yaşamıştır. Erkek 253
Namdar Namlı, ünlü. Erkek 224
Nasreddin Dine yardım eden Erkek 224
Nebi Haberci. Peygamber. Erkek 251
Necat Kurtulma, kurtuluş. Selamet. Erkek 367
Necati Kurtulmaya mensup, kurtuluşla ilgili. Necati: 15 asır meşhur Osmanlı şairi olup asıl adı İsa'dır. Erkek 336
Neccar Dülger. Marangoz Daha çok lakab olarak kullanılır. Erkek 237
Necdet Kahramanllık yiğitlik, efelik. Korkusuz olmak. Erkek 341
Necih Başarılı, galip, muzaffer. Erkek 224
Necmi Yıldızla ilgili. Necmüddin: Dinin yıldızı Dilimizde "Necmettin" şeklinde kullanılmaktadır. Erkek 287
Nefi Çıkar ile ilgili faydacı, menfaat, kâr Nefi', Divan edebiyatının başarılı şairlerindendir. 4. Murad zamanında yaşamıştır. Erkek 233
Nejat Soy nesil, nesep, tabiat. Erkek 278
Nesimi Hoş ve mülayim. Erkek 269
Neşat Sevinç, neşe, şenlik, keyif. İran şairlerinden birisinin adı. Erkek 231
Neşet 1. Meydana gelme, gelişme. 2. Kaynak olma, bir mecradan çıkış. Neşet: 19. yy. Türk şairlerinden biri. Erkek 297
Nevzat Yeni doğmuş çocuk. Erkek 268
Nihat Tabiat, huy, yaratılış, bünye, karakter. Erkek 364
Niyazi 1. (bkz. Niyaz). 2. Yalvarıcı, niyaz edici. Sevgili. Türk mutasavvıflarından birisi. 18. yy.'da yaşamıştır. Erkek 278
Nizam 1. Dizi, sıra. Düzen, usul, tertip, yol, kaide. 2. Kanun­lar. 3. Hindistan'daki küçük devletlerin hükümdarlığı. Nizamüddin: Dinin nizamı, düzeni Dilimizde "Nizamettin" olarak kullanılır. Erkek 248
Numan . 1. Kan. 2. Gelincik. Hanefi Mezhebi'nin imamı, Nu'man b. Sabit. Erkek 0
Nüzhet . 1. Neşe, eğlence, eğlence yerlerini seyredip gezme. 2, Sevinç, ferahlık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 0
Oğuz 1. Mübarek, saf ve iyi yaratılışlı. 2. Genç, sağlam, güçlü. 3. Anlayışı kıt, bön. 4. Köylü. Tosun. 5. Türk efsanelerinde geçen büyük bir kahraman. Büyük bir Türk boyu. Erkek 337
Oğuzhan 1. Yiğit han, hakan. 2. Oğuz boylarının efsanevi kahramanı. Erkek 410
Okan 1. Anlayışlı. Anlama, öğrenme. 2. Tanrı, oğuz. Erkek 360
Oktay Öfkeli, sinirli, kızgın. Erkek 479
Orhan Şehrin yöneticisi, hakimi. Orhan Gazi: Osmanlı imparatorluğunun ikinci padişahı. Erkek 338
Ozan 1. Şiir yazan, şair. Halk şairi. 2. Şakacı, tatlı, güzel konuşan. Erkek 310
Öktem Güçlü, onurlu, gösterişli, korkusuz. Erkek 315
Ömer İslam Devleti'nin II. Halifesi Ömer b. Hattab. Dünya durdukça adaletinden dolayı ondan bahsedilecek. Cennetle müjdelenmiştir. Hak ile Batılı çok iyi ayırt edebilen bir alim olduğu için Ömeru'1Faruk adını almıştır. Erkek 598
Önder Bir davada, fikri siyasi bir harekette önde giden, önayak olan, kitleyi idare eden kimse, lider, şef Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 0
Peyami Haberle, bilgi ile ilgili. Erkek 258
Raci Rica eden, yalvaran, ümitli, dileyen. Erkek 0
Racih Değerli, üstün. Fıkıhta: Delil ve Burhanların tercihinde delili öncelik kazanan taraf. Erkek 226
Rafet Acıma, merhamet etme, esirgeme anlamında. Kur'anı Kerim'de Nur suresi 2. ayet. Hadid suresi 27. ayette geçmekledir. Erkek 296
Ramazan Hicri (kameri) ayların dokuzuncusu, oruç ayı. Kur'an'da Bakara suresi 185. ayette ismi geçen ay ismi. Erkek 380
Ramiz 1. Akıllı, zeki. 2. İşaretlerle simgelerle gösteren. Erkek 313
Ramize (bkz. Ramiz). Erkek 330
Rauf Esirgeyen acıyan, çok merhametli Allah'ın isimlerinden. "Abd" takısı alarak kullanılır(bkz. Abdürrauf). Kur'anı Kerim'de 10'dan fazla yerde geçmektedir. Erkek 341
Recai İsteyen, rica eden, yalvaran. Allah'a yalvaran. Ashab'ın kullandığı isimlerdendir. Erkek 285
Recep 1. Hicri kameri ayların yedincisi, üç ayların ilki. 2. Gösterişli, haybetli. Erkek 305
Refah Bolluk, rahatlık, sıkıntı içinde olmamak. Erkek 190
Reha 1. Kurtulma, kurtuluş. 2. (Ar.) Bolluk, genişlik, varlık. Erkek 319
Reis Başkan, baş. Erkek 265
Resül Yeni bir kitap ile gönderilen peygamber. Erkek 0
Reşat Layık, değer, yakışır. Erkek 248
Reşid 1. Cenabı Hakk'ın isimlerinden. 2. İyi ve doğruyu seçebilen, malını idare gücü olan, rüşd yaşına ulaşmış akil ve baliğ (kişi) ergin, erişkin. 3. Akıllı hareket eden doğru yolda giden Abdürreşid olarak kullanılır. Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. Erkek 167
Rıdvan 1. Rıza, razılık, razı olma. 2. Cennet kapısında bekleyen melek. Kur'an'da 10'dan fazla yerde geçmektedir. Erkek 400
Rıza Razılık, razı olma, hoşnutluk, memnuniyet, muvafakat, kabul. Bir şeyin olmasına muvafakat etme. Kadere mukadderata boyun eğme. Erkek 300
Rifat Yükseklik, yücelik, büyük rütbe. Erkek 0
Rüçhan Üstünlük, üstün olma. Erkek 270
Sadeddin (bkz. Saadeddin). Erkek 230
Sadullah Tanrının kullu, talihli kıldığı kimse. Erkek 329
Sadun Mübarek, kutlu, uğurlu. Erkek 288
Safa 1. Üzüntü ve kederden uzak olma, endişesizlik, rahat huzur, iç ferahlığı. 2. Eğlence. 3. Saflık, berraklık. Erkek 416
Saffan Saf, halis. Erkek 492
Saffet Saflık, temizlik, arılık, (bkz. Safvet). Erkek 247
Salahaddin Dinine bağlı kimse Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılmakladır. Erkek 198
Saman 1. Zenginlik. Rahat, dinç. 2. Düzen. Erkek 276
Sedat Doğru ve haklı Erkek 345
Selami İyilik, barış ve rahatlıkla ilgili. Erkek 224
Selçuk 1. Güzel konuşma yeteneği olan. 2. XI. Anadolu, Kafkaslar ve Orta Doğu'da imparatorluk kuran Türk topluluğunun hükümdarı. Erkek 376
Selman Barış içinde bulunma, huzur, erinç. Erkek 355
Serdar Başkumandan, başbuğ. Sefer zamanında padişah yerine ordunun başında sefere giden veziri azamlara verilen unvan, serdarı ekrem. Erkek 303
Serhat Sınır boyundaki asker. Erkek 651
Sertaç Başa konan taç Erkek 0
Server Baş, başkan, reis, ulu. Erkek 249
Sevban Giyinen, kuşanan. Hz. Peygamber'in azatlısının adı. Erkek 379
Seyfettin Dini koruyan, dinin kılıcı. Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. " Erkek 346
Seyfi 1. Kılıçla ilgili kılıç şeklinde. 2. Askerlikle ilgili. Askeri. Erkek 382
Seyfullah Allah'ın kılıcı Ali (r.a.)'nin ve Hz. Halid b. Velid'in lakabı. Erkek 284
Seymen Çiftlik bekçisi. Erkek 453
Seyyid Efendi, bey, Peygamber efendimizin torunu Hazret-i Erkek 0
Sezgin Sezen sezici, duygulu, hassas. Erkek 0
Sinan Mızrak, süngü. Erkek 0
Sirac Işık meşale, kandil, çerağ. 2. Nur saçan anlamında Rasulullah için kullanılmıştır. Erkek 0
Sirac 1. Işık meşale, kandil, çerağ. 2. Nur saçan anlamında Rasulullah için kullanılmıştır. Erkek 661
Siraceddin – Dinin kandili, dinin verdiği aydınlık, ışık, ışıklandıran, aydınlatan Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. Erkek 284
Siyami Oruç tutan, oruçlu, kötülükten kaçınan Erkek 0
Siyami Oruçlu, kendini kötülüklerden men eden. Erkek 0
Soner Bir işte son yardımı yapan. Son olması istenen. Erkek 0
Sunullah Allah’ın kudreti, meydana getirdiği varlığı. Erkek 0
Süveybe peygamber efendimizin ilk sut annesinin ismi Erkek 630
Şaban 1. Aralık, fasıla. 2. Hicri, Kameri ayların sekizincisi, üç ayların ikinci ayı. Erkek 388
Şadan Sevinçli, keyifli, neşeli, bahtiyar. Erkek 0
Şafi 1. Suçlunun bağışlanması için araya girip yalvaran kimse. 2. İyileştiren, şifa veren. 3. İnandırıcı, inandıran. Erkek 0
Şahap 1. Alev, ateş parçası. 2. Kayan yıldız, akan yıldız. 3. Cesur yürekli kimse. Erkek 242
Şahinalp Şahin gibi güçlü yiğit, cesur. Erkek 186
Şahsüvar Usta binici, çok iyi ata binen. Erkek 0
Şarani Gür ve uzun saçlı kimse. İslam tarihinde bu isimde birçok meşhur vardır. Erkek 221
Şecaeddin Dinin kahramanı, dinin yiğidi. Erkek 189
Şehlevent Leventlerin şahı, boylu poslu, canlı, yakışıklı. Erkek 212
Şemseddin Dinin güneşi, dinin insanlara verdiği aydınlık Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır (Şemsettin). Erkek 229
Şemsi Güneşe ait, güneşle ilgili. Erkek 352
Şerafeddin Dinin şereflisi, büyüğü Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. Erkek 260
Şeref 1. Yücelik, ululuk, izzet, seçkinlik. İyi ahlak ve faziletler sonucu meydana gelen manevi yücelik. 2. İyi ün. İftihar edilecek şey. Erkek 276
Şevket Azamet, büyüklük, ululuk, debdebe, haşmet. Erkek 289
Şevki Şevkle ilgili, şevke ait, neşeli. Erkek 254
Şeyban Saçlarına ak düşmüş yaşlı kimse. Moğol hükümdarlarından birisi. Erkek 294
Şihab 1. Kıvılcım. Akan yıldız. 2. Cesur, yürekli. Erkek 197
Şihabeddin Dinin parlak yıldızı. Erkek 192
Şinasi 1. Tanımaya, anlamaya özgü, tanımak, bilmekle ilgili. 2. Tanzimat döneminin ünlü şairi ve gazetecisi. Erkek 353
Şir Aslan. Erkek 251
Taceddin Dinin tacı. Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. Erkek 238
Taci Taçla ilgili. Erkek 261
Tahsin Güzel bulma, beğenme. Aferin deme alkışlama. Erkek 245
Taki Günahtan haramdan kaçınan, dinine bağlı. Erkek 272
Talat Yüz, çehre. Yüz güzelliği Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 334
Talha 1. Zamk ağacı. 2. Talha b. Ubeydullah. İslam dinini kabul eden ilk 10 kişiden biri, cennetle müjdelenmiştir. Erkek 443
Tamer Nitelikli, saygın kişi. Erkek 229
Taner (bkz. Tan). Erkek 270
Tanju Türk hükümdarlarına Çinliler tarafından verilen unvan. Erkek 326
Tarık Sabah yıldızı, parlak yıldız. Erkek 0
Tarkan 1. İslam'dan önce Türklerin kullandığı, vekil, vezir, bey gibi unvan. 2. Ayrıcalıklı, saygın kişi. Erkek 322
Tayfur Uçan, yükselen. Erkek 0
Taylan 1. İnce, kibar, güzel, boylu boslu kimse. 2. Çok yağmur yağdığı halde işlenebilir toprakErkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 321
Taylan 1. İnce, kibar, güzel, boylu boslu kimse. 2. Çok yağmur yağdığı halde işlenebilir toprakErkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 0
Tayyar Uçan, uçucu uçma kabiliyeti olan. Erkek 214
Tekin 1. Boş, ıssız. 2. Sakin, rahat, uslu. İçinde kötülük bulunmayan. 3. Tek, eşsiz. 4. Uyanık, tetikte. 5. Şehzade, prens. 6. Uğurlu. Erkek 283
Temel 1. Yapılardan toprak içinde kalan ve yapıya dayanak teşkil eden duvar ve taban kısımları, koyuk. Bu kısımların yapılması için açılan çukur. 2. Asıl, esas. 3. Dayanak. 4. Belli, başlı en mühim Erkek 262
Tevfik 1. Uydurma, uygun düşürme. 2. Başarıya ulaştırma. 3. Allah'ın yardımına kavuşma. Erkek 269
Tevfika (bkz. Tevfik). Erkek 251
Timur 1. Demir. 2. Türk Moğol imparatoru. Erkek 464
Timurtaş 1. Demir ve taş gibi güçlü ve sert olan. 2. Mardin Artuklular'ın 2. Emiri. Erkek 640
Tufan 1. Hz. Nuh zamanında Allah'ın kötülüğe sapmış insanları cezalandırmak için gönderdiği bütün dünyayı su ile kaplayan yağmur. 2. Şiddetli yağmur ve sel. Erkek 332
Turan Eski İranlılara göre Türk ülkesi. Bütün Türkler'in ve Turan kavimlerinin birleşmesiyle meydana gelecek devlet. Erkek 294
Turanşah Cesur Türk hükümdarı. Erkek 309
Turgay Boz renkli, küçük ötücü, tarlalarda yuva yapan bir tür serçe, torgay. Erkek 262
Turgut 1. Konut, oturulacak yer. 2. Ünlü Türk denizcisi Turgut Reis'in adı. Erkek 279
Ubeydullah Allah'ın kulu. Erkek 389
Üsame Bir aslan cinsi. Erkek 895
Vahap Çok bağışlayan, ihsanı bol olan Erkek 336
Vakıf 1. Bir şeyi elde eden, bir işten haberli olan. 2. Duran, ayakta duran. Arafat'ta vakfe yapan. Erkek 209
Vakkas Okçu, savaşçı. Sahabe isimlerindendir. Erkek 262
Vakur Ağırbaşlı, temkinli. Erkek 220
Vala Yüksek, yüce Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 292
Vala Yüksek, yüce Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 0
Vecdi Coşkunlukla ilgili, coşkunlukla oluşan. Erkek 293
Vecihi Bir kavmin büyüğü. Erkek 0
Vecit Vecde gelen, İlahi cezbe ile bayılan. Erkek 236
Vedat Sevgi, dostluk. Erkek 277
Vefa 1. Sözünü yerine getirme, sözünde durma, borcunu ödeme. 2. Sevgi, dostluk ve bağlılıkta sebat. Yetme yetişme; ömrü vefa etme­di. Erkek 310
Veli 1. Çocuğun bakımı ve idaresi üzerinde olan, hal ve hareketlerinden sorumlu bulunan kimse. 2. Dost, yakın. 3. Allah'ın sevgili kulu, ermiş evliya. Allah'ın isimlerinden. (bkz. Abdulveli). Erkek 306
Yahya 'Allah lütufkardır" anlamında. Kur'anı Kerim'de 5 yerde ismi geçen ve Zekeriyya (a.s.)'nın oğlu olan peygamber. Erkek 336
Yaver Yardımcı. Erkek 196
Yavuz 1. Yaman güçlü, güzel. 2. Sert, şiddetli, çetin, keskin. 3. Fevkalade, ala, müstesna. 4. Kötü, fena azgın. Yavuz Sultan Selim. Hilafetin Osmanlılara geçmesini sağlayan dokuzuncu Osmanlı padişahı. Erkek 325
Yekta 1. Tek, yalnız. 2. Eşsiz, benzersiz. Erkek 499
Zafer l. Amaca ulaşma, basan. 2. Düşmanı yenme, üstün gelme, utku. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 0
Zâfir Zafer kazanan, üstün gelen. Erkek 164
Zamir 1. İç, yüz. 2. Yürek, vicdan. 3. Gönülde gizli olan sır. 4. Adın yerini tutan sözcük. Erkek 253
Zekai Zekayla ilgili, zekaya ait. Erkek 249
Zekeriyya Erkek zat. Erkek 242
Zeyd Artan, çoğalan. Erkek 892
Zeynel Zeynelabidin adından kısalmış ad. Erkek 446
Ziver Süs, bezek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 0
Ziya Aydınlık, parlaklık, nur, ışık. Erkek 315
Ziyad Fazlalık, çokluk Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. Ziyat. Erkek 270
Zübeyr Yazılı, küçük şey. Erkek 258