Bebek isimleri
www.bebekisimleri.gen.tr
bebek isimleri
Erkek isimleri :
 A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | İ | I | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z
Kız isimleri :
 A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | İ | I | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z
Otomatik Ara :
rastgele isim arama
Ana Sayfa Erkek isimleri Kız isimleri En güzel bebek isimleri En güzel erkek isimleri En güzel kız isimleri Alevi isimleri İsim arama



Bebek isminin önemi
Kur-an'da geçen bebek isimleri
Allah'ın 99 ismi
Bebek ismi nasıl konulur
Bebeğin kulağına ismin okunması
Bebeklere isim neden verilir
İsim ne zaman konulmalıdır ?
Bebek isminin önemi
Bebeğin nüfusa kayıt ettirilmesi


Dini isimler

Web sitemizde dini isimlere ulaşabilirsiniz, bebeğiniz için en güzel isimleri seçerek, karar vermenize yardımcı olabiliriz.

İsim Anlamı Cinsiyet Puan
Abdulbaki Sonsuz, ebedi olan ve ölmenin kendisi için sözkonusu olmadığı. Allah'ın kulu-Allah'ın isimlerinden, (bkz. Baki) Erkek 0
Abdurrahman Abdurrahman Arapça kökenli erkek ismi Abdurrahman anlamı: Rahman'ın kulu. Rahman; dünyada her canlıya, mü'min-kafir ayırdelmeksizin herkese merhamet eden. Allah'ın isimlerindendir. Abdurrahman İbn Avf: Sahabedendir Erkek 553
Abidin İbadet edenlerZeyne'lAbidin'den kısaltma isim ad. Zeynelabidin: Hz. Ali'nin torunların­dan biri, ibadet edenlerin ziyneti. Erkek 416
Adem 1. Allah'ın yarat­tığı ilk insan, insan soyunun atası ve ilk peygamberi. 2. Adam. 3. İyi, temiz kimse. Âdem (a.s.) ilk insan ve ilk isimlendirilen varlık. Kur'an'da Hz. Adem'in 25 yerde ismi geçer. Erkek 494
Aden arapça kökenli olup, Cennet Bahçesi anlamındadır. Erkek 819
Adnan Cennette ölüm­süzlüğe kavuşan kimse. Erkek 386
Affan Kötü şeylerden kaçınan, kötülüklerden uzaklaşan, te­miz. Ashab'dan bu ismi kullananlar olmuştur. Erkek 492
Agah Bilgili, haberli, uyanık, afif. Vakıf olmuş, malumatlı. Agah Efendi: (17441824). Türk dev­let adamı. Erkek 540
Ahi 1. Ahi ocağına mensup olan kimse. 2. Cömert, eliaçık. Ahi Benli Hasan. Türk şairi. Yavuz döne­minde yaşamış ve Şirinu Perviz mes­nevisini yazmıştır. Erkek 327
Ahmed Çok, en çok övülmüş, methedilmiş. Kur'anı Kerim'de Saf suresinin 2. ayetinde: Hz.İsa, İsrailoğullarına: "...adı Ahmed olan peygamberi de müjdeleyici ola­rak geldim" şeklinde geçen isimlen­dirme ile Peygamberimizin isimlerin­den birisi olarak anıldı ve kullanılma­ya başlandı. Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır. Ahmedi Muh­tar, Hz. Muhammed (s.a.s). Erkek 445
Ahmet Övülmeye değer/ Beğenilmiş / Allah'a şükreden Erkek 949
Ali 1. Yüce, ulu, yüksek. 2. Hz. Ali: Ebu Talib'in oğlu. Pey­gamberimizin amcazadesi ve kızı Fat­ma (r.anha)'nın kocası. Dördüncü ha­life. Erkek 892
Ali Haydar 1. Arslan, esed, gazanfer, şir. 2. Cesur, yiğit adam. 3. Hz. Ali'nin lakabı. Erkek 64
Alican Ali ve can isimlerinin bir araya gelmesinden meydana gelmiştir (bkz. Ali ve Can). Erkek 456
Alişan Şan ve şerefi yüce olan. Erkek 0
Alişir Aslan Ali Erkek 564
Aliye Yüce, yüksek, bir şeyin en yukarısı, tepesi (bkz. Ali). Erkek 500
Alpaslan Arslan gibi cesur ve yiğit, savaş beyi. Büyük Sel­çuklu hükümdarı. Selçukluların en büyük zaferi sayılan Malazgirt zaferi onundur (l071). Erkek 414
Alper (bkz. Alp). Erkek 467
Alperen Yiğit, baha­dır. Erkek 552
Altemur Demirin korlaşmış kırmızı hali. Erkek 987
Amine Gönlü emin, kal­binde korku olmayan Peygamber'in (s.a.s) annesinin adı. (bkz. Emine). Erkek 588
Amine Kevser Amine isminin anlamı :Gönlü emin, kal­binde korku olmayan Peygamber'in (s.a.s) annesinin adı. (bkz. Emine)

Kevser isminin anlamı :1. Maddi ve manevi çokluk, kalabalık nesil. 2. Cennette bir havuzun ırmağın adı. 3. Kur'anı Kerim'de en kısa sure
Erkek 305
Amine Meryem Amine isminin anlamı :Gönlü emin, kal­binde korku olmayan Peygamber'in (s.a.s) annesinin adı. (bkz. Emine)

Meryem isminin anlamı :1. Abid. İbadete düşkün insan. 2. Hz. İsa'nın annesi
Erkek 473
Amir 1. Mamur eden, şen­lendiren. 2. İmar olunmuş. 3. Devlete ait. 4. Kendisine bağlı görevliler bu­lunan. Amir b. Abdullah b. Mes'ud: Tabiindcndir. İslam fıkıh bilgini. Erkek 496
Ammar 1. Memur eden. 2. Bayındırlaştıran. (bkz. Amir) Ammar b. Yasir. Sahabeden. İlk müslüman olanlardandır. Çok işkence gör­dü. Habeşistan'a hicret etti. Annesi ilk İslam şehidcsi Sümeyye (r. anha)'dir. Erkek 466
Aras ege ArasKalın Yün, At kılı anlamında (Aras nehri)
Mert1. Özü, sözü doğru yiğit. 2. Erkek insan.
Erkek 453
Asaf 1. Vezir. 2. Erdem, ileri görüşlülük, yönetimde başarı. Hz. Süleyman'ın ünlü veziri. Süley­man (a.s.)'ın en çok güvendiği kişiydi. Neml suresinde anlatılanlar Asaf üze­rine yorumlandı. Daha sonra padişa­hın vezirlerine Asaf unvanı verildi. Erkek 782
Asım 1. Yasak, yanına yaklaşılamayan. 2. Günahtan, haram­dan çekinen. 3. İffetli, afif, ismetli, perhizkar. Asım b. Umeyr: (749). İs­lam komutanlarından. Maveraünnehir fethine katıldı ve yiğitliğiyle ün saldı. Erkek 623
Asuman Gök, sema, fe­lek. Asuman ile Zeycan hikayesinin erkek kahramanı. Doğu Anadolu'da yaygın olarak anlatılır. Erkek ve ka­dın adı olarak kullanılır. Erkek 555
Aşkın 1. Geçkin, aşmış olan. 2. Ölçüyü kaçıran, coşkun. 3. Fazla. 4. Sonra. 5. Benzerlerinden da­ha üstün Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 653
Ata 1. Baba. 2. Soyun geçmişte yaşamış ferdi. 3. Vermiş, veriş. Bağışlama, ihsan. 4. Yesevi ta­rikatında mürşid. Ata b. Ebi Rabah: Fıkıh alimi (Mekke 733). Ebu Meysere b. Ebu Hüseyin elFikri'nin azatlı kölesiydi. Birçok hadis rivayet etmiştir. Erkek 498
Atalay (bkz. "Ata"). Ünlü, namlı, şöhretli. Atalay Mah­mut, Türk güreşçi. Balkan, Avrupa, Dünya ve Meksika Olimpiyatları şampiyonu oldu (1968). Erkek 436
Ataullah Birleşik isim Allah'ın bağışladığı, hediye et­tiği, ihsanı, lütfü. Ataullah Efendi. (Arapzade). Osmanlı Şeyhülislamı (17191785) Şam, Mekke, İstanbul kadılıklarında bulundu. Erkek 303
Avşar Oğuzların önemli bir kolu. Büyük Selçuklu Devleti'nin kurulması ve yakındoğunun Türkleşmesinde büyük rol oyna­mışlardır. Erkek 429
Aygül Ay'ın gülü. Erkek 504
Aykan Soylu, asil, te­miz kişi. Erkek 413
Aykut 1. Kutlu, uğurlu ay. 2. Karşılık, mükafat. Erkek 505
Ayşe Yaşayan. Rahat yaşayan. (Geniş bilgi için bkz. Aişe). Erkek 1110
Aytekin Ay şehzade­si, ay prensi. Erkek 512
Ayvaz 1. Arapça ivaz ke­limesinin bozulmuş şekli. 2. Eskiden kibar konaklarda yemek servisi yapan ve sokak işlerinde kullanılan Vanlı Ermenilere verilen ad. Ermeni uşak. 3. Karagöz perdesinin belli başlı tip­lerinden biri. 4. Köroğlu destanında bir kahraman. Erkek 411
Baha 1. Güzellik, zariflik. 2. Parıltı. 3. Alışma, dadanma Bahailik mezhebinin kurucusu. Erkek 460
Bahadır Cesur, yiğit, bağatur. Timur soyundan Hindistan'da hükümdarlık yapmış Türk lider. Erkek 541
Bahattin Dinin güzelliği. Erkek 342
Barış 1. Savaşsızlık durumu. 2. Savaştan sonra silah bırakma, uzlaşma sulh. 3. Dirlik, düzenlik. Erkek 640
Batın Allah ın 99 isminden biri Erkek 495
Battal 1. Cesur, kahraman. 2. Pek büyük. 3. İşe yaramaz, hantal. 4. İşsiz. Battal Gazi: Emevilerin VII. yy. Bizans'a düzenledikleri sefer ve savaşlarda ün salmış komutanı. Erkek 330
Batu Üstün gelen, gücü yeten, galip. Erkek 539
Bedir Dolunay, ondört gecelik ay. Erkek 415
Behcet Sevinç, güler yüzlü, şirin. Erkek 0
Behlül 1. Çok gülen, çok gülücü. 2. Hayır sahibi, çok iyi adam. 3. Bir İslam sofisi, Behlüli Dana. Harun erReşid'in kardeşinin adı olup, delice hareketleriyle meşhur olmuştur. Erkek 356
Behnan Güleç, güleryüzlü, iyi huylu ve daima gülen adam. Erkek 398
Behram 1. Merih yıldızı. 2. Her ayın 20. gönü. 3. Acem pehlivanlarından birinin adı. 4. İran hükümdarlarından birkaçının adı ki en meşhuru yaban eşeği avına pek düşkün olan "Behram Gûr"dür. Erkek 416
Behzat Soyu güzel, doğuştan asil. Erkek 406
Bektaş 1. Akran. 2. Eş, müsavi Bektaşi: Hacı Bektaş Veli tarikatına mensubolan kişi, Horasan'da gelip Anadolu'ya yerleşen Hacı Bektaş Veli tarafından kurulduğu ileri sürülen tarikata mensup ilk zamanlan bilinmeyen bu tarikat, sonradan batıni bir hüviyet kazanmıştır. Erkek 385
Belemir Peygamber Efendimiz’in(S.A.S) en sevdiği çiçek Erkek 523
Bestami Bir Evliya İsmi Erkek 365
Beşir 1. Müjde getiren müjdeci. 2. Güleryüzlü güleç adam. Kur'ani bir kavramdır. İnsanlara Allah'ın emir ve nimetlerini, cennet ve mükafatı haber veren peygamberler ve Kur'an için kullanılmıştır. Erkek 383
Betül Nisa Nisa :1. Kadınlar. 2. Kur'anı Kerim'in 4. suresi.
Betül :1. Bakire. 2. Erkekten çekinen, erkeklere yaklaşmayan namuslu kadın. 3. Ayrı kök salan fidan. 4. Hz. Meryem'in lakabı. 5. Hz. Muhammed (s.a.s)'in kızı Hz.Fatıma'nın lakabı.
Erkek 456
Bilal Su gibi ıslatan, ıslatış, ıslaklık. Bilal b. Raba: İslamın ilk müezzini, Habeş asıllı olup İslamı köle olarak ilk kabul edenlerden birisidir. Erkek 580
Buğlem Cenneti müjdeleyen melek Erkek 777
Cem 1. Toplama, biraraya getirme, yığma. 2. Hükümdar, şah. 3. Süleyman Peygamberin lakabı. 4. Büyük İskender'in lakabı. Cem Sultan: Fatih Sultan Mehmed'in Çiçek hatundan olma oğlu (14591495). Erkek 622
Cenab "Yan"manasına gelir. Şeref, onur ve büyüklük terimi olarak kullanılır. Hazret, Cenabı Hakk, Cenabı Halik, Allah Dil kuralı açısından "b/p" olarak kullanılmaktadır. Erkek 346
Cevdet 1. İyilik, güzellik. 2. Olgunluk. 3. Büyüklük. 4. Tazelik. 5. Kusursuzluk. Cevdet Paşa: Osmanlı devlet adamı. Tarihçi ve hukukçu (18221895). Erkek 356
Ceylin Cennetin kapısı , cennete açılan kapı Erkek 958
Cezmi 1. Cezm ile ilgili. 2. Kati karar ve niyete ait. 3. Kesmek. Erkek 312
Cihad 1. Din uğrunda düşmanla savaşma. 2. İslam uğrunda çalışma. Cihad müslümanlara farz kılınmıştır. Mallarıyla, canlarıyla savaşan mü'minler övüldüğü gibi, bu mücadele uğruna canını veren kişi şchidlik makamıyla yüceltilip taltif edilmişlerdir. Kur'an'da defalarca tekrarlanan bir emirdir Dil kuralına uygun olarak "d/t" olarak kullanılmaktadır. Erkek 316
Cihangir Dünyaya egemen olan, dünyayı zabteden kimse. Fatih. Osmanlı şehzadelerinin ortak adıdır. Erkek 579
Cübeyr Küçük kahraman, küçük yiğit. Sahabe isimlerindendir. Erkek 292
Çelebi 1. Efendi, nazik ve kibar. 2. Şehir terbiyesi almış okuryazar kimse. 3. Osmanlı devletinin ilk devirlerinde şehzadelere verilen unvan. Musa Çelebi, Süleyman Çelebi Mevlevi tarikatının başı bu adla anılırdı. Mevlana veya Hacı Bektaş soyundan olan kimse. Erkek 339
Dai Dua eden, duacı, hak dine çağıran. Erkek 366
Damre Peygamberimizin erkek süt kardeşinin ismidir. Anlamı bilinmiyor. Erkek 628
Danişmend Bilgili, âlim. Erkek 272
Davut Er. Kendisine kitap olarak Zebur'un gönderildiği büyük peygamberlerden biri. Kur'an-ı Kerim'de 16 yerde ismi geçer. - Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. Erkek 543
Derviş 1. Allah için alçakgönüllülüğü ve fukaralığı kabul eden veya bir tarikata bağlı bulunan kimse. 2. Fakir ve muhtaç kimse. 3. Daha çok lakap olarak kullanılır. Erkek 340
Dilhan Gönülden söyleyen, içten konuşan. Erkek 432
Ebral Ebral :İffetli kadın. Erkek 1642
Ebubekir Deve yavrusunun babası Hulefai Raşidin'in ilkidir. Hz. Ebubekir'in lakabı. Rasûlullah (s.a.s)'ın nübüvvetinden önce de sonra da en yakın arkadaşı olmuştur. Erkek 364
Ecehan (bkz. Ece). Erkek 327
Ecvet En cömert, varını yoğunu dağıtan. En iyi olan. Erkek 378
Edhem Karayağız atTürk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır. İbrahim Edhem: İslam tarihinde meşhur sofi Erkek 292
Efe 1. Ağabey, büyük kardeş. 2. Yiğit, cesur. 3. Kabadayı. Erkek 582
Efken Düşkün. Erkek 405
Eflin Cennete açılan kapı Erkek 1034
Ekmel l. Daha, pek kamil, mükemmel ve kusursuz olan. 2. En uygun, en eksiksiz. 3. Ekmeli Enbiya: Hz. Rasûlullah (s.a.s). 4. Dinin tamamlanması. Maide suresi ayet, 3. Erkek 448
Ekrem 1. Daha, en kerim. 2. Çok şeref sahibi, pek cömert, çok eli açık. Ekremü'lEkremin: Cenabı Hak. (Alak suresi: 3 ). Erkek 488
Elise Elisa = Elyesa: Benî İsrail Peygamberlerindendir. Benî İsrail ise; günden güne Kitabullah’ı dinlemez olmuştu. Cenab-ı Hak Asuriye Devleti’ni onlara musallat eyledi. Sonra Yunus (A.S.) Asuriye içinde Ninova şehrinde Peygamber oldu Erkek 911
Elvan Levnler, renkler, çok renkli, polikrom Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 528
Elvin Cennet çiceği, Gökkuşağının her bir tayfına verilen isim, Sıcak Erkek 547
Elyase Kuran-ı Kerimde adı geçen bir peygamber. Erkek 499
Emced Çok şerefli, ve haysiyet sahibi. Erkek 364
Emin 1. Korkusuz kimse. 2. Emniyette olan. 3. İnanan, güvenen. 4. İnanılır, güvenilir. 5. Şüpheye düşmeyen, kati olarak bilen. 6. Emanet olarak idare edilen dairelerin başı. - 7. (Hz. Muhammed (s.a.s) ve Cebrail'in adı. Erkek 0
Emir 1. Bir kavmin, bir şehrin başı. 2. Büyük bir hanedana mensup kimse. 3. Peygamberimizin soyundan gelen. 4. Kumandan. 5. Abbasi devletinde başkomutan. 6. Osmanlı devletinde beylerbeyi ve Tanzimat'tan sonra sivil paşalığın ilk derecesi. Erkek 776
Emre Aşık. Mübtela. Vurgun. Erkek 761
Enes 1. İnsan. 2. Enes b. Malik: (Basra 709). Rasûlullah (s.a.s)'den çok hadis nakleden sahabelerdendir. Hicretten sonra annesi onu, 10 yaşındayken Rasûlullah (s.a.s)'ın hizmetine vermiştir. Rasûlullah (s.a.s)'ın vefatına kadar yanında kalmıştır. 97107 yaşına kadar yaşadığı rivayet edilmektedir. Erkek 1020
Engin 1. Ucu, bucağı görünmeyecek kadar çok geniş. 2. Denizin kıyıdan çok uzaklarda bulunan geniş bölümü, açık deniz. 3. Değer ve fiyatı düşük olan. 4.Yüksekte olmayan, alçak yer. Erkek 466
Enver Daha nurlu, en nurlu, çok parlak. Erkek 551
Ercümend Muhterem, şerefli, itibarlı. Erkek 296
Erdem 1. Fazilet. 2. Maharet, hüner. 3. Liyakat. 4. Usta gemici. 5. İnsanın ruhsal yetkinliği. Erkek 552
Ergün 1. Yumuşak uysal kimse. 2. Sulu kar, sulu saf kar. Erkek 0
Erhan İyi, adaletli hükümdar. Erkek 405
Erkam Rakamlar, sayılar, yazılar. Erkam b. Erkam: İlk müslüman olan sahabilerden birinin adı. Peygamberimiz ve müslümanlar Mekke döneminde bir müddet çalışmalarını gizlice Erkam'ın evinden yürüttükleri için, evi İslâm tarihinde meşhur olmuş ve günümüze Daru'lErkam olarak ulaşmıştır. Erkek 437
Erkan 1. Bir topluluğun ileri gelenleri, büyükler, üstler. 2. General ya da amiral aşamasındaki askerler. 3. Yol, yöntem, adet, usûl. 4. Temel esaslar. Rükünler, direkler. Erkek 502
Erkin Serbest, hür. Erkek 416
Erman 1. Arzu, istek. 2. Yerinme, pişman olma. Erkek 442
Erol Erkek ol "Er" ve "ol" kelimelerinden birleşik isim. Erkek 725
Ertuğrul Dürüst, doğru, yiğit Ertuğrul Gazi: Osmanlı hanedanının kurucusu. Osman Bey'in babası. Erkek 543
Esat Çok uğurlu ve mutlu. Erkek 626
Esed Aslan, gazanfer, cesur. Erkek 0
Eslem Eslem :Daha sağlam, en selâmetli, en sâlim. Erkek 0
Esved Siyah, esmer. Erkek 0
Eşref En çok şerefli, itibarı en çok yüksek olan. Erkek 0
Etem Kusursuz, noksansız. Erkek 0
Evran Baht, büyük yılan. Erkek 351
Eymen Daha uğurlu, çok talihli, hayırlı. Sağ taraftaki. Erkek 0
Eyüp Tevbe eden, hatalarına pişman olan. Erkek 525
Eyüpensar peygamber efendimizin s.a.vashabı kiramından dan olan zat Erkek 336
Ezrak Mavi gözlü. Gök rengi saf ve temiz su Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 361
Fahreddin Dinin övdüğü, diniyle övünen. Dinin seçkini. Fahreddin Razi: (Rey 1149Horat 1209). Müfessir, kelamcı. Dilbilimci. Fizikçi. Tıpçı. Erkek 341
Falih 1. Felaha eren, başarı kazanan, muradına eren. 2. Toprağı süren, eken. Erkek 359
Faris 1. Atlı (süvari). 2. Binici, ata binmekte maharetli. 3. Ferasetli, anlayışlı. 4. İran'ın güneyindeki Şiraz vilayeti. Erkek 417
Faruk 1. Haklıyıhaksızı ayırmakta güçlü olan. 2. Doğruyu yanlıştan ayıran. 3. Keskin Hz. Ömer'in lakabı; haklıyı haksızdan ayırederek adaleti tam yerine getirmekte ün kazandığı için "Faruk" kelimesiyle adlandırılmıştır. Erkek 637
Fasih Güzel, düzgün ve açık konuşan. Erkek 277
Fatih 1. Fetheden, açan. 2. Bir ülkeyi, şehri veya kaleyi zapteden kimse. 3. Hüküm veren anlamında, Cenabı Hakk'ın sıfatlarından biridir. A'raf suresi 89. ayet İstanbul'u fetheden yedinci Osmanlı padişahı Sultan Mehmet Han'a bu fethinden ötürü verilen unvan. Erkek 665
Fatin 1. Zeki, anlayışlı. 2. Zihni açık, kavrayışlı. Uyanık. Erkek 314
Fatma Sütten kesme / Aslı Fatima Erkek 793
Faysal 1. Keskin hüküm, karar. 2. Halletme, neticelendirme. 3. Keskin kılıç. 4. Hakim. Erkek 342
Fazlı 1. Değer, üstünlük, iyilik, fazilet, lütuf. 2. Fazla, ziyade, artık, baki. 3. İki sayının birbirinden olan farkları. 4. İlim ve irfan sahibi. 5. Âli, cenablık, ihsan, cömert. 6. Olgunluk. Erkek 399
Fazlullah Allah'ın fazlı, erdemi, lütfü. Erkek 244
Feda Kurban olma, gözden çıkarma. Erkek 380
Fedai l. Canını esirgemeyen, mühim bir maksat uğrunda canını vermeye hazır bulunan. 2. Allah yoluna başkoymuş. Erkek 418
Feramuş Unutma, hatırdan çıkma, nisyan. Erkek 332
Feramuz Şanlı, şerefli, ün kazanmış. Erkek 382
Ferhan 1. Sevinçli, mesut. 2. Şen, memnun. Erkek 500
Ferhat Sevinç, neşe. (bkz. Ferhad). Erkek 383
Feridun 1. Sekizinci gök. 2. Pişdadilerin 6. padişahı olup Cemşid sülalesinden demirci Gave'nin yardımıyla Dahhakı Mari'yi öldürmüştür. Lakabı Ferruh'tur. Erkek 342
Feridüddin Dinin feridi, tek, eşsiz, kıyas kabul etmez kimse. Erkek 323
Ferman 1. Emir, buyruk. 2. Padişah tarafından verilen yazılı emir, berat, buyrultu. Erkek 403
Ferruh 1. Uğurlu, kutlu. 2. Mübarek. 3. Aydınlık insan (bkz. Mübarek). Erkek 387
Fettah 1. Açan, açıcı, zafer kazanmış, üstün gelmiş. 2. Kullarının kapalı işlerini açan, Cenabı Hakk'ın isimlerinden. Erkek 319
Feyyâz Feyz, bereket ve bolluk veren. Erkek 0
Feyzullah Allah'ın feyzi, bolluğu, bereketi. Erkek 517
Fidan 1. Yeni yetişen körpe ağaç. 2. Fidan boylu: İnce uzun mütenasip. Erkek 473
Fuat Kalb, gönül. Erkek 400
Furkan Hakkı, batıldan, doğruyu yanlıştan ayırma, tefrik. Erkek 810
Fuzuli 1. Boşuna, yersiz, lüzumsuz, haksız. 2. Boşboğaz lüzumsuz işlerle uğraşan. 3. Yetkisi olmadığı halde başkası namına tasarrufta bulunan Fuzuli Mehmed:XVI. yy. 'da yaşamış büyük Türk şairlerinden. Çağatay edebiyatı da dahil olmak üzere, Türk edebiyatının birçok sahalarında kuvvetli tesir ve nüfus sahibidir. Türkçe, Arapça, Farsça, manzum, mensur birçok eserleri vardır. Bunlar arasında "Leyla ve Mecnun" mesnevisi çok meşhurdur. Erkek 384
Gazanfer 1. İri arslan, şir. 2. Cesur, yürekli, yiğit adam. 3. Hz. Ali'nin lakabı. Erkek 341
Gazi 1. Allah yolunda savaşan kişi. 2. Gaza sırasında yaralanan kimse. 3. Gaza sırasında yararlıklar gösteren kumandanlara verilen unvan. 4. 2. Mahmud zamanında çıkarılan altın sikke. Erkek 403
Gevheri Pırlanta gibi temiz insan. Erkek 281
Geylani cennetin ilk çıkan kirazı Erkek 989
Gıyas Yardım eden Erkek 0
Giray Kırım hanı. Erkek 0
Gülcan Gül gibi güzel, canlı Erkek 1134
Gülendam Gül endamlı, gül boylu, nazik, güzel endam. Erkek 520
Gülistan 1. Gül bahçesi, güllük. 2. Azerbaycan'da Karabağ bölgesinde bir mevki. Erkek 589
Gülsün Yaşam boyu yüzü hep gülsün anlamında Erkek 435
Gültekin Genç delikanlı, nazik. Erkek 351
Gülten Gül tenli, gül vücutlu. Erkek 467
Gürbüz Toplu, güçlü dinç erkek. Erkek 0
Habbab Seven, sevgili, dost. Erkek 467
Habil Habil. Hz. Adem'in oğullarından, Kabil'in kardeşi, Kabil tarafından öldürülmüştür. Yeryüzünde ilk öldürülen kişidir. Erkek 433
Hacib Birinin bir yere gitmesine engel olan. 2. KapıcıTürk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır. Erkek 256
Hafi 1. Çok ikram eden, insanı güler yüzle karşılayan. 2. Yalınayak yürüyen, koşan adam. Erkek 436
Hafid Erkek torun. Erkek 285
Hafza Hz. Ömer'in kızı. Hz. Peygamberin zevcelerinden, Ümmü'1-Mü'minin Erkek 491
Hakan 1. Eski Türk ve Moğol hükümdarlarının kullandığı unvanlardan biri, hanlar hanı. 2. Kağan. Erkek 519
Hakem 1. Bir uzlaşmazlığın halli için tarafların üzerinde anlaştıkları kimse. 2. Çeşitli yarışmaları, müsabakaları idare eden kimse. 3. Jüri, bir yarışmada değerlendirme yapan kimse. 4. Allah'ın isimlerinden. Hüküm veren, karar veren, bütün meselelerin kendisine döndüğü hüküm sahibi. Erkek 314
Haki ı. Yeşile çalan koyu sarı renk, toprak rengi. 2. Topraktan, toprağa mensup. Mütevazi kişi. Erkek 322
Hakkı 1. Doğruluk ve insaf sahibi. 2. Bir insana ait olan şey. 3. Dava, iddiada hakikate uygunluk. 4. Emek. 5. Pay, hisse. 6. Layık, münasip. Erkek 422
Haldun Devamlılar, sürekli olanlar. Erkek 397
Halife 1. Halef, naib. 2. Hz. Peygamber'in vekili ve dünyadaki müslümanların başı olan kimse. Erkek 348
Halil Samimi dost, Allah'ın dostu. Erkek 665
Haluk İyi huylu, insaniyetli, geçim ehli olan. Erkek 406
Hamdullah Allah'ın övgüsü. Erkek 314
Hammad 1. Çok hamdeden, çok şükür ve dua eden. Hammad b. Ebu Süleyman: Hadisçi. Tabiindendir. Erkek 304
Hamza 1. Arslan. 2. Heybetli, azametli demektir Hz. Peygamber'in amcası, Mekke döneminde müslüman olmuş, Uhud Savaşı'nda Vahşi tarafından şehid edilmiştir. Erkek 589
Han Hakan veya hakana bağlı hükümdar. Erkek 455
Handan 1. Gülen, gülücü. 2. Güler yüzlü, sevimli. Erkek 617
Hanefi İmamdı Azam Ebu Hanife'nin mezhebinden olan. Hanefi mezhebine mensup kişi. Erkek 333
Hani Yumuşaklık ve vakar sahibi. Erkek 450
Hasan Güzellik, iyilik, hüsn sahibi olmak. Hasan b. Ali b. Ebi Talib: Ali (r.a.)'nin büyük oğlu. Peygamber Efendimizin torunu. Kur'an'da geçen kelimelerdendir. Erkek 896
Haseki Hükümdarların hizmetine tahsis edilmiş şahıs ve zümrelere verilen ad. Erkek 331
Hasibi Cömert, hayırhah. Erkek 306
Hasin Kuvvetli, sağlam, muhafaza eden. Erkek 313
Haşim 1. Haşmetli, gösterişli, muhteşem. 2. Kuru ekmek kırıntısı doğrayan Ezen, kıran, yaran, parçalayan Beni Haşim Hz. Peygamber'in (s.a.s) soyu. Erkek 451
Haşmet İhtişam, gösterişlilik, heybet, büyüklük Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. Erkek 326
Hatem 1. Mühür, üstü mühürlü yüzük. 2. En son. 3. Hatemü'lEnbiya: Peygamberlerin sonuncusu, Hz. Muhammed. 4. Halemi Tai: Arap kabileleri arasında tanınmış "Tayy" kabilesine mensup ve cömertliğiyle meşhur olan "İbn Abdullah b. Sa'd"ın lakabı. 5. Çok cömert olan. Erkek 518
Hatip Hitabeden, güzel söz söyleyen. Erkek 357
Hattab Çok güzel konuşan ve nasihat eden. Erkek 1162
Hava Nur HAVVANURUN ANLAMI HAVVA ALLLAHIN İLK YARATIĞI KADIN NURUN ANLAMI İSE IŞIK PARILTI EN GÜZEL ANLAMINDADIR Erkek 628
Hayali 1. Hayal niteliğinde ya da hayal ürünü olan. 2. Kanuni Sultan Süleyman devrinin büyük şairlerinden biri. Erkek 282
Haydar 1. Arslan, esed, gazanfer, şir. 2. Cesur, yiğit adam. 3. Hz. Ali'nin lakabı. Erkek 458
Hayrani Erkek 368
Hayreddin Dinin hayırlı eylediği mübarek kıldığı insanTürk dil kuralları açısından "d/t" olarak kullanılır. Erkek 294
Hazım Hazmeden, hazimli, ihtiyatlı, akıllı, işinde gözü açık, sağlam olan. Erkek 476
Hıra Suudi Arabistan’daki Hz.Muhammed’in peygamberlik görevini aldığı Hira Dağı Erkek 808
Hızır 1. Yeşil. Yeşillik. 2. Kehf suresinde 5981. ayetlerde bahsi geçen ve Hz. Musa'nın onunla buluşarak imtihan olunduğu şahsın müfessirlerin ekseriyetinin üzerinde ittifakla durdukları ismi. Hızır hakkında çok çeşitli rivayetler vardır. Erkek 398
Hicabi (bkz. Hicab). Erkek 387
Hilmi Yumuşak huylu, sakin tabiatlı. Erkek 482
Himmet 1. Gayret, emek, çalışma, çabalama. Yüksek irade. 2. Ermiş kimsenin tesiri. 3. Türk dil kuralları açısından "d/t" olarak kullanılır. Erkek 352
Hira Suudi Arabistan’daki Hz.Muhammed’in peygamberlik görevini aldığı Hira Dağı Erkek 0
Hişam Nisam elMelik: Emevi halifesi. Erkek 294
Hud Hz. Hud (a.s). Ad kavmine gönderilen peygamberKur'an'da ismi geçen 24 peygamberden biridir. Dalalet ve sapıklık içinde olan kavmini ıslah için çok uğraştı fakat onlar, Hud'a inanmadılar ve ani bir fırtına ile yok olarak tarihten silindiler. Erkek 334
Hulusi 1. Halis olan, saf, iç temizliği. 2. Samimi, candan(bkz. Halis). Erkek 438
Hurşid Güneş, aftab, mihr, şems Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır. Erkek 312
Huzeyfe Küçük testici, çömlekçi çırağı. Erkek 768
Hüccet 1. Senet, vesika, delil. 2. Seçkin alimlere verilen unvan Hüccetü'lİslam: Gazali. Erkek 0
Hüdavendigar Hükümdar, sultan, âmir, hâkim. Erkek 308
Hüdayi Hüdânın kulu. Erkek 0
Hümayun Mübarek, mutlu, padişaha olan. Erkek 244
Hüsameddin 1. Dinin keskin kılıcı. 2. Mevlana'nın halifesi olan Hüsameddin Çelebi, Mevlana'nın Mesnevi'yi dikte ettirdiği kişidir Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. Erkek 396
Hüseyin 1. Küçük sevgili. 2. Hz. Muhammed (s.a.s.)'in torunu, Hz. Ali'nin küçükoğlu. Erkek 614
Hüsrev 1. Padişah, hükümdar, sultan. 2. Hüsrev şirin masalının erkek kahramanı Hüsrev: Eserlerini daha çok Farsça yazmış bir Türk şairi ve edibi olup 12531325 yıllan arasında Hindistan'da yaşamıştır. Erkek 0
Islam 1. Muhammed(s.a.s)'e nazil olan ve kendisi tarafından insanlığa tebliğ edilen din, Allah'ın en son dini. 2. Allah'a teslim olma, onun emirlerine uyup, yasaklarından kaçınma. 3. İyi geçinme, barış içinde olma. Erkek 0
İhsan 1. İyilik etme. 2. Bağış bağışlama. 3. Verilen bağışlanan şey. 4. Lütuf, iyilik. Erkek 490
İhvan . 1. Sadık, samimi candan dostlar. 2. Aynı tarikata mensup insanlar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 0
ikra HZ. Muhammed (S.A.V) inen ilk Vahy. Oku Anlamına Geliyor. Yaradan Rabbi'nin Adı ile Oku (ikra) Erkek 589
İkrime Kerem sahibi, cömert. Erkek 940
İlhami (bkz. İlham). Erkek 461
İlker İlk doğan çocuk. Erkek 534
İmadeddin . 1. Dinin direği. Daha çok unvan olarak kullanılırTürk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır. Erkek 0
İmam 1. Namazda kendisine uyulan kimse. 2. Önde bulunan, önayak olan kimse. 3. Halife. Devlet başkanı. 4. Mezhep kuran yüksek dereceli alim. 5. Hz. Ali neslinden gelen. 6. İmamı Âzam: Hanefiyye mezhebinin kurucusu. Erkek 302
İnayetullah Allah'ın lütfü. Allah'ın ihsanı. İnayetullah Kenbu: Şah Cihan dönemini anlatan, Şahcihanname isimli yapıtın sahibi. Hintli tarihçi, yazar. Erkek 344
İsmail Hz. İbrahim (a.s.)'in oğlu. İbrahim (a.s.) O'nu Allah'a kurban olarak adamış ve sözünde durmak için harekete geçmiştir. Fakat Allah (c.c.) O'nu son anda Cebrail aracılığıyla durdurmuş ve bu imtihanı kazandığını bildirmiştir. İsmail (a.s.) Kur'an'da ismi geçen peygamberlerdendir ve babasıyla beraber Ka'be'yi inşa etmişlerdir. Erkek 469
Kaan 1. Çin ve Moğol imparatorlarına verilen isim. 2. Hakan, hükümdar. Erkek 858
Kabil 1. Olabilir, mümkün. 2. Cins, soy, sınıf, tür, çeşitHz. Âdem'in büyük oğlu olup kardeşi Habil'i öldürmüş ve yeryüzünde ilk kan döken insan olmuştur. Erkek 399
Kadem . 1. Ayak. 2. Adım. 3. Yarım arşın uzunluğunda bir ölçek. 4 Uğur Kadın ve erkek adı olarak kullanılır. Erkek 0
Kadı 1. Hüküm, karar, hakimlik. 2. Seri devlette, mahkeme reisi. İlim sahibi yetkili. Kadı İyaz: (İyaz b. Musa b. Ümran esSebtî: (10831149). Meşhur fıkıh ve hadis bilgini. İspanya'da Gırnata kadılığı yaptı. 20'yi aşkın eseri vardır. Erkek 300
Kadir 1. Değer, kıymet, itibar. 2. Parlaklık. 3. Kudret sahibi kudretli, kuvvetli, güçlü. 4. Allah'ın isimlerinden. Kur'anı Kerim'de 50'ye yakın yerde geçmektedir. Başına"abd" takısı olarak "Abdülkadir" olarak kullanılır. Erkek 519
Kalender 1. Dünyadan elini eteğini çekip başı boş dolaşan. 2. Alçak gönüllü, gurur ve kibirden uzak, üstüne başına dikkat etmeyen bulduğu ile yetinen kimse. Erkek 264
Kamber . 1. Sadık dost, köle. 2. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 395
Kamran İsteğine kavuşmuş olan. Erkek 345
Kasım 1. Taksim eden, ayıran bölen. Kasım b. Muhammed (s.a.): Hz. Muhammed (s.a.s)'in oğlunun ismi. Küçük yaşta vefat etmiştir. 2. Kinci, ezici, ufaltıcı. 3. Yılın 11. ayı. 4. Yılın kış bölümü. Erkek 522
Kazım Öfkesini, gazabını yenen. Erkek 0
Keleş Güzel yakışıklı, bahadır. Erkek 321
Kemal 1. Olgunluk, yetkinlik, tamlık, eksiksizlik. 2. En yüksek değer, mükemmellik, değer baha. 3. Bilgi, fazilet. Erkek 698
Keramet 1. Birine karşı ikramda bulunmak. 2. Allah'ın bir kimseye cömertliği, lütfü, himayesi ve yardımı olarak ele alınır. Erkek 297
Kerami Soylu, şerefli. Erkek 302
Kerem 1. Asalet, asillik, soyluluk. 2. Cömertlik, el açıklığı lütuf, bağış, bahşiş. Erkek 591
Keremşah (bkz. Kerem). Erkek 257
Keşşaf Keşfeden, sırları çözen, gizlileri açığa çıkaran Erkek 266
Key Büyük hükümdar, padişah. Erkek 383
Kılıç İki yüzü keskin eski bir silah. Erkek 506
Kiram 1. Soydan gelenler, soyu temizler, ulular, sergeliler. 2. Cömertler, eliaçıklar. Sahabenin lakabı olmuştur. Erkek 291
Korkut 1. Büyük dolu tanesi. 2. Korkusuz, yavuz, heybetli. 3. Cin, şeytan. Erkek 395
Kuddusi 1. Kuddus olan Allah'ın nimetine mazhar olan 2. 19. yy. Bor'lu meşhur mutasavvıf Türk şairi. Erkek 365
Kutbettin 1.Dinin kutb’u. 2. Dinin yücesi. Erkek 474
Levent Bahriyeli. Boylu poslu, yakışıklı. Erkek 561
Levni Renkli, boyalı Erkek 782
Levniz 1. Renk, boya, yüz. 2. Nevi, çeşit, Türk. Erkek 300
Mahdum Hizmet edilen, evlat. Erkek 343
Mahmud 1. Hamd olunmuş, sena edilmiş, övülmeye değer. Makamı Mahmud: Hz. Muhammed'in en büyük şefaat makamı, cennet. 2. Ebrehe'nin Kabe'yi yıkmak üzere getirdiği filin adı. 3. Mahmud (Kaşgarlı) Karahanlılar'dan olan bu Türk bilgini "Divanu Lügati'tTürk" adlı eseriyle tanınmıştır. 4. Mahmudiye: 2. Mahmut devrinde basılan altın para. Erkek 515
Mahmur 1. Sarhoşluğun verdiği sersemlik. 2. Uyku basmış, ağırlaşmış, yan baygın göz. Erkek 368
Mazhar 1. Bir şeyin göründüğü çıktığı yer. 2. Nail olma, şereflenme. 3. Bazı tekkelerde oturarak uyurken dayanılan kısa değerde. 4. Bir çeşit tef. Erkek 400
Mecdeddin Dinin büyüğü. Erkek 311
Mecnun 1. Cin tutmuş, cinlenmiş. 2. Delice seven, tutkun. Leyla ile Mecnun hikayesinin erkek kahramanı. Erkek 325
Medeni 1. Medine'ye mensup, şehirli, şehir halkından olan. 2. Bir memleketle ilgili olan. 3. Terbiyeli, görgülü, nazik. Daha çok lakab olarak kullanılır. Erkek 299
Memun Emin bulunan, korkusuz, tehlikesiz, sağlam, (bkz. Emin). Erkek 273
Mestan Mest olmuş, bayılmış. Erkek 454
Metin 1. Metanetli, sağlam, dayanıklı. 2. Özü, sözü doğru, sebatkar, itimat edilir. Hz. Peygamber (s.a.s)'in isimlerinden. Erkek 653
Minel Cennetteki inci tanesi Erkek 582
Miraç . 1. Merdiven. 2. Göğe çıkan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Hz. Muhammed (s.a.s)'in göğe çıktığı gece ki, Recep ayının 27'sine rastlayan kandil gecesidir. O gecede 5 vakit namaz farz kılınmıştır. Erkek 1351
Mirkelam Güzel, nazik konuşan kimse. Erkek 375
Mirza 1. Emiroğlu beyi, hükümdar soyundan gelen. 2. Doğu Türk devletlerinde asalet unvanı. 3. Dubbi Ekber yıldız kümesindeki parlak yıldız. Erkek 961
Misbah Aydınlatma cihazı, ışık çırağı. Hz. Peygamber (s.a.s.)'in isimlerinden. Erkek 333
Mithat Methetme, övme Erkek 552
Muammer Ömür süren, yaşayan, yaşamış. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 449
Muaz 1. Korunan, sığınan. 2. Çok aziz, izzet sahibi, saygı uyandıran, kıymetli, muhterem, sevgili. Muaz b. Cebel, sahabeden. Erkek 484
Muhammed 1. Birçok defalar hamdu sena olunmuş, tekrar tekrar övülmüş. 2. Birçok güzel huylara sahip. Hz. Peygamber (s.a.s)'in isimlerindendir. Dedesi Abdülmuttalib tarafından, gökte hak yerde halk övsün niyetiyle bu ad konulmuştur. Kur'an'da dört yerde zikredilmiştir. Erkek 631
Muharrem 1. Tahrim olunmuş, haram kılınmış. 2. Kamer takviminin birinci ayı aşura ayı. Müslümanlıktan önce bu ayda savaşmak yasak olduğu için bu ad verilmiştir. Bu ayın ilk 10 gününde Kerbela vakasının yıldönümünde matem yapılır. 10. gününde aşure pişirilir. Erkek 438
Muhtar 1. İhtiyar eden, seçilmiş, seçkin. Hareketinde serbest olan, istediği gibi davranan, dilediğini yapan. 2. Köy veya mahalle işlerine bakmak üzere halkın seçtiği kimse. Hz. Peygamber (s.a.s)'in isimlerinden. Erkek 378
Muhterem İhtiram olunmuş. Saygıdeğer, sayılan. Erkek 346
Muhteşem İhtişamlı, tantanalı, debdebeli, görkemli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 0
Muhyiddin Dini ihya eden. Erkek 596
Muktedir İktidarlı, gücü yeten, becerebilen. Erkek 262
Muktefi 1. İktifa eden. 2. Ardı sıra izinden gidilmiş örnek olan Hz. Peygamber (s.a.s.)'in isimlerinden. Erkek 303
Musab Zor. Güçlü, dayanıklı. Ashabdan ünlü şehid Mus'ab b. Umeyr'in adıdır Erkek 0
Musaf kuran ı kerim,inanılan kutsal kitap Erkek 488
Mushap 1. Merdiven. 2. Göğe çıkan. Hz. Muhammed (s.a.s)'in göğe çıktığı gece ki, Recep ayının 27'sine rastlayan kandil gecesidir. O gecede 5 vakit Zor, Çetin, Güç Olan;Güçlü, Dayanıklı; Hz. Musab bin Umeyr (Ünlü Sahabe, Hz. Muhammed Tarafından Medine’ye Tebliğe Gönderilen Seçkin Genç, Uhud Şehidi) namaz farz kılınmıştır Erkek 969
Muslih İslah eden, iyileştiren, düzeltici, arabulucu. Barıştıran. Bu kelime Kur'an'da birkaç defa zikredilmiştir. Erkek 314
Mustafa 1. Temizlenmiş, seçilmiş, güzide. 2. Hz. Peygamberin isimlerinden. 3. Sa'd Suresi 47. ayette geçer. Erkek 756
Mutahhar Takdir edilmiş, temizlenmiş, temiz. Temiz mübarek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 318
Mutasım 1. İtisam eden, eliyle tutan, yapışan. 2. Günahtan çekinen. 3. Allah'ın ipine sımsıkı sarılan. Erkek 280
Muteber 1. İtibarlı, hatırı sayılır, saygın. 2. İnanılır, güvenilir. 3. Yürürlükte olan geçer. Erkek 300
Mutemed Kendisine itimat edilen, güvenilen Erkek 264
Mutlu Talihli, uğurlu. Bahtiyar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 367
Muttalib Talepte bulunan, isteyen, (bkz. Abdülmuttalib) Erkek 340
Mübarek 1. Bereketli, feyizli. Uğurlu, hayırlı, kutlu, mutlu. 2. Beğenilen, sevilen, kızılan şaşılan kimse. Bir şey hakkında sözleşme. Erkek 486
Mübeşşir Müjdeci, muştucu Hz. Peygamber (s.a.s)'in isimlerinden. Erkek 289
Müjdat Müjdeler, sevinçli haberler. Erkek 364
Mükerrem Muhterem, aziz sayın, saygıdeğer, sayılan, onurlandıran, hürmet ve tazime erişmişErkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 449
Mülayim 1. Uygun, muvafık. 2. Yumuşak huylu, yavaş kimse. Pekliği olmayan. Erkek 382
Mümtaz İmtiyaz tanınmış, ayrı tutulmuş, üstün tutulmuş. Seçkin. Erkek 300
Müren Akarsu, dere, ırmak Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 0
Mürsel 1. Gönderilmiş yollanılmış. Şeriat sahibi peygamberler. 2. Salıverilmiş suç. 3. Bir yazı sitili. Hz. Peygamberin isimlerinden. Erkek 401
Müşir 1. Haber veren, bildiren. 2. Emir ve işaret eden. 3. Mareşal Daha çok lakab olarak kullanılır. Erkek 290
Müzdad Artmış, çoğalmış, uzun. Erkek 0
Nabi 1. Haberci, haber veren. 2. Yüksek, yüce. 3. Büyük Türk şairidir. 17. asrın ikinci yarısında yaşamıştır. Erkek 343
Namdar Namlı, ünlü. Erkek 305
Nasreddin Dine yardım eden Erkek 295
Nebi Haberci. Peygamber. Erkek 354
Necat Kurtulma, kurtuluş. Selamet. Erkek 480
Necati Kurtulmaya mensup, kurtuluşla ilgili. Necati: 15 asır meşhur Osmanlı şairi olup asıl adı İsa'dır. Erkek 436
Neccar Dülger. Marangoz Daha çok lakab olarak kullanılır. Erkek 307
Necdet Kahramanllık yiğitlik, efelik. Korkusuz olmak. Erkek 482
Necih Başarılı, galip, muzaffer. Erkek 326
Necmi Yıldızla ilgili. Necmüddin: Dinin yıldızı Dilimizde "Necmettin" şeklinde kullanılmaktadır. Erkek 415
Nefi Çıkar ile ilgili faydacı, menfaat, kâr Nefi', Divan edebiyatının başarılı şairlerindendir. 4. Murad zamanında yaşamıştır. Erkek 306
Nejat Soy nesil, nesep, tabiat. Erkek 369
Nesimi Hoş ve mülayim. Erkek 382
Neşat Sevinç, neşe, şenlik, keyif. İran şairlerinden birisinin adı. Erkek 324
Neşet 1. Meydana gelme, gelişme. 2. Kaynak olma, bir mecradan çıkış. Neşet: 19. yy. Türk şairlerinden biri. Erkek 433
Nevzat Yeni doğmuş çocuk. Erkek 369
Nihat Tabiat, huy, yaratılış, bünye, karakter. Erkek 503
Niyazi 1. (bkz. Niyaz). 2. Yalvarıcı, niyaz edici. Sevgili. Türk mutasavvıflarından birisi. 18. yy.'da yaşamıştır. Erkek 384
Nizam 1. Dizi, sıra. Düzen, usul, tertip, yol, kaide. 2. Kanun­lar. 3. Hindistan'daki küçük devletlerin hükümdarlığı. Nizamüddin: Dinin nizamı, düzeni Dilimizde "Nizamettin" olarak kullanılır. Erkek 350
Numan . 1. Kan. 2. Gelincik. Hanefi Mezhebi'nin imamı, Nu'man b. Sabit. Erkek 0
Nüzhet . 1. Neşe, eğlence, eğlence yerlerini seyredip gezme. 2, Sevinç, ferahlık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 0
Oğuz 1. Mübarek, saf ve iyi yaratılışlı. 2. Genç, sağlam, güçlü. 3. Anlayışı kıt, bön. 4. Köylü. Tosun. 5. Türk efsanelerinde geçen büyük bir kahraman. Büyük bir Türk boyu. Erkek 456
Oğuzhan 1. Yiğit han, hakan. 2. Oğuz boylarının efsanevi kahramanı. Erkek 564
Okan 1. Anlayışlı. Anlama, öğrenme. 2. Tanrı, oğuz. Erkek 478
Oktay Öfkeli, sinirli, kızgın. Erkek 638
Orhan Şehrin yöneticisi, hakimi. Orhan Gazi: Osmanlı imparatorluğunun ikinci padişahı. Erkek 493
Ozan 1. Şiir yazan, şair. Halk şairi. 2. Şakacı, tatlı, güzel konuşan. Erkek 443
Öktem Güçlü, onurlu, gösterişli, korkusuz. Erkek 421
Ömer İslam Devleti'nin II. Halifesi Ömer b. Hattab. Dünya durdukça adaletinden dolayı ondan bahsedilecek. Cennetle müjdelenmiştir. Hak ile Batılı çok iyi ayırt edebilen bir alim olduğu için Ömeru'1Faruk adını almıştır. Erkek 889
Önder Bir davada, fikri siyasi bir harekette önde giden, önayak olan, kitleyi idare eden kimse, lider, şef Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 0
Peyami Haberle, bilgi ile ilgili. Erkek 341
Raci Rica eden, yalvaran, ümitli, dileyen. Erkek 0
Racih Değerli, üstün. Fıkıhta: Delil ve Burhanların tercihinde delili öncelik kazanan taraf. Erkek 304
Rafet Acıma, merhamet etme, esirgeme anlamında. Kur'anı Kerim'de Nur suresi 2. ayet. Hadid suresi 27. ayette geçmekledir. Erkek 414
Ramazan Hicri (kameri) ayların dokuzuncusu, oruç ayı. Kur'an'da Bakara suresi 185. ayette ismi geçen ay ismi. Erkek 495
Ramiz 1. Akıllı, zeki. 2. İşaretlerle simgelerle gösteren. Erkek 436
Ramize (bkz. Ramiz). Erkek 448
Rauf Esirgeyen acıyan, çok merhametli Allah'ın isimlerinden. "Abd" takısı alarak kullanılır(bkz. Abdürrauf). Kur'anı Kerim'de 10'dan fazla yerde geçmektedir. Erkek 456
Recai İsteyen, rica eden, yalvaran. Allah'a yalvaran. Ashab'ın kullandığı isimlerdendir. Erkek 390
Recep 1. Hicri kameri ayların yedincisi, üç ayların ilki. 2. Gösterişli, haybetli. Erkek 439
Refah Bolluk, rahatlık, sıkıntı içinde olmamak. Erkek 268
Reha 1. Kurtulma, kurtuluş. 2. (Ar.) Bolluk, genişlik, varlık. Erkek 471
Reis Başkan, baş. Erkek 371
Resül Yeni bir kitap ile gönderilen peygamber. Erkek 0
Reşat Layık, değer, yakışır. Erkek 355
Reşid 1. Cenabı Hakk'ın isimlerinden. 2. İyi ve doğruyu seçebilen, malını idare gücü olan, rüşd yaşına ulaşmış akil ve baliğ (kişi) ergin, erişkin. 3. Akıllı hareket eden doğru yolda giden Abdürreşid olarak kullanılır. Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. Erkek 256
Rıdvan 1. Rıza, razılık, razı olma. 2. Cennet kapısında bekleyen melek. Kur'an'da 10'dan fazla yerde geçmektedir. Erkek 564
Rıza Razılık, razı olma, hoşnutluk, memnuniyet, muvafakat, kabul. Bir şeyin olmasına muvafakat etme. Kadere mukadderata boyun eğme. Erkek 424
Rifat Yükseklik, yücelik, büyük rütbe. Erkek 0
Rüçhan Üstünlük, üstün olma. Erkek 373
Sadeddin (bkz. Saadeddin). Erkek 307
Sadullah Tanrının kullu, talihli kıldığı kimse. Erkek 453
Sadun Mübarek, kutlu, uğurlu. Erkek 424
Safa 1. Üzüntü ve kederden uzak olma, endişesizlik, rahat huzur, iç ferahlığı. 2. Eğlence. 3. Saflık, berraklık. Erkek 574
Saffan Saf, halis. Erkek 693
Saffet Saflık, temizlik, arılık, (bkz. Safvet). Erkek 322
Salahaddin Dinine bağlı kimse Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılmakladır. Erkek 273
Saman 1. Zenginlik. Rahat, dinç. 2. Düzen. Erkek 390
Sedat Doğru ve haklı Erkek 474
Selami İyilik, barış ve rahatlıkla ilgili. Erkek 333
Selçuk 1. Güzel konuşma yeteneği olan. 2. XI. Anadolu, Kafkaslar ve Orta Doğu'da imparatorluk kuran Türk topluluğunun hükümdarı. Erkek 562
Selman Barış içinde bulunma, huzur, erinç. Erkek 452
Serdar Başkumandan, başbuğ. Sefer zamanında padişah yerine ordunun başında sefere giden veziri azamlara verilen unvan, serdarı ekrem. Erkek 433
Serhat Sınır boyundaki asker. Erkek 845
Sertaç Başa konan taç Erkek 0
Server Baş, başkan, reis, ulu. Erkek 334
Sevban Giyinen, kuşanan. Hz. Peygamber'in azatlısının adı. Erkek 485
Seyfettin Dini koruyan, dinin kılıcı. Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. " Erkek 482
Seyfi 1. Kılıçla ilgili kılıç şeklinde. 2. Askerlikle ilgili. Askeri. Erkek 496
Seyfullah Allah'ın kılıcı Ali (r.a.)'nin ve Hz. Halid b. Velid'in lakabı. Erkek 384
Seymen Çiftlik bekçisi. Erkek 619
Seyyid Efendi, bey, Peygamber efendimizin torunu Hazret-i Erkek 0
Sezgin Sezen sezici, duygulu, hassas. Erkek 0
Sinan Mızrak, süngü. Erkek 0
Sirac Işık meşale, kandil, çerağ. 2. Nur saçan anlamında Rasulullah için kullanılmıştır. Erkek 0
Sirac 1. Işık meşale, kandil, çerağ. 2. Nur saçan anlamında Rasulullah için kullanılmıştır. Erkek 928
Siraceddin – Dinin kandili, dinin verdiği aydınlık, ışık, ışıklandıran, aydınlatan Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. Erkek 387
Siyami Oruç tutan, oruçlu, kötülükten kaçınan Erkek 0
Siyami Oruçlu, kendini kötülüklerden men eden. Erkek 0
Soner Bir işte son yardımı yapan. Son olması istenen. Erkek 0
Sunullah Allah’ın kudreti, meydana getirdiği varlığı. Erkek 0
Süveybe peygamber efendimizin ilk sut annesinin ismi Erkek 845
Şaban 1. Aralık, fasıla. 2. Hicri, Kameri ayların sekizincisi, üç ayların ikinci ayı. Erkek 539
Şadan Sevinçli, keyifli, neşeli, bahtiyar. Erkek 0
Şafi 1. Suçlunun bağışlanması için araya girip yalvaran kimse. 2. İyileştiren, şifa veren. 3. İnandırıcı, inandıran. Erkek 0
Şahap 1. Alev, ateş parçası. 2. Kayan yıldız, akan yıldız. 3. Cesur yürekli kimse. Erkek 329
Şahinalp Şahin gibi güçlü yiğit, cesur. Erkek 270
Şahsüvar Usta binici, çok iyi ata binen. Erkek 0
Şarani Gür ve uzun saçlı kimse. İslam tarihinde bu isimde birçok meşhur vardır. Erkek 295
Şecaeddin Dinin kahramanı, dinin yiğidi. Erkek 254
Şehlevent Leventlerin şahı, boylu poslu, canlı, yakışıklı. Erkek 273
Şemseddin Dinin güneşi, dinin insanlara verdiği aydınlık Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır (Şemsettin). Erkek 299
Şemsi Güneşe ait, güneşle ilgili. Erkek 497
Şerafeddin Dinin şereflisi, büyüğü Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. Erkek 350
Şeref 1. Yücelik, ululuk, izzet, seçkinlik. İyi ahlak ve faziletler sonucu meydana gelen manevi yücelik. 2. İyi ün. İftihar edilecek şey. Erkek 376
Şevket Azamet, büyüklük, ululuk, debdebe, haşmet. Erkek 442
Şevki Şevkle ilgili, şevke ait, neşeli. Erkek 344
Şeyban Saçlarına ak düşmüş yaşlı kimse. Moğol hükümdarlarından birisi. Erkek 413
Şihab 1. Kıvılcım. Akan yıldız. 2. Cesur, yürekli. Erkek 281
Şihabeddin Dinin parlak yıldızı. Erkek 259
Şinasi 1. Tanımaya, anlamaya özgü, tanımak, bilmekle ilgili. 2. Tanzimat döneminin ünlü şairi ve gazetecisi. Erkek 483
Şir Aslan. Erkek 342
Taceddin Dinin tacı. Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. Erkek 316
Taci Taçla ilgili. Erkek 339
Tahsin Güzel bulma, beğenme. Aferin deme alkışlama. Erkek 343
Taki Günahtan haramdan kaçınan, dinine bağlı. Erkek 362
Talat Yüz, çehre. Yüz güzelliği Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 474
Talha 1. Zamk ağacı. 2. Talha b. Ubeydullah. İslam dinini kabul eden ilk 10 kişiden biri, cennetle müjdelenmiştir. Erkek 608
Tamer Nitelikli, saygın kişi. Erkek 303
Taner (bkz. Tan). Erkek 400
Tanju Türk hükümdarlarına Çinliler tarafından verilen unvan. Erkek 463
Tarık Sabah yıldızı, parlak yıldız. Erkek 0
Tarkan 1. İslam'dan önce Türklerin kullandığı, vekil, vezir, bey gibi unvan. 2. Ayrıcalıklı, saygın kişi. Erkek 452
Tayfur Uçan, yükselen. Erkek 0
Taylan 1. İnce, kibar, güzel, boylu boslu kimse. 2. Çok yağmur yağdığı halde işlenebilir toprakErkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 467
Taylan 1. İnce, kibar, güzel, boylu boslu kimse. 2. Çok yağmur yağdığı halde işlenebilir toprakErkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 0
Tayyar Uçan, uçucu uçma kabiliyeti olan. Erkek 285
Tekin 1. Boş, ıssız. 2. Sakin, rahat, uslu. İçinde kötülük bulunmayan. 3. Tek, eşsiz. 4. Uyanık, tetikte. 5. Şehzade, prens. 6. Uğurlu. Erkek 400
Temel 1. Yapılardan toprak içinde kalan ve yapıya dayanak teşkil eden duvar ve taban kısımları, koyuk. Bu kısımların yapılması için açılan çukur. 2. Asıl, esas. 3. Dayanak. 4. Belli, başlı en mühim Erkek 369
Tevfik 1. Uydurma, uygun düşürme. 2. Başarıya ulaştırma. 3. Allah'ın yardımına kavuşma. Erkek 381
Tevfika (bkz. Tevfik). Erkek 319
Timur 1. Demir. 2. Türk Moğol imparatoru. Erkek 677
Timurtaş 1. Demir ve taş gibi güçlü ve sert olan. 2. Mardin Artuklular'ın 2. Emiri. Erkek 708
Tufan 1. Hz. Nuh zamanında Allah'ın kötülüğe sapmış insanları cezalandırmak için gönderdiği bütün dünyayı su ile kaplayan yağmur. 2. Şiddetli yağmur ve sel. Erkek 456
Turan Eski İranlılara göre Türk ülkesi. Bütün Türkler'in ve Turan kavimlerinin birleşmesiyle meydana gelecek devlet. Erkek 408
Turanşah Cesur Türk hükümdarı. Erkek 406
Turgay Boz renkli, küçük ötücü, tarlalarda yuva yapan bir tür serçe, torgay. Erkek 350
Turgut 1. Konut, oturulacak yer. 2. Ünlü Türk denizcisi Turgut Reis'in adı. Erkek 402
Ubeydullah Allah'ın kulu. Erkek 513
Üsame Bir aslan cinsi. Erkek 1180
Vahap Çok bağışlayan, ihsanı bol olan Erkek 442
Vakıf 1. Bir şeyi elde eden, bir işten haberli olan. 2. Duran, ayakta duran. Arafat'ta vakfe yapan. Erkek 294
Vakkas Okçu, savaşçı. Sahabe isimlerindendir. Erkek 352
Vakur Ağırbaşlı, temkinli. Erkek 302
Vala Yüksek, yüce Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 372
Vala Yüksek, yüce Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 0
Vecdi Coşkunlukla ilgili, coşkunlukla oluşan. Erkek 399
Vecihi Bir kavmin büyüğü. Erkek 0
Vecit Vecde gelen, İlahi cezbe ile bayılan. Erkek 305
Vedat Sevgi, dostluk. Erkek 406
Vefa 1. Sözünü yerine getirme, sözünde durma, borcunu ödeme. 2. Sevgi, dostluk ve bağlılıkta sebat. Yetme yetişme; ömrü vefa etme­di. Erkek 450
Veli 1. Çocuğun bakımı ve idaresi üzerinde olan, hal ve hareketlerinden sorumlu bulunan kimse. 2. Dost, yakın. 3. Allah'ın sevgili kulu, ermiş evliya. Allah'ın isimlerinden. (bkz. Abdulveli). Erkek 432
Yahya 'Allah lütufkardır" anlamında. Kur'anı Kerim'de 5 yerde ismi geçen ve Zekeriyya (a.s.)'nın oğlu olan peygamber. Erkek 480
Yaver Yardımcı. Erkek 261
Yavuz 1. Yaman güçlü, güzel. 2. Sert, şiddetli, çetin, keskin. 3. Fevkalade, ala, müstesna. 4. Kötü, fena azgın. Yavuz Sultan Selim. Hilafetin Osmanlılara geçmesini sağlayan dokuzuncu Osmanlı padişahı. Erkek 446
Yekta 1. Tek, yalnız. 2. Eşsiz, benzersiz. Erkek 670
Zafer l. Amaca ulaşma, basan. 2. Düşmanı yenme, üstün gelme, utku. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 0
Zâfir Zafer kazanan, üstün gelen. Erkek 245
Zamir 1. İç, yüz. 2. Yürek, vicdan. 3. Gönülde gizli olan sır. 4. Adın yerini tutan sözcük. Erkek 359
Zekai Zekayla ilgili, zekaya ait. Erkek 332
Zekeriyya Erkek zat. Erkek 318
Zeyd Artan, çoğalan. Erkek 1155
Zeynel Zeynelabidin adından kısalmış ad. Erkek 646
Ziver Süs, bezek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Erkek 0
Ziya Aydınlık, parlaklık, nur, ışık. Erkek 421
Ziyad Fazlalık, çokluk Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. Ziyat. Erkek 366
Zübeyr Yazılı, küçük şey. Erkek 357