Bebek isimleri
www.bebekisimleri.gen.tr
bebek isimleri
Erkek isimleri :
 A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | İ | I | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z
Kız isimleri :
 A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | İ | I | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z
Otomatik Ara :
rastgele isim arama
22.500 adet bebek isimlerine sitemizden ulaşabilirsiniz
Ana Sayfa Erkek isimleri Kız isimleri En güzel bebek isimleri En güzel erkek isimleri En güzel kız isimleri Alevi isimleri Forumlar


Bebek isminin önemi
Kur-an'da geçen bebek isimleri
Allah'ın 99 ismi
Bebek ismi nasıl konulur
Bebeğin kulağına ismin okunması
Bebeklere isim neden verilir
İsim ne zaman konulmalıdır ?
Bebek isminin önemi
Bebeğin nüfusa kayıt ettirilmesi

Erkek isimleri

Web sitemizde tüm erkek isimlerine ulaşabilirsiniz, bebeğiniz için en güzel isimleri seçerek, karar vermenize yardımcı olabiliriz.

Erkek İsimleri İsim Anlamları
Erol efe Erol :Erkek ol. - "Er" ve "ol" kelimelerinden birleşik isim - Efe :1. Ağabey, büyük kardeş. 2. Yiğit, cesur. 3. Kabadayı
Aybars Ay ve Pars kelimelerinden, Ay gibi güzel, pars gibi yırtıcı
Erbil Erbil :Yürekli, cesur olarak kabullen" anlamında kullanılan bir ad.
Seyit Ahmet Seyit :Efendi, Önde Gelen, İleri Gelen, Bir Topluluğun Büyüğü, Ağa, Bey; Hz. Muhammed’in Torunu Hz. Hüseyin Soyundan Gelen, Peygamber Torunu, Seyyid
Ahmet :Övülmeye lâyık, övülmüş.
Agit cengaver, komutan, korkusuzi
Vahap Çok bağışlayan, ihsanı bol olan
Armin arapça kökenli bir isim olup, Özgürlük yanlısı, barış yanlısı anlamındadır.
Abdülfettah – Zafer kazanmış, üstün gelmiş, fethedenaçan, kullarınının kapalımüşkil işle­rini açan Allah'ın kulu. (bkz. Fettah). Allah'ın isimlerindendir.
Abdülgafur Kulları­nın günahlarını tekrar tekrar bağışla­yıcı olan Allah'ın kulu (bkz. Gafur). "Abd" takısı almadan kullanılmaz.
Abdülgani Zengin, varlıklı, bol, doygun olan Allah'ın ku­lu. Allah'ın isimlerinden, (bkz. Ga­ni).
Abdülhabir Her şe­yin iç yüzünden, gizli ve saklılıklarından haberdar olan Allah'ın kulu. (bkz. elHabir). Allah'ın isimlerinden.
Abdülhafız Herşeyi bütün ayrıntı ve inceliğiyle kayıtlayıp tutan ve dilediği zamana kadar bela ve afetlerden koruyan Allah'ın kulu(bkz. elHafız). Allah'ın isimlerinden.
Abdülhak Hak ve ger­çek olan, varlığı hiç değişmeden du­ran Allah'ın kulu Hak, Esmau'lHüsna'dandır.
Abdülhakem Bütün iş­lerin kendisine döndürüldüğü, onun adalet ve kararına baş vurulduğu yüce Hakem Allah'ın kulu (bkz. elHakem). Allah'ın isimlerinden.
Abdülhalik Yaratan, yoktan vareden, yaratıcı Allah'ın ku­lu Halik, Allah'ın isimlerinden. "Abd" takısı almadan kullanılmaz.
Abdülhalim Tabiatı yavaş olan, yumuşak huylu, hikmetli Allah'ın kulu (bkz. Halim). Al­lah'ın isimlerinden.
Abdülhasib Bütün varlıkların takdir edilen hayatları bo­yunca yaptıkları bütün işlerin ayrıntı­larıyla hesabını en iyi bilen Hasib'in kulu Hasib; Allahın isimlerinden­dir.
Abdülhay Daima diri olan, ebedi hayat sahibi, her şeye gü­cü yeten Cenabı Allah'ın kulu(bkz. elHay). Allah'ın isimlerinden.
Abdülkadir Bitmez tükenmez kuvvet sahibi olan, her şeyi yapmaya gücü yeten Allah'ın kulu.Kadir; Allah'ın isimlerindendir. (bkz. Kadir).
Abdülkayyum Bu isim her şeyin bir varlık olarak durabilmesi için neye ihtiyacı varsa onu veren, gökleri, yeri ve her şeyi tutan, baki, kaim Allah'ın kulu Kayyum, Allah'ın isimlerindendi. (bkz. elKayyum).
Abdülkebir Kebir'in, büyüklük ve Azamette eşsiz olan Allah'ın kulu Kebir; Allah'ın isimlerindendi. (bkz. elKebir).
Abdüllatif Latif, gü­zel, yumuşak, hoş, nazik olan bütün olayların ve eşyanın inceliklerini bi­len Allah'ın kulu elLatif; Allah'ın isimlerindendi. (bkz. Latif).
Abdülmacid Kadru şanı büyük, cömertlik ve keremi bol olan, Allah'ın kulu Macid kelimesi, Allah'ın isimlerindendi. (bkz. elMacid).
Abdülmecid Şanı bü­yük ve yüksek olan, şan ve onur sahi­bi yüce Allah'ın kulu Mecid kelime­si Allah'ın 99 isminden biridir. Sultan Abdülmecid Han: 31. Osmanlı padi­şahı.
Abdu'l-Melik Her şey üzerinde tasarruf ve hükmeden tek hükümdar Allah'ın kulu. elMelik, Allah'ın isimlerindendir.
Abdülmesih Hastala­ra şifa veren, mesih İsa'nın kulu.(bkz. Mesih). İsim olarak kullanıl­maz.
Abdülmetin Metanet­li, sağlam, dayanıklı olan Allah'ın ku­lu (bkz. Metin). Allah'ın isimlerindendir.
Abdülmucib Kendisi­ne yönelip yalvaranların isteklerine cevap veren, onların dua ve tevbelerine icabet eden yüce Allah'ın kulu. Mucib, Esmau'lHüsna'dandır (bkz. elMucib).
Abdülmuhyi Hayat veren, can ve ruh veren, bütün canlı­ları ve hayatı diri tutan Allah'ın kulu Muhyi, Allah'ın 99 isminden birisi­dir, (bkz. Muhyi).
Abdülmuid Yaratıl­mışları yokettikten sonra tekrar diril­ten Allah'ın kulu Muid Allah'ın 99 isminden birisidir, (bkz. elMuid).
Abdülmümin Gönül­lerde iman nurunu yerleştiren, kendi­sine yönelenlere, iman nasib ederek onları hidayetine alan, koruyan yüce Allah'ın kulu Mü'min, Allah'ın isimlerindendir.
Abdülvacid Yoktan vareden, meydana getiren, dilediğini anında elde eden, zenginlik ve serve­tine nihayet bulunmayan Vacid'in ku­lu. Vacid, Allah'ın isimlerindendir(bkz. elVacid).
Abılay Han Orta cüz Kazak Hanı. Ülkesini Çinlilere, Hive hanlıklarına karşı ustaca savundu (17111781).
Abdülvahid Tek ve eşsiz olan, zatında sıfatlarında, hü­kümlerinde, işlerinde asla benzeri ol­mayan Allah'ın kulu Vahid kelimesi Cenabı Hakk'ın Kur'an'da zikredilen 99 isminden birisidir, (bkz. elVahid).
Abdülvaris Gerçek servet ve zenginliklerin mutlak sahibi. Bütün zenginliklerin son ve asıl sahi­bi olan yüce Allah'ın kulu Varis ke­limesi Allah'ın isimlerindendir. (bkz. elVaris).
Abdülvasi Vasi'nin kulu.Genişlik sahibi ve müsade edici, darlık, fakirlik ve sıkıntıdan münez­zeh olan Allah'ın kulu Vasi kelime­si, Allah'ın isimlerindendir. (bkz. elVasi).
Abdülvehhab Çok çeşitli nimetleri daima bağışlayan Allah'ın kulu. Vehhab, Allah'ın isimlerindendir "Abd" takısı almadan kul­lanılmaz.
Abdülvekil Kendisi­ne tevekkül edilen, kudretiyle kulları­nın işlerini halleden, onlara yardımcı olan yüce Allah'ın kulu Vekil. Al­lah'ın isimlerindendir. (bkz. elVekil).
Abdünnafi Yararlı şeyleri ve sebeplerini kudretiyle yara­tan Allah'ın kulu Nafı kelimesi, Al­lah'ın isimlerindendir. (bkz. enNafı).
Abdünnasır Yardım eden, Yardımcıların en hayırlısı, mü'minlere nusrct ve zafer veren Allah'ın kulu Nasır, Allah'ın sıfatlarındandır.
Abdünnasır Yardım­cı, yardım eden Allah'ın kulu.
Abdürrafi Rafı'nin kulu. (bkz. erRafi). Allah'ın isimle­rinden
Abdürrahim Merha­metli, esirgeyen, koruyan, acıyan, ahirette mümin kullarına merhamet eden Allah'ın kulu. erRahim, Al­lah'ın isimlerindendir.
Abdürreşid Allah'ın isimlerinden. Reşid'in kulu. (bkz. erReşid).
Abdürrezzak Bütün mahlukların rızkını veren Allah'ın ku­lu Rezzak, Allah'ın isimlerindendir. "Abd" takısı almadan kullanılmaz.
Abdüsselam Barış, rahatlık, selamete çıkaran, selam eden, zevalsiz ebedi olan Allah'ın ku­lu esSelam kelimesi, Allah'ın isim­lerindendir. "Abd" takısı almadan kullanılamaz
Abdüssemi Her şey­den arınmış olarak bütün sesleri, söz­leri ve kelimeleri işitip ayırdeden yü­ce Allah'ın kulu. (bkz. esSemi').
Abdüşşahid Şahid'in kulu. Görünen ve görünmeyen eşya­nın hepsini görücü ve tasarruf edici olan ve her şeyi müşahade altında bu­lunduran Allah'ın kulu Şahid, Al­lah'ın isimlerindendir. (bkz. eşŞahid).
Abdüşşekür Emrine uyan, yasaklarından sakınan kullarını seven ve çok ikramda bulunan Al­lah'ın kulu Şekür, Allah'ın isimle­rindendir. "Abd" takısı almadan kullanılmaz.
Abdüzzahir Varlık ve birliği sonsuz sayıda eserler ve delil­lerle belli olan Allah'ın kulu ezZa­hir, Allah'ın isimlerindendir. (bkz. ezZahir).
Aber Hz. Nuh'un erkek torunu.
Abgun 1. Mavi renk. Gök. 2. Parlak. 3. Nişasta.
Abher 1. Nergis çiçeği. 2. Yasemin. 3. Zerrin kadehi çiçeği. 4. Dolu kab.
Abhiz 1. Büyük dalga. 2. Kaynak. 3. Su yolu.
Abid Allah'a ibadet eden, çok ibadet eden, zahid. Kullar, köle­ler.
Abide Anıt. Önemli ve değerli yapıt.
Abidin İbadet edenlerZeyne'lAbidin'den kısaltma isim ad. Zeynelabidin: Hz. Ali'nin torunların­dan biri, ibadet edenlerin ziyneti.
Abuşka Koca, zevc, yaşlı erkek.
Abuzer Altın suyu. Altın suyu gibi parlak ve görkemli. Yahut Ebu Zer (elGıfarî) isminin fo­netik değişikliğe uğramış şekli.
Abuzettin Din yolun­da çabuk, hızlı giden
Acabay (bkz. Aca).
Acahan (bkz. Aca).
Acar . 1. Becerikli. 2. Atıl­gan, ele avuca sığmaz. 3. Halk. 4. Ye­ni, taze Erkek ve kadın adı olarak kullanılır (örfte). Acar, Sırrı: 1967 Dünya Güreş şampiyonu Türk.
Acaralp Yiğit, bece­rikli, cesur kişi.
Acarbay Doğan Acarbay, olimpiyatlarda yarışmış Türk atlet, 1948.
Acarkan (Acaralp).
Acarman Çevik, be­cerikli, girişken.
Acaröz Özünde yiğit­lik bulunan.
Acem 1. Arap olmayan milletlerin hepsi 2. Açık ve doğru Arapça konuşamayan kimse 3. Özel­likle İranlı, İran halkından biri. Acem Bekir Efendi: Türk Reisü'lKüttab,
Aclan Hızlı, çabuk, telaşlı. Osman Bey ile çağdaş olan 14. yy. ortalarında yaşamış Karasi Beyi.
Acun Dünya, varlık.
Akabe 1. Sarp geçit, çı­kılması zor yokuş. 2. Tehlike. Atlatıl­ması zor güçlük, muhtıra.
Altay 1. Asya'da Batı Sibirya ile Moğolistan'ı ayıran dağlık bölge. 2. Altay dağlan bölgesinde ya­şayan Türklerin genel adı.
Altuğ (bkz. Tuğ).
Altunç 1. Bakır alaşı­mı. 2.Kırmızı bakır. 3. Kırmızı, al gözlü.
Altuner Değerli kim­se.
Altunhan Zengin ha­kan. Türklerin, Çin'de hüküm süren TürkMoğol hükümdarlarına verdik­leri ad.
Amanullah Allah'ın bağışlaması. Allah'ın koruması.
Amid 1. Çok hasta. 2. Aşk hastası. 3. Başlıca nokta. 4. Önder, şef, komutan. 5. Diyarbakır'ın eski adı. Ortaçağ'da İslam Türk devletle­rinde kullanılan bazı unvanlar ve me­muriyet isimleri.
Amil 1. Fail, yapan, işle­yen. 2. İslam devletlerinde zekat, ver­gi tahsildarı veya valiler ve devlet memurlan.
Amir 1. Mamur eden, şen­lendiren. 2. İmar olunmuş. 3. Devlete ait. 4. Kendisine bağlı görevliler bu­lunan. Amir b. Abdullah b. Mes'ud: Tabiindcndir. İslam fıkıh bilgini.
Ammar 1. Memur eden. 2. Bayındırlaştıran. (bkz. Amir) Ammar b. Yasir. Sahabeden. İlk müslüman olanlardandır. Çok işkence gör­dü. Habeşistan'a hicret etti. Annesi ilk İslam şehidcsi Sümeyye (r. anha)'dir.
Amr Uzun yaşamak, uzun ömürlü olmak. Amr b. Madikerib: 631'de Medine'ye gitti ve müslüman oldu. Çok yaşlıyken bile iyi sa­vaştı.
Amuz Bilen, öğrenmiş, öğreten.
Andak Hemen, o anda Erkek ve kız adı olarak kullanılır.
Anı Yaşanmış olaylardan belleğin sakladığı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Anıl 1. Anılmak eylemi. 2. Meşhur, ünlü. 3. Hatırlanan.
Anif 1. Sert, şiddetli. 2. Haşin. 3. Geçmişte, pek yakında, bur­nun ucu denecek kadar yakından ge­çen. 4. Biraz önce, belirtilen, bahsedi­len.
Aral Birbirine yakın ada­lar topluluğu. Orta Asya'da bir göl.
Aramdil 1. gönül ra­hatı. 2. Sevilen güzel. 3. Yer mekan.
Arda 1. Eskiden bazı ça­vuşların elde tuttukları uzun değnek. 2. İşaret için dikilen değnek3. Çık­rıkçı kalemi. 4. Sonra gelen.
Ardalı (bkz. Arsal).
Akad Doğruluğuyla, dürüstlüğüyle tanınmış kimse.
Akalp Doğruluğu ve dürüstlüğüyle tanınan kimse.
Akansel 1. Akarsu. 2. Uzun mesafeler geçerek denize dökü­len akarsu.
Akar 1. Akıp geçen. 2. Gelir getiren.
Akasoy Sevilen, sayı­lan soydan gelen
Akay Beyaz ay, ayın tam bir daire olarak dolgun, parlak görün­düğü evre. Ak ve ay kelimelerinden birleşik isim. Erkek ve kadın adı ola­rak kullanılır.
Akbatun (bkz. Akbatu).
Akbehmen Peygamber çiçeğinin eşanlamlısı.
Akboğa Boğa gibi güçlü ve temiz şahsiyetli. Akboğa Celayir: Moğol emir ve komutanı.
Akbora (bkz. Bora)
Akbudun Temiz, ta­nınmış soydan gelen
Akcebe Beyaz zırh sa­hibi yiğit.
Akçakoca Temiz ve namuslu erkek Osman Gazi ve Or­han Gazi'nin silah arkadaşı.
Akçalı Varlıklı, zen­gin.
Akçam Kuzey Ameri­ka'da yetişen bir çam türü.
Akçar iyi ruhlar.
Akçora İyi ruhlar.
Akdemir Demir gibi güçlü ve temiz yürekli. Yiğit.
Akdes En kutsal.
Akdil İyi, doğru, güzel konuşan kişi.
Akdoru Doruğu bulutlu dağ.
Akergin (bkz. Akerman).
Akgiray (bkz. Akergin)
Akhan Dürüst hakan.
Akıman Cömert, eli açık kimse.
Akın Her engeli aşan, güçlüklerden yılmayan, hızlı hareket kabiliyetine sahip.
Akınalp Akın yapan yiğit. Yiğit.
Akıner (bkz. Akınalp)
Akıntan Tan yeri ağa­rırken yapılan akın
Akif 1. Bir şeyde sebat eden. 2. İbadet eden, ibadet maksa­dıyla mübarek bir yere çekilen. İ'tikafa giren. 3. Direnen. M. Akif Er soy: Ünlü şair ve yazarımız. Safahat'ın ya­zan. İstiklal marşını telif etmiştir.
Akil Akıllı, akıl sahibi. Uslu, kavrayışlı. Ali b. Ebi Talib'in kardeşi. Akil b. Ebi Talib.
Akman 1. Temiz, beyaz, güzel insan. 2. Yaşlı kimse.
Akmaner (bkz. Ak­man).
Âbad 1. Şen, bayındır. 2. (Ar.) Sonsuz gelecek zamanlar.
Abadî Şen, bayındır, mamurlukla ilgili. Abadı Mehmet Çe­lebi. Türk hukuk bilgini (1555).
Abaka Han İlhanlı hü­kümdarı Hülagu'nun oğlu.
Abay Beceri. Sezgi, an­layış, dikkat. Abay Kunanbayoğlu. Kazak Türk şiirinin kurucusu.
Abaza KaraçayÇerkes Özerk bölgesinde yaşayan müslüman bir halk Abaza Hasan Paşa, Os­manlı vezirlerinden.
Abbad Allaha itaat ve ibadet eden, kulluğunu hakkıyla yeri­ne getiren. Yasaklarından kaçınanAbbad b. Bişr. Ashab'dan.
Abbas Er: 1. Sert, çatık kaşlı kimse. 2. Arslan (bkz. Esed, gazanfer, şiir) Abbas b. Abdülmuttalib. Rasûlullah (s.a.s)'ın amcası, Mek­ke'nin fethinde müslüman olmuştur.
Abbaz Yüzgeç, yüzü­cü.
Abdi Kulluk ve itaat eden.
Abdullah Allah'ın ku­lu. Peygamber (s.a.s)'in en sevdiği isimlerden aynı zamanda babasının adıdır.
Abdurrahma Rahman'ın kulu. Rahman; dünyada her canlıya, mü'minkafir ayırdelmeksizin herkese merhamet eden. Allah'ın isimlerindendir. Abdurrahman İbn Avf: Sahabedendir.
Abdurrauf Rauf olan Allah'ın kulu. (bkz. erRauf).
Abdussabur Sonsuz sabır ve genişlik sahibi Allah'ın kulu. Allah'ın isimlerinden, (bkz. esSabur).
Abdüddar Zararlı şeyleri ve sebeblerini bir hikmete mebni olarak yaratan Allah'ın kulu. edDar. Allah'ın isimlerindendir.
Abdülafuv Geniş Avf ve mağfiret sahibi yüce Allah'ın kulu. Allah'ın isimlerinden, (bkz. elAfuv).
Abdüla'la En yüksek, en yüce ve yücelikte eşi olmayan Allah'ın kulu. A'la kelimesi Kur'anı Kerim'in sıfatı olarak geçmektedir. Ünlü bir İslam bilgini.
Abdülali Yüce, ulu, şan ve şeref sahibi Allah'ın kulu. Ali kelimesi Kur'an'da Allah'ın yüceliğini vasfetme anlamında kullanılmıştır.
Abdülalim Alim ve mükemmel bilgiyi uhdesinde bulun­duran Allah'ın kulu. Alim kelimesi Allah'ın 99 isminden birisidir.
Abdülazim Azamet ve büyüklük sahibi Allah'ın kulu Al­lah'ın isimlerinden, (bkz. elAzim).
Abdülaziz Büyük ve aziz olan, izzet ve şeref sahibi Al­lah'ın kulu. (bkz. Aziz). Aziz Allah'ın isimlerindendi r Sultan Abdülaziz: 32. Osmanlı padişahının adı.
Abdülbari Yaratan, yaratıcı Allah'ın kulu. Bari ismi, Al­lah'ın isimlerindendir. "Abd" takısı al­madan kullanılmaz.
Abdülbasıt Genişlik, ferahlık ve kolaylık verici olan Al­lah'ın kulu Allah'ın isimlerinden (bkz. elBasıt).
Abdülbedi Allah'ın isimlerinden. Bedi'nin kulu. (bkz. elBedi).
Abdülberr Berr'in kulu. Cömert ve ihsan edicinin kulu.Berr, Allah'ın isimlerindendir. (bkz. elBerr).
Abdülcebbar Cebredici, zorlayıcı, kuvvet ve kudret sahi­bi Allah'ın kulu. Cebbar, Allah'ın isimlerindendir.
Abdülcemal Güzel­likleri kendinde toplayan Allah'ın ku­lu.
Abdülcevat Cömert olan Allah'ın kulu.
Abdülesed Aslan'ın kulu. Hz. Rasûlullah (s.a.s)'m reddet­tiği isimlerdendir. Müslümanlar kul­lanmazlar.
Abdülevvel Herşeyin evveli, ilk olan, varlığının başlan­gıcı bulunmayan Allah'ın kulu.
Abdülferid Tek, eş­siz, eşi olmayan, kıyas kabul etmez, üstün olan. Allah'ın kulu. (bkz. Ferid).
Arkut Temiz, uğurlu, kutlu.
Armağan 1. Hediye, peş­keş, tuhfe, bergüzer. 2. Birinin gördü­ğü işe veya başarısına karşılık olarak verilen şey, mükafat.3. Bir ilim ada­mını tanıtmak veya çalışmalarından ötürü mükafatlandırmak maksadıyla adına çıkarılan ilmi eser. (Köprülü Armağanı) Erkek ve kadın adı ola­rak kullanılır.
Arraf l Falcı, kahin. Müneccim. 2. Hekim. 3. Göçebe Arap aşiretlerinin örfe vakıf umumi bilgile­ri.
Arsebük 1. Temiz ruhlu ve çabuk. 2. Toy. 3. Namus konusun­da titiz.
Arslan 1. Kuvvet ve saldırganlığıyla tanınan hayvan, esed, şir. 2. Cesur adam, bahadır. 3. Bir çe­şit çiçek. Arslan Argun: Alpaslan'ın oğlu (1097).
Arslanşah Arslan gibi cesur ve yiğit şah, kral. Cesur ko­mutan. Arslan Şah: Kirman Selçuklu hükümdarı (l 145). ,
Artan 1. Yarar, fayda. 2. Üstünlük, meziyet, nitelik.
Artuç Ucu sivri de­mirle donanmış mızrak.
Artuk Selçuklu Emiri. (XI. yy.). Selçukluların ünlü hakanı Alpaslan'ın emrinde Malazgirt savaşı­na katıldı.
As 1. Mersin ağacı. 2. (Fars.) Değirmen.
Asaf 1. Vezir. 2. Erdem, ileri görüşlülük, yönetimde başarı. Hz. Süleyman'ın ünlü veziri. Süley­man (a.s.)'ın en çok güvendiği kişiydi. Neml suresinde anlatılanlar Asaf üze­rine yorumlandı. Daha sonra padişa­hın vezirlerine Asaf unvanı verildi.
Asalet Soy temizliği, soyluluk.
Asfa Çok saf, en temiz, halis.
Ashab 1. Sahib'in çoğu­lu. 2. Hz. Muhammcd (s.a.s)'i görüp ona tabi olan kişiler. İnsanlık alemi­nin en seçkin simaları ve örnek nesli­dirler. Haklarında varid olan naslarla korunmuşlar, Allah'ın yardımını müşahade etmişler ve büyük peygambe­rin öğretilerini harfiyyen yaşamışlar­dır. Ashabı Kiram: Yüce sahabeler.
Asıf Pek sert, pek şiddet­li, şiddetle esen.
Asım 1. Yasak, yanına yaklaşılamayan. 2. Günahtan, haram­dan çekinen. 3. İffetli, afif, ismetli, perhizkar. Asım b. Umeyr: (749). İs­lam komutanlarından. Maveraünnehir fethine katıldı ve yiğitliğiyle ün saldı.
Asime haramdan günahtan çekinen iffetli namuslu
Asker 1. Ordu, ordu ör­gülüyle ilgili. Vazife yapan. 2. Ülke savunmasında istihdam edilmek üzere eğitilip donatılan kimse. 3. Rütbesiz asker, er.
Askerî Orduya mensup. Orduyla alakalı. Askeri (Ebu Ahmed elHasan b. Abdullah el): Zamanının ünlü alimlerdendir (903993). Ebu Davud esSicistani'nin talebesiydi.
Asuman Gök, sema, fe­lek. Asuman ile Zeycan hikayesinin erkek kahramanı. Doğu Anadolu'da yaygın olarak anlatılır. Erkek ve ka­dın adı olarak kullanılır.
Aşık 1. Bir başkasını aşk­la seven. 2. Dalgın, unutkan. 3. Ta­savvufta Allah'a muhabbet duyan kişi. Aşık Çelebi (15201572) Osmanlı şa­ir ve yazarlardan.
Aşir 1. Ondabir, onuncu. 2. Samimi dost ve arkadaş. 3. Koca. 4. Aşar toplayan. 5. Kur'anı Kerim'den 10 ayetlik bir bölümü okuma. Aşir Efendi (Mustafa). Osmanlı Şey­hülislamı (17281804).'Bursa, Mekke ve İstanbul kadılıklarında bulundu. 17581800'de Şeyhülislamlık görevi­ni ifa etli.
Aşkın 1. Geçkin, aşmış olan. 2. Ölçüyü kaçıran, coşkun. 3. Fazla. 4. Sonra. 5. Benzerlerinden da­ha üstün Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Aşkıner (bkz. Aşkın).
Ata 1. Baba. 2. Soyun geçmişte yaşamış ferdi. 3. Vermiş, veriş. Bağışlama, ihsan. 4. Yesevi ta­rikatında mürşid. Ata b. Ebi Rabah: Fıkıh alimi (Mekke 733). Ebu Meysere b. Ebu Hüseyin elFikri'nin azatlı kölesiydi. Birçok hadis rivayet etmiştir.
Atabey Devlet yönetiminde bir san. Lala.
Atacan (bkz. Ata).
Ataç Atalardan gelen, atalarla ilgili olan.
Atahan (bkz. Ata).
Atakan 1. Düşünmek­sizin her işe sokulan adam. 2. İleri atı­lan.
Atalay (bkz. "Ata"). Ünlü, namlı, şöhretli. Atalay Mah­mut, Türk güreşçi. Balkan, Avrupa, Dünya ve Meksika Olimpiyatları şampiyonu oldu (1968).
Ataman (bkz. "Ata"). 1. Ata kişi, başkan, önder. 2. Don ka­zaklarının önderlerine verilen ad.
Atasagun Eski Türkler­de hekimlere verilen isim.
Ataseven (bkz. Ata).
Atasoy (bkz. Ata).
Atatuğ (bkz. Ata).
Atay Bilinen, tanınmış.
Atıf 1. Çevirme, meylet­tirme, imale. 2. Yükletme, birinin işi veya sözü olduğunu iddia etme, hami, isnad. 3. Yüzünü çeviren, meyleden, mail, müteveccih. 4.Merhamet sahibi, şefkatli, acıyan. 5. Beğenen. Atıf Efendi (Mehmet Kuyucaklı. (İst. 1847). Osmanlı matematik bilgini. Şam ve İstanbul kadılıklarında bulun­du.
Atik 1. Sırtın üst kısmı. 2. Berrak, saf, karışmamış, kıymetli. 3. Eski, kadim, kühen, dirin. 4. Azatlı, hür. 5. Güzel genç kız. 6. Çok hare­ketli, çevik, hızlı hareket eden. 7. Asil. 8. Hz. Ebubekir'in lakabı. Pey­gamber (s.a.s)'in "Sen ateşten kurtul­muş kimsesin" müjdesine kavuşmuş olmasından ötürü bu lakapla anıldığı söylenir.
Atıl Girişken ol, ilerle­mek için çaba göster.
Atılay 1. Ünlü, namlı, şöhretli. 2. Atilla'dan sonra tahta geçen ünlü hükümdar.
Atılgan 1. Karşısına çıkabilecek engellerden ve tehlikeler­den korkmadan her zaman ileriye atı­lan. 2. Karşı çıkan, çekinmesi olma­yan, cüretkar. 3. Hevesli.
Atkın Atılmış. Kumaş dokumada kullanılan tabir.
Atlan Ata bin.
Atlıhan Ata binmiş süvari Birleşik isim. Atlıhan: Alın­ca Hanın oğlu. Tatar'ın kutsal göbek soyundan sekizinci kuşak.
Attab Yumuşak huylu. Sertlik yanlısı olmayan. Uyumlu. Attab b. Esid. Sahabeden. Mekke valili­ği yapmıştır. Rasulullah tarafından atanmıştır.
Atuf Birine sevgisi olan, sevgi duyan. Allah'a karşı sevgi du­yan.
Avfi Arap düşünür (Bas­ra ? ) İhvanu'sSafa denilen İslam felsefe akımının kurucularından biri.
Avni 1. Yardımla ilgili, yardıma ait. 2. Fatih Sultan Mehmed'in şiirde kullandığı mahlas.
Aköz Özü sözü doğru kişi, temiz kişilikli.
Akpınar (bkz. Pınar).
Aksan İyi ve temiz ta­nınmış kimse.
Aksın Temiz, doğru, dü­rüstsün.
Aksoy Temiz soylu.
Aksun (bkz. Aksu).
Aksuner (bkz. Aksungur).
Aksungur Doğan cin­sinden bir nevi av kuşu Aksungur b. Abdullah. Melikşah zamanında Halep'in hakimliğini, yöneticiliğini yapan Türk Emiri.
Aksüyek Eski Türk­lerde soylu anlamında kullanılırdı.
Akşemseddin Dinin güneşi. Türk din bilgini ve hekim. (Şam 1389Göynük 1459). Fatih'in hocasıdır. İstanbul'un fethinde bulun­du. Ünlü sahabi komutan Eba Eyyub elEnsari'nin mezarını bulduğu söyle­nir. Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Akşın 1. Az ak, akımsı.2. Derisinde, kıllarında ve gözlerinde doğuştan boya maddesi bulunmadığı için her yanı beyaz olan (insan, hayvan). Erkek ve kadın adı olarak kulla­nılır.
Akşit Kutlu uğurlu. 2. Ak. 3. Güneş, nur, aydınlık. Akşit Muhammed b. Tugac: İhşidiler devle­tinin kurucusu.
Aktay Beyaz tay. Türkler'de çok kullanılan bir isimdi.
Aktaç Beyaz taç.
Aktan Aydınlık, mehtaplı gece.
Aktan Aydınlık, mehtaplı gece.
Aktar Parlak, aydınlık sabah.
Aktaş Mermer.
Aktemür Akdemir.
Artimur (bkz. Aktemur).
Aktolga (bkz. Tol­ga).
Akyıl Temiz, güzel se­ne Erkek ve kadın adı olarak da kullanılır.
Akyıldız Akşama doğru doğan parlak yıldız. Çoban yıldızı, sa­bah yıldızı.
Akyol Dürüst, doğru ve iyi yol.
Alaaddin Dini yücelt­mek için din uğruna çalışan kimse. Alaaddin Keykubad (11921237) Anadolu Selçuklu Sultanı Türk dil kuralları açısından "d/t" olarak kullanılır.
Alacan (bkz. Akan).
Alanalp Ülke alan, fetheden, fatih.
Alanay (bkz. Alanalp).
Alangu Altın geyik.
Alatan Güneş doğma­dan önce ufukta beliren karışık renk­ler.
Alatay Derisinde be­nekler olan tay.
Alevi Hz. Ali soyundan, Hz. Ali'ye hususi ilgi gösteren, ona taraftar olan. Şii mezhebinin kolların­dan biri.
Algan Alan, fetheden, fatih.
Aydıner (bkz. Aydın).
Aydıntan Şafak vak­ti.
Aydıntuğ (bkz. Ay­dın).
Ayetullah 1. Allah'ın ayetleri. 2. Özellikle Şii mollalarının kullandığı isimlerdendir. Allah'ın göndrermiş olduğu yasalar ve emirler. 3. Mucizeler, hikmetler. 4. İz, nişan.
Aygutalp (bkz. Aygut). Aygutalp: (XIV. yy.) Türk ko­mutan. Osman Gazi'nin silah arkada­şı. İlk Türk denizcisi İmralı fatihi Ka­ra Ali'nin babası. Yıldırım Bayezid'le birlikte Timur'a esir düşen Timurtaş Paşa'nın dedesi.
Aykaç 1. Söyleyen, ko­nuşan. 2. Akıl veren. 3. Ozan, şair.
Aykut 1. Kutlu, uğurlu ay. 2. Karşılık, mükafat.
Aykutalp Mükafat veren kahraman, iyi karşılık veren ba­hadır.
Ayman Ay gibi güzel, ışıklı kimse.
Aymete (bkz. Mete).
Ayndilge Pınar, su, kaynak AntakyaHalep arasında, Suriye sınırına çok yakın bir yerde bulunan kaynak su. Tarihte bu kaynak dolayısıyla önemli yerleşim bölgesi olmuştur Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Aynşems 1. Güneş kaynağı. 2. Mısır'da bir kasaba. 3. Bir cins de­ğerli taş Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Aynüddevle 1. Dev­letin gözü. 2. Devletin kaynağı. Aynüddevle (Öl. 1152). Danişmendli hükümdar. Melikşah'ın oğlu.
Ayral Benzerlerinden farklı olan, kendine özgü, değişikErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Aysal Ay gibi, ay'a ben­zeyen Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Aysan Ay gibi, ay yüzlüErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Aysev Ay gibi sevgiliErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Aysungur (bkz. Sun­gur).
Ayşan Ay gibi şanlı, gör­kemli, parlak Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Aytaç Başa takılan ay şeklinde taç.
Aytekin Ay şehzade­si, ay prensi.
Aytigin (bkz. Tigin).
Aytuğ 1. Mızrağın ucu­na yapılmış ayın üstüne yapılan tüy. 2. Tuğ, tüy, fars gibi.
Aytuna Erkek ve kadın adı olarak kullanılır, (bkz. Tuna).
Aytün Ay ve gece.
Ayvaz 1. Arapça ivaz ke­limesinin bozulmuş şekli. 2. Eskiden kibar konaklarda yemek servisi yapan ve sokak işlerinde kullanılan Vanlı Ermenilere verilen ad. Ermeni uşak. 3. Karagöz perdesinin belli başlı tip­lerinden biri. 4. Köroğlu destanında bir kahraman.
Ayzer 1. Altın renginde ay. 2. Ay'ın altın rengini aldığı an Er­kek ve kadın adı olarak kullanılır.
Azad l. Hür, serbest. 2. Kimseye bağımlı olmayan. 3. Kurtul­muş. 4. Müberra. 5. Zarif, nazikTürk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır.
Azameddin Dinin ulu­luğu, emaneti Türk dil kuralı açısın­dan "d/t" olarak kullanılır.
Azamet Büyüklük, ulu­luk.
Azer Ateş. İbra­him (a.s.)'in babası olduğu söylenir.
Aziz 1. Muhterem, sayın. 2. Sevgili. 3. Veli, evliya, ermiş. 4. Az bulunur. 5. Allah'ın izzetli kıldığı, mü'min Aziz (İmadettin Abulfeth Osman elAziz): Selahaddin Eyyubi'nin II. oğlu. Kardeşi elEfdal, Melik iken kendisi Şam'ı terkederek Mısır Eyyubileri hükümdarlığını ilan etti. Fakat daha sonra kardeşiyle barıştı.
Azizi Aziz'e ait XVI. yy.'da yaşamış Türk şairi. "Yedikuleli Azizi' lakabıyla tanınır. Asıl adı Mus­tafa'dır.
Azmi 1. Kasıt, niyetlilik ka­rar. 2. Kemikli. 3. Güçlü, kuvvetli. Azmi Pir Mehmet (1583): Şehzade Mehmed'in ve III. Mehmed'in hocalı­ğını yapmıştır.
Azmun Deneme, sına­ma, tecrübe.
Arif 1. Meşhur, çok tanın­mış, mütearif. 2. Bilgi sahibi. Bilen, bilgili, irfan sahibi. 3. Sıbyan mektebi hocası veya kalfası.
Azraf 1. Zarif. 2. Pek in­ce, pek nazik. 3. Çok zeki.
Azref 1. Çok zarif, en zarif. 2. Çok zeki Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Azzam En büyük, en ulu. Abdullah Azzam: Afganistan İslâmî hareketinin siyasi liderlerinden. Bir suikast sonucu şehit olmuştur.
Babür 1. Böbürlenme. 2. Hükümdar Babürşah. Zahirettin Muhammed (14831530). Hindistan'daki TürkHint İmparatorluğu'nu kuran kişi.
Ardan (bkz. Arsal).
Aref 1. Pek maruf, çok bilinen. 2. Arif, anlayışlı ve bilgili.
Arel Temiz, dürüst kimse.
Argu 1. İki dağ arası, uçurum. 2. Orta Asya'da Issık gölü çevresinde Çu ve Talaş havzalarında yaşamış Kırgızların en büyük boyu. Argu Türkleri.
Argun 1. Zayıf, güçsüz, düşkün, dermansız, zebun. 2. Yanyana iki kamış düdüğünden veya kartal kemiğinden yapılmış kaval Argun: İlhanlı hükümdarı. Abaka Han'ın oğ­lu.
Argün Temiz, aydınlık gün.
Argun Şah Er (bkz. Argun). Argunşah. (Nizameddin) Ana­dolu Selçuklu Sultanı Kılıç Aslan II'nın oğlu. Babası ülkeyi oğullan ara­sında pay edince, hissesine Amasya düşmüştü.
Arhan Üstün nitelikli, gururlu bakan.
Arıcan Temiz, doğru kimse.
Arıç Barış, asayiş.
Arıer Çalışkan kimse.
Arıhan (bkz. Arhan).
Arıkal Temiz, doğru, dürüst kal.
Arıkan Temiz soy.
Arıkhan (bkz. Arhan)
Arın 1. Temiz, arı, saf. 2. Alın. 3. Yüz, cephe. Dağların, tepele­rin yüzü.
Arınç 1. Temiz, saf, arı. 2. Barış.
Arısal An gibi çalış­kan kimse.
Arısan Temiz, doğru tanınmış kimse.
Arısoy (bkz. Arısan).
Arıtan Temizleyen, arı duruma getiren.
Arkan 1. Temiz, ari kan­dan gelen. 2. Üstün galip. Arkan (Seyfı) Türk mimar (19031966).
Algın 1. Güçlü, iyi, gü­zel, sıcakkanlı, sevimli. 2. Sevdalı, aşık, vurgun. 3. Hızlı akan su. 4. Renksiz, cılız, zayıf.
Ali 1. Yüce, ulu, yüksek. 2. Hz. Ali: Ebu Talib'in oğlu. Pey­gamberimizin amcazadesi ve kızı Fat­ma (r.anha)'nın kocası. Dördüncü ha­life.
Alicengiz Akla gel­mez, şeytanca, beklenmedik ve umul­madık tarzda anlamlan ile "Alicengiz oyunu" deyiminde geçer.
Aligüher Yaratılışı ve mayası yüce ve değerli olan.
Ali Han Yüce han.
Alim 1. Çok okumuş, bilgin.,2. Çok bilen. 3. Sonsuz. İlim sa­hibi. Allah'ın sıfatlarındandır. Kur'an'da Cenabı Hakk'ın ismi olarak 13 yerde geçer. "Abd" takısı alarak da kullanılır.
Alınak Doğru, güve­nilir.
Alışan Şan ve şerefi yüce ve yüksek olan çok değerli.
Aliyar 1. Yar, dost, sevgili. 2. Alinin dostu, sevgili adı. 3. Yüce dost Birleşik isim
Alkan Kırmızı kan. Alkan bey: Türk denizci. Selçuklula­rın egemenliğindeki İznik'te Ebu'lKasım'ın donanma komutanı.
Alkın 1. Sevdalı, aşık, vurgun. 2. El çırpma, övme.
Alkur Hep, bütün, herkes.
Alp 1. Eski Türklerde kahraman, yiğit, cesur, bahadır, pehli­van. 2. Seyfi kola mensup, savaşçı, fütüvvct ehli. Alperen, Alpgazi. Bu isim İslam'dan sonra da Türkler ara­sında kullanılmaya devam etti.
Alpagu 1. Tek başına düşmana saldıran yiğit. 2. Eski Türk­lerde bir rütbe adı. 3. Eski Türklerde bir kurt adı.
Alpağan Cesur, yiğit, kahraman.
Alpak Dürüst, kahra­man, yiğit.
Alpartur Kendine güveni olan yiğit.
Alpay Cesur, yiğit kimse.
Alpaydın (bkz. Al­pay).
Alpbike genç, deli­kanlı, (bkz. Alp).
Alpde.Mir (bkz. Al­pay).
Alpdoğan Doğuştan yiğit olan.
Alper (bkz. Alp).
Alpertunga Efsane­vi Türk hükümdarı ve destan kahra­manı. M.Ö. 626 yıllarında yaşayıp İranlılarla uzun savaşlara giren Turan (Saka) hükümdarı olduğu söylenir. Türk, İran, Arap, Hint, Eski Yunan ve Asur kaynaklarında kendisinden deği­şik adlarla bahsedilir.
Alpgiray Yiğit hü­kümdar. Kırım veliahtı. Bir ara Kırım Hanı da oldu.
Alpkan Yiğit soydan gelen.
Alpkın Keskin kılıç.
Alpman Yiğit, cesur, kahraman.
Alptekin Kahraman şehzade. Birleşik isim. Alp: Kahra­man, Tekin: Şehzade.
Altan 1. Sabahın güneş doğarkenki zamanı. 2. Hakanlara ve­rilen unvan, sultan, padişah.
Avvad Ud çalan, udçu. Avvad (Tevfik Yusuf): Lübnanlı yazar, gazeteci. Diplomat.
Ay 1. Yılın on iki bölü­münden biri. 2. Dört hafta, 2930, 31 günden oluşan zaman dilimi. 3. Kut­sal kitapta adı geçen kent. Kudüs'ün kuzeyi. 4. Dünyanın uydusu. Ay: Mı­sır kralı. Amarnada memurdu. Genç kral Tutank Hamon'un danışmanı oldu. Daha sonra o ölünce dul karısıyla evlenip tahta çıktı (İ.Ö. 1320)
Ayaba Muhammed Tapar'ın oğlu. Büyük Selçuklu Sultanı Sancar'ı Oğuzların elinden tutsaklık­tan kurtarıp tahtına oturttu. Selçuklu­ları istila etmek isteyen Harizm Şah­lan uzun süre engelledi.
Ayalp Ay kadar parlak ve güzel, yiğit.
Ayanoğlu Ayan: Açık, belirli. Ayan'ın oğlu.
Ayas 1. Dolunay, mehtap. 2. İskenderun Körfczi'nin batı kıyısında Ceyhan nehrinin ağzının vücuda ge­tirdiği Yumurtalık limanı veya Ayaş koyunun kuzeydoğu kenarında, Ada­na ilinin Yumurtalık ilçesinin idare merkezidir. Ayaş Paşa: Osmanlı sad­razamlarından birinin adı. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ayaydın Ay ışığı, ay­dınlığı.
Ayaz Soğuk ve Durgun hava. Dondurucu soğuk. Ayaz: Selçuklu emin (Öl. 1105).
Aybeg Ay gibi temiz ve aydın yönetici, ileri gelen, bey. Abeg Kutbeddin (Öl. 1210): Delhi Memlükler Devleti'nin kurucusu. İslam'ın Ortaasya'da yayılmasında bü­yük başarılar gösteren, Gazne sultanı Muiziddin'le birlikte savaşıp onun ölümüyle Delhi sultanlığına gelen ün­lü komutan.
Aybek Put, sanem İsim olarak kullanılmaz.
Ayber Ay meyvası Er­kek ve kadın adı olarak kullanılır.
Acunal Dünyayı kap­sayan, dünyayı fetheden.
Acunalp (bkz. Acunal).
Acunman Dünyaca ta­nınmış, ünlü.
Ad Çok eskiden Yemen taraflarında bulunan ve Hud peygam­ber tarafından imana getirilemediği için Allah tarafından yok edildiğine inanılan bir kavmin adı. Kur'anı Kerim'de bu kavim aynı isimle anılmış ve başlarından geçen hadiseler geniş­çe ele alınmıştır.
Adahan Adanın haki­mi, yöneticisi.
Adal "Adın yayılsın, ün kazan" manasında.
Adaleddin Dinin adaleti Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır.
Adem 1. Allah'ın yarat­tığı ilk insan, insan soyunun atası ve ilk peygamberi. 2. Adam. 3. İyi, temiz kimse. Âdem (a.s.) ilk insan ve ilk isimlendirilen varlık. Kur'an'da Hz. Adem'in 25 yerde ismi geçer.
Adetullah Allah'ın kanunu, ilahi sünnet.
Adıgüzel . / Güzel isim. Verilen ismin güzel olması.
Adil 1. Doğruluk göste­ren. Doğru. 2. Eşit, eş, müsavi. 3. Adaletli davranan. Kur'anî bir isimdir. Allah'ın emirlerini hakkıyla uygula­yan anlamına gelir. Raşid halifelerin 2. cisi Ömer b. elHattab'ın meşhur lakabı.
Adilhan Adil yöneti­ci.
Adin Cennet (Adn).
Adiy Savaşçı, savaştan geri durmayan, mücahid. Adiy b. Ha­tim etTai: 630 yılında müslüman ol­du. Babası gibi cömertti. Kabilesinde İslam'dan dönme eğilimleri görünce engel oldu. Cemel vakasında Hz. Ali­nin yanında yer aldı.
Adnan Cennette ölüm­süzlüğe kavuşan kimse.
Adni 1. Adın'a mensup, (bkz. Adnan). 2. Cennete girmeye hak kazanan. Adni Recep Dede. Türk mu­tasavvıf, şair. (Belgrat 1688).
Affan Kötü şeylerden kaçınan, kötülüklerden uzaklaşan, te­miz. Ashab'dan bu ismi kullananlar olmuştur.
Afil 1. Uful eden, gurub eden, batan (güneş, yıldız). 2. Görün­mez olan, kaybolan
Afşar 1. Oğuz Türkleri­nin 24 boyundan biri. Türkiye, Iran, Azerbaycan ve Afganistan'da dağınık olarak yaşamaktadırlar. 2. Çabuk iş gören, çevik, atılgan
Afşin Zırh, silah. Afşin bey: Selçuklu komutanı. ( XI. yy.). Gümüştigin'le birlikte Anadolu savaş­larına çıktı. Malatya'da Bizans ordula­rını yendi. Marmara kıyılarına kadar ilerledi (1079).
Agah Bilgili, haberli, uyanık, afif. Vakıf olmuş, malumatlı. Agah Efendi: (17441824). Türk dev­let adamı.
Ager Temiz, doğru kimse
Agra Çok sevimli, çok yakışıklı.
Ağahan Nizari İsmaili imamlara verilen unvan. Doğu Türkçesinde ağabey anlamında da kulla­nılmıştır. Türk kökenli Kaçarların onur unvanıydı. Ağa Han: Nizari İsmailîlerin dini önderi.
Ağar 1. Beyaz renkli. 2. Açık tavırlı, samimi. 3. Asil, onur­lu, şerefli.
Ağaner Saf, temiz, duru insan.
Ahad 1. Bir, kişi, kimse. 2. Birler, birden dokuza kadar olan sayılar. 3. Ünlü Türk denizcilerinden Ahad bey (Umur bey donanmasın­dan).
Ahavi 1. Kardeşçe, dostça. Kardeş gibi.
Ahdi Ahd, and icabı ve­ya ahd ve ahda müteallik. Ahdî, Türk tezkire yazan ve Divan şairi (Bağdat 1593).
Ahfa Kalb, ruh, sır, hafi, ahfa şeklinde sıralanan "Ietafeti hamse" sonuncusuna verilen ad. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ahfaz 1. Belleği çok kuvvetli. 2. Kur'an'ı en iyi hıfzetmiş kişi. 3. Alçak gönüllü.
Ahi 1. Ahi ocağına mensup olan kimse. 2. Cömert, eliaçık. Ahi Benli Hasan. Türk şairi. Yavuz döne­minde yaşamış ve Şirinu Perviz mes­nevisini yazmıştır.
Ahid 1. Bir şeyin yerine getirilmesini emretmek. 2. Söz ver­mek. Emir, talimat, taahhüt, anlaşma, yükümlülük.
Ahkaf 1. Kum fırtınası 2. Kur'anı Kerim'in 6. suresi. Araplar bu ismi, Arabistan'ın güneyinde, kim­senin bilmediği ve giremediği çöle vermişlerdir.
Ahmed Çok, en çok övülmüş, methedilmiş. Kur'anı Kerim'de Saf suresinin 2. ayetinde: Hz.İsa, İsrailoğullarına: "...adı Ahmed olan peygamberi de müjdeleyici ola­rak geldim" şeklinde geçen isimlen­dirme ile Peygamberimizin isimlerin­den birisi olarak anıldı ve kullanılma­ya başlandı. Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır. Ahmedi Muh­tar, Hz. Muhammed (s.a.s).
Ahmer Kırmızı, kızıl.
Ahnef 1. Ayaklan çarpık ve eğri büğrü olan. Daha çok lakap olarak kullanılır. Ahmet b. Kays, ashabdan.
Ahsa Arabistan'ın KuveytKatar kısmına verilen isim Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
Ahver 1. Müşteri yüzlü, güzel gözlü adam. 2. Zeki, akıllı.
Ahves Cesur, kahraman, yiğit.
Beren Güçlü, kuvvetli, akıllı.
Bergin (bkz. Berkin).
Berhuz Dağarcık, torba.
Ayberk 1. Sağlam ay, sağlam kişilik. 2. Şimşek, ay'ın şim­şek gibi parlaklığı. 3. Yaprak, ay yap­rağı.
Aybige Büyük ay, dolu­nay Erkek ve kadın adı olarak kul­lanılır.
Aycihan Cihanı aydınla­tan ışık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ayçetin Zor, güç ay.
Bahit Bahtı açık şanslı.
Bahra Timur devletinin güney sınırını koruyan eski bir sınır kalesi.
Bahri 1. Denize ait denize mensup, denizle ilgili. 2. Denizci, levent. 3. Tüyünden kürk olan, patkada denilen, gagası kaşığa benzer bir çeşit deniz ördeği.
Bahtı 1. Bahtla, kaderle ilgili. 2. Kimi Divan şairlerinin ortak mahlası.
Bahtiyar . 1. Bahtlı, talihli. 2. Mesud, mutlu. Bahtiyar (Ebu Mansur) (942978). Büveyhilerin hükümdarlarından biri. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Bakanay . – Gökyüzünde duran ay, açık seçik Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Bakır l. İnceleyen, tetkik edip açıklayan. 2. Arslan. 3. Hz. Hüseyin'in Zeyne'lAbidin'den torununun adı.
Baki 1. Allah'ın isimlerindendir. Genellikle "abd" takısı alarak kullanılır, (bkz. Abdülbaki). Kalıcı, sürekli, devamlı. Varlığının sonu olmayan. Ölümsüz. 2. Artan, kalan, geriye kalan. 3. Korunmuş. Baki: Ünlü Türk şairlerinden olup asıl adı Abdül­baki Mahmud'dur.
Bakyazı Sevilen bir olaydan sonra verilen ziyafet Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Bala 1. Çocuk yavru. 2. Yüksek, yüce, yukarı, (bkz. Ali). 3. Azat. 4. Yedek atı.
Balaman (bkz. Balaban).
Balamir Eski bir Türk kağanı. (IV. yy.) Alanları ve Ostrogotları yenerek batıya sürdü.
Balcan (bkz. Baldan).
Baldemir Güçlü, kuvvetli, şirin.
Balım . 1. Kardeş. 2. Çok sevgili, samimi arkadaş Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Bali Eski, koca, köhne.
Balibey Osmanlı beylerinden. Bosna beyi olarak Kanuni'nin Belgrad Seferine katıldı. Mohaç savaşında (1526) düşmanı iki yandan çevirerek zaferin kazanılmasında büyük payı oldu.
Balk Şimşek.
Balkan 1. Sarp ve ormanlık sıradağları. 2. Avrupa'nın güneydoğu bölgesine verilen isim. Bulgaristan, Yunanistan, Yugoslavya, Arnavutluk ve Romanya'yı içerir.
Balkar 1. Kuzey Kafkasya'da yaşayan bir Türk boyu. Kıpçaklann bir kolu. 2. Bu boya mensup kişi.
Balkı . 1. Parıltı, ışık. 2. Güzel parlak, süslü. 3. Şimşek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Balkır Parıltı, ışık, şimşek. Balkır Rıza: (Öl. 1945). Türk Karagöz oyunu ustası.
Balkoç (bkz. Balkı).
Bangu 1. Haykırış, bağırış. 2. Gökgürültüsü, yankı.
Baransel (bkz. Baran).
Baray Ezeli, öncesi olmayan, öncesiz.
Barık 1. Sivri tepeler arasındaki uçurum, yüksek kayalıklardaki çatlaklıklar. 2. Yeşillik, çayırlık yer.
Barıkhan (bkz. Barık).
Barın 1. Bütün, hep. 2. Güç kuvvet. 3. Göğüs. 4. Moğol devrinde Orta Asya'da büyük beyliklerden biri.
Barış 1. Savaşsızlık durumu. 2. Savaştan sonra silah bırakma, uzlaşma sulh. 3. Dirlik, düzenlik.
Barışcan (bkz. Barış).
Barkan . 1. Çöllerde rüzgarın esme yönüne dikey doğrultuda oluşan ay biçimindeki küçük kumsal külle. 2. Hareketli kumul Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Barlas Kahraman, savaşçı.
Bars l. Kaplana benzeyen yırtıcı hayvan. 2. Arı oğuluİsim olarak kullanılmaz. Barsbay: (elMelikü'1Eşref (Öl. 1438). Mısır Memluklan sultanı. Çerkez hanedanındandır.
Bartu En eski Türk kağanlarından biri.
Basri Basralı, Basra şehrinde oturan. Hasan'ı Basri'ye izafeten kullanılmıştır.
Başar Başarılı ol, işi sonuçlandır.
Başarman Yaptığı işi başarıyla sonuçlandıran.
Başay Birinci, ilkay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Başbuğ Başkumandan, hükümdar Eski Türklerde orduya kumanda eden hükümdar veya komutanlar..
Başeğmez Buyruk altına girmeyen, kişilikli.
Başer (bkz. Başar).
Başkaya – Kayaların başı, güçlü, kuvvetli.
Başkaynak İlk kaynak. Ana kaynak.
Başkurt Ural dağlan bölgesinde yaşayan ve Türklerin Kıpçak kolundan olan bir boy. Asıl ismi Başkırt'tır. Ural dağlannın güneyinde yerleşiktirler
Başkut Kutlu, talihli kimse.
Başok Önde olan yiğit.
Başol Başta ol, önder ol.
Başsoy (bkz. Başöz).
Baştugay (bkz. Başok).
Batıboy Türklerin göç sonucu batıya yerleşen oymakları.
Batıhan (bkz. Batı).
Batır Yiğit, kahraman, bahadır.
Batıray (bkz. Batır).
Battal 1. Cesur, kahraman. 2. Pek büyük. 3. İşe yaramaz, hantal. 4. İşsiz. Battal Gazi: Emevilerin VII. yy. Bizans'a düzenledikleri sefer ve savaşlarda ün salmış komutanı.
Batu Üstün gelen, gücü yeten, galip.
Batuğ (bkz. Batu).
Batuhan Altınordu devletinin kurucusu (12041255). Cengiz Han'ın torunu.
Baturalp Yiğitler yiğidi.
Baturay (bkz. Batur).
Baver Tasdik, inanma. Sağlam, pek doğru.
Aydemir Marangozla­rın kullandığı kavisli bir keser çeşidi.
Ayderusi Güney Ara­bistan'ın eski ve tanınmış bir derviş ailesinden olup (17221778) yılları arasında yaşamış, Hindistan, Mısır, Taif, Suriye ve İstanbul'a ziyaretler yapmıştır.
Aydın 1. Aylı gece, mukmin. 2. Aydınlık, ışıklı, parlak, ruşen, ziyadar, münevver. 3. Açık, belli, or­tada, vazıh, aşikar, bahir. 4. Kutlu, uğurlu, mübarek, mesut. 5. Okumuş, kültürlü ileri fikirli, münevver. Kılıçarslanın hanımının ismidir. Erkek ve kadın ismi olarak kullanılır.
Aydınalp Münevver, bilgili, yiğit, kahraman kişi. Konya Selçuklulan'ndan ünlü bir komutan.
Aydinç Cesur, aydın.
Şimşekhan (bkz. Şimşekkan).
Ziyaeddin Dinin ışığı, aydınlığı.
Çağakan Çağı yakalayan, çağdaş.
Çetin 1. Sert, işlenmesi, elde edilmesi, çözümü zor, sarp, müşkil. 2. İnatçı, azimli, şedid.
Çetinsu (bkz. Çetin).
Öker Akıllı kimse.
Örsel Ör sel.
Özbilge Bilgelik taşıyan. Doğasında bilgelik bulunan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özdemir Özü demir gibi güçlü.
Üründübay (bkz. Üründü).
İkramullah Allah'ın ikramı, nimeti, bağışı.
İlsavun Ülkeni düşmanlardan koru.
İmren Görülen bir şeyi veya herhangi bir isteği elde etmek istemi, gıbta Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İrfan 1. Bilme, anlama. 2. Gerçeği sezme, kavrama gücü. 3. Dini gerçek ve sırlan biliş. 4. KültürErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İzzettin 1. Dünün kıymeti, kudret, ulviyeti. 2. Asıl şekli "İzzü'ddin"dir Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır.
Şahbaz 1. Beyaz ve iri doğan. 2. Yakışıklı. Yiğit, serdengeçti. 3. Kabadayı. 4. Cömert. 5. Büyük, gösterişli, güzel mükemmel.
Şakar Yiğit, cesur Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şanalp Ünlü, şanlı, tanınmış kimse.
Şemsi Güneşe ait, güneşle ilgili.
Şevki Şevkle ilgili, şevke ait, neşeli.
Şinid İşitme, semi.
Çokman Topuz, gürz.
Örenel Cömert ve geniş el.
Özdoruk Zirve. Yüksek şahsiyet.
Özsel Özle ilgili, öze ilişkin Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünzil Gönderilmiş, indirilmiş, inzal olunmuş.
İlmi İlimle, bilgi ile ilgili.
İstikbal 1. Gelecek zaman. 2. Geleni karşılama Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şenyaşar Yaşamı, neşeli mutlu geçen kimse.
Şevket Azamet, büyüklük, ululuk, debdebe, haşmet.
Şirvan 1. İran'da bir kent adı. 2. Aslan barınağı.
Çile , l. Zevk ve sefadan el çekerek kuytu bir yerde yapılan 40 günlük ibadet. 2. Eziyet, sıkıntı. 3. İbrişim, yün vs. demeti Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özaltuğ Kırmızı tuğ.
İnayetullah Allah'ın lütfü. Allah'ın ihsanı. İnayetullah Kenbu: Şah Cihan dönemini anlatan, Şahcihanname isimli yapıtın sahibi. Hintli tarihçi, yazar.
İsmet 1. Masumluk, günahsızlık, temizlik. 2. Haramdan namusa dokunan hallerden çekinme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Peygamberin sıfatlarındandır.
Şarbay Kentli, şehirli kimse.
Şenalp Neşeli, canlı yiğit.
Şinas Anlayan, tanıyan, bilen.
Ömer İslam Devleti'nin II. Halifesi Ömer b. Hattab. Dünya durdukça adaletinden dolayı ondan bahsedilecek. Cennetle müjdelenmiştir. Hak ile Batılı çok iyi ayırt edebilen bir alim olduğu için Ömeru'1Faruk adını almıştır.
Özay Özü ay gibi temiz, parlak, aydınlık kimse.
Özdinç Özlü, canlı, dinç olan kimse.
Özgünay Özgün ay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünaldı Ün aldı.
İci 1. Hükümdar veziri vekili. 2. Atmaca.
İkram . 1. Hürmet, saygı gösterme. 2. Ağırlama. 3. Bir şeyi hediye, armağan olarak verme. 4. Hesap dışı yapılan inceleme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlksel Uzun süre çocuğu olmayanların daha sonra ikiz ve üçüz çocukları olduğunda verilen isimErkek ve kadın adı olarak kulanılır.
İlseven (bkz. İlsev).
Şahamet Şişmanlık, topluluk.
Şezre İşlenmemiş ham altın. Süs için asılan inci ve altın.
Özek 1. Güç. 2. Çalışkan. 3. Küçük dere. 4. Ağacın, bitkinin özü, içi. Bitki filizi. 5. Bir şeyin ortası. 6. Sel yarıntısı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özsan Adı duyulmuş ünlü Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ülgenalp 1. Yüce, ulu, yiğit. 2. Ülgen alp.
Üstek Yüksek, yüce.
Şeren Tezcanlı, çevik.
Şimşek 1. Yağmurlu havada, buluttan buluta ya da yere elektrik boşalırken oluşan, geçici ve şiddetli elektrik akımı. 2. Canlı, hızlı, coşkulu, hareketli kimse.
Özkul Gerçek kul. Hakkıyla ibadet eden kul.
Öztiner Ruhsal yönden sağlıklı erkek. (bkz. Tiner).
İlbeyi Eski Türkler'de ve Osmanlılarda bazı oymak beyleri ve ileri gelenler için kullanılan ünvan.
İsrail Ya'kub peygamberin lakabı. Sonradan onun soyundan gelenler İsrailoğullan diye anılmışlardır. İsrailoğullan, Kur'an'da çok sık kullanılan bir isimdir.
Şaik İstekli, hevesli.
Şemi 1. Mumla, ışıkla ilgili, ışıklı. 2. Mum yapan ya da satan kimse.
Şehim Akıllı ve kurnaz yiğit.
Şüca 1. Cesaretli, cesur, yiğit. 2. Aslan ve yengeç arasında yıldız kümesi.
Şerafeddin Dinin şereflisi, büyüğü Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Zeycan Candan, cana yakın.
Zeynur (bkz. Zinnur).
Zişan 1. Şanlı, sereni. 2. Canlı. 3. Bir tür lale Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ziya Aydınlık, parlaklık, nur, ışık.
Zoral Zor al.
Zülfi 1. (bkz. Zülfıkar). 2. Kılıcın kabzasına iliştirilen süs.
Çağatay 1. Yavru at, tay. 2. Doğu Türklerine, lehçelerine dayanılarak verilan ad Çağatay Han: Cengiz Han'ın 2. oğlu Çağatay. Müslümanlara ve dinin emirlerine karşı politika uygulamakta ve Moğol yasasını tatbik etmekteydi. Gusl abdestini yasaklamıştı. Hristiyan dostu olarak bilinmektedir. Marco Polo kendisinin vaftiz edildiğini kaydetmiştir.
Çağnur Çağın nuru, zamanın nuru Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Çalgan Yatağı taşlık olan ve gürültüyle akan su.
Çelikel Çelik gibi güçlü el.
Çeliköz (bkz. Çelik).
Çeşman Gözler Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Öncel 1. Birine göre kendinden önce yerini tutmuş olan kimse. 2. Bizden önce yaşamış olanlarErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özbala Öz çocuk.
Özden 1. Soyca temiz, köleliği olmayan, özgür. 2. Özle, özvarlıkla, gerçekle ilgili. 3. Suların geçtiği yer, su geçidi. 4. Özsu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özerkin Özgür, güçlü kimse.
Özgenç Öz genç.
Özgüleç Güler yüzlü, içten gülen kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yetişen Ulaşan, kavuşan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yiğitkan Güçlü, cesur soydan gelen.
Yöntem 1. Yol, tarz, metod. 2. Yetenek. 3. Uygun, kolayErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yurt 1. At, kısrak. At sürüsü. 2. Orman.
Çoğun Çok defa, ekseriya.
Özdoğan Öz doğan.
Özgürcan Özgürlüğüne düşkün kimse.
Özkoç Cesur, savaşkan yapılı..
Özpulat (bkz. Özpolat).
Özyay Yay gibi çevik ve atılgan yapılı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ülken Senin yurdun, senin vatanın Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İnkiyadullah Allah'a boyun eğme, teslim olma, kendini teslim etme.
İsnâ 1. Övme, şükretme. 2. Değerini yükseltme. 3. Bir yerde uzun zaman kalma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şahadeddin Dinin tanıklığı. Dinin belirtisi, işareti Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Şanlıbay Tanınmış, ünlü kimse.
Şebhan Gece öten bir cins bülbül.
Şehmuz Şah, hükümdar soyundan gelen.
Şenyurt Neşeli, mutlu insanların yurdu; ülkesinde yaşayan.
Şimşekkan Hareketli, canlı soydan gelme.
Çetinsoy (bkz. Çetin).
Çoğa Çocuk, yavru.
Öklü Akıllı.
Öymen Evcimen, evine bağlı.
Özbekkan Özbek soyundan gelen.
Özdel Hediye Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özerdim Özüne erdim, ulaştım.
Özgüç Temel güç. Ana kuvvet.
Özil Gerçek ülke Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özkutay Özü uğurlu ve ay gibi parlak olan.
Öztan Karanlığı bitiren, aydın başlangıç.
İlhami (bkz. İlham).
İltemir (bkz. İltekin).
İnşilâl 1. Şelale oluşturma. 2. Şiddetle dökülme, atılarak akma.Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İrade 1. İstem. 2. Emir. 3. (bkz. İstem).
İsfendiyar İran mitolojisinde adı geçen hükümdarın adı.
İzanullah Allah'a boyun eğme, Allah'ın terbiyesi.
Şakir Şükreden, durumundan memnun olan. Allah'a şükreden. Kur'an'da çok sık geçen kelimelerden biridir.
Şebefruz Geceyi aydınlatan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şehriyar Padişah, hükümdar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ögeday 1. Çok akıllı, bilgili. 2. Moğol hükümdarı Cengiz Han'ın oğlu.
Önür Kendinden önceki, eski. Öne geçen, ileriye giden Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özarkın Öz arkın.
Özbilek Güçlü bilekErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özerkmen – Özünde güçlü olan.
Özilter Yurdun gerçek savunucusu, koruyucusu.
Özlüer Şahsiyet sahibi, olgun kişi.
Özveren Özveride bulunan, fedakar.
Ülgen 1. Yüce, yüksek, ulu. 2. İyilik tanrısına verilen ad İsim olarak kullanılmaz.
Ülküsel Ülkü ile ilgili, ülkü niteliğinde Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şâdâb Suya kanmış, sulu, taze.
Veli 1. Çocuğun bakımı ve idaresi üzerinde olan, hal ve hareketlerinden sorumlu bulunan kimse. 2. Dost, yakın. 3. Allah'ın sevgili kulu, ermiş evliya. Allah'ın isimlerinden. (bkz. Abdulveli).
Vemiz Bulut arasından görünen ışık.
Yağızbay Esmer kimse.
Yağmurca Bir tür geyik. Dağ keçisi.
Yalabuk 1. Güzel, yakışıklı, sevimli. 2. Parlak, ışıltılı. Şimşek. 3. Çevik, atik, işgüzar. 4. Kavgada üstün gelen.
Yalazan Berk, şimşekErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yalçuk 1. Parlak, parlayan. 2. Elçi.
Yalınay (bkz. Yalın). Ayın en görkemli ve sade görüntüsü Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tuzer Şirin delikanlı.
Tümerkin Olgun.
Türabı Toprakla ilgili. Topraktan.
Türköz Özü, aslı Türk olan.
Tuzun Yumuşak huylu, sakin kimse, soylu, asil. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ubeyd (bkz. Ubeyde).
Uğur 1. İyilik, şans, talih, baht. Fırsat, tesadüf. 2. Kimi olaylarda görülen ve insana iyilik getirdiğine inanılan iyilik kaynağı İslam'da bu tür düşüncelere itibar edilmez Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uğurel Eli uğurlu olan.
Uğursal Uğurla ilgili, uğurlu.
Ukul Akıl, us.
Uluçağ Hayırlı, uğurlu dönem.
Ulukaan Büyük, saygın hükümdar.
Ungan 1. Onmuş kişi, mutlu. 2. Yürekli, yiğit kişi.
Urkan 1. Kale hendeği. 2. Şehir, kent. 3. Yüksek ve korunaklı yer.
Usberk Şimşek gibi parlak akıllı kimse.
Utman Şerefli, edepli, terbiyeli kimse.
Uzkan Erdemli soydan gelen.
Uztaş Uz taş.
Zeyrek 1. İlgi çekici. 2. Eli uz, usta. 3. Akıllı, zeki.
Çağlar Çağlayan, şelale (bkz. Şelale) Erkek ve kadın adı olarak da kullanılır.
Çalapkulu Tanrı kulu Abdullah.
Çavlı Ava alıştırılmamış doğan. Çavlı Çandar: (Öl. 1146). Selçuklu emiri. Sultan Mesud döneminde yararlı işler yaptı.
Çiltay Üzerinde benekler bulunan tay.
Özçın Özü doğru, saf, temiz kimse.
Önder Bir davada, fikri siyasi bir harekette önde giden, önayak olan, kitleyi idare eden kimse, lider, şef Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özbal Balın özü Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özgün Nitelikleri bakımından benzerlerinden ayrı ve üstün olan. Yalnız kendine özgü bir nitelik taşıyan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özöz Gönlü geniş kimseErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Öztek Öz tek.
Öztunç Özü tunç gibi güçlü olan.
Übeydullah Allah'ın kulu.
Ülgü 1. Yakışıklı kimse. 2. Pay, hisse. 3. Tutum, tavır.
Ümmet Bir peygambere inananların hepsi. İslam dinine bağlı olanların hepsine verilen ad.
Üngün Ün gün.
İbrahim 1. İnananların babası. 2. Hakların babası. 3. Kur'an'da ismi geçen İbrahim peygamber.
İhtiram Saygı, hürmet.
İlgar 1. Eski Türklerde at koşularına ve tören olarak yapılan koşulara verilen ad. 2. Atın dört nala koşması.
İmadeddin . 1. Dinin direği. Daha çok unvan olarak kullanılırTürk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır.
İrca 1. Geri çevirme, geri döndürme. 2. (Kim.) indirgeme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İshak 1. İbranice "Gülme" anlamına geldiği söylenir. 2. Hz. İbrahim'in 2 oğlundan biri olan ve Ya'kub (a.s.)'un babası. Peygamberdir. Kur'an'da 17 yerde ismi geçen peygamberlerdendir.
İzhan İyiliğin, güzelliğin hakimi, yönetici.
Şahat Güçlü, güzel cins at, atların şahı.
Şahi Şah'a hükümdara mensup, şah ile ilgili. Şahlık hüküm­darlık.
Şahinalp Şahin gibi güçlü yiğit, cesur.
Şefaaddin Dinin, Allah ile kul arasınadaki aracılığı, dinin şefaati Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Öget Beğenilen, aranılan, övülen, iyi güzel Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özdil Gönülden, içten.
Özerek Asıl amaç, ulaşılmak istenen şey.
Özönder Gerçek önder.
Öztinel Öz tinel.
Ünlüer Tanınmış, ünlü kimse.
İbşar Müjde verme, müjdeleme, muştulama Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlbilge Bir ülkenin tanınmış saygın, bilgin kişisi.
İnanç 1. Bir fikre olan bağlılık, kesin kabul. 2. İman. 3. Kesin kabulle bağlanılan şey. 4. İnanılır şey. 5. Doğru, emin.
İyem Güzellik Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şehba 1. Kır, akçıl. 2. Haleb şehri.
Şensoy Neşeli soydan gelen kimse.
Temim 1. Nazar boncuğu, nazarlık. 2. Beşinci Fatımî halifesi elAziz'in kardeşinin adı.
Teoman Hun imparatoru Mete'nin babası.
Tevekkül Her şeyi Allah'a bırakarak, yargıya boyun eğme.
Tevhiddin Dinin birliği, birleştiriciliği Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Tezel Çabuk iş gören, becerikli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tigin (bkz. Tekin).
Timurcan Demir gibi sağlam ve güçlü.
Timurtaş 1. Demir ve taş gibi güçlü ve sert olan. 2. Mardin Artuklular'ın 2. Emiri.
Tokalan Olgunlaşmış, erginleşmiş.
Tokhan Tok han.
Tokur Eski Türk erkek adlarından.
Tokyürek Yürekli, cesur.
Tolgahan Güçlü ve çevreli lider, han.
Toraman Güçlü kuvvetli.
Toycan Çok genç ve tecrübesiz.
Tozun Soylu, asil.
Tuğ Eskiden paşalara verilen at kılından yapılmış sorguç.
Tuğbay Eskiden tugay komutanlığı yapan albay.
Tuğsavaş Tuğ savaş.
Tolunbay Birikimli, kişiliği gelişmiş.
Topdemir Top demir.
Torgay Serçe, tarla kuşu.
Totuk Eski Türkler'de askeri vali.
Töregün Geleneksel, geleneğe uygun, gündemde.
Tuğal Sancaktar. Tuğ taşıyan.
Tuğlu 1. Bayraklı, sancaklı. 2. Şımarık.
Tuğtekin 1. Biricik, uğurlu tuğ. 2. Büyük Selçuklu'ya bağlı Börüler Hanedanı'nın kurucusu.
Tunca Balkan Yarımadası'nda Meriç ırmağının kolu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tuncay Tunç renginde ay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tunçalp Güçlü yiğit.
Tunçel Tunç gibi güçlü el.
Turalp Genç, delikanlı yiğit.
Turgut 1. Konut, oturulacak yer. 2. Ünlü Türk denizcisi Turgut Reis'in adı.
Valay Yükseklik, yücelik Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vecdi Coşkunlukla ilgili, coşkunlukla oluşan.
Vecih 1. Yüz, çehre. 2. Tarz, üslup. 3. Sebeb, vesile.
Vedia Ka Saklanılması, korunması için birine ya da bir yere bırakılan emanet.
Vekkad Parlak, aydınlık, ışıklı.
Veliyüddin Dinin sahibi. Dinin dostu.
Verim Ortaya çıkan, beklenilen, istenilen sonuç Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vesik Çok sağlam, güçlü.
Yabende Bulucu, bulan. Keşfeden Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yafes Hz. Nuh (a.s.)'un üçüncü oğlu. Tufandan sonra Hazar denizinin kuzeyine yerleşmiştir. Türk soyunun atası olduğu söylenir.
Yağızkan Asil, soylu kan.
Yahşi 1. İyi, güzel, çok güzel. 2. Yiğit, yakışıklı. 3. Toy, deneyimsiz genç.
Yakzan Uyanık, gözü açık.
Yalazalp Alev gibi parlak yiğit.
Yalçınkaya bkz. Yalçın.
Yaltırak 1. Işık, parıltı. 2. Kuyruklu yıldız.
Yamanöz Özü güçlü olan.
Yasun 1. Tarz, üslup, töre. 2. Doğa, tabiat.
Yaşık Işık, parıltı, parlaklık.
Yavuzalp (bkz. Yavuz). Çetin ve mücadeleci yiğit.
Yavuzhan Güçlü hükümdar, hakan.
Yelesen Yel gibi hızlı, çabuk.
Yesâri 1. Sol, solla ilgili, sol tarafa ait. 2. Zenginlikle ilgili.
Yıbar Misk, amber, güzel koku.
Yıldıray Parlak, ışık saçan ay.
Yılma Vazgeçme, korkma, doğru yoldan yürümekten ayrılma, yılma.
Yordam 1. Kılavuz, rehber. 2. Beceri, yatkınlık. 3. Gelenek, görenek. 4. Anlayış, yerinde davranış. 5. Kural, yöntem, düzen Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yurdaşen Yurdu şenlendiren Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yurdcan Yurda canlılık veren.
Yücealp Büyük, ulu yiğit.
Yücesan Saygın bir adı olan.
Yümni 1. Uğurlu, becerikli. İşi sağ eliyle gören. Kıyamet gününde kitabını sağ tarafından alacak olan. 2. Uğura ait, uğurla ilgili.
Zekai Zekayla ilgili, zekaya ait.
Zemherir Gündönümünden sonraki şiddetli soğuklar, kara kış. (22. Aralık'tan 31 Ocak'a kadar) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zerak Mavi, gök renkliErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zevahir 1. Parlak yıldızlar. 2. (bkz. Zahir) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zeynelabidin İbadet edenlerin süsü.
Zihni Zihinle, akılla ilgili.
Sıbgatullah Yaratıcı gücü, kuvveti olan Allah'ın kulu.
Sıdkı İç, yürek temizliğiyle, doğrulukla ilgili Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır.
Sıngın 1. Kırık, dökük. 2. Dağınık. 3. Sıkıntılı, kederli. 4. Çekingen, gözü korkmuş.
Siyamı Oruç tutan, oruçlu, kötülükten kaçınan.
Simurg Anka kuşu, masal kuşu.
Siret Bir kimsenin manevi durumu, hal ve hareketleri, tabiatı ahlak ve karakteri. Hal ve gidiş. Hal tercümesi Hz. Muhammed'in hal tercümesi.
Sökmener Yiğit kimse.
Sönmezalp (bkz. Sönmez alp).
Subahi (bkz. Subhi).
Sudur 1. Göğüsler. 2. Sadrazamlar. 3. Kazasker. 4. Sadır olma, meydana gelme.
Suner Sunucu, sunan.
Sungur 1. Sakin, soğukkanlı (kimse). 2. Akdoğan.
Sungurtekin (bkz. Sunguralp).
Suyurgal İhsan, bağış, hükümdarca bağışlanan dirlik.
Süzen Topluca yapılan av.
Süerdem Erdemli asker.
Süfyan Ashabı kiramın meşhurlarından bazılarının ismi. Süfyanı Sevri: Kelamcı, muhaddis, alim.
Sükar Asker soyundan gelen, yiğit yürekli asker.
Sülasi Üçlü, üç şeyden meydana gelen.
Sülvan Yüreğe ferahlık veren ruh, iç açıcı ilaç.
Sümre Esmerlik, karayağızlık.
Sünnetullah Allah'ın koyduğu nizam.
Sürre 1. Para kesesi. 2. Hediye. 3. Osmanlı devletinde halifelik makamınca Mekke ve Medine fakirleri ile alimlerine gönderilen para.
Taflan Gülgillerden kışın yaprağını dökmeyen bir bitki Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tağman Dağ gibi iriyarı, gösterişli.
Tahsir Hasret bırakma, bırakılma. Hasret etme, edilme.
Tükelalp – Kusursuz yiğit.
Tümcan Tüm can.
Tümerk Güçlü, kuvvetli.
Tünak Işıklı, mehtaplı gece Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tüney Öğle güneşi alan yer. Güneş battıktan sonraki zaman. Güneşli yer.
Türev Oluşan, ortaya çıkan, türeyen Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Türkoğlu Türk oğlu.
Türkyılmaz Direnişçi, sebat eden.
Tüzmen Doğru, adil, güvenilir kimse.
Uçar Uçan, uçucu.
Uğurhan Hayırlı lider.
Ukab 1. Karakuş, kartal, tavşancıl kuşu. 2. Hz. Muhammed'in (s.a.s) (bayrak) sancaklarından birinin adı. 3. Nesir burcu, kartal takım yıldızı.
Ulubaş Yüce, saygın kimse.
Uludoğan Doğuştan yüce, uğurlu kimse.
Ulukan Soylu yüce kandan gelen.
Uluman Ulu, yüksek, saygın kimse.
Ulusan Yüce şanlı kimse.
Umurbey Görgülü, bilgili, kişi.
Uraltan Ur altan.
Uraza 1. Hediye, armağan. 2. Konuğa çıkarılan yiyecek.
Urve Kulp, sağlam. Urvetü'lVuska, sağlam kulp Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Sahabe adlarındandır: Urve b. ezZübeyr.
Uslu Akıllı, zeki, uysal, sakin kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Usun Hüzün Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Utku Birçok emek ve tehlikelerden sonra ulaşılan, mutlu sonuç, zafer Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uyguner Uygun uyumlu, olumlu.
Uzcan Uysal, uyumlu, iyi insan.
Uzhan Ülke ve halkına faydalı olan.
Uztay Uz tay.
Vacid Yaratan, meydana çıkaran Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Ulus 1. Millet, halk, insan topluluğu. 2. Göçebe. 3. Oba, aşiret, kavim Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uztav Uz tav.
Vaha Çöllerin su bulunan kesimlerinde oluşan bitkili alan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vahib Bağışlayan, bağışlayıcı Türk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır.
Vaiz Dinsel öğütlerde bulunan kimse.
Vamık 1. Seven, aşık. 2. Vamık ile Azra öyküsünün erkek kahramanı.
Varlık Yaşam, hayat. Var olan herşey Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Veciz Kısa, derli toplu.
Vedud 1. Çok muhabbetli, çok şefkatli. 2. Allah'ın isimlerinden. İyi kullarını sevip onlara rahmet ve rızasını irade eden yüce Allah(bkz. Abdülvedud). Kur'an'da Hud, ayet: 90; Buruc, ayet: 14'te zikredilmiştir.
Vefik Uygun, muvafık, arkadaş, yoldaş, aynı fikirde olan. Ahmed Vefik Paşa.
Vehbi Allah'ın ihsanı sonucu olan. Allah vergisi, fıtri.
Safi 1. Katışıksız, katıksız, halis, temiz. 2. Yalnız, sadece, sırf. 3. Kesintilerden sonra kalan kısım, net.
Safiyüddin Dini temiz, dini pak.
Sağan Hızlı uçan, uzun dar kanatlı küçük kuş.
Sağcan Sağlıklı kimse.
Sağlamer (bkz. Sağlam).
Sahavet El açıklığı, cömertlik.
Sahre Kaya. Kütle.
Said Mübarek, kutlu, uğurlu. Mübarek, mesut. Sevap kazanmış, Allah katında makbul tutulmuş. Sahabe isimlerinden
Sâim Oruç tutan kimse, oruçlu.
Sakman 1. Uyanık, akıllı kimse. 2. Sessiz sakin kimse.
Salahaddin Dinine bağlı kimse Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılmakladır.
Salih 1. Yarar, yakışır, elverişli, uygun. Salahiyeti bulunan, yetkili. 2. Dinin emir ve yasaklarına uyan, iyi ahlak sahibi, muttaki.
Salim 1. Hasta veya sakat olmayan, sağlam. 2. Ayıpsız, kusursuz, noksansız. 3. Korkusuz, endişesiz, emin. 4. Aruzda cüzlerinden hiçbiri zihafa uğramayan vezin.
Saltık 1. Kendi başına var olan, bağımsız, koşulsuz, mutlak. 2. Salıverilmiş, bırakılmış, azat edilmiş, özgür.
Salur 1. Kılıç. 2. Oğuzların Üçok boyuna bağlı bir Türk kabilesi.
Samed Ezeli, ebedi ve yüce olan ve hiç kimseye veya şeye ihtiyacı olmayan, mutlak malik olan yüce Allah Allah'ın isimlerindendir. "abd" takısı almadan kullanılmaz. Abdüssamed.
Samim Bir şeyin merkezi, içi, asli kısmı.
Sânahât Çok düşünmeden fikre doğan, akla gelen şeyler Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sanalp (bkz. Sanal).
Sanbay Ünlü kimse.
Sargınal (bkz. Sargın).
Sarim Keskin, kesici.
Sarp 1. Çetin, sert, şiddetli. 2. Dik, çıkılması ve geçilmesi zor.
Saruca (bkz. Sarıca).
Satıbey (bkz. Satı).
Satılmış Uzun ömürlü olması için doğumundan önce ermişlere adanan çocuk, satı.
Savaşer Savaşan asker, insan, savaşçı.
Savni Koruma, gözetme ile ilgili.
Savtur Sağlıklı kal, hoşça kal.
Saygur (bkz. Saygın).
Sayıner Değerli, saygı duyulan kimse.
Sazak 1. Kuvvetli ve soğuk esen yel. Soğuk yelle birlikte yoğun hafif kar. 2. Bataklık, sazlık. 3.Küçük pınar, kaynak.
Sebükalp Hızlı, atak, yiğit.
Secâvend Kur'anı Kerim'i manasına uygun olarak okumak için konulan durak işaretleri.
Sefa 1. Gönül rahatlığı, rahatlık, kaygısız ve sakin olma. 2. Eğlence, zevk, neşe.
Sefir El içi. Yabancı diplomat
Taib Tevbe eden. Günahlarından dolayı pişmanlık duyup Allah'tan af dileyen, müslüman. Türk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır.
Tail Fayda, yarar.
Takrin Beraber bulundurma, yaklaştırma.
Talaş 1. Yelin kaldırdığı toz. Fırtına, kasırga. 2. Can sıkıntısı. 3. Köşe. 4. Oğuzların 24 boyundan biri.
Talayer Deniz eri, denizci.
Talayman – Deniz adamı, denizci.
Tamay Dolunay, ayın ondördü Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tamerkin (bkz. Tamerk).
Tanak Garip, tuhaf, şaşırtıcı.
Tanaltay Tan altay.
Tanbek Aydın bey.
Tanbolat Tan renginde çelik.
Tandoğdu Tan vakti doğan kimseye verilen isim.
Tanfer Tan vaktinin yan aydınlığı.
Tanırcan Cana yakın. Çabuk tanışıp yaklaşan.
Tankut Kutlu, uğurlu sabah.
Tansu Şafağın aydınlattığı su Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tardu Armağan, hediyeErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tarhun Hekimlikte kullanılan ıtırlı bir bitki Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tarımer Tarımla uğ­raşan kimse.
Taşan Coşkulu, taşkınErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Taşdemir Taş ve demir gibi güçlü, sağlıklı.
Taşkan Sağlam, güçlü soydan gelen.
Tatu Barış, sulh Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Taybars Pars gibi güçlü tay (çocuk).
Taygun Çocuk, torun.
Taykoç Tay koç.
Taylan 1. İnce, kibar, güzel, boylu boslu kimse. 2. Çok yağmur yağdığı halde işlenebilir toprakErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tayuk İnce, kibar genç.
Teber Küçük balta. Dervişlerin kullandıkları uzun saplı küçük balta. Meşin kesmek için kullanılan araç.
Tecimer Tüccar.
Tefhim Anlatma, bildirme.
Tekay Eşsiz ay.
Tekindağ – Uğurlu dağ.
Tekinsoy İyi soydan gelen kimse.
Teksen Sen teksin, eşsizsin anlamında Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Parskan Kanında atılganlık, cesaret ve saldırganlık taşıyan.
Paye 1. Aşama, rütbe, derece. 2. Basamak, merdiven basamağı. 3.. İkizlerin bir yıldızı, cevza burcuErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Payiz Güz, sonbahar. Yaşlılık.
Pehlevi 1. Şehir. 2. Kahraman, yiğit.
Pekart Sağlam dönülmez yemin. Pek ant.
Pekdemir Sert, sağlam, demir gibi.
Pekgöz Cesur, yiğit.
Pekşen Neşeli, şenşakrak, mutlu kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Pektürk Sağlam ve güçlü Türk.
Perdah 1. Cila, parlaklık, parlama. Parlatma, parlaklık verme. 2. Budanmış asmadan yeni süren çubuk.
Perk Katı, sert, güçlü berk.
Pertev Işık. Parlaklık.
Pesin Sonraki, en sonErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Peygamber Allah tarafından kullarına haber götürmekle görevlendirilmiş seçkin insan. Nebi, Rasul Yalnız Peygamberlere mahsus bir isimdir.
Pirane Yaşlılara yakışır şekilde, olgunca tavır.
Rafeddin İslam dininin vermiş olduğu acıma, esirgeme duygusu Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Rahmet Acıma, esirgeme, koruma, yarlığama Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Rahmetullah Allah'ın esirgemesi, koruması.
Raid Gürleyen, gürüldeyen.
Ramazan Hicri (kameri) ayların dokuzuncusu, oruç ayı. Kur'an'da Bakara suresi 185. ayette ismi geçen ay ismi.
Rast 1. Sağ. 2. Haklı, doğru. Uygunluk. 3. Türk müziğinin en eski makamlarından Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Raşid 1. Olgun, ergin, akıllı. 2. Doğru yolda olan. 3. Hak din olan İslam'ı kabul eden. Kur'an'da Hucurat suresi ayet 7'de geçmektedir. Ayrıca 4 halife için Raşid halifeler denmiştir Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Rauf Esirgeyen acıyan, çok merhametli Allah'ın isimlerinden. "Abd" takısı alarak kullanılır(bkz. Abdürrauf). Kur'anı Kerim'de 10'dan fazla yerde geçmektedir.
Sehhar Kuvvetle kendine çeken, büyüleyici.
Selil Yeni doğmuş erkek çocuğu, ilker.
Selsebil 1. Tatlı ve hafif su. 2. Cennette bir çeşmenin adı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Semaî 1. Semaya, göğe havaya ait. 2. Gökten düşmüş. Allah tarafından olan, ilahi. 3 İşitme esasına dayalı olarak öğrenilen, (bkz. Semavi).
Semere (bkz. Semerat).
Semiullah (bkz. Abdüssemi).
Senevi Seneye mensup, sene ile ilgili, bir yıllık.
Serbülend Başta gelen, yüce üstün Türk müziğinde eski bir makam, zamanımızda örneği yoktur.
Serdinç Başı dinç, sakin, rahat, huzurlu.
Serhad Hudut, sınır, sınırbaşı; iki devlet arasındaki sınır boyu Türk dil kuralına göre "d/t" getirilerek de kullanılır.
Seri Çabuk, hızlı.
Sertaç Baştacı, çok sevilen, sayılan.
Sertuğ Baş tuğ.
Sevgür Çok seven Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sevüktekin Çok sevilen, tek tutulan.
Seyfullah Allah'ın kılıcı Ali (r.a.)'nin ve Hz. Halid b. Velid'in lakabı.
Seyidhan Hanların başı, önderi.
Sezavan Münasip uygun, yaraşır.
Sezek Çabuk sezen, duyarlı, hassas Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Orcan 1. Bey can. 2. Üstün, kıdemli kişi.
Orgunalp Orgun alp.
Orhan Şehrin yöneticisi, hakimi. Orhan Gazi: Osmanlı imparatorluğunun ikinci padişahı.
Ortan Ateş renginde kızıl tan.
Oruç İslam'ın beş şartından birisidir. Tan yerinin ağarmasından güneş batana kadar Allah rızası için yiyip içmekten cinsi münasebetten sakınmak. İbadet. SavmOruç Reis; Önceleri Cezayir'de olup daha sonra Osmanlı donanmasına katılan ünlü denizci.
Oskan Akıllı.
Otac Hekim, doktor Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Oyanalp Oğan alp. Güçlü yiğit.
Oytunç Oy tunç.
Ozaner Ozan er.
Rayet Bayrak. SancakErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Reşiduddin Dinin akıllı kişisi, dini olgunluğa ulaşmış kişi.
Revaid Gürleyen bulutlar.
Rezan Ağırbaşlı, gururlu.
Rıfat Yükseklik, yücelik, itibar, yüksek mertebe.
Rızkullah Allah'ın verdiği nimet. Nimetler veren Allah'ın kulu.
Risaleddin Dinin elçisi, peygamberi Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Ruhani Ruhla ilgili. Gözle görülmeyen.
Ruhiddin Dinin ruhu, özü Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Ruşen Aydın, parlak. Belli, aşikar.
Rücum Akan yıldız.
Rükni l. Bir şeyin en sağlam yanı. 2. Saygın, güçlü, önemli kimse
Rüsuhi 1. Sağlam, güçlü. 2. Becerikli, yetenekli.
Rüzgâr 1. Zaman, devir. 2. Dünya, alem. 3. Talih. 4.
Sabi Yedinci.
Safder Düşman saflarını yaran, yiğit.
Namus . 1. Kanun nizam. 2. Ar, edep, haya, ırz. 3. Temizlik, doğruluk. 4. Allah'a yakın olan büyük melek.
Nasıh Nasihat eden, öğüt veren Nasıhı Emin: Hz. Nuh (a.s.).
Nasuh 1. Nasihatçı, öğütçü. 2. Halis, temiz.
Naşir Neşreden, dağıtan, yayan, yayınlayan.
Nazır 1. Nazar eden, nezaret eden, bakan, gözeten. 2. Vekil bakan. 3. Bir yüzü bir tarafa yönelik olan.
Nazil Yukardan aşağıya inen. Bir yere konan, bir yerde konaklayan.
Nebil 1. Yüksek meziyet ve onur sahibi. 2. Akıllı, anlayışlı. Bilgili, faziletli.
Necaettin Dine girip hidayete eren, kurtulan.
Neccar Dülger. Marangoz Daha çok lakab olarak kullanılır.
Necid Yüksek yayla. Arabistan'ın sahil ovasına ve çukur sahaya zıt olan yüksek kısım Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Neciy Sırdaş.
Nejad Soy, nesil.
Neptün Güneşe yakınlığı 8. sırada olan gezegen.
Nermi Yumuşak, gevşeklik.
Nevaz Okşayan, okşayıcı.
Neveser Türk müziğinde birleşik bir makam Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Nevred Gezen, dolaşan, yol alan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Nevzad Yeni doğmuş. Yeni doğan Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır.
Nezihi Temizlik, saflık, incelikle ilgili.
Nihayet . 1. Son. SonundaErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Niyazi 1. (bkz. Niyaz). 2. Yalvarıcı, niyaz edici. Sevgili. Türk mutasavvıflarından birisi. 18. yy.'da yaşamıştır.
Nuhayle İrak'ta, Kufe'ye yakın bir mevki.
Nurbaki Sürekli aydınlık olan, nurlu sabah.
Nureddin Dinin nuru, ışığı.
Medid Uzun, çok uzun süren. Arap aruzunun 2. bendi.
Meftuh 1. Açılmış, açık. 2. Ele geçirilmiş.
Mehdi 1. Kendisine rehberlik edilen. Allah tarafından hidayet verilmiş olan Doğru yolu tutan. 2. Şiilere göre 12 imamın sonu.
Mengübert Allah verdi.
Mengütay (bkz. Mengüer).
Mercan Selenterelerin mercanlar sınıfından olup kayalık yerlerde koloni meydana getirerek yaşayan, iskeleti kalkerli kırmızı renkli deniz hayvanı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Merdüm 1. İnsan, adam. 2. Gözbebeği Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Merkür Güneşe en yakın gezegen.
Mertkal Her zaman doğru kal.
Meşhed Bir adamın şehit olduğu veya bir şehidin gömüldüğü yer. İran'da ziyaretgah olan meşhur şehir. Hz. Peygamber (s.a.s)'in isimlerinden.
Metiner (bkz. Metin).
Mevdut Sevilmiş, sevilen. Gaznelilerin bir hükümdarı.
Mevzun Biçimli, yakışıklı, güzel.
Meysur Kolaylanmış, kolaylaştırılmış şeyler.
Midhat Övme Türk dil kuralı açısından "d/t" değişmesiyle kullanılır.
Mihne Düzleştirmek Er­kek ve kadın adı olarak kullanılır.
Mihran Nehir. Pakis­tan'dan geçen İndus nehrine İslam müellifleri tarafından verilen isimErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Mihrican SonbaharErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Miraç . 1. Merdiven. 2. Göğe çıkan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Hz. Muhammed (s.a.s)'in göğe çıktığı gece ki, Recep ayının 27'sine rastlayan kandil gecesidir. O gecede 5 vakit namaz farz kılınmıştır.
Muhammed 1. Birçok defalar hamdu sena olunmuş, tekrar tekrar övülmüş. 2. Birçok güzel huylara sahip. Hz. Peygamber (s.a.s)'in isimlerindendir. Dedesi Abdülmuttalib tarafından, gökte hak yerde halk övsün niyetiyle bu ad konulmuştur. Kur'an'da dört yerde zikredilmiştir.
Muhib 1. Seven, sevgi besleyen, dost. 2. Tutkan, yer. 3. Bir tarikata intisap etmemekle birlikte ya­kınlığı olan.
Muhlis Halis, katıksız. Dostluğu, samimiliği ve her hali içten gönülden olan.
Muhtar 1. İhtiyar eden, seçilmiş, seçkin. Hareketinde serbest olan, istediği gibi davranan, dilediğini yapan. 2. Köy veya mahalle işlerine bakmak üzere halkın seçtiği kimse. Hz. Peygamber (s.a.s)'in isimlerinden.
Muiz Ağırlayıcı, izzet ve ikram edici. Allah'ın isimlerindendir. "Abd" takısı alarak kullanılır. Abdulmuiz.
Mukadder 1. Takdir olunmuş, kıymeti biçilmiş, kadri değeri bilinmiş, beğenilmiş. 2. Yazılı, yazılıp belirlenmiş ilahi taktir. 3. Yazılı olmayıp sözün gelişinden anlaşılanErkek ve kadın adı olarak kullanılır. Hz. Peygamberin isimlerinden.
Mukaffa Uyaklı, kafiyeli (bkz. Hz. Peygamberin isimlerinden).
Mukim İkamet eden, oturan. Hz. Peygamberin isimlerinden.
Musaddık Gerçekliğini ve geçerliliğini resmi yazı ile bildiren. Tasdik eden.
Mutahhar Takdir edilmiş, temizlenmiş, temiz. Temiz mübarek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Muti 1. İtaat eden, baş eğen, veren. Tabi, bağlı. 2. Rahat ve uslu.
Mutlu Talihli, uğurlu. Bahtiyar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Mutlugün (bkz. Mutlu).
Muttalib Talepte bulunan, isteyen, (bkz. Abdülmuttalib)
Muvaffak 1. Allah'ın yardımına ulaşmış, işi rast gitmiş kimse. 2. Başaran beceren.
Muzaffer Zafer, üstünlük kazanmış, üstün Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Mü'min İman etmiş, İslam dinine inanmış, müslüman.
Mübşer İbşar olunmuş, müjdelenmiş, mübeşşer.
Mücahid 1. Cihad eden, din düşmanlarıyla savaşan. Savaşan, uğraşan, savaşçı. 2. Gayret eden, çok çalışan. 3. Tasavvufta nefsine karşı gelerek kendini terbiye eden ve böylece manevi makamlara erişen kimse, derviş Türk dil kurallarına göre d/t olarak kullanılır.
Nusrettin 1. Dinin yardım ettiği. 2. Dinin başarılı temsilcisi.
Nuyan Şehzade, prens.
Obuz 1. Su kaynağı. 2. Akarsulardan oluşan küçük derecik. 3. İki derenin birleştiği dar yer. 4. Karların erimesiyle oluşan ufak dere.
Oflas (bkz. Oflaz).
Ogan (bkz. Okan).
Oğaner Oğan er.
Oğuralp Samimi, içten yiğit.
Oğuzata 1. Oğuz'a mensup, güçlü yiğit baba. 2. Oğuz kahramanı.
Oğuzer Oğuz er.
Oğuzman Güçlü, sağlam, iyi yürekli, dost kimse.
Okanalp 1. Anlayışlı yiğit. 2. Tanrısal gücü olan yiğit.
Okatay Ok atay.
Okbudun Birlik içinde olan. Dürüst soya mensup.
Okdemir 1. Demir gibi sağlam ve atak. 2. Demirden yapılmış ok.
Okkan Ok kan.
Oksar Ok atışına hazırlan.
Oksu Hızlı ve düzenli akan su.
Olgunsu Olgunsu
Onar Daha iyi bir duruma giren, mutlu olan. Hastalıktan, dertten kurtulan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Onatkan Onat kan. Temiz, dürüst soydan gelen.
Onbulak On bulak.
Ongunalp Kutlu, uğurlu, beğenilen yiğit.
Ongüneş Ongüneş.
Onul İyileş, iyi ol, sağlıklı ol Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Onurad Onuruyla tanınmış ad.
Onurkan Onurlu, soylu kandan gelen.
Onursev Onur sev.
Orak 1. Ekin biçme zamanı, hasat. 2. Ekin biçme aracı.
Kayı 1. Yağmur, sağanak, bora. 2. Oğuz boylarından Osmanlı hanedanının mensup olduğu boy. 3. Sağlam, güçlü, sert.
Kaymaz 1. Dağ eteği. 2. Güneydoğu'dan esen bir rüzgar.
Kayraalp İyiliksever, yiğit.
Kayrak 1. Taşlı, kumlu, ekime elverişli olmayan toprak. 2. Kaygan toprak. 3. Bileği taşı.
Kaytus Bir yıldız kümesiErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kaza Hüküm karar verme, emir tesbit vs.
Kazanhan (bkz. Kazan).
Kelim 1. Söz söyleyen, konuşan. 2. Kelimullah: Tur'u Sina'da Cenabı Hakla konuşmasıyla Hz. Musa'ya verilen unvan. 3. Surei Kelim: Taha suresi. KELİME: (Ar.)
Kemaleddin 1. Din'de olgunluğa eren, dinin son derecesi. 2. Din bilgisi kuvvetli Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Keram (bkz. Kirami).
Keremşah (bkz. Kerem).
Kevkeb Yıldız gökyüzündeki parlak cisimleri ifade eden genel isim Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Keyân Büyük hükümdar, şah.
Keykubad 1. Büyük ve ulu padişah. 2. Keykavus'un dedesi olan ünlü padişah. 3. Key'lerin ilk padişahı Türk dil kuralları açısından "d/t" olarak kullanılır.
Kılıçalp Kılıç gibi keskin yiğit.
Kınay Çok çalışkan, etkin, faal Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kirami 1. Cömertçe, eli açıklara özgü. 2. Soylular, ulular, şereflilerle ilgili.
Kirmanşah (bkz. Kirman).
Koçaker Cömert, kahraman kimse.
Koçhan (bkz. Koçer).
Kongur San ile siyah karışımı bir renk, koyu kumral, kestane rengi.
Koral 1. Batı musikisinde dini şarkı. 2. Sınır muhafızı.
Korçan Çağlayan.
Korkutalp (bkz. Korkut).
Koyaş Güneş Erkek ve kadın adı olur.
Koksal Yer altında geniş bir alana dağılan kök.
Körnes Ayna Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kuddus 1. Temiz, pak. 2. Hatadan, gafletten, eksiklikten uzak. 3. Çok aziz, mübarek Allah'ın isimlerinden. "Abd" takısı alarak kullanılırsa daha iyi olur.
Kudretullah Allah'ın gücü.
Kuhrud Dağ ırmağıErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kulahan (bkz. Kula).
Kunt 1. Sağlam ve iri yapılı. 2. Ağır dayanıklı, kalın. 3. Bir tür güvercin.
Kuntman Sağlam ve iri yapılı, sağlıklı kimse.
Kurçeren Dayanıklı ve yiğit adam.
Kurtuluş 1. Kurtulmak fiili, kurtulma. 2. Tehlike, sıkıntı, zorluk veya esaretten, istiladan kurtulmuş olma hali, halas, necat, reha, selamet. 3. İstanbul'da bir semt adı.
Kutalmış Mutlu olmuş, kutlu olmuş.
Kutay 1. Mübarek ay. 2. Borneo adasının doğu tarafından bir sultanlık.
Kutel Uğurlu el.
Kutkan Saygın, kutlu soydan gelen.
Kutlu 1. Uğurlu, hayırlı. 2. Mübarek. 3. Mesut, bahtiyar.
Kürboğa 1. İri, güçlü, sarsılmaz boğa. Kuvvetli iri yapılı boğa. Selçuklu komutanı ve Musul emirinin adı.
Kürşad Eski Türklerde yiğit, alp.
Lahib Açık yol.
Lâsif Parlayan, parlayıcı.
Lemariz Parlayan, parıldayan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Lemi (bkz. Leman).
Levami Parlamalar, nurlar.
Levniz 1. Renk, boya, yüz. 2. Nevi, çeşit, Türk.
Leys 1. Yokluk. 2. Arslan, esed, haydar, gazanfer, şir.
Müjdat Müjdeler, sevinçli haberler.
Mükafi Eşit, beraber.
Mükrem Kerem ve şeref ile nitelenmiş olan.
Mülayim 1. Uygun, muvafık. 2. Yumuşak huylu, yavaş kimse. Pekliği olmayan.
Mülteka Kavuşma, buluşma, birleşme yeri Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Münci İnca eden, kurtaran, halaskar Hz. Peygamberin isimlerinden.
Münif 1. Yüksek, ulu, büyük, ali, bülend. 2. Yüksek, büyük hükümler.
Münzir 1. Akıbetinin kötülüğünü söyleyerek korkutan. 2. Kafirleri ve münafıkları sapıklıklarından döndürmek için cehennem azabı ile korkutan. Rasulullah için kullanılmıştır. Birçok sahabe de bu ismi kullanmıştır.
Mürsel 1. Gönderilmiş yollanılmış. Şeriat sahibi peygamberler. 2. Salıverilmiş suç. 3. Bir yazı sitili. Hz. Peygamberin isimlerinden.
Müstakim Doğru, düz, dik. Temiz, namuslu.
Müstecab İsticabe edilmiş, kabul olunmuş, (bkz. Mücab).
Müstenir Işıklı, parlak.
Müşfik Şefkatli, merhametli, acıyan, seven Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Müştak İştiyaklı, özleyen, göreceği gelen, can atan.
Mütim Tamamlayan, tamamlayıcı, tamamlamaya yarayan.
Müvellâ Bir davanın veya anlaşmazlığın halli, bir işin araştırılması konusuna şeriatça vazifelendirilmiş şahıs Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Müzdâd Ziyadeleşmiş, artmış, çoğalmış Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır.
Müzemmil 1. Bir şeye sarılmış sargılanmış. 2. Kur'anı Kerim'de bir sure adı.
Naci Necat bulan, kurtulan, selamete kavuşan. Cehennemden kurtulmuş, cennetlik.
Hafid Erkek torun.
Hafizüddin Dinin koruyucusu Daha çok unvan olarak verilir.
Haman Hz. Musa'ya karşı acımasızca mücadele eden Mısır Firavunu'nun veziri.
Hanbeli Ahmed b. Muhammed b. Hanbel (Öl. 855): Ehli sünnetin dört ana mezhebinden birisi olan Hanbeli mezhebinin imamı.
Hanedan Kökten, asil ve büyük aile.
Harman 1. Tahıl demetlerinin üzerinden düven geçirilerek tanelerin başaklarından ayrılması. Bu işin yapıldığı mevsim, sonbahar. 2. Birçok çeşitten birer parça alıp yeni bir bileşim oluşturmak.
Hasbek Dürüst, iyi, saf insan.
Hasen 1. Güzel, süslü. 2. Güzel işler, hayırlar. Hasan şeklinde kullanılır.
Hasib 1. Hayır sahibi, eliaçık, cömert. 2. Değerli, itibarlı, soyu temiz, muhterem, saygın, şahsi meziyet sahibi. 3. Muhasebeci, sayman.
Haspolat Katışıksız, saf, çelik gibi.
Haşmeddin Dinin büyüklüğü, ihtişamı.
Hayr İyi, faydalı, hayırlı, yarar. Hayru'lVera: Halkın, alemin hayırlısı, Hz. Muhammed. Hayru'lBeşer: İnsanların hayırlısı, Hz. Muhammed.
Hayreddin Dinin hayırlı eylediği mübarek kıldığı insanTürk dil kuralları açısından "d/t" olarak kullanılır.
Heybân 1. Korkunç, korku veren. 2. Çok utangaç.
Hıfzurrahma Merhamet eden, acıyan. Allah'ın koruyuculuğu. Allah'ın uhdesinde.
Hızır 1. Yeşil. Yeşillik. 2. Kehf suresinde 5981. ayetlerde bahsi geçen ve Hz. Musa'nın onunla buluşarak imtihan olunduğu şahsın müfessirlerin ekseriyetinin üzerinde ittifakla durdukları ismi. Hızır hakkında çok çeşitli rivayetler vardır.
Hızlan Hız kazan, hızını artır.
Hicabi (bkz. Hicab).
Hiçyılmaz (bkz. Yılmaz).
Hidayeddin Dinin gösterdiği doğru yol.
Hilmi Yumuşak huylu, sakin tabiatlı.
Himmet 1. Gayret, emek, çalışma, çabalama. Yüksek irade. 2. Ermiş kimsenin tesiri. 3. Türk dil kuralları açısından "d/t" olarak kullanılır.
Hudayi Allah'a mensup, Allah'ın yarattığı.
Hulusi 1. Halis olan, saf, iç temizliği. 2. Samimi, candan(bkz. Halis).
Hurdaz Farsların kullandığı şemsi senenin 3. ayına verilen isim.
Hüccet 1. Senet, vesika, delil. 2. Seçkin alimlere verilen unvan Hüccetü'lİslam: Gazali.
Hüma 1. Devlet kuşu. 2. Saadet, mutluluk.
Hünkar 1. Uğurlu. 2. 1529 yaş arasında Osmanlı Sultanlarına verilen isim.
Hürkal Esir olma.
Hürol (bkz. Hürkal).
Hürsel (bkz. Hürol).
Hüsameddin 1. Dinin keskin kılıcı. 2. Mevlana'nın halifesi olan Hüsameddin Çelebi, Mevlana'nın Mesnevi'yi dikte ettirdiği kişidir Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Ilgazer (bkz. Ilgar).
Işıkalp (bkz. Işık).
Işıkhan (bkz. Işık).
Işınbay (bkz. Işın).
Işınsu (bkz. Işın).
Jiyan Coşmuş, kükremiş, kızgın.
Kabil 1. Olabilir, mümkün. 2. Cins, soy, sınıf, tür, çeşitHz. Âdem'in büyük oğlu olup kardeşi Habil'i öldürmüş ve yeryüzünde ilk kan döken insan olmuştur.
Kadrican Değerli, itibarlı, can, ruh Kadri ve Can isimlerinden meydana gelen birleşik isim.
Kahir 1. Allah'ın sıfatlarındandır. Kur'anı Kerim'de iki yerde geçer. 2. Kahredici, zorlayan. 3. Yok eden. 4. Ezici kuvvet. Kahir Billah: Abbasi halifesi. (Ebu Mansur Muhammed elMutezid). Muktedir'in kardeşi.
Kâhya 1. Efendi, emir. 2. Ev sahibi, aile reisi. 3. Çiftlik yöneticisi.
Kâinat 1. Var olanların hepsi. Yaratıklar. Yer gök (bkz. Evren).
Kalhan 1. (bkz. Kalgay). 2. Kahramanoğulları'nın han soyundan, ceddi de Kalhan adını taşımaktadır.
Kaman Dağların doruğuna yakın olan yerler.
Kamer . 1. Ay. 2. Sadık hizmetkâr. 3. Kur'anı Kerim'in 54. suresi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kamran İsteğine kavuşmuş olan.
Kanber 1. Hz. Ali'nin sadık, vefakâr kölesi. 2. Bir evin gediklisi.
Kantara . 1. Köprü, özellikle taştan yapılmış. 2. Su yolu, bend, hisar anlamına da gelir Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Makrun Ulaşmış, kavuşmuş, yakın Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Maksum Ayrılmış, bölünmüş. Kısmet. Rızkı Maksum; Allah tarafından takdir edilmiş rızık.
Malum Bilinen, belli. Herkesçe bilinen. Faili belli olan fiil.
Masun Korunmuş, korunan.
Matlub İstenilen, aranılan, talep edilen şey.
Maun Zekat. Kur'anı Kerim'in 107. suresi.
Mazyar Taberistan'daki Karini hükümdarlarının sonuncusu.
Mecdi (bkz. Mecid).
Mecid Çok ulu, yüce, şan ve şeref sahibi. Allah'ın sıfatlarından. Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır. Abdülmecid, Allah'ın (Mecid'in) kulu..
Mecnun 1. Cin tutmuş, cinlenmiş. 2. Delice seven, tutkun. Leyla ile Mecnun hikayesinin erkek kahramanı.
Medâ . Mesafe. Son. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Erüstün Üstün erkek.
Eryaman Güçlü, becerikli.
Eryılmaz (bkz. Yılmaz).
Esedü'd-Din Dinin arslara Şeref lakabıdır.
Esener Sağlıklı, rahat kimse.
Esmahan (bkz. Esma).
Eşca En cesur, en yiğit kişi.
Eşref Daha şerefli, çok onurlu, çok aziz, pek muhterem. Eşrefi: Akkoyunlular devrinde kullanılan bir çeşit gümüş para. Yavuz Sultan Selim'in Mısırı fethettikten sonra burada bastırdığı para. Eşrefoğlu Rumi: Kadiri tarikatının bir kolu olan Eşrefîyye adlı ekolün kurucusu.
Evliya 1. Veliler. 2. Allah'ın dostları. 3. İman edip salih amel işleyenler. 4. Allah yolunda mallan ve canlarıyla cihad edenler. 5. Allah'ın emaneti olan dinini ve hükümlerini yeryüzünde tevelli ederek korumaya çalışanlar.
Evren 1. Büyük yılan, ejderha. 2. Felek, zaman. 3. Kainat, dünya. 4. Yaşanılan vasat.
Evvah 1. Çok ah eden. 2. Çok dua eden. 3. Merhametli. 4. İmanı sağlam. 5. Din bilgisi çok geniş olan kimse. 6. Kur'anı Kerimde bu isimle Hz.İbrahim vasıflandırılmıştır.
Fahhar 1. Çok övünen, kendini çok metheden. 2. Çanak, çömlek, toprak testi. 3. Saksı.
Fakih l. Bir şey bilen yahut anlayan kimse. 2. Fıkıh ilminde üstad. İslam hukuk bilgini.
Fatih 1. Fetheden, açan. 2. Bir ülkeyi, şehri veya kaleyi zapteden kimse. 3. Hüküm veren anlamında, Cenabı Hakk'ın sıfatlarından biridir. A'raf suresi 89. ayet İstanbul'u fetheden yedinci Osmanlı padişahı Sultan Mehmet Han'a bu fethinden ötürü verilen unvan.
Fazıl 1. Faziletli, fazilet sahibi. 2. Erdemli, faik, üstün (bkz. Faik, Fadıl).
Fazlullah Allah'ın fazlı, erdemi, lütfü.
Fedakâr Birleşik isim. Kendini veya şahsi menfaatlerini esirgemeyen.
Fehmi Fehme mensup, fehim ile ilgili (bkz. Fehim).
Ferhat Sevinç, neşe. (bkz. Ferhad).
Feridun 1. Sekizinci gök. 2. Pişdadilerin 6. padişahı olup Cemşid sülalesinden demirci Gave'nin yardımıyla Dahhakı Mari'yi öldürmüştür. Lakabı Ferruh'tur.
Ferruhi 1. Ferruha ait. 2. Uğurluluk, meymenet. 3. İranlı ünlü şair.
Fesahat Açıklık, duruluk Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Fevzi 1. Kurtuluşla ilgili. 2. Zafere ait. 3. Galip gelen, üstün olan.
Feyyaz 1. Çok faydalı, çok verimli. 2. Feyiz, bereket ve bolluk veren.
Feyzullah Allah'ın feyzi, bolluğu, bereketi.
Garib 1. Yabancı, acaib. Kimsesiz, memleketinden uzak. Türk dil kuralları açısından "b/p" olarak kullanılır.
Gazanfer 1. İri arslan, şir. 2. Cesur, yürekli, yiğit adam. 3. Hz. Ali'nin lakabı.
Gaziyüddin Din uğrunda yara alan, yaralanan. Savaşan.
Gencal Genç kal(bkz. Genç).
Gençyaz İlkbahar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Gıyaseddin Dinin yayılması için yardımı dokunan zat. Gıyaseddin Keyhüsrev I: Anadolu Selçuklu Sultanı Türk dil kuralına göre "d/t" olur.
Giray Kuvvetli, kudretli. Kırım hanları tarafından unvan olarak kullanılmıştır Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Giryar . Ağlayıcı, ağlayan, (bkz. Nalan) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Gökçay , (bkz. Gökçe)Kuzey Kafkasya da az tatlı su gölüErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Gökkuşağı Düşmekte olan yağmur damlacıklarında güneş ışınlarının kırılıp yansımasıyla gökyüzünde oluşan yedi renkli kemer biçimindeki görüntü alkı Erkek ve kadın adı
Göksu 1. Türklerin oturduğu birçok akarsuya verilen isim. 2. Adana'dan gelerek Akdeniz'e dökülen Seyhan nehrinin önemli kollarındanErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Görkem 1. İhtişam, gösteriş karşılığı olarak kullanılan bir kelimedir. 2. Gösterişli, heybetli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Gufran Günahların affı.
Güçlü 1. Gücü olan kuvvetli zorlu. 2. Bir musiki dizisinde duraktan sonraki en önemli perde.
Günsel Hızlı akan sel.
Gürçınar Çok büyümüş, gelişmiş, serpilmiş.
Gürkan 1. Bol kan. Genç, taze, gelişmiş, serpilmiş.
Güven 1. Korku ve kuşku duygusundan uzak. 2. İnanma ve bağlanma duygusu. 3. Yüreklilik, cesaret Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kanver Kanını ver, asil.
Karabey (bkz. Karacabey).
Karlukhan (bkz. Karluk).
Karun 1. Beni İsrail'de zenginliğiyle meşhur olan ve bu yüzden kendisini herşeyin sahibi gibi görmeye başlayıp Allah'a karşı büyüklenen, belki de dünya kapitalistle­rinin en eskisi ve en büyüğü olan kişi. Hz. Musa dönemlerinde yaşamış bu müstekbir, ilahi kahır ve intikama uğrayarak bütün servetiyle birlikte ani bir zelzele ve tufan sonucu yerin dibine geçmiştir. 2. Hunnan ile Beni İsrail'e zulmeden Fir'avun'un müşrik nazırlarından. 3. Çok zengin kimse.
Kasım 1. Taksim eden, ayıran bölen. Kasım b. Muhammed (s.a.): Hz. Muhammed (s.a.s)'in oğlunun ismi. Küçük yaşta vefat etmiştir. 2. Kinci, ezici, ufaltıcı. 3. Yılın 11. ayı. 4. Yılın kış bölümü.
Katib 1. Yazıcı. Bir kuruluşta yazı işleriyle vazifeli kimse, sekreter. 2. Osmanlı devletinde divanın resmi yazılarını yazan vazifeli. 3. Devlet memuru Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır Katib Çelebi 16091658 yıllan arasında yaşamış ünlü bilgin. En mühim eseri Keşfü'zZünun'dur
Kavas Okçu, tüfekçi, tüfekli alet.
Kayaalp Kaya gibi güçlü er.
Dirican Güçlü, canlı kimse.
Dizdar Kale muhafızı.
Doğanhan (bkz. Doğanbey).
Doğay Ayın doğması.
Dolunay Tam yuvarlak halde görünen ay, bedir, bedri tamErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Durcan Canlı kal, ömrün uzun olsun.*
Durkaya Çocukları devamlı ölen ailelerin yeni doğan çocuklarına verdikleri isim.*
Dursun Çocukları devamlı ölen ailelerin yeni doğan çocuklarına verdikleri ad. *
Durucan (bkz. Durualp).
Durukan (bkz. Durualp).
Durusoy (bkz. Durusan).
Dücane sahabei kiramdan önemli bir şahsiyetin adı.
Ebu Hureyre Suffe ashabındandır. Birçok hadis rivayet etmiştir.
Ebyar Pek ak, pek beyaz Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ecemiş Çok bilmiş.
Edebali (Öl: 1325). Osman Gazi'nin kayınpederi ve hocası. Osmanlı imparatorluğunun kuruluşunda önemli bir rolü oldu.
Edhem Karayağız atTürk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır. İbrahim Edhem: İslam tarihinde meşhur sofi
Edris (bkz. İdris).
Efazıl (bkz. Efadıl).
Efekan Efe soyundan gelen.
Efil Rüzgar, dalgalanmaErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Eflaki Gökte oturan melek Eflaki Şemseddin Ahmet Dede: (1360). Osmanlı sufi ve yazar. Mevlana'ya dair Menakıbü'lArifin adlı eserin müellifi.
Efrasiyap Turan Türkleri büyük kahraman kağanının Farsça adı. Alp er Tonga asıl adıdır. Büyük İskender'den evvel yaşamıştır. Kaşgar'daki ilk müslüman Türk sülalesi Karahanlıların Afrasiyab neslinden geldiği söylenmektedir. Alper Tonga Hüsrev tarafıandan öldürülmüştür.
Efrug . 1. Parıltı, ışık. 2. Nur Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Egesel (bkz. Ege).
Ehlimen inançlı inanan kimse.
Ekabir Rütbece, görgü ve faziletçe büyük olanlar, devlet ricali.
Ekmeleddin 1. Dinin en olgunu, en olgunlaştırdığı isim. 2. Dinin tamamı Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır (bkz. Ekmelettin).
Elvida Allah'a ısmarladık. Allah'a emanet olun yollu ayrılık hitabı, (bkz. elFirak, elVeda) Erkek ve kadın ismi olarak kullanılır.
Emeç 1. Hedef. 2. Yamaç. 3. Henüz memeden kesilmemiş buzağı.
Emir 1. Bir kavmin, bir şehrin başı. 2. Büyük bir hanedana mensup kimse. 3. Peygamberimizin soyundan gelen. 4. Kumandan. 5. Abbasi devletinde başkomutan. 6. Osmanlı devletinde beylerbeyi ve Tanzimat'tan sonra sivil paşalığın ilk derecesi.
Engür 1. Çok gür. 2. Bereketli.
Enver Daha nurlu, en nurlu, çok parlak.
Erakıncı Yiğit akıncı.
Erandaç (bkz. Eraltay).
Eray Erken ay, ilk ay, ayın ilk günlerinde doğan (bkz. İlkay).
Erbelgin Açık yürekli erkek.
Erboy Yiğit soydan gelen.
Ercüment Muhterem, şerefli, itibarlı, haysiyetli, seçkin, saygın, değerli.
Erçetin Sert, güçlü erkek.
Erdal Tek erkek, dal gibi uzun erkek.
Erdeniz (bkz. Deniz).
Erdin (bkz. Erdi).
Erdönmez Sözünden dönmeyen, doğru sözlü.
Ereken (bkz. Erek).
Erenay (bkz Eren).
Erentürk Erentürk.
Ergazi (bkz. Ergalip).
Ergi İyi, güzel bir şeye erişme.
Erg İner Olgun erkek.
Erginalp (bkz. Ergin).
Ergunalp Hızlı, çevik, yiğit.
Ergüden 1. Yiğitlik eden erkek. 2. Sevk ve idare kabiliyeti olan, lider.
Ergüleç Güleryüzlü erkek.
Ergüven Kendine güvenen.
Ermiye Dolu yağdıran kasırga.
Erol Erkek ol "Er" ve "ol" kelimelerinden birleşik isim.
Ersal Yiğitliğinle tanın.
Ersayın Saygı değer kimse.
Erseven Seven erkek.
Ersezer Kavrayışı güçlü erkek.
Erşahan Şahin gibi güçlü yiğit.
Ersen Mutlu, neşeli erkek.
Erte 1. Gelecek şafak, şafak sökme zamanı. 2. Yarın. 3. Herhangi bir işte ilk başarı.
Ertingü Olağanüstü görülmemiş.
Habban Güney Arabistan'da bir kasaba.
Habibullah Allah'ın sevgilisi. Hz. Peygamber.
Hacı 1. Hacca giden, Kabe'yi ziyaret eden, hacı. 2. Dini bir mahalli ziyaret eden kimse.
Hadim Hizmetkar, yardım eden. Hadimi Harameyn: Haremi Şerifin hizmetkarı. Hicaz'ın alınmasından sonra Osmanlı sultanlarına verilen lakap.
Mesut Mutlu, saadet içinde yaşayan kimse.Bahtiyar.
Birdal Bir tane, tek dal.
Boylan Kibirli, mağrur.
Bozdoğan Bir şahin türü.
Bozyel Yağmur getiren lodos rüzgarı.
Böritigin Karahanlı hükümdarı. Maveraünnehir'e hakim oldu. Bastırdığı paralarda İbrahim b. Nasr adıyla anılır (XI. yy.).
Buhtan Yalan, iftira İsim olarak kullanılmaz.
Burçhan (bkz. Burç).
Burkan Uygur Türklerinin Budaya verdikleri ad İsim olarak kullanılmaz.
Buyrukalp (bkz. Buyruk).
Bünyamin Yakub peygamberin en küçük oğlu.
Burkan Yanardağ, volkan.
Calib Çekici, celbedici, cazib.
Can 1. Can, ruh. Hayat. 2. Güç, kuvvet, hayatiyet, dirilik. 3. Gönül, yakın dost, çok sevilen arkadaş. 4. Mevlevi ve Bektaşi tarikatlarında dervişlerin birbirlerine hitabı. 5. Kişi, fert. 6. Sevgili.
Canbek 1. Özü pek. 2. Güçlü kişilikli kimse. Canbek Giray (15681636): Kırım hanı. Devlet Giray'ın torunu. Şakay Mübarek Giray'ın oğlu. Selamet Giray'ın son zamanlarında kalgay (veliaht) oldu. Arkasından han oldu. IV. Murat tarafından Rodos'a sürüldü.
Cankut 1. Kişinin mutluluğu talihi, şansı, uğuru. 2. Mutlu talihli kimse.
Cansal (bkz. Can)Can ve sal kelimelerinden birleşik isim.
Canser (bkz. Can) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Canver Canlı, haşere.
Cebe 1. Zırh. 2. Osmanlıda silah ihtiyacını karşılayan aracın adı. Cebeci ocağı, Yeniçeri ocağının kaldırılmasıyla ilga edilmiş, kaldırılmıştır. Cebe Ali Bey: Türk komutan (XV. yy.) İstanbul'un fethine kendi sipahileriyle katıldı. Ele geçirdiği kapı kendi adıyla anıldı. Cibali kapısı.
Cehm Cehm b. Safvan: İslam kelamcısı. Mürcie ve Mutezile kelamından kendisine ait inanç kaidelerini belirleyerek özel bir akım geliştirmiştir. Öğrencileri II. yy.'a kadar Cehmiye inancını taşıyarak, Tirmiz'de yaşadılar. Daha sonra Eş'ariye mezhebine girmişlerdir.
Celadet . 1. Gözüpeklik. 2. Yiğitlik. 3. Kahramanlık.
Celasun 1. Kahraman, cesur, atak, delikanlı, yiğit. 2. Genç sağlıklı, gürbüz.
Cemalleddin 1. Dinin cemali, parlak yüzü. Daha çok şeref unvanı olarak kullanılmıştır. elCevad elİsfahani tarafından ilk defa kullanılmıştır.
Cengiz Cengiz Han. Moğol İmparatorluğu'nun kurucusu, asıl adı Timuçin'dir. Moğolcada Çing sıfatının çoğulu olarak, güçlü, kuvvetli anlamındadır. İslam ülkelerine düzenlediği seferlerle acımasız ve gaddarca müslümanları katletti. İslam medeniyetine büyük ölçüde tahribat verdi.
Cevad 1. Cömert, eli açık. 2. İhsan eden Dil kurumuna uygun olarak "d/t" ye dönüştürülür.
Cevza Güneşin Mayıs ayında girdiği ikizler burcu. Ebced.
Ceyhan Güney Anadolu'da Toroslar'dan doğan ve Akdeniz'e dökülen nehir Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Cezlan Mutlu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Cezri Kökle ilgili, kökten.
Cihaner Dünyaya bedel kişi, yiğit.
Cihanmert (bkz. Cihaner).
Cüheyne Ünlü bir Arap kabilesidir. KızıldenizVadi'lKura arasında yaşamaktadırlar.
Dağdelen (bkz. Dağaşan).
Dahhak Çok gülen, çok gülücü Daha çok lakab olarak kullanılır.
Dana 1. Bilen, bilici, bilgin.
Darcan 1. Aceleci, sıkıntılı. 2. Serçe.
Davud Kendisine kitap olarak Zebur'un gönderildiği büyük peygamberlerden biri. Kur'anı Kerim'de 16 yerde ismi geçer Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Değer . 1. Bir şeyin tam karşılığı, kıymet, baha. 2. Layık. 3. Bir şeyin sahip olduğu yüksek vasıf. 4. Ehliyet, kabiliyet. 5. Kadir, itibar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Demirağ – Demirden ağ.
Demirel Demir gibi güçlü eli olan.
Demirkan Güçlü soydan gelen.
Demirtuğ (bkz. Demirtekin).
Denizer Deniz adamı, denizci.
Derkava Afrika'nın kuzeybatısında, FasCezayir'i içine alan müslüman tarikatların genel adı.
Derviş 1. Allah için alçakgönüllülüğü ve fukaralığı kabul eden veya bir tarikata bağlı bulunan kimse. 2. Fakir ve muhtaç kimse. 3. Daha çok lakap olarak kullanılır.
Devan 1. Koşan, seğirten, hızlı yürüyen. 2. Koşmak. Süratle, hızla gitmek.
Dilercan Dilekte, istekte bulunan.
Ertuğrul Dürüst, doğru, yiğit Ertuğrul Gazi: Osmanlı hanedanının kurucusu. Osman Bey'in babası.
Afgan Heyecanlı, çabuk öfkelenen. Orta Asya'da yaşayan müslüman bir kavim. Cemalettin Afgani: Müslüman alimlerden.
Abdüssettar Günah­ları örten, gizleyen Allah'ın kulu.
Abışka Noyan İlhan­lı komutan. (XIIIXIV. yy.) bkz. Abuşga.
Aca 1. Amca, ağabey. 2. Güçlü kuvvetli, başladığı işi bitiren. 3. Büyük
Acarer (bkz. Acaralp).
Acarsoy Yiğit, soylu.
Aytek Ay gibi (Eski Türkçede tek/teg olarak kullanılmış­tır).
Aytolun 1. Dolunay. 2. Ay'ın ondördü gibi güzel.
Aytunca (bkz. Tunca).
Azam En büyük, daha büyük, ulu. İmamı Azam Ebu Hanife: Hanefi mezhebinin kurucusu. Bü­yük alim ve müctehid.
Azim 1. Büyük, ulu, ce­sim, iri, muhteşem. 2. Kuvvetli, şid­detli, derecesi yüksek. 3. Ehemmiyet­li, mühim, müthiş.
Baba 1. Kendi dölünden çocuğu olan erkek. 2. Birinci dereceden erkek akraba. 3. Koruyucu, velinimet. 4. Saygı ifadesi olarak yaşlılara verilen unvan. 5. Ecdad, Ata. 6. Tekke büyüğü. 7. Zencilerde görülen saraya benzer bir hastalık Baba Oruç. Oruç Reis. Türk denizcisi Barbaros Hayrettin Paşa'nın lakabı.
Bahtever Şah Avrangzeb'in gözde kadınlarından biri.
Balaban 1. Çocuk bekçisi. 2. Gürbüz canlı, cüsseli, insan veya hayvan. Balaban: Gıyasu'dDin Uluğ Hanın IV. yy. başlarında Aybek tarafından İltutmuş'dan sonraki en büyük hükümdar.
Balatekin (bkz. Balaban).
Baler Tatlı dilli, cana yakın kimse.
Balisoy Eski, köklü soydan gelen.
Balsan (bkz. Balım).
Barak Oğuzların Bayat boyuna mensup bir oymak. Gaziantep, Kilis ve Nizip çevresinde yaşarlar Barak Han: Çağatay hükümdarı (12661271).
Barbaros Kırmızı sakal. BabaOruç. Türk denizci kaptanı derya. Oruç Gazi'nin İtalyanlarca meşhur olan ismi. Kanuni döneminde yaşayan ünlü denizci. Barbaros Hayrettin olarak bilinmekte.
Barım Varlık, servet, zenginlik.
Barik 1. Parıldayan. 2. Nazik, dakik, ince. Fikri Barik İnce düşünce.
Barkın Yolculuk eden, yolcu gezgin.
Basir 1. Göz. 2. Görme. 3. Allah'ın sıfatlarından, herşeyi gören ("Abd" takısı almadan kullanılmaz).
Başir 1. Müjdeci. 2. Güler yüzlü, mesut, mutlu. (bkz. Beşir).
Başkur Türk çadırlarının çevresindeki kanatlan örten bölümlerin üst tarafına bağlanan ve 18 cm eni olan kuşak.
Başöz Önemli soydan gelen.
Baştuğ (bkz. Başman).
Batı Güneşin battığı yön ve bu yöndeki ülkeler. Erkek ve kadın adı, birleşik isim yapılarak kullanılır.
Batırhan (bkz. Batır).
Batur Kahraman, yiğit, cesur, bahadır.
Baturhan (bkz. Batur).
Baykoca Varlıklı, saygın.
Baykutay (bkz. Baykut).
Bayram 1. Neşe ve sevinç günü. Dini bakımdan hususi değeri olan ve milletçe kutlamalar yapılan gün veya günler.
Bayruhan (bkz. Bayru).
Baysungur Akkoyunlu hükümdarlarından. Gıyase'dDin Baysungur. Timur'un torunu ve Şahruh Mirzanın oğlu. Büyük bir hattattır ve resim ve sanatın koruyucusu olarak tanınmıştır.
Baytüze (bkz. Tüze).
Bedük Büyük, yüce, gösterişli, önemli.
Behiç Şen, güzel, güleryüzlü adam. Kur'anı Kerim'de adı geçen kelimelerdendir (bkz. Hac, ayet 5).
Behlül 1. Çok gülen, çok gülücü. 2. Hayır sahibi, çok iyi adam. 3. Bir İslam sofisi, Behlüli Dana. Harun erReşid'in kardeşinin adı olup, delice hareketleriyle meşhur olmuştur.
Behnan Güleç, güleryüzlü, iyi huylu ve daima gülen adam.
Behramşah 1. (bkz. Behram). 2. Gazne sultanı. 3. Kirman Selçukluları hükümdarı.. 4. Eyyubilerin büyük şairi.
Bekdemir (bkz. Bekata).
Bekriye 1. Her şeyin evveli, ilk çocuk. 2. Genç ve taze kız. 3. Dişi deve yavrusu.
Belazuri II. yy. Arap tarihçilerinin en büyüklerinden. (Ahmet b. Yahya) Belazur usaresi içmiş ve şuurunu kaybederek öldüğü için kendisine bu ad verilmiştir.
Bender Deniz veya büyük nehir üzerindeki liman. Ticaret limanı.
Bengisan (Bengi).
Bera 1. Fazilet. 2. Seçkin olma vasfı. 3. Olgunluk. elBera' b. Azib: Ashabdandır. (Küfe691). Bedir gazası dışında bütün savaşlara katıldı. Rey ve Kazvin'i fethetti. Kufe'de vefat etti.
Berzen Yöre, mahalle, yol Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Beşareddin Dinin müjdesi. Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Betik Yazılı olan şey, yazılmış yapıt.
Beycan (bkz. Beybolat).
Beysan (bkz. Beycan).
Bilay Ay gibi asil ol Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Bilgekağan (bkz. Bilge). Bilge Kağan (683734). Göktürk hakanı. İkinci Göktürk hanedanlığının kurucusu.
İlgari . 1. Artukluların Mardin ve Silvan kolundan iki Atabeyin adı. 2. Komutan, önder.
İlham . 1. Allah tarafından insanın gönlüne doldurulan şey. 2. Peygamberin gönlüne gelen ilahi düşünceler. 3. Günlük, olağan şey. 4. İçegönüle doğma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlkay Yeni ay, ayın ilk hali Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlsev Ülkeni sev, ülkesini seven Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İltan Ülkeni tanı, ülkesini tanıyan seven.
İltifat 1. Yüzünü çevirip bakma. 2. Dikkat. 3. Hatır sorma, gönül alma. 4. Sözünü başka bir kişiye çevirme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İmam 1. Namazda kendisine uyulan kimse. 2. Önde bulunan, önayak olan kimse. 3. Halife. Devlet başkanı. 4. Mezhep kuran yüksek dereceli alim. 5. Hz. Ali neslinden gelen. 6. İmamı Âzam: Hanefiyye mezhebinin kurucusu.
İmruz Bugün Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İnşaullah Allah'ın yapması, meydana getirmesi.
Afuv Daima affeden, merhametli. Esmaü'lHüsna'dandır. "Abd" takısı alarak kullanılır.
Ağa 1. Yaşlanma manası­na gelen "ağmak"tan. Büyük, efendi. Büyük kardeş, ağabey. 2. Amir, baş, reis. Eski devlet teşkilatımızda bazı idarecilere verilen unvan. 3. Osmanlı devletinde okumayazma bilenlere verilen şeref unvanı. 4. Halkın saygı­sını kazananlara verilen unvan. 5. Erkek, eş, koca. 6. Eski büyük konaklar­da çalışan hizmetlilerin başı. Eski Türklerde soylu aileye mensup kadın­lar da bu unvanı kullanmışlardır.
Ahbarî Haber veren, ri­vayet eden.
Ahfeş 1. Küçük gözlü, zayıf bakışlı. 2. Yalnız gece gören kimse. Ahfeş lakabında üç büyük Arap alimi vardır. Abdülhamid, Said b. Mes'ade, Ali b. Süleyman.
Ahlas 1. Saf, halis, karışımsız. 2. İyi yürekli, temiz kimse. 3. Kur'anî ıstılahta, Allah'a halis ola­rak yönelip ihlaslılıkta ileri bir dere­ceye varmış kul.
Ahnes Basık ve sivri bu­runlu. Daha çok lakap olarak kullanı­lır.
Akalın Alnı açık, suçu olmayan, onurlu. Akalın (Besim Ömer Paşa). Türk hekim.
Akbatu Yiğit erkek.
Akbilge Alim, bilgili, dü­rüst kimse. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Akburak (bkz. Bu­rak)
Akçıl Beyazımsı, solgun Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Akdoğan (bkz. Doğan).
Akerman Dürüst, soylu, temiz kişi.
Akalp Cömert, eli açık yiğit.
Akıncı Osmanlılarda ileri karakol. Ani vurkaçlarla düşman­larının moralini bozan uç süvarileri. Hafif süvari.
Aktekin Parlak, gör­kemli, temiz huylu yiğit.
Aktuğ (bkz. Aytuğ).
Akyiğit Dürüstlüğü ve temizliğiyle tanınmış yiğit.
Alaner (bkz. Alanalp).
Alemdar 1.Bayrak ve­ya sancak tutan, taşıyan, bayraktar, sancaktar. 2. İşe önderlik eden. Alem­dar Mustafa Paşa: Osmanlı veziri.
Alguhan Çağatay hanlığı hükümdarı. (1266). Orta Asyayı ele geçirip Harezmden Afganis­tan'a kadar sınırlarını genişletti. Cengiz'in yasalarını şiddetle uyguladı.
Alican Ali ve can isimlerinin bir araya gelmesinden meydana gelmiştir (bkz. Ali ve Can).
Alikadr 1. Yüksek kıymette olan, çok kıymetli, çok takdir edilen, çok saygıdeğer. 2. Meşhur bir çeşit lale.
Alişah Hükümdarla­rın en yücesi. Alişah Taceddin. (?1324). İlhanlı veziri.
Allahverdi İran'da yaşayan bir Türkmen kabilesinin adı.
Alpaslan Arslan gibi cesur ve yiğit, savaş beyi. Büyük Sel­çuklu hükümdarı. Selçukluların en büyük zaferi sayılan Malazgirt zaferi onundur (l071).
Alpçetin (bkz. Al­pay).
Alperen Yiğit, baha­dır.
Alphan Yiğit hüküm­dar.
Alpsoy (bkz. Alpkan). Yiğit ve cesur soya mensub.
Altunay Ay'ın san renkli hali
Angın 1. Tanınmış, ünlü, namlı. 2. Bayındır.
Araf 1. Cennet ile cehen­nem arasındaki yer. 2. Sert, tepe. 3. Adetler, usuller. Arafat: Mekke'nin yakınında bulunup hacıların arefe gü­nü durdukları yerdir. Bu duruş haccın rükünlerindendir.
Arman 1. Hasret, özle­me. 2. Zahmet, sıkıntı. 3. Teessüf. 4. Pişmanlık.
Arsal Temiz huylu, namuslu.
Arslangiray Cesur, korkusuz han. Arslan Giray: Kırım hanı (17021767).
Arzık Dindar, sofu.
Asal Başlıca, esaslı, te­mel.
Asgar En küçük, daha kü­çük Erkek ve kadın adı olarak kul­lanılır.
Asil 1. Sağlam. 2. İyice kökleşmiş, yüksek duygularla hareket eden. 3. Kendi kendine hareket eden. 4. Soyu, sopu belli. Necip.
Asri Zamana uygun, çağdaş.
Asutay Hırçın tay.
Atabek 1. Selçuklu devletinde şehzadelerin terbiyesiyle vazifeli şahıs. 2. Lala. Devlet idare­sinde yetki taşıyan naip.
Ataergin (bkz. Ata).
Ataner (bkz. Ata).
Atasan (bkz. Ata).
Ataullah Birleşik isim Allah'ın bağışladığı, hediye et­tiği, ihsanı, lütfü. Ataullah Efendi. (Arapzade). Osmanlı Şeyhülislamı (17191785) Şam, Mekke, İstanbul kadılıklarında bulundu.
Atilla 1. Büyük, ünlü. 2. Babacık. 3. Savaşçı, fatih. 4. Hun Türklerinin büyük imparatoru (400453).
Atlas 1. Üstü ipek, altı pamuk kumaş, diba. 2. Düz, havasız, tüysüz. 3. Büyük harita. 4. Atlas ok­yanusu. 5. Kuzey Afrika'da Fas, Ce­zayir'i geçerek Tunus Körfezi'ne ka­dar uzanan sıradağlara verilen ad.
Attar 1. Güzel kokulu bitki özleri, yağlan vb. satan, güzel koku ticareti yapan kimse. 2. İlaç maddeleri vb. şeyler satan adam. 3. Mahalle aralarında bazı baharatlar ile iğne, iplik vb. satan dükkan sahibi. Attar: Meşhur İranlı şair.
Avcı l. Avlanan, av spo­ru yapan kişi. 2. Bir şeyi elde etmeye uğraşan. 3. Osmanlı sarayında şikariler diye adlandınlan askeri grup.
Avnullah Allah'ın yar­dımı Birleşik isim.
Ayana Saygı.
Aybar 1. Gösterişli, hey­betli, görkemli. 2. Korku veren.
Aydolun Dolunay, mehtap.
Aygut Karşılık, müka­fat.
Ayhan Ay sahibi, ay hakimi. Oğuz Kağan Destanı'na göre, Oğuz'un altı oğlundan biri. Efsanede bahsedilen, Oğuz'un ışıktan doğan ka­rısından olan 3 oğlundan biri. Ay­han'ın 4 oğlu 24 Oğuz boyunun 4'ünü oluşturur. Bunlar Bozoklu soyudur.
Aykan Soylu, asil, te­miz kişi.
Aymutlu (bkz Mut­lu).
Ayni 1. Ayn'a ait. 2. Pınar, kaynak, göz. 3. Karşılığı mal olarak ödenmiş. elAyni, (13601451) yıllan arasında yaşamış İslâm âlimi.
Özdoğru Özünden temiz, dürüst kimse.
Özgür 1. Kendi kendine hareket etme, davranma karar verme gücü olan. 2. Tutuklu olmayan, hür. Başkasının kölesi olmayan. Bağımsız Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özhan Hükümdar soyundan gelen.
İrtek 1. Şafak vaktinde doğan. 2. Masal, efsane.
İrza Gönlünü etme, hoşnut etme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İskender M.Ö. 356323 yıllan arasında yaşayan ve 20 yaşında hükümdar olan Makedonya kralı, Aristo'dan ders almıştır. Yunanistan, İran, Anadolu, Suriye, Mısır, Hindistan'ı istila eden hükümdara, Büyük İskender lakabı takılmıştır. 33 yaşında ölmüştür.
İsmihan Hükümdar isimleri Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İzgi (bkz. İzgü).
Şafak Güneş doğmadan az önce ufukta beliren aydınlık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şahap 1. Alev, ateş parçası. 2. Kayan yıldız, akan yıldız. 3. Cesur yürekli kimse.
Şâti Kıyı, kenar.
Şeci Cesur, yürekli, yiğit.
Şefaati Şefaatle ilgili.
Şeyban Saçlarına ak düşmüş yaşlı kimse. Moğol hükümdarlarından birisi.
Şimşeker Çok hareketli, canlı, hızlı kimse.
Özok Özü ok gibi güçlü olan.
Özsüer (bkz. Özsü).
Öztaylan (bkz. Taylan).
Özveri Bir amaç ya da kişi için kendi yararlarından vazgeçme, fedakarlık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özyürek Güçlü korkusuz.
Ülez 1. Batmakta olan güneş. 2. Salgın Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ülmen Denizci, deniz adamı.
İlcan Ülkenin canı, sevdiği kişisi.
İldeniz . 1. Ülkenin denizi. İldeniz Şemseddin: Azerbaycan Atabeyleri diye de anılan İldenizler Sülalesinin kurucusu. Kıpçaklardandır. (Öl. 1175) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İnşat Neşelendirme, (bkz. Neşet).
Şahinhan Güçlü, yiğit kimse.
Şefaat Birinin suçunun bağışlanması ya da dileğinin yerine getirilmesi için o kimseyle başkası arasında yapılan aracılık, dua Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şefkat Sevecenlik, acıma ve sevgi duygusu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şehrar Şehri süsleyen, şehre süs veren Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şengil İyi yürekli, hoş sohbet kimse.
Şenkal Her zaman neşeli kal Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şeref 1. Yücelik, ululuk, izzet, seçkinlik. İyi ahlak ve faziletler sonucu meydana gelen manevi yücelik. 2. İyi ün. İftihar edilecek şey.
Şevval Hicri takvime göre yılın 10. ayı, ilk üç günü şeker bayramıdır Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şükran İyilik bilme, gönül borcu, minnettarlık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şehriban Şehrin büyüğü, ileri geleni.
Şekûr Şükreden, şükredici. Allah'ın isimlerinden, (bkz. Abdüşşekûr).
Şemim Güzel kokan, güzel kokulu, güzel koku.
Şemseddin Dinin güneşi, dinin insanlara verdiği aydınlık Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır (Şemsettin).
Şennur Neşeli ve nurlu insan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şenal (bkz. Şen).
Şeniz Sevinçli, mutlu iz, hatıra Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şendur Neşeli, sevinçli olması devam etti, sürdü.
Şensal Neşeni çevrene yay, herkes neşelensin.
Abdülbaki Sonsuz, ebedi olan ve ölmenin kendisi için sözkonusu olmadığı. Allah'ın kuluAllah'ın isimlerinden, (bkz. Baki).
Abdülbasir Her şeyi görüp gözeten ve gizliliğin kendisi için söz konusu olmadığı yüce Al­lah'ın kulu (bkz. elBasir).
Abdülcelil Büyük, ulu, yüce Allah'ın kulu. Celil, Allah'ın isimlerindendir.
Abdülehad Şeriki ve ortağı bulunmayan, tek olan Allah'ın kulu. Ehad, Allah'ın isimlerindendir.
Abdülezel Ezelden beri var olan varlığı için başlangıç söz konusu olmayan Allah'ın kulu.
Abdülgaffar Kulla­rının günahlarını affeden Allah'ın ku­lu (bkz. Gaffar). Allah'ın isimlerindendir. "Abd" takısı almadan kullanıl­maz.
Abdülhadi Hidayet eden, doğru yolu gösteren Allah'ın kulu Allah'ın isimlerinden, (bkz. Hadi).
Abdülhakim Her şe­ye hükmeden Allah'ın kulu. Hakim, Allah'ın isimlerindendir. "Abd" takısı almadan kullanılmaz.
Abdülhamid. Hamdolunmuş, övülmüş, bütün varlığın di­liyle övülmüş Allah'ın kulu Hamid; Allah'ın isimlerindendir. (bkz. Ha­mid). Türk dil kuralları açısından "d/t" olarak kullanılır.
Abdülkaviy Sonsuz güç ve kuvvet sahibi Allah'ın kuluKaviy kelimesi Esmau'lHüsna'dandır. (bkz. elKaviyy).
Abdülkerim Keremi bol, cömert olan Aziz ve Celil Al­lah'ın kulu Kerim; Allah'ın isimle rindendir. (bkz. Kerim).
Abdülmalik Sahip olan, her şeyin mülkiyetinin sahibi olan Allah'ın kulu Malik; Allah'ın isimlerindendi. "Abd" takısı almadan kullanılmaz.
Abdülmennan – Çok ihsan eden, ihsanı bol olan Allah'ın kulu Mennan kelimesi, Allah'ın sıfatlarındandır.
Abdülmuhsi Bütün varlıkların sayısını tek tek bilen Al­lah'ın kulu Muhsi, Esmau'lHüs­na'dandır.
Abdülmuiz Muiz'in, izzet veren, şereflendiren Allah'ın ku­lu (bkz. elMuiz). Allah'ın isimlerindendir.
Abdülvali Bütün alemleri ve meydana gelen bütün olayları tedbir ve idare eden Allah'ın kulu Vali, Esmau'lHüsna'dandır. (bkz. elVali).
Abdülvedud Vedud'un kulu. Allah'ın isimlerinden. Vedud; iyi amel sahibi kullarını se­ven, onlara rahmet ve rızasını yönel­ten, sevilmeye ve sayılmaya, dostluğu kazanılmaya yegane layık olan yüce Allah anlamındadır.
Abdülveli Kendisine iman edenlerin dostu ve yardımcısı. Yarattıklarına mütevelli ve nazar edi­ci olan Allah'ın kulu elVeliyy keli­mesi Allah'ın isimlerindendir. (bkz. elVeli).
Abdünnur Nur sahibi, aydınlık, parlaklık sahibi olan Al­lah'ın kulu Nur, Allah'ın isimlerin­dendir.
Abdürrauf Çok lütuf, şevkat ve rahmet eden. Onları belli nimetlerle dengeli yaşatan, seviyelendiren Allah'ın kulu. (bkz. Rauf).
Abdüssamed Kimse­ye hiçbir şeye muhtaç olmayan, Al­lah'ın kulu Samed, Allah'ın isimle­rindendir. "Abd" takısı almadan kul­lanılmaz. Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır.
Özilhan Ülkenin hanı, reisi.
Özkutsal Öz kutsal.
Öznur Özü ışıklı, aydınlık kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özpınar Öz pınar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özpolat Özü çelik gibi sağlam olan.
Üftadegi Düşkünlük.
Üge Ünlü, şöhretli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Üstay Ay gibi yüksek yüce.
İbriz Halis, saf altın Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İftihar . 1. Şeref, şan. 2. Övünme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İğdemir Marangozlukta ağaç delmek için kullanılan çelik araç.
İnalkut İnanılan doğru, uğurlu ve kutlu kimse.
İnaltekin (bkz. İnalkut).
İnare Nurlandırma, aydınlatma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İrşadullah Allah'ın irşadı.
İsabet 1. Düşme, (isabet). 2. Düşme, çıkma. 3. Değme, tutma. 4. Yerindelik, yazılmazlık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İsaf Bir isteği, dileği yerine getirme.
İsrâc 1. Yakma, yandırma. 2. Aydınlatma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İşcan Çalışmayı seven, çalışkan.
İzgü İyi güzel, akıllı, adaletli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şaban 1. Aralık, fasıla. 2. Hicri, Kameri ayların sekizincisi, üç ayların ikinci ayı.
Şahdar Dallı, budaklı ağaç.
Şahruh Yüce ruhlu, görkemli, üstün kişilikli kimse.
Şamil Şümulü bulunan, içine alan, kaplayan, havi. Ünlü Kafkas Türk liderlerinden Dağıstan aslanı Şeyh Şamil.
Şebib Gençlik, tazelik.
Şecaat Yiğitlik, cesurluk, korkusuzluk, kalb metinliği.
Şefi Şefaat eden. (bkz. Şafi).
Şehamet Zeka ve akılla birlikte olan yiğitlik, cesaret.
Şehri . 1. Şehirli. 2. Nazik, terbiyeli. 3. Aya ait, aylık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şehzat (bkz. Şahzat).
Şemsifer Güneşin aydınlığı, parlaklığı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şinasi 1. Tanımaya, anlamaya özgü, tanımak, bilmekle ilgili. 2. Tanzimat döneminin ünlü şairi ve gazetecisi.
Özak Öz ak. Özü temiz, doğru kimse.
Özakan Öz akan.
Özaltay Altaylara mensup. Öztürk.
Özbilen Kendisi bilen, kendiliğinden bilen Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özbir Soy, temel, asıl birliği.
Özdal Öz dal Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özerdal Öz er dal.
Özerdem Bütün erdemleri özünde toplayan.
Özkent Öz kent.
Özüak Özü tertemiz olan kişi
Özyurt Anavatan, anayurt Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ülküm Amacım, ulaşmak istediğim şey Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Üngür Mağara.
Üzer 1. Üst. 2. Kaymak. 3. Faiz Can sıkıcı, üzücü.
İbra . Beri kılma, beraat etme, temize çıkarılma, aklanma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İçten Yürekten, candan, samimi. En önemli, can alıcı noktasından Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlbey Bir müddet "vali" karşılığında resmen kullanılan uydurma kelime.
İlighan Karahanlı hükümdar.
İlke 1. Kendisinden türetilen ilk madde. 2. Temel düşünce, temel kanı, umde, prensip. 3. Temel bilgi. 4. Öncül. 5. Davranış kuralı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlkim İlk doğan çocuklara verilen ad Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlkutay Kutsal ülke.
İmâr Şenlendirme, bayındırma.
İnan 1. Dizgin. 2. İdare etme, yürütme. 3. (Tür.) Bir kimse ya da şeyin doğruluğunu büyüklüğünü ve gücünü sarsılmaz bir duygu ile benimseme, iman.
İnşirak 1. Çatlayıp yarılma, yarık olma. 2. Parlama Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şerir Taht. Yatacak yer.
Şahinkan Yiğit soydan gelen, güçlü, kahraman.
Şölen En üst idareci tarafından bütün halka verilen, dini ve içtimai fonksiyonları olan yemek, ziyafet Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özger İyi, güzel kimseErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özhakan Hakan soyundan gelen.
Özselen Gerçek haberErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İbhac Sevindirme, sevindirilme Erkek ve kadın adı olarakkullanılır.
İbiş l. Ortaoyunu ve kukla tiplerinde gülünç şahıs. 2. Avanak, sersem. Daha çok takma isim olarak kullanılır.
İbn Erkek çocuk demektir. Araplarda birçok şahıs babalarının isimleriyle anılmıştır. İbn Abbas (Abdullah): Rasulullah 'in amcası Abbas'ın oğlu. Sahabedendir.
İcâbi (bkz. İcab).
İdikut 1. Kutlu, saadetli. 2. Yüksek rütbeli. 3. Eski Türklerde bir hükümdar ünvanı.
İfhar Onurlandırma, üstün etme.
İley . 1. Huzur. 2. Yan, yön, karşı taraf Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlsak Birleştirme, kavuşturma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlter Yurdunu seven, koruyan, gözeten.
İltikaullah Allah'a kavuşma, hidayete erme.
İren 1. Özgür, hür Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İsfid 1. Ak, beyaz renkli. 2. (bkz. Esfid) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İzra 1. Aşın övme. 2. Altın arama. 3. Korkutma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İzzet 1. Değer kıymet yücelik, ululuk. 2. Kuvvet, kudret. 3. Hürmet, saygı ikram izan.
İzzi Sabırlı, dayanıklı kimse.
Şafi 1. Suçlunun bağışlanması için araya girip yalvaran kimse. 2. İyileştiren, şifa veren. 3. İnandırıcı, inandıran.
Şahvelet Hükümdar çocuğu.
Şahzat Saygıdeğer kimse Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Şakrak San asma nevinden bülbül gibi öten bir kuş.
Şanlı 1. Ün, şöhret. 2. Hal durum. 3. Debdebe, gösteriş, haşmet. 4. Yüksek makam rütbe Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şapûr İran hükümdarlarından üç şahsın adıdır.
Şarani Gür ve uzun saçlı kimse. İslam tarihinde bu isimde birçok meşhur vardır.
Şazi (bkz. Şadi).
Şehid . 1. Allah yolunda canını feda eden müslüman, İslam uğruna ölen müslüman, şehadet mertebesine erişen kimse. 2. Fikri, inancı, ülkesi uğruna ölenler için de teşmilen kullanılmaktadır. Vatan şehidi. 3. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Ayrıca isimlerde ek yapılabilir. Şehidcan, Şehidnur, Şehidhan Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Şemail 1. Huylar, davranışlar, alışkılar. 2. Bir kimsenin dış görünüşünün özellikleri.
Şenbay Neşeli, sevinçli, mutlu, varlıklı kimse.
Şerefhan Büyük, yüce hükümdar.
Şihab 1. Kıvılcım. Akan yıldız. 2. Cesur, yürekli.
Örtün Ortanca kardeş.
Ökkeş 1. Erkek örümcek. 2. Bir dağ adı.
Özdağ Öz dağ.
Özmert Mert yapılı.
Özsevi İçten gelen sevgiErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ülfet 1. Alışma, kaynaşma. 2. Görüşme, konuşma. 3. Dostluk, arkadaşlık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünlüol Adın duyulsun, ün kazan.
Ünverdi Ün verdi(bkz. Ünver).
Üstel (bkz. Üstek).
Üveys İsteyen, arzu eden.
İlker İlk doğan çocuk.
İlkut Kutlu, mutlu, uğurlu ülke.
İlteber Eski Türklerde vali, kumandan anlamlarında unvan.
İnanöz Özünde inanç olan, iman eden.
İrsen Miras olarak, anadan babadan geçerek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İsar 1. İkram, bahşiş. 2. Cömertlikle verme. 3. Dökme, saçma, serpme. 4. Kendi muhtaç olduğu halde bahşiş verme.
İzem Büyüklük, ululukErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şiran Kaleler, hisarlar.
Şahrah 1. Büyük işlek yol, ana yol, cadde. 2. Şaşırılması mümkün olmayan doğru ve açık yol.
Şahsuvar İyi ata binen yiğit kimse.
Şaner Ünlü kimse.
Ülkenur Yurdunu aydınlatan ışık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünan İnleme, nalan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünsi 1. Alışmış, sokulgan. 2. Arkadaş, dost.
İbsan İnsanın yüzü veya huyu güzel olma.
Übab Şiddetli, taşkın sel suyu.
Übey Sahabedendir. Übey b. Ka'b.
Ülkem Yurdum, vatanımErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ülkümen Ülküsü olan. bir ülküye bağlı olan kimse.
Ünal 1. Adın duyulsun, tanın, ün kazan. 2. Ün al Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünsev Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünsever Ün sever Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Üründü Seçilmiş, seçkin.
Üster Çok değerli kimse.
Üstün 1. Benzerlerine göre daha yüksek bir düzeyde olan, onları geride bırakan. 2. Yenen, galip gelen Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Üstünbay 1. Üstün bay. 2. Seçkin, başarılı kimse.
İbadullah 1. Allah'ın kullan, insanlar, (bkz. Abdullah). 2. Çok, pek çok.
İdris 1. Meyvesi hoş kokulu, kerestesi güzel bir kiraz türü. 2. İlim ve fende ileri seviyede olan anlamında. 3. Kur'anı Kerim'de ismi geçen İdris peygamber. 4. İlk kez giysi dikip giydiği için terzilerin, ilk kez kalem kullandığı için yazarların piri sayılmaktadır.
İhtişam Büyüklük, göz alıcılık, gösterişlilik, görkem Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İhya . 1. Diriltme, diriltilme, canlandırma. 2. Taze can verircesine iyilik lütfetme. 3. Yeniden kuvvetlendirme. 4. Uyandırma, canlandırma, tazelik verme. 5. Allah'ın sıfatlarından İsim olarak kullanılmaz.
İkan Sağlam biliş, bilme. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İksir . 1. Ortaçağ kimyacılarının olağanüstü etkili güçte varsaydıkları cisim. 2. Etkili, yarar şurup. 3. En etkili neden Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlenç İlenmek amacıyla söylenen söz, ilenme.
İlhan Moğol hükümdarlarına verilen unvan.
İlkehan Yeni ilkeler, kanunlar koyan hükümdar, yönetici.
İlkin Önce, öncelikle, uydurma bir kelime Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İltay (bkz. İltan).
İltemiz (bkz. İltekin).
İmad Direk, kolon.
İmge Hayal karşılığı olarak kullanılan ve Fransızca İmaj kelimesine benzetilerek uydurulan kelime.
İnşirah 1. Açılma. 2. Açıklık, ferahlık Kur'anı Kerim'de bir süre adı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İrsalullah Allah'ın göndermesi, yollaması, Allah'tan gelen.
İstem 1. Zulüm ve sitem. 2. İsim olarak kullanılması uygun değildir.
Şahabeddin Dinin yıldızı Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Şahid 1. Bir yerde bulunan, bir şeyi gören ve gördüğü ve bildiği şeyler konusunda bilgi veren kimse, tanık. 2. Bir akdin yapılması sırasında taraflardan birinin yanında hazır bulunan. 3. Doğrulayan, isbat eden. 4. Hz. Muhammed'in sıfatlarından.
Şahinter Çok yiğit, kahraman, şahin gibi.
Şanal Ünün yayılsın, tanınmış şanlı bir insan ol Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şarık Doğup parlayan, parlak.
Şaylan . 1. Çok övünen, gururlu kimse. 2. Sevinçli, neşeli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şefik Şefkatli, acıması olan, esirgeyici.
Şehalem Evrenin hükümdarı.
Şehinşah 1. Şahların şahı, en büyük hükümdar. 1. Daha çok unvan olarak verilir.
Şehlevent Leventlerin şahı, boylu poslu, canlı, yakışıklı.
Şemdin Dinin mumu, dinin aydınlığı.
Çıdam Sabır, tahammül.
Şener Mutlu, neşeli kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şentürk Neşeli, canlı, mutlu türk.
Şerafet Şerefli olma hali. Soydanlık, asalet. Hz. Muhammed (s.a.s)'in soyundan olma.
Şeyh 1. Yaşlı adam, ihtiyar. 2. Kabile ve aşiret reisi. 3. Bir sahada üst seviyeye gelmiş, otorite. 4. Tekke ve zaviye reisi.
Şihabeddin Dinin parlak yıldızı.
Şiraz Türk müziğinde eski bir makam.
Şirzat Aslan gibi güçlü, kişilikli kimse.
Öktem Güçlü, onurlu, gösterişli, korkusuz.
Önay Ayın ilk günlerindeki hali, hilal Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Öncübay Klavuz, rehber, önder kişi.
Önkal Ön kal.
Önsoy İlk soy.
Ören 1. Eski yapı ya da kent kalıntısı. 2. Şehir kent. Köy. 3. Bitek ova. 4. Ormanlık yer Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özarı Arı gibi çalışkan kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özbatu Öz batu.
Özçam Öz çam.
Ünalp Tanınmış, ünlü, yiğit.
Üner Tanınmış, ünlü yiğit.
Ünlem Ses, seda, çağrıErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünsaç Adın duyulsun, ünlen Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünsevin Ün sevin Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünver Ünlen, tanınmış ol, insan ol Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Üstündağ Üstün dağ.
İcab 1. Lazım gelme, gerçek. 2. Bir sözleşme için ilk söylenen söz. 3. Olumlama, olumlu hale gelme.
İçöz İçli, özlü değerli.
İfaza . 1. Feyizlendirme, feyz ve nur verme. 2. Kabı taşıncaya kadar doldurma Kadın ve erkek adı olarak kullanılır.
İhsan 1. İyilik etme. 2. Bağış bağışlama. 3. Verilen bağışlanan şey. 4. Lütuf, iyilik.
İkbar . Büyük, ulu görme, görülme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İkdam . 1. İlerleme. 2. İlerlemeye çalışma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlgi . 1. İki nesne arasındaki bağ, alaka. 2. Kimyada bir cismin başka bir cisimle birleşmeye olan meyli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlma . 1. Parlatma. 2. Belirleme, işaret etme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İltekin Tek ve eşsiz ülke.
İlticaullah Allah'a sığınma, iltica etme.
İndira 1. Girişim. 2. Öne geçme. 3. Bulut altından sıyrılmaErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İnfakullah Allah'ın yardımı, nafakası, infakı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İrfat Yardım etme, bir şey verme.
İrgün Sabahın erken saatleri Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İrman 1. Çağrısız gelen kimse. 2. Dalkavuk. 3. Eğreti. 4. Arzu, istek. 5. Pişmanlık Erkek ve ka­dın adı olarak kullanılır.
İsad 1. Yüceltme, yükseltme. 2. Kutlu kalma.
İsrafil Dört büyük melekten sura üfürme görevi verilen melek.
İzhar Gösterme, meydana çıkarma.
Şadi Sevinç, mutluluk.
Şahadet . 1. Şahitlik etme, şahitlik, tanıklık, Kelimei şehadet. 2. Açık, belirti. 3. Şehit olma, şehidlik Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şahbey Üstün nitelikli, saygın, yüce.
Şahin Büyük boylu, kanca gagalı, yırtıcı bir kuş.
Şahvar 1. Şaha, hükümdara yakışacak surette. 2. İri ve iyi cins inci.
Şatır 1. Neşeli, şen. 2. Büyük bir kimsenin atı yanında gitmekle vazifeli ağa.
Şehadet (bkz. Şahadet).
Şehrud Büyük çay, nehir.
Çitra Afganistan'da bir kabile. Büyük ekseriyetle ari ırktan olup narin yapılı, güzel gözlü ve gür saçlı, hoş ve cazip tavırlı olmalarına rağmen haşin, sert yapılı ve gaddar olarak bilinmektedirler.
Öğüt Bir kimseye yapması ya da yapmaması gereken şeyler için söylenen söz Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Öngü 1. İlk, önce, önceki. 2. Direnme, inat.
Özalp Özünde yiğit olan kimse.
Özaltan Sabah seher vöaktinde göğün kızıllaşarak aydınlanması Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özaslan Aslan gibi güçlü, soylu kimse.
Özberk Özü güçlü kimse.
Özbey (bkz. Özbay).
Özbilgin Öz bilgin Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özdilmaç Tercüman, çevirmen.
Özduran Öz duran.
Özengin Özü engin, geniş ve derin.
Özertan Öz ertan.
Özgüven Kendine güve­nen Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özkar Öz kar.
Özkök 1. Esas, temel, kaynak. 2. Neslin geldiği soy ağacı.
Özlen 1. Su kaynağı. Küçük dere. 2. Ağaç kökü. 3. Özlenecek kadar sevilen bir kişi ol Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özlü 1. Özü benliği olan. 2. İçten gerçek. 3. Verimli.
Özsu Bitki ve hayvan dokularında bulunan sıvılara verilen ad Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özşen Şen yapılı.
Özver Öz ver.
Übhet Büyüklük, ululuk.
Üçel 1. Yüce, yüksek. 2. Arka Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Üçer Üç er.
Ülfer Büyük su, ırmakErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ülgener Yüce, ulu kimse Ülgen er.
Ünkan Tanınmış soydan gelen, soylu kan.
Özerdinç Özünde canlı, dinç olan erkek.
Özerhan Yiğit, cesur han.
Özerol Gerçek yiğit ol.
Özgenay (bkz. Özgenay) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özgiray Kuvvetli, kudretli yiğit. Kırım hanlarının kullandığı isimlerden.
Özkayra İçten gelen bağış, iyilik.
Özke Sağlam, sağlıklı. Temiz yürekli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özmut Yapısında mutluluk olan.
Özpeker Özünde çok güçlü olan yiğit.
Öztarhan 1. Büyük nüfuz sahibi. 2. Komutan, han. 3. Toprak zengini (bkz. Tarhan).
Özüpek Ruhen güçlü.
Üçok Oğuz destanına göre sol kolda bulunan 12 Oğuz boyuna verilen ad.
Üke Onur, şeref Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ülger Kumaş vb. şeylerdeki ince tüy Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ülker Boğa burcunda yedi yıldızdan biri Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ülkü Amaç edinilen, ulaşılmak istenilen şey Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünay Ay gibi tanınmış, ünü parlak, şöhretli.
Ünlüsoy Tanınmış soydan gelen.
Ünsal Adın duyulsunErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünsan (bkz. Ünsal) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünüvar 1. Ünü var. 2. Ünlü tanınmış Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünveren Ün veren.
Ürün 1. Üretilen, yararlı şey, topraktan elde edilen. 2. Yapıt, eser. 3. Sık orman. 4. Çokluk, bolluk Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Üzeyir Kur'anı Kerim'de adı geçen, peygamber olup ol­madığı konusunda ihtilaflı görüşler bulunan kişi. Tevbe suresi 30. ayette ismi geçer.
İcmâl . 1. Özetleme. 2. Özet. 3. Cem, toplama Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İfdal . 1. Lütuf ve bağış Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İklim Bir ülke ya da bölgenin ortalama hava durumunu belirleyen meteorolojik olayların tümüErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İktidaullah Allah'a tabi olma, uyma.
İlbaşı Selçuklular'da köy yöneticisi.
İlig Hükümdar ve hükümdar ailesi mensuplan.
İlksen (bkz. İlknaz) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlkser İlk baş, ilk önce, birinci.
İlsu Ülkenin suyu, bereketi, bolluğu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlyas Yağmurlara hükmeden İsrail peygamberi. Kur'anı Kerim'de 3 yerde adı geçen peygamberin ismidir. Hızır (a.s.) olduğunu söyleyenler vardır.
Şems Güneş.
Şenaltan (bkz. Altan).
Şenel Şen ve mutlu ev. Bölge, il.
Şide Parlak, ışıklı, güneş.
Şinaver Suda yüzen, yüzücü.
Şükrü Şükretme, minnettarlıkla ilgili.
Çevrim 1. Sınır. 2. Girdap. 3. Sürekli ve düzenli değişme.
Çınar Çınar ağacı.
Çinuçin Üstün, galip, zafer kazanmış.
Çoğan Kökü ve dalları sabun gibi köpüren bitki, çöven.
Öger Akıllı, bilgili kimse.
Öğün 1. Kendini yücelt, gurur duy. 2. Zaman vakit. 3. Kez, defa. 4. Önde, ileride olan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Öke (bkz. Öge).
Ökmener Akıllı, bilgili kimse.
Önal İleri git, lider ol anlamında.
Önsal Ön sal.
Özalpsan Yiğitliğiyle tanınan kimse.
Özaltın Özü altın gibi değerli olan kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özboğa Öz boğa.
Özcan Candan, samimi, içten Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özdek 1. Temel, esas, kök. 2. İç, öz, çekirdek. 3. Madde.
Özdinçer Özü canlı, dinç olan kimse.
Özdoğa Gerçek, bozulmamış tabiat.
Özen 1. Bir işin elden geldiğince iyi olması için gösterilen çaba. 2. İçerlek, tam orta, en içeride olan. 3. İlk söz. 4. Bir birine yakın iki dağın arasındaki uzaklık, ara. Dere, ırmakErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özenli Özenle çalışan kimse.
Özertem Özünde erdemli olan.
Özge . 1. Başka, gayrı, diğer. Yabancı, ağyar. 2. İyi, güzel. 3. İki dağ arasındaki dereciklerin birleştiği yer, derenin başlangıcı. 4. Şakacı. 5. Cana yakın, sıcakkanlı. 6.Yürekli, gözü pek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özgener (bkz. Özgenalp).
Özgürel Özgür davranan kimse.
Özinan Özden gelen inanç, iman Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özkutal Gerçek mutluluk senin olsun.
Özlek 1. Toprağın özlü, verimli yeri. 2. Zaman. 3. Doğa üstü güç, felek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özmen Özlü kimse, özü iyi, sağlam kişilikli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Öztuna (bkz. Tuna) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özüdoğru Dürüst ve doğruluğu ilke edinen.
Özün 1. Hakkıyla kazanılmış ün. 2. Şiir Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özyuva Ata evi, dönülecek asıl yer Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yedier (bkz. Yediger).
Yelal Rüzgar, yel, esinti.
Yelmen Aceleci, hızlı davranan, canı tez kimse.
Yertan Güneşin ilk ışıklan.
Yesar 1. Varlık, zenginlik. 2. Sol, sol tarafı.
Yumuş İş, güç çalışmaErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yüsr 1. Kolaylık, rahat. 2. Zenginlik.
Zeheb Altın. (bkz. Zer).
Zerver Altın yaldızlı olan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zeval 1.Yerinden ayrılıp, gitme. 2. Zail olma, sona erme. 3. Güneşin başucunda bulunma zamanı.
Zeyneddin Dinin zineti, süsü.
Zeyyat Zeytinyağı, zeytinyağı yapan kimse.
Çakmur 1. Yarı uykulu bakış. 2. Sert taş. 3. Pinti.
Çeşpan Layık, uygun, münasip, yakışır Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Çintar Sabah vakti.
Ögetürk Akıllı, bilgili Türk.
Önel Bir işin tamamlanması için verilen süre, vade, mühletErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özakın Öz akın.
Özbil Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İmareddin Dini alanda yenilik yapan, dinin yönlendirdiği kimse Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır.
İmer Çok zengin, varlıklıErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İmrân 1. Evine bağlı kalan. 2. Hz. Meryem'in babası, Âli İmran: İmran ailesi. Musa, HarunMeryem ve İsa Kur'anı Kerim'in 3. suresi.
İrşad 1. Doğru yolu gösterme uyarma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İsmâh 1. Semahatli, cömert kılma. 2. Mülayim ve itaatli.
Özaktuğ Beyaz tuğ.
Özalpman Özünde yiğit olan kimse.
Özbilir Asıl bilgiye ulaşan, temel bilgi sahibi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İsmail Hz. İbrahim (a.s.)'in oğlu. İbrahim (a.s.) O'nu Allah'a kurban olarak adamış ve sözünde durmak için harekete geçmiştir. Fakat Allah (c.c.) O'nu son anda Cebrail aracılığıyla durdurmuş ve bu imtihanı kazandığını bildirmiştir. İsmail (a.s.) Kur'an'da ismi geçen peygamberlerdendir ve babasıyla beraber Ka'be'yi inşa etmişlerdir.
İstemihan Göktürk devletinin kurucusu Bumin kağanın kardeşi olan Türk hakanı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İzan 1. Anlayış, kavrayış, akıl. 2. Terbiye, edeb. 3. Boyun eğme, göz dinleme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şafakgün Şafak renkli, kızıl.
Şâhân 1. Şahlar. 2. Oldukça büyük boylu, yırtıcı bir kuş. (bkz. Şahin).
Şahiner Şahin gibi güçlü, yiğit er.
Şahkar Baş eser, en güzel eser Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şahsar Dallık, ağaçlık, koruluk Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şâhzâde Şehzade, şah oğlu, hükümdar çocuğu.
Şair Şiir yazan kimse, ozan.
Çetinöz (bkz. Çetin).
Çiray . 1. Yüz çizgileri, yüz güzelliği. 2. Beniz, yüz. 3. İnsan resmi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Çoğaş Güneş.
Ödül l Bir basan ya da iyilik karşısında verilen armağan. 2. Yarışma veya müsabakalarda bir tarafın, kazanana verdiği hediye, mükafatErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Öktemer (bkz. Öktem).
Ömürcan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Örengül Yaban gülü.
Özdener Özden er.
Özel Öz el. l. Yalnız bir kişiye, bir şeye ait ya da ilişkin olan. Devlete değil, kişiye ait olan. 2. Her zaman görülenden, olağandan farklı, dikkate değer Erkek ve kadın adı olarak kullanılır"
Özender Ender bulunan yaratılışta olan, değerli.
Özerk Kendi kendini yönetme yetkisi olan.
Özgüner Öz güner.
Özinal Gerçek arkadaş, dost.
Özkaya Öz kaya.
Özker Sağlam, temiz yürekli er.
Özkurt Öz kurt.
Özkut Kutsanmış, kadr sahibi.
Özkutlu Kutlu olan şeyin kendisi. Özü kutlu, uğurlu olan.
Özoğul Öz oğul.
Özpala Pala gibi sert ve keskin kişilikli.
Öztanır Gerçeği ayırabilen.
Öztin Ruhun özü. Sağlam bir ruh yapısı olan.
Öztoygar (bkz. Toygar).
Ümera Beyler, emirler.
Ünalan Adı duyulmuş, ün kazanmış.
Yarkın Şimşek, ışık, ışıklı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yasan 1. Tertip, düzen. 2. İmge, belirti. 3. Bir işi yapma isteği, karar. 4. Öngörü. 5. Baskın.
Yasin Kur'anı Kerim'in 36. suresinin başlangıcı. Asıl manası bilinmemekle birlikte, "Ey insan, Ey Seyyid" gibi muhtelif anlamlar çıkarılmıştır.
Yehud Yahudi, Hz. Ya'kub'un oğlu Yahuda soyundan gelenler, İsrailoğulları.
Yekta 1. Tek, yalnız. 2. Eşsiz, benzersiz.
Yenbu Pınar, çeşme, kaynak Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yıldır Parlak, parlayan, ışıklı ışık.
Yoğun 1. Oylumuna oranla ağırlığı çok olan. 2. Dolu, sık. 3. Kalabalık. 4. İri, kaba, kalın.
Zahir Parlak, parlak yıldız. Allah'ın isimlerindendir. Kur'anı Kerim'de Hadid suresi 3. ayette geçer.
Zakir Zikreden, ,anan. Allah'ı gerektiği gibi teşbih ve tehmid eden. Kur'an'ı öğüt verici, gerçek bir zikir olarak gören.
Zerka . 1. Gök gözlü. 2. Gök mavisi. 3. Mavi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zuhuri Orta oyununda komik rolünü yapan kimse.
Özçevik Canlı, çevik, hareketli kimse.
Özdeş Her türlü nitelik bakımından eşit olan, benzer olan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özdoğal Öz doğal.
Özduru Özü duru, katıksız olan.
Özkan Temiz kan, soylu kimse.
Özöğe Bir şeyin aslı, özü.
Özşahin Şahin gibi güçlü, atak, çabuk yapılı.
Özşan Öz şan.
Öztaş Öz taş.
Ünlü Tanınmış, adı duyulmuş şöhretli, şanlı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünseven Ün seven Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Üsgen 1. Yüksek. 2. Gelişmiş.
İhtimam Dikkatle çalışma, önemle inceleme.
İlkcan İlk doğan erkek çocuklarına verilen ad.
İmdâd 1. Yardım eden. 2. Yardıma gönderilen kuvvet Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
İsa Dört büyük peygamberden biri. Dört büyük kitaptan İncil'in kendisine gönderildiği, Fir'avunlarla verdiği muhteşem mücadeleyle bilinen büyük peygamber. Kur'an'da 25 yerde ismi geçmektedir.
İstihsan Güzel bulma, beğenme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İzgün (bkz. İzgü).
Şahistan Şah ülkesi.
Şamih Yüksek, görkemli.
Şekib Sabır, tahammüllü, dayanıklı Türk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır.
Şencan Canlı, neşeli, hareketli yapısı olan kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şendoğan Sevinçli, neşeli ol Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şerif Şerefli, kutsal. Soylu temiz.
Şeyma 1. Bedeninde ben veya benzer bir izi olanlar. 2. Hz. Peygamber'in süt kardeşi.
Ziyad Fazlalık, çokluk Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır. Ziyat.
Zühdi (bkz. Zühdiye).
Çaka Bey Oğuzların Çavuldur boyundan olan Türk beyi. XI. yy. ilk yarısında İzmir bölgesinin hakimi oldu.
Çeliksu (bkz. Çelik).
Çetinel (bkz. Çetin).
Çetiner (bkz. Çetin).
Çırağ Meşale, ışık, kandil (bkz. Çerağ) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Çinel Doğru, dürüst, namuslu kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Çintay Soylu at.
Örgün Sıcak gün.
Öcalan İntikam alan.
Öner 1. Önde gelen, başta gelen. 2. Yön. 3. Sıra Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Öngül 1. Direnen, inatçı kimse. 2. Ön ayak olan, teşvik eden. 3. Kılavuz Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özakay Öz akay. Özü temiz kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özata Ata ve Öz kelimelerinden birleşik isim.
Özbay Yiğit, Türk Alpi.
Özben Soyluluk ve asalette öz, temel Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özçelik Özü çelik gibi sert ve güçlü.
Özdamar Öz damar.
Özdoru Öz doru.
Özdurdu Öz durdu.
Özer Yiğit, doğru kimseErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yalman 1. Kılıç, kama, bıçak, mızrak'ın ağzı veya ucu. 2. Sarp, dik. Eğik, eğinik.
Yamaç 1. Dağın ya da tepenin herhangi bir yanı. Karşı. Yan. 2. Yakın. 3. Bedel, karşılık.
Yanıker Aşık, vurgun kimse.
Yankı Sesin bir yere çarpıp geri dönmesiyle duyulan ikinci ses, ses yansıması Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Çağanak Körfez, liman.
Çalap . 1. Tanrı. 2. Ateşİsim olarak kullanılmaz.
Çiner (bkz. Çinel).
Çokay 1. Köy zengini, çiftlik sahibi. 2. Eşkıya.
Öcal . Yapılan kötülü­ğün acısını çıkar, öcünü al.
Ökmen Akıllı, zeki, bilgili kimse.
Örener Geniş, güven veren yiğit.
Özcebe Zırh, cevşen, silah, mühimmat işleriyle uğraşan.
Özdeğer Bir şeyin gerçek değeri.
Özerman 1. Bir şeyi çok isteyen. 2. Pişmanlık duyan.
Özgeer İyi güzel erkek.
Özgüneş Güneş gibi parlak ve kapsamlı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özoğuz Oğuz'a mensup. Oğuz'a ait.
Özol Özün değişmesin, göründüğün gibi ol.
Özozan Gerçek şair.
Özsungur Sakin, soğukkanlı yapısı olan.
Özsü Gerçek asker. Askeri kişilik ve yapı sahibi.
Öztay Öz tay.
Öztekin Yapısında emniyet ve güven taşıyan.
Öztimur Özü demir gibi güçlü.
Özüm Kardeş gibi tutulup sevilen Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özverdi Öz verdi.
Übeyd Köle, kölecik, kul. Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Ülke 1. Bir devletin egemenliği altında bulunan yerlerin tümü. 2. Yurt, vatan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ümit (bkz. Umut) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ümran (bkz. Ümran)Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünalmış Ün ve şan kazanmış.
Ünek 1. Kahraman, yiğit. 2. Ünlü tanınmış.
Üngörmüş Ün görmüş.
Üstam 1. Altın veya gümüşten yapılmış at eyeri. 2. Emin, güvenilir.
Üstüner Üsten er.
İber İbretler, alınan kötü dersler Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İçkin Varlığın içinde bulunduğu varlığın yapısına karışmış olan. 2. Yalnızca bilinçte olan. 3. Deney içinde kalan, deneyi aşmayan. 4.Dünya içinde dünyada olan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İhlas 1. Halis, temiz doğru sevgi. 2. Gönülden gelen dostluk, samimiyet, doğruluk, bağlılık. 3. Kur'anı Kerim'in 112. suresinin adı.
İhvan . 1. Sadık, samimi candan dostlar. 2. Aynı tarikata mensup insanlar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İldemir Ülkenin en sağlam, güçlü, kuvvetli kişisi,
İlgü . Engel, mania Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlkan 1. İlk kan. 2. İran'da İlhanlılar'dan sonra bir devlet kuran Türk hükümdarı.
İlliyyun Gökyüzünün ve cennetin en yüksek tabakası Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlmen Bir ülke halkından olan kimse, yurttaş Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İltemür (bkz. İltekin).
İnak Gerçek dost, arkadaş, sırdaş.
İnamullah Allah'ın nimeti, iyiliği.
İrtiza Razı olma, uygun bulma, beğenme, seçme.
İslâm 1. Muhammed(s.a.s)'e nazil olan ve kendisi tarafından insanlığa tebliğ edilen din, Allah'ın en son dini. 2. Allah'a teslim olma, onun emirlerine uyup, yasaklarından kaçınma. 3. İyi geçinme, barış içinde olma.
İsmirar Esmerleşme, kara olma, kararma Erkek ve kadın adı olarak kullanılabilir.
İtkan 1. Sağlamlaştırma. 2. İnanma.
İyisan İyi adla anılan, iyi tanınan kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şahin 1. Kadın. 2. Sık. Katı, pek.
Şabeddin Din topluluğu, cemaati Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Şah 1. Hükümdar Birleşik isimlerde 1. ve 2. isim olarak da kullanılır: Şahbanu Selimşah gibi.
Şahidüddin İslam'ı seçmiş olan ve İslam'ın hak din olduğuna şahidlik eden.
Şebab Gençlik, tazelikTürk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır.
Şecaaddin Dinin kahramanı, dinin yiğidi.
Şemspare Güneş parçası. Çok parlak Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yarkaya Sarp, uçurumlu kaya.
Yaruk Işık, aydınlık, parlaklık, parıltı.
Yasa Sevinç memnuniyet, beğenme ve alkış ifade eder; yaşasın, ömrü çok olsun, aferin.
Yaşıl 1. Yeşil. 2. Erkek ördek.
Yaşın 1. Işık, parlaklık. 2. Gizli. 3. Şimşek.
Yatman Boyun eğen, uysal, yumuşak başlı kimse.
Yatuk 1. Kanun, santur vb. sazların genel adı. 2. Saklanan kullanılmayan şey. 3. Tembel.
Yefa Yüksek yer Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yeğin 1. Zorlu, katı, şiddetli. 2. Baskın, üstün. Yiğit, güçlü, çalışkan. 3. Bereketli, bol. 4. İyiliği seven. 5. Yakışıklı, güzel, ince. 6. Uygun yerinde.
Yeksan 1. Düz. 2. Bir, beraber. 3. Her zaman, bir düzeydeErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yeler Yel gibi hızlı, çabuk kimse.
Yeltekin (bkz.Yeler).
Yenal Galip gelmek, zafer kazanmaktan emir.
Yengi Zafer, utku, yenme, alt etme.
Yenisu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yetkin Gerekli olgunluğa erişmiş olan, ergin Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yezdan 1. Zerdüştlerin iyilik tanrısı. 2. Allah İsim olarak kullanılmaz.
Yiğiter (bkz. Yiğitcan).
Yıldırım 1. Büyük ışık parlaması ve gök gürültüsüyle ortaya çıkan bulutlar arasında veya buluttan yere elektrik boşalması, saika. 2. Şiddetli, süratli, çabuk! Yıldırım harekatı. Ünlü Osmanlı padişahı: Yıldırım Bayezid.
Yılhan Yıl han.
Yoğunay (bkz. Yoğun).
Yosun Çoğu sularda yetişen, ilkel yapıdaki bitkilerin genel adı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yönal Yönünü, cepheni al.
Yöner (bkz. Yönal).
Yuluğ 1. Mutlu, mesut. 2. Hak, adalet Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yumlu 1. Uğurlu, kutlu. 2. Kutsal, mübarek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yunus 1. Ilık ve sıcak denizlerde yaşayan, memeli hayvan. 2. Bir takım yıldızın adı. 3. Uzun müddet bir balığın karnında kaldığı rivayet edilen ve Kur'anı Kerim'de ismi geçen 25 peygamberden birisi. Hz. Yunus (a.s.). Kur'anı Kerim'in 10. suresi.
Yura Dağ sırtı.
Yurtsever (bkz. Yurtseven).
Yücelen Yükselen, yüce bir duruma gelen, ilerleyen.
Yürük (bkz. Yörük). 1. Çabuk ve hızlı yürüyen. 2. Tarihte yeniçerilere katılan yaya asker. 3. Hızlı koşan at.
Yürüker (bkz. Yürük).
Zafer l. Amaca ulaşma, basan. 2. Düşmanı yenme, üstün gelme, utku. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zâhid Zühd sahibi, şüpheli şeyleri bile terkederek günahtan kaçan, Allah korkusuyla dünya nimetlerinden el çeken (kimse) muttaki.
Zebih 1. Kesilmiş veya kesilecek kurban. 2. Hz. İsmail ile Hz. Muhammed'in babası Hz. Abdullah'ın lakabı.
Zemzem Ka'be çevresindeki ünlü kuyu ve bu kuyunun müslümanlarca kutsal sayılan suyu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zerin Altından olan, altın gibi parlak olan, san olan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zerişte 1. Altın tel, sırma. 2. San Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zevvak 1. Bir şeyi çok fazla tadan. 2. Bir şeyi çok fazla deneyen. 3. Bir şeyin çok fazla farkına varan.
Zinnureyn İki nur sahibi. Hz. Osman'a Hz. Muhammed (s.a.s)'in iki kızıyla evlendiği için bu ad verilmiştir.
Zübeyr Yazılı, küçük şey.
Zümer 1. Zümreler, gruplar. 2. Kur'anı Kerim'in 39. süresi.
Çağa Çocuk.
Çağaçar Çağ açacak kimse.
Çağın Yıldırım, şimşekErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Çakar Parıldayan, ışık veren.
Çalapöver Tanrı'nın övgüsüne mazhar olmuş kişi.
Çalkın Alev.
Çavaş 1. Güneş. Güneşli yer. 2. Güney.
Çetinay (bkz. Çetin).
Çevikcan (bkz. Çevik).
Çire . 1. Maharetli, becerikli. 2. Kahraman, yiğit Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Çoğahan (bkz. Çoğa).
Öge 1. Çok akıllı. Yaşlı kimse. 2. Bir ulusun büyüğü, ileri geleni. 3.. Hekim. 4. Ün, şöhret Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ömür 1. Hayat müddeti, yaşama süresi. 2. Hayat, dirilik Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yalkın (bkz. Yalgın).
Yanaç Yön, taraf.
Yarlık 1. Buyruk, ferman. Yasa, kanun. 2. Yoksul, acınan. 3. Bağış, lütuf.
Yaşanur (bkz. Yaşa)Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yegan Tekler, birler.
Yenisey Eski SSCB'de 3800 km uzunluğundaki ırmak.
Yerel Belirli bir yer ile ilgili olan, örf Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yerhum Erkek kartal.
Yeten 1. Yetişen, ulaşan. Olgun, olgunlaşan. 2. Süresi dolan, günü gelen. 3. Tüm canlılar, herkesErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yetener Olgun erkek.
Yetiş Amacına ulaş, isteğine kavuş Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yönet 1. Uygun, doğru. 2. İyi, güzel. 3. Uysal. 4. Becerikli, yatkın. 5. Biçim, tarz, usul.
Yusuf 1. Hz. Ya'kub (a.s.)'un oğlu olan peygamber Hz. Yusuf. 2. İbranice; inleyen, ah eden, inilti.
Yücel Yüksel, yüce bir duruma gel, başarı kazan, ilerle Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yücesoy Saygın, ulu, soylu.
Yücetekin (bkz. Yüce).
Yüzüak Dürüst, namuslu, doğru, suçsuz kimse.
Zade 1. Evlat, oğul. 2. Dürüst, doğru adam.
Zaim 1. Kefil. 2. Prenses, şef.
Zehrevan Kur'an'daki surei Bakara ile Surei Ali İmran Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zeynel Zeynelabidin adından kısalmış ad.
Zeynullah Allah'ın süsü.
Zikri Anma ile ilgili.
Zikra 1. Anma, hatırlama. 2. İbret, örnek. 3. Öğüt Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zinde 1. Diri, yaşayan, canlı. 2. Dinç, sağlam, güçlü kuvvetliErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zinnur Nurlu, ışıklı, aydınlık.
Zirve Doruk, bir şeyin en yüksek noktası, tepesi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zivekar Vekarlı. Vakar dolu. Vakar sahibi.
Ziver Süs, bezek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ziverbey (bkz. Ziver).
Zobu 1. İri yarı, kadın, kaba. 2. Delikanlı. 3. Zor, sıkıntılı. 4. Eski vezir konaklarındaki hizmetlilere verilen ad.
Zorlu 1. Güzel, çok güzel, iyi. 2. Yakışıklı. 3. Güçlü, dayanıklı.4. Sert, keskin. 5. Yürekli, cesur. 6. Girgin, girişken.
Zuhur Görünme, meydana çıkma, baş gösterme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zübeyir (bkz. Zübeyr).
Züheyr 1.Küçük çiçek, çiçekcik. 2. Banet Suad kasidesinin sahibi olan Ka'b'ın kendisi gibi şair olan babası.
Zülfikâr 1. Hz. Peygamberin Hz. Ali'ye hediye ettiği çatal ağızlı kılıç. 2. İki parçalı.
Zülkarneyn 1. İki boynuzlu anlamında. 2. Kur'anı Kerim'de adı geçen şahıs. 3. Büyük İskender.
Çağan Bayram, şenlik.
Çağar 1. Bayram. 2. Kalın ve kuvvetli deve kösteği. 3. Doğan kuşu.
Çağılı . 1. Çağla ilgili. 2. Çakıl. 3. Çağla Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Çağkar Canlı, dinamik, çalışkan.
Çağman Çağın insanı.
Çağrı 1. Çakır gözlü. 2. Mavi hareli göz. Çağrı bey (9901060). Büyük Selçuklu devleti hükümdarı Tuğrul beyin kardeşi. Çağrı bey müslüman olduğunda Davud ismini aldı. Kardeşi Tuğrul ise Muhammed ismini almıştır.
Çakır Mavimsi, mavi renkli, gri benekli gözleri olan kişiErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Çakman 1. Amacına erişen, ulaşan kimse. 2. Süt mavisi.
Çapan Tatar, ulak, postacı.
Çavlan Büyük çağlayan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Çaykara Küçük akarsu, yazın kuruyan küçük akarsu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Çelebi 1. Efendi, nazik ve kibar. 2. Şehir terbiyesi almış okuryazar kimse. 3. Osmanlı devletinin ilk devirlerinde şehzadelere verilen unvan. Musa Çelebi, Süleyman Çelebi Mevlevi tarikatının başı bu adla anılırdı. Mevlana veya Hacı Bektaş soyundan olan kimse.
Çelen 1. Yakışıklı delikanlı. 2. Tepelerin kar tutmayan kuytu yeri. 3. Açıkgöz, becerikli, kurnaz. 4. Evlerin dışında bulunan saçak.
Çelik 1. Su verilip sertleştirilen demir. 2. Çok güçlü kuvvetli. 3. Kısa kesilmiş dal.
Çeliker Çelik gibi güçlü kimse.
Çelikhan Güçlü hakan, yönetici.
Çelikkan Güçlü soydan gelen kimse.
Çelikyay Güçlü, kuvvetli.
Çerağ 1. Yağ kandili, lamba, mum. 2. Atın şaha kalkması. 3. Çırak edilme. 4. Bir memuriyete ve ihsana nail olan. 5. Vazifesinden emekli edilen.
Çerme 1. Çay kıyılarında sulu ve yeşil yer. 2. Akarsuların topraktan çıkan sızıntısı. 3. Kaynak.
Çeri Asker, savaşçı.
Çetinalp (bkz. Alp).
Çevik Çabuk davranan, hızlı ve hareketli.
Ökten Akıllı, bilgili, fazıl, kahraman, cesur.
Öktürk Akıllı, güçlü Türk.
Önen Hak, adalet Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Öngel Ağır başlı.
Öz 1. Bir kimsenin betiği, manevi varlığı. 2. Bir şeyin temel öğesi. 3. Kan bağı ile bağlı olan. 4. Katıksız, an. 5. Çay, dere Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özal Öz al.
Özatay Özü herkesçe tanınan kimse.
Özdilek Candan dilenen dilek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vecaheddin Dinin yüceliği, onuru Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Velid Yeni doğmuş çocuk. Erkek çocuk, köle. Sahabe isimlerindendir.
Visali Kavuşma, ulaşma ile ilgili.
Yalkı 1. Yalın, tek. 2. Işın.
Yaltıray (bkz. Yaltır). Ayın ışıltısı.
Yanal 1. Yanda olan, yana düşen. 2. Alaca, değişik renkli. 3. Kırmızı pembe. 4. Nehir yatağı.
Yarıdil Gönül arkadaşı, sevgili Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yaşam Doğumdan ölüme kadar geçen süre, hayat Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yaybüke (bkz. Yay).
Yazgan Yazan, yazar.
Yazganalp (bkz. Yazgan).
Yazgı Kader, alın yazısıErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yazır Oğuzların, Bozok kolunun Ayhan soyundan gelen bir Türkmen boyunun adı.
Yediger Büyük ayı takım yıldızı.
Yeğiner (bkz. Yeğin).
Yeğrek 1. İyilik sever. 2. Güzel. 3. Fazla, çok.
Yehuda Hz. Ya'kub'un on iki oğlunun en büyüğü.
Yekru 1. Bir yüzlü, iki yüzlü olmayan. 2. Güvenilir dost.
Yekser 1. Yalnız başına. 2. Bir baştan bir başa. 3. Ansızın, nagehan.
Yeldan Hızlı, süratli.
Yelen 1. Arzu, istek. 2. Fırtına.
Yenay Yeni ay, hilali ayça Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yener Üstün gelen, kazanan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yergin Hüzünlü, tasalı, kaygılı.
Yersel Yere ait, yerle ilgili Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yesügey Cengiz Han'ın babası, Kubilay Han'ın kardeşi olan Türk Moğol hükümdarı.
Yeter Sonuncu olması istenen çocuklara verilen adlardır Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yetik 1. Yetişmiş, erişmiş, büyümüş. Bilgili, olgun. 2. Güç işleri başaran, becerikli. 3. Delikanlı. 4. İri, büyük.
Yetkiner Olgun, kişilikli bilge.
Yezid Emevi halifesi Muaviye'nin 3. oğlu.
Yiğit 1. Güçlü, yürekli, kahraman, alp 2. Delikanlı, genç, erkek. 3. Gözüpek, düşüncelerini açıkça söylemekten kaçınmayan kimse.
Yiğitcan Güçlü, korkusuz, kahraman.
Yiğithan Yiğit, cesur hakan.
Yıldıralp (bkz. Yıldır).
Yıldıran Parlayan, ışıldayan, ışık saçan.
Yıldızhan Yıldızların hakanı.
Yılkan Yıl kan.
Yılmaz Yılmayan, bıkmayan, azimli, sebatlı.
Yolaç Yol gösteren, kılavuz.
Yoruç Komutan, kumandan.
Yörük 1. Göçebe. 2. Çabuk yürüyen, hızlı. 3. Hayvancılıkla geçinen göçebe Oğuz Türkleri.
Yula 1. Meşale. KandilErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yurdaer Yurdu için doğmuş kimse.
Yurday Yurdu aydınlatan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yurtseven Yurdunu milletini seven Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yuşa Tarihlerde, Peygamber olduğu rivayet edilen Yûşa b. Nün.
Yüce Yüksek, büyük, ulu, bala Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yücelay (bkz. Yücel)Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ömüral Uzun ömürlü ol.
Öngay Jüpiter gezegeniErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Öngüt 1. Saklanarak yanaşma, izinden yürüme. 2. Hücum etmek için elverişli yer.
Örgen 1. Organ. 2. İnce halat, urgan.
Ötüken 1. Oğuz destanında Tiyenşan dağlarıyla Orhun havzası arasında bulunduğu belirtilen, ormanlık kutsal bölge. 2. Moğolca'da yer Tanrıçası İsim olarak kullanılmaz.
Öveç 2, 3 yaşındaki erkek koyun.
Övünç Övünmeye yol açan, övünülecek şey Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özakıncı Öz akıncı.
Özaydın Özü temiz, aydınlık kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özbaş Öz baş.
Özbek 1. Yiğit, cesur, özü güçlü. 2. Orta Asya'da yaşayan bir Türk boyu ve bu boydan olan kimse. 3. Dere, çay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özçınar Öz çınar.
Özekan Öze kan.
Özercan Özer can.
Özgebay İyi, güzel, yürekli erkek.
Özgen Özü geniş, rahat, sakin kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özgenalp Sakin, ağırbaşlı yiğit.
Özgü 1. Kutsal. 2. Özellikle birine ya da bir şeye ait olan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uçbeyi Selçuklu ve Osmanlılar'da sınırlardaki askeri güçlerin kumandanlarına verilen ad.
Uğurcan İyilikçi ve candan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uğurtay Uğurlu genç Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ukuş (bkz. Uğuş).
Uluç 1. Selçuklular döneminde Türk beylerine verilen unvan. 2. Ünlü Türk denizcisi Uluç (Kılıç) Ali Paşa'nın adı.
Ulusan Adı yüce tanınmış kimse.
Urza Hedef, amaç Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ushan Akıllı hükümdar.
Uygar Kültürlü, eğilimli, görgülü, medeni Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vafe 1. Nasip, kısmet. 2. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vaki l.Vuku bulan, olan, düşen, olagelen, rastlayan. 2. Geçen, geçmiş olan.
Vakıf 1. Bir şeyi elde eden, bir işten haberli olan. 2. Duran, ayakta duran. Arafat'ta vakfe yapan.
Valaşan Şanı yüce, şanlı.
Varaka 1. Tek yaprak, tek kağıt. Yazılı kağıt. 2. İlk vahyin gelmesi üzerine Hz. Hatice'nin Hz. Peygamber'i alıp götürdüğü meşhur kişi: Varaka b. Nevfel. 3. Varaka ile Gülşah hikayesinin erkek kahramanı.
Vargın Ulaşan, isteğine kavuşan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vâsıf 1. Vasfeden, vasıflandıran. Bir kimse veya şeyi başkalarından ayıran kendine has hal, nitelik hususiyet. 2. Bir şeyin mahiyeti, sıfatı, tabiatı, karakteri ile bunların tarif ve sayılması.
Vasık Güvenilen, emin, mutemed. Abbasi halifelerinden birinin unvanı.
Varid 1. Gelen, vasıl olan, erişen. 2. Bir şey hakkında çıkan, söylenen.
Varis 1. Cenabı Hakk'ın 99 isminden birisi. Mal ve mülkün, bütün değerlerin son ve gerçek sahibi yüce Allah. 2. Varis kelimesi, müslümanlar kastedilerek de kullanılmıştır. 3. Mirasçı, kendisine miras düşen.
Varış Zeka, anlayış, akıl.
Vecdet Zenginlik, varsallık.
Vechi Yüzle ilgili, yüze ait.
Vedat Sevgi, dostluk.
Vedi Başkasının malını saklamakla görevli kimse.
Vedîatullah Allah'ın emaneti, dini. Kadınlar da Allah'ın emaneti olarak nitelenmişlerdir.
Vedid Dost, sevgisi çok olan Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Vefa 1. Sözünü yerine getirme, sözünde durma, borcunu ödeme. 2. Sevgi, dostluk ve bağlılıkta sebat. Yetme yetişme; ömrü vefa etme­di.
Vefi 1. Vefalı, bağlı. 2. Tam, mükemmel, eksiksiz.
Vehhac Çok parıltı. Çok alevli.
Vekil 1. Başkasının yerine ve adına hareket eden veya konuşan. 2. Asıl vazifelinin yerine çalışan, bir vazifeyi geçici olarak idare eden. 3. Hükümet üyesi olan kimse, bakan, nazır. 4. Kur'an'da Allah'ın ismi olarak da geçmektedir, (bkz. Abdülvekil).
Veladet Doğuş, dünyaya gelmek, ortaya çıkmak.
Velican Candan, dost, yakın.
Veliyullah Allah'ın sevgili kulu. Allah'a teslim olmuş, onun hakimiyet ve sultasının dışında hakimiyet ve sulta tanımayan. Yalnızca Allah'ı, rasulünü ve mü'minleri dost edinen.
Vergi Bir kimsenin doğuştan sahip olduğu iyi nitelikler Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vergin Verici, özverili kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Verrak Kağıtçı. Ünlü Arap kelam bilgini: Ebu İsa Muhammed b. Harun elVerrak.
Vesamet Güzellik, güzel olma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Veyis Yoksulluk, muhtaçlık.
Veysel Aslı Üveys'tir. Kurt anlamında. Veysel Karanı: Raşid halifeler döneminde Şam'dan Medine'ye gelerek yaşamış, Medinei Münevvere'de itibarlı bir hayat sürmüş. Hadisi şeriflerde övülmüş meşhur veli. Sıffin savaşında şehid olduğu söylenir (bkz. Üveys).
Vidad Sevme, sevgi. Dostluk.
Visam Damgalı, nişanlı.
Yüksel Yükseklere çık, yücel, basan kazan, ilerle Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yümin 1. Uğur, mutluluk. 2. Bereket.
Zabit 1. Askere kumanda eden rütbeli asker. 2. Ticaret gemilerinden, geminin hareketini yöneten idareci. 3. İdare etme gücü olan. (Mecaz): Tuttuğunu koparan, dediğini yaptıran kimse.
Zâfir Zafer kazanan, üstün gelen.
Zağnos Bir tür doğan ' kuşu.
Zaid Artan, artıranTürk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Zaik Tad alan, tadıcı, tadan.
Zamir 1. İç, yüz. 2. Yürek, vicdan. 3. Gönülde gizli olan sır. 4. Adın yerini tutan sözcük.
Zarif 1. Nazik ve hoş konuşan, ince ve hoş tavırlı olan kimse, kibar. 2. İnceliği, latifliği ile hoşa giden.
Zati 1. Kendiyle ilgili, kendine ait, özel. 2. Özle ilgili.
Zekeriya Kur'anı Kerim'de ismi geçen peygamberlerden biri.
Zeki 1. Zekalı çabuk anlayan ve kavrayan. 2. Zeka belirten.
Zemin 1. Yer, yeryüzü. 2. Temel, dayanak. Konu, tema.
Zerr Karınca yumurtası. Ebu Zerr: Ashabı Kiram'da zühd ve takvaca meşhur bir zat.
Zerare Saçıntı, saçılan şey Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zeren Anlayışlı, kavrayışlı, zeki Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zevkan 1. Zevk bakımından, zevkçe. 2. Zevk yoluyla Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zevra 1. Dicle nehri. 2. Bağdat şehri Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zevrak . 1. Kayık, sandal. 2. Mekke'de yapılan zemzem şişesi. 3. Çiçek testisi, kadehi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zeyni Süsle, bezekle ilgili.
Tulü Doğma, doğuş Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tuncel Tunç gibi güçlü el.
Tunçaral Tunç aral.
Tunçaslan Tunçaslan.
Tunçbilek Tunç bilek.
Tunçbörü Tunç gibi sağlam, kurt kadar güçlü.
Tunççağ Tunç dönemi.
Tunçdağ Tunçtan oluşan, dağ gibi güçlü.
Tunçhan Tunç han.
Tunçkaya Tunç kaya.
Tunçkılıç Tunç kılıç.
Tunçkol Güçlü kuvvetli kimse.
Tunçkurt Tunç kurt.
Tunçtürk Sağlam ve güçlü Türk.
Tura 1. Tuğra. 2. Kalkan, siper. Turahan: Osmanlı komutanlarından.
Turan Eski İranlılara göre Türk ülkesi. Bütün Türkler'in ve Turan kavimlerinin birleşmesiyle meydana gelecek devlet.
Turay Tur ay.
Turgay Boz renkli, küçük ötücü, tarlalarda yuva yapan bir tür serçe, torgay.
Turhan Soylu ve seçkin kimse. Eski Türklerde vergi ödemeyen, hükümdar huzuruna izinsiz girebilen, saygın kimse. Turahan.
Tutun Ev, aile.
Tuz Güzellik, şirinlik.
Tüblek Soylu, asil Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tükelay Dolunay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tümkan Kanlı, canlı, sağlıklı.
Tümkut Çok talihli, kutlu.
Tünal Tün al Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Türegün Türe gün.
Türel Hukuksal, hukukla ilgili.
Türkay Ay gibi parlak, aydınlık Türk.
Türkdoğan Türk soyuna mensup.
Türünk Çalışan, etkinErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tüvanger Zengin, mülk sahibi, varsıl.
Tüzel Adalet, hukuk Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tüzünalp Yumuşak başlı, sakin, asil yiğit.
Ubab 1. Pek taşkın, coşkun. 2. Delice akan sel.
Uçuk 1. Uçmuş, soluk renk. 2. Çökmüş yer, toprak. 3. İyi. 4. Sivri dağ tepesi.
Ufuk 1. Düz arazide ya da açık denizde gökle yerin birleşir gibi göründüğü yer. 2. Anlayış, kavrayış, görüş, düşünce gücü. 3. Çevre, dolay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uğural Uğur al.
Vural Vur al.
Vuralhan Vural han.
Vusta 1. Orta, ortada bulunan, arada olan, iç. 2. Orta parmak.
Yaban 1. Yabancı. 2. Issız kır, ova, çöl, sahra. 3. Dışarı, başka ülke, gurbet. 4. Ekin tarlası.
Yabar Güzel koku, misk.
Yadigar Bir kimseyi ya da bir olayı anımsatan kimse. Bırakılan anı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yağan Yağmur, kar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yağız 1. Esmer. 2. Doru. 3. Yiğit. 4. Bakımlı hayvan.
Yağızkurt Esmer, güçlü, kuvvetli kimse.
Yağıztekin Esmer, güçlü, erkek.
Yahşihan Genç, güzel hükümdar.
Yahya 'Allah lütufkardır" anlamında. Kur'anı Kerim'de 5 yerde ismi geçen ve Zekeriyya (a.s.)'nın oğlu olan peygamber.
Yalaza Alev Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yalazabey Ateş gibi.
Yalçıner (bkz. Yalçın). Çetin, sert ve yiğit.
Yale Sığır boynuzu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yalgın 1. Serap, ılgın. 2. Alev.
Yalım 1. Alev, ateş. 2. Kılıç, bıçak vb. kesici yüzü. 3. Kaya. Sarp yer, uçurum. 4. Şimşek. 5. Kuvvet, kudret. 6. Onur, derece. 7. Çalım, gurur.
Yalınalp (bkz. Yalın).
Yaltır Parlak, parlayan.
Yalvaç (bkz. Yalavaç).
Yaman 1. Kötü, korkulan, şiddetli. 2. Cesur, güçlü. 3. İşbilir, kurnaz, becerikli.
Yamaner Güçlü, cesur erkek.
Yanar 1. Parlayan, parıldayan. 2. Kaplıca. 3. Aralık ve Ocak ayı.
Yanık 1. Yanmış olan, esmer. 2. Duygulu, dokunaklı. 3. Kavruk, gelişmemiş. 4. Aşık.
Yasavul 1. Koruyucu muhafız. 2. İlhanlılar devrinde ordu müfettişliği yapan kimse. 3. Jandarma, polis.
Yaser Bolluk, varlık, zenginlik, varlıklılık.
Yaşar Doğan çocuğun uzun ömürlü olması dileğiyle konulan adlardır Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yaver Yardımcı.
Yaveş 1. Ağırbaşlı, yumuşak huylu, sakin. 2. Şefkatli, sevecen.
Yavuz 1. Yaman güçlü, güzel. 2. Sert, şiddetli, çetin, keskin. 3. Fevkalade, ala, müstesna. 4. Kötü, fena azgın. Yavuz Sultan Selim. Hilafetin Osmanlılara geçmesini sağlayan dokuzuncu Osmanlı padişahı.
Yavuzay (bkz. Yavuz). Ayın en güzel hali.
Yavuzcan Güçlü kişiliği olan, kimse.
Yavuzer Cesur, güçlü erkek.
Yay 1. Ok atmaya yarayan, iki ucu arasına kiriş gerilmiş eğri ağaç ya da metal çubuk. 2. Burç.
Yayalp (bkz. Yay)Sportmen.
Yaygır Gökkuşağı.
Tezay (bkz. Tezal) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tınal Soluk al, yaşamını sürdür.
Tıraz 1. İpek ve sırma ile işleme. Elbiselere nakışla yapılan süs. 2. Üslup, tutulan yol. 3. Döviz Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tilal Tepeler.
Tola 1. Dolu, boş olmayan. 2. Keyif, neşe. 3. Güçlü korkusuzErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Topçay Topçay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Törel Töreye uygun olan, töre ile ilgili.
Töz Kök, asıl, cevher Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tunç Bakır, çinko, kalay karışımı.
Tunçkan Güçlü soydan gelen. Tunç kanından.
Tutku Güçlü istek ve coşku Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tuyan 1. Semiz, şişman. 2. Zengin. 3. Kibirli, gururlu.
Tümerdem Çok erdemli.
Türehan Türe han.
Türemen Yasa adamı, hukukçu.
Ubeydullah Allah'ın kulu.
Uğurata Hayırlı ata.
Uğuray Uğurlu ay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Urhan Yüksek rütbeli han.
Uygur 1. Orta Asya'da büyük devlet ve uygarlık kurmuş, yazılı anıtlarla sanat yapıtları bırakmış olan bir Türk ulusu. 2. Uygar, medeniErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uzay Bütün varlıkların içinde bulunduğu sonsuz boşluk Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vafid Elçi, temsilci, rasul.
Vafir Çok, bol.
Uğurlu Uğurlu olan, iyilik getirdiğine inanılan, kutsal kutluErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uğurlubay Uğurlu bay.
Uğursan Uğuruyla tanınmış olan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uğursel Uğur sel Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uğurtan Uğur tan.
Uğuş 1. Anlayış, zeka, bekleyiş. 2. Benzeyiş. 3. Soy, kabile, soysop Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uğuz Kutsal, mübarek. Saf, temiz.
Uhra Başka, diğer Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ukde 1. Düğüm. Zor, karışık, iş. 2. Bir gezegen yörüngesinin her iki ucu.
Ulaç Bağlayan, bağlayıcı. Sınır.
Ulaçhan Sınır hanı.
Ulağ Ulak.
Uluant Kutsal, büyük yemin.
Ulubek Saygınlığı olan bey.
Uluberk Saygın kişilikli yiğit..
Uluçam Ulu çam.
Uluçkan Uluç kan.
Uluöz Özü yüce, saygın kimse.
Ulusu Yüce, kutlu su.
Ulutaş Ulu taş.
Ulutekin Yüksek şahsiyetli ve sakin kişilikli.
Uma 1. Hediye, armağan. 2. Konuk, misafir.
Uman Umudu olan, bekleyen, umutlu.
Umman Ulu, büyük, engin deniz, okyanus Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Umuralp Görgülü, bilgili, yiğit.
Unan 1. Sadakat, bağlılık. 2. Hak Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Unat Doğru yolu tutan. Akıllı. Ergin Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uralp Kentli yiğit.
Uran Yetenekli, usta, becerikli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Urandu 1. Seçkin, seçilmiş. 2. Hayırlı.
Uruz Hedef, amaç, gaye.
Usal 1. Gamsız, kedersiz, keyfine düşkün. 2. Önemsiz.
Usbay Akıllı, saygın kişi.
Usbey Akıllı kişi.
User Akıllı kişi.
Uskan Akıllı soydan gelen.
Usluer Akıllı, olgun kişi.
Utarid Merkür. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Utkan 1. Zafer kazanmış, muzaffer. 2. Şerefli, onurlu soydan gelen.
Uyar 1. Uygun yerinde. 2. Boyun eğen, uysal, nazik kimse.
Uygu Uyum, uygunlukErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uz 1. İyi, güzel. Uygun, doğru. 2. Usta. 3. Temiz, dikkatli. Becerikli, akıllı, anlayışlı. 4. Yakın, içten Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uzman Belli bir iş ya da konuda bilgi, görüş ve becerisi olan kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uzsoy İyi nitelikli soydan gelen.
Uztekin Uz tekin.
Vafi Yeter, tam. Sözünde duran, sözünün eri.
Vahab Bağışlayan, ihsan eden Türk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır. "Abd" takısı alarak kullanılırsa daha iyi olur: Abdülvahab.
Vahat Çöl ortasında suyu ve yeşilliği olan yerler. Vahalar.
Vahid Bir, tek, yalnız. Allah'ın sıfatlarındandır Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Vakkas Okçu, savaşçı. Sahabe isimlerindendir.
Vala Yüksek, yüce Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vali Bir vilayeti idare eden en büyük memur.
Valih Şaşakalmış, hayret etmiş, hayran.
Teymin "Uğurlu olsun" demek.
Tokkan Cömert soylu.
Tolgan Dolanma, dolaşma.
Toydeniz Toy deniz.
Toyka Büyük, kalın sopa.
Törehan Görgülü er.
Tuğkan Tuğ kan.
Tuğrul 1. Ak doğan, çakırdoğan, yırtıcı kuşlardan bir kuş (Bin kez öldürür, bir tanesini yer). 2. Selçuklu Devleti'nin kurucusu, Tuğrul Bey.
Tunçsoy Kökü güçlü soydan gelen kimse.
Türkcan Sevilen Türk.
Türkol Türk ol.
Uçanay Ay gibi yüksek anlamında.
Uçarer Uçar er.
Uçhan Sınır şehir hanı.
Uçkan Deli dolu, havai, toy.
Uçkun 1. Kıvılcım. 2. Pahalı, yüksek. 3. Uçan, çapkın. 4. Becerikli, eli tez Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vahdeddin Dinin tekliği, birliği Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Vahdet 1. Yalnızlık, teklik, birlik. 2. Allah'ı birlemek, şirkten uzaklaşmak. 3. Hakimiyet ve teşri'i (yasa koyuculuğu) yalnız Allah'a ait olarak görmek.
Vahiddin Tek din, dinin tekliği.
Vaid Birini iyiliğe sevk ve kötülükten uzaklaştırmak için korkutma, yıldırma.
Vail Sığınan, kurtulan. Sahabe adlarındandır: Vail b. Hucr.
Vakar Ağırbaşlılık, haysiyetini koruma, temkin sabır, heybetErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vakur Ağırbaşlı, temkinli.
Vareste 1. Kurtulmuş. Serbest, rahat, azade. 2. İlişiksiz Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vasıl Ulaşan, kavuşan, yetişen.
Varol Yaşa, uzun ve sağlıklı bir yaşamın olsun.
Vasfi Vasıfla ilgili, vasfa ait. Nitelikli.
Vasi 1. Vasiyeti yerine getiren, vesayeti yüklenen kimse, henüz reşid olmamış çocuğun işlerine bakmakla mükellef kimse. 2. Geniş, açık, enli, bol, kapsayıcı. 3. Her şeyi ihata edici. Bilgisinin boyutları sınırsız. 4. Allah'ın isimlerinden (bkz. Abdülvasi). Kur'anı Kerim'de zikredilen isimlerdendir.
Vassaf Niteliklerini bildirerek anlatan ya da öven. Vassaf elHazrat. İranlı tarihçi, yazar.
Vassal 1. Vasleden, ulaştıran, birleştiren. 2. Sayfalan yapışan, eski yazılı bir kitabın sayfalarını ayıran sanatkar.
Vatan Yurt, ülke.
Vazah Beyaz, güzel yüzlü adam.
Vecid 1. Bir şeyin güzelliği karşısında kendini kaybedecek dereceye gelmek, coşkulanmak. 2. Tanrı sevgisinden dolayı duyulan coşkunluk, sevinç.
Vecihi 1. Güzellik, hoşluk, uygunlukla ilgili.2. Bir kavmin önderi, şeref ve mevki sahibi. Vecihi: Türk tarihçisi. (Kırım 1620).
Vefai Vefa ile ilgili.
Vefakar Sevgisi geçici olmayan, vefası olan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vefir Çok, bol.
Vefret Çokluk, bolluk. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vehhâb Çok hibe eden, bağışlayan. Sayısız nimetler veren yüce Allah. Bu isim Esmau'lHüsna'dandır. Kur'anı Kerim'de, Ali İmran, ayet: 8; Sa'd suresi ayet: 9 ve 35'te geçmektedir (bkz. Abdülvehhab).
Vehb Bağışlama, bağış, vergi. Vehb b. Münebbih: Kitabü'lKader'in müellifi. Türk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır.
Vela Yakınlık, sahiplik. Efendisinin, azat ettiği köle ve cariyesi ile olan münasebeti ve onlar üzerindeki hakkı.
Velu Bir şeye fazla düşkün olan.
Verdi Güle ait, gül ile ilgili.
Verka 1. Yabani güvercin, üveyik. 2. Açık, boz renk.
Verşan Çevreye şan ver, ünlen, ünlü ol Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vesim Güzel yüzlü.
Veysi Yoksul, muhtaç. Veysi: Türk şair, yazar (Üsküp 1625).
Vezir Osmanlı devletinde, askeri ve idari en yüksek derece olan vezirlik rütbesinde olan kimse.
Volkan Yanardağ, burkan.
Vurgun Birine aşık, tutkun.
Vuska Çok sağlam, pek kuvvetli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. UrvetulVuska (Pek sağlam kulp) müslümanlık.
Ya'kub 1. Erkek keklik. 2. İbranice, "Takib eden, izleyen"Hz. Yusuf (a.s.)'un babası ve Kur'anı Kerim'de ismi geçen 25 peygamberden (Hz. Ya'kub). Hz. İshak (a.s.)'ın oğlu Türk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır.
Yabgu Eski Türk devletlerinde "hükümdar" anlamında kullanılan bir unvan.
Yağın 1. Yağmur. 2. Düşman yağı. 3. Yiğit. 4. Arka, sırt.
Yağınalp (bkz. Yağın).
Yağızalp Esmer, güçlü yiğit.
Yağızer Esmer kimse.
Yağızhan 1. Esmer hükümdar. 2. Yeğni, katı, cesur han.
Yahşibay İyi tanınan, saygın kimse.
Yaktın Kabak. Kavun, karvpuz, hıyar gibi toprakta uzanıp, yetişen bitki.
Yakut 1. Parlak kırmızı, şeffaf kıymetli taş. 2. Sibirya'nın kuzey kısmında yaşayan bir Türk kavmiErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yalap 1. Parıltı. 2. İvedi, hızlı, çabuk. 3. San renkli bir kuş. 4. Şimşek.
Yalavac Peygamber, elçi.
Yalaz 1. Alev. 2. Bayrak.
Yalazay Ayın kırmızı ışıklar açar hali Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yalçın 1. Sarp. 2. Düz kaygan. 3. Parlak, cilalı.
Yaldırak Ak, parlak, ışıltılı.
Yalın 1. Gösterişsiz, sessiz, sade. 2. Alev, ateş. 3. Taş, büyük kaya. 4. Çıplak, örtüsüz Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yalınç Karışık olmayan, sade, yalın, yapılması ve anlaşılması kolay olan.
Tevil Durum, biçim. Süs.
Uçma 1. Dağın karlarla örtülmüş dik yamacı.
Uçman Uçan uçucu.
Uçur 1. Vakit, an, fırsat. 2. Mevsim.
Ufki Ufka ait, ufukla ilgili.
Ufuktan Sabah aydınlığının ufukla birleştiği nokta.
Uğan Yüce, yüksek, güçlü Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uğraş Güçlük ve kötülükle uğraşma, mücadele Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uğuralp Hayırlı yiğit.
Uğurlubey Uğurlu bey.
Uğursay Uğur say.
Uğursoy Uğurlu soydan gelen Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ukbe Ashabın meşhurlarından: Ukbe b. Nafı.
Uknum 1. Asıl, temel. 2. Hıristiyanlıktaki teslis inancını meydana getiren üç unsurdan her biri.
Ula 1. Birinci. 2. Şan ve şeref sahibi kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ulaş Amacına eriş, isteğine kavuş Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ulu 1. Erdemleri bakımından çok büyük, yüce. 2. Zengin, saygın.
Ulualp Çok erdemli, yüce yiğit.
Ulubay Yüce, saygın, erdemli kişi.
Ulucan Erdemli, saygın, yüce kişi.
Uludağ Çok büyük, yüce dağ.
Uluer Saygın, uğurlu, yüce kimse.
Uluerkan Saygın, yüce, soylu kimse.
Uluğ Ulu, büyük, saygın.
Uluhan Büyük, saygın hükümdar.
Ulukut Çok uğurlu, kutlu kimse.
Ulum Ululuk, haşmet, büyük gösteriş Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ulumeriç Ulu meriç.
Ulun 1. Büyük, ulu. 2. Temrensiz ok. 3. Buğday, arpa kökü Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ulunay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ulusoy Ulu, yüce, soylu.
Uluşahin Ulu şahin.
Ulutan Ulu tan.
Ulutay Ulu tay.
Ulvi Yüksek, yüce, manevi yapısı ön plana çıkabilen.
Umar Çare, çıkar yol Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Umay 1. Orhun yazıtlarında geçen, çocukları ve hayvanları koruduğuna inanılan Tanrıça. 2. Devlet kuşu İsim olarak kullanılmaz.
Umran 1. Bayındırlık, mamurluk. 2. Uygarlık, ilerleme, refah ve mutluluk Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Umur Görgü, bilgi, deneyim Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Umural Görgü, bilgi, deneyim kazan.
Umurbay Görgülü, bilgili, saygın kişi.
Umut Ummaktan doğan, güven duygusu, ümit Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Unsur Öğe, ilke, elemanErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ural Hazar denizine dökülen, ırmak ve sıradağ.
Uraltay Ur altay.
Uram Büyük, geniş yol.
Urangu Savaşçı, savaşkan.
Uraz Şans, talih.
Urgun 1. Vurulan, vurulmuş. Vurgun, aşık. 2. Gizli.
Urluk Aile, soy sop. Tohum.
Uruç Yukarı çıkma, yükselme, ağma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uruk 1. Tane, tohum. 2. Nesil, kuşak, soy.
Usalan Akıl alan, akıllı.
Usalp Akıllı yiğit.
Usman Akıllı, zeki kimse.
Usum Akıllı.
Utbe Meşhur sahabelerden bazılarının ismi.
Uyaralp Uysal, nazik yiğit.
Uyarel Uyar el.
Uygan Uyumlu, uyan.
Uygun 1. Yakışır, yaraşır, elverişli, yararlı. 2. Oranlı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uygunel Uygun el.
Uyguralp Uygar yiğit. Uygur'a mensup kişi.
Uysal Yumuşak başlı, uyumlu, boyun eğen. Terbiyeli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uyun Gözler. Pınarlar, kaynaklar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uzalp İyi, temiz, akıllı, anlayışlı yiğit.
Uzbay İyi, becerikli, temiz, akıllı ve saygın kişi.
Uzel Usta, becerikli kişiErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uzer Becerikli, akıllı kişi.
Uzgören Gerçeği önceden görebilen.
Uzlet Bir kenara çekilip toplum yaşayışından ayrı kalma.
Uzma Büyük, en büyükErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uzsan Becerisi ve diğer iyi nitelikleriyle tanınan.
Uztan Uz tan.
Vabil İri damlalı yağmur.
Vacib 1. Dini (şer'i) bakımdan terkedilmesi doğru ve uygun olmayan, kesinlik bakımından farzdan sonra gelen. 2. Çok lüzumlu, bırakılması mümkün olmayan zaruriTürk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır.
Teymullah Allah'a hizmet eden, itaat eden.
Tezal Çabuk ol.
Tezalp Çabuk, hızlı yiğit.
Tezer Çabuk hızlı, çevik kimse.
Tezkan Kanı kaynayan, heyecanlı kimse.
Tınaz Ot ya da saman yığını.
Tilmaç Dilmaç, çevirmen.
Timuçin 1. Moğol imparatorluğunun kurucusu Cengiz'in asıl adı. 2. Katı, sağlam demir.
Titiz 1. Çok dikkatli ve özenli davranan. 2. Prensiplerine aşın düşkün. 3. Huysuz, öfkeli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Toğay Fundalık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tokalp 1. Doymuş aç olmayan kimse. 2. Kalın ve gür sese sahip. 3. Kibirli.
Tokgöz Aç gözlü olmayan.
Toktamış Bir yere yerleşmiş, oturmuş (kimse). Dinmiş, sakinleşmiş.
Toktaş Tok taş.
Toktuğ Tok tuğ.
Tokuşhan Savaşçı lider, hakan.
Tokuzer Dokuz er. Dayanışmacı, tutkun yiğit.
Tokuztuğ – Dokuz tuğ.
Tokyüz Tok yüz.
Tolgay Çevre, dolay.
Tongal 1. Zengin kimse. 2. Yaşlı erkek.
Tongar 1. Büyük, güçlü. 2. Yaşlı.
Topçam Top çam.
Topel Top el.
Toprak 1. Yerkabuğunun canlılara yaşama ortamı sağlayan yüzey bölümü. 2. Ülke, memleket. 3. İşlenmiş arazi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Toran 1. Güçlü, kuvvetli, iri yan kimse. 2. Yiğit, kahraman.
Torhan Gururlu hükümdar.
Torkal Hep utangaç ve çekingen ol.
Torkan Gururlu ve tok sözlü soydan gelen.
Toyboğa Genç boğa.
Toydemir Toy demir.
Torum Yaratılış Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tözüm Sabırlı, alçak gönüllü Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tufeyl Asalak, parazit Sığıntı. İsim olarak kullanılmaz.
Tuğaltan Tuğ altan.
Tuğcu At kılından yapılmış tuğlaları taşıyan kimse.
Tuğkun İzinsiz yanına varılmayan varlıklı, saygın.
Tuğra Osmanlı padişahlarının imza yerine kullandıkları özel biçimi olan simge. Mühür.
Tuğser Baştuğ.
Tuğtaşı Tuğ taş.
Tuhfe Armağan, hediye. Hoşa giden, güzel şey Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tulün Dolun.
Tuna 1. Çok bol. 2. Yavru. 3. Görkemli, gösterişli. 4. Karaormanlardan doğan, Karadeniz'e dökülen, Avrupa'nın Volga'dan sonra en uzun ırmağı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tuncal Al renginde tunç.
Tuncalp Tunç gibi güçlü, kuvvetli yiğit.
Tuncer Tunç gibi güçlü kimse.
Tunçal Tunç al.
Tuncay Tunç ay.
Tunçbay Tunç bay.
Tunçboğa Tunç gibi sağlam, boğa kadar güçlü.
Tunçer Tunç gibi güçlü kimse.
Tunçöven Tunç öven.
Tur 1. Dağ. 2. Delikanlı genç. 3. Gelir, kazanç, verim. 4. Devir, dolaşma.
Turaç Keklik cinsinden eti yenir bir av kuşu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Turatekin Emin, zararsız ve koruyucu yiğit.
Turbay Tur bay.
Turcan Genç, delikanlı.
Türkan Koruyucu, muhafız.
Tutkun 1. Bir şey ya da birine düşkün bağlı. 2. Bol, verimli. 3. Esir, tutsak Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tutuş Çekişme, tartışma. Savaş, mücadele.
Tuygun 1. Genç, güçlü. 2. Çılgın, şımarık. 3. Duygulu, hassas.
Tuyuğ Şiir, şarkı, türküErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tükel Tam, bütün, mükemmel.
Tülek 1. Kurnaz, açıkgöz, düzenci. 2. Efe. 3. Çok genç, delikanlı. 4. Zengin. 5. Saygın kimse. 6. Sakin, gururlu.
Tümay Dolunay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tümbay Tüm bay.
Tümel Temel.
Tümen 1. On bin. 2. Pek çok. 3. Yığın, küme, sürü.
Tümenbay Tümen komutanı onbin kişilik grubun lideri.
Tümer Tam erkek, yiğit.
Tümerkan Yiğit kandan gelen.
Tümkurt Tüm kurt.
Tün Gece Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tünay Tün ay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tüner Tün er.
Türe 1. Görenek, gelenek, töre. 2. Subay, komutan. 3. Hak ve hukuka uygunluk, adalet Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Türek Tepelerin ortasındaki çıkıntı.
Türeli Güzel Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Türker Türk er.
Türkeş Oğuz yazıtlarında adı geçen bir kahramanın adı.
Türkmen 1. Oğuzların bir kolu. Bu koldan olan. 2. Tam göçebe olmayan fakat mevsiminde yaylaya veya yazıya çıkan.
Türksan Adı duyulmuş, Türk gibi ünlü.
Türkşen Şen ve mutlu Türk anlamında.
Tüvân Güç, kuvvet.
Temirkut Demir gibi güçlü ve uğurlu.
Temizalp 1. İyi ahlaklı kimse. 2. Temiz yapılı ve yiğit.
Temizcan İçi temiz olan kimse.
Temizel Dürüst kimse.
Temizer Dürüst kimse.
Temizhan İyi vasıflı lider.
Temizkal Her zaman doğru ve dürüst kal.
Temizkan Temiz soydan gelen.
Temizöz Özü temiz, dürüst olan.
Temizsan Doğruluğu ve dürüstlüğüyle tanınan kimse.
Temizsoy Temiz ve dürüst soydan gelen.
Temren Ok, kargı gibi delici silahların ucundaki sivri demir.
Temür Demir.
Tendubay Yiğit, cesur erkek.
Tendü Yiğit, cesurErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tengiz Deniz.
Tengizalp Denizci yiğit.
Tenşit Şenlendirme, keyiflendirme.
Tenvir Aydınlatma, ışıklandırma.
Tenzil İndirme, aşağı düşürme. Azar azar indirme (Kur'an'ın).
Terakki İlerleme, yükselme, gelişme.
Tercan 1. Genç, taze, delikanlı. 2. Kırmızı buğday Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Terim Bilim ve sanat kavramlarından birini anlatan sözcükErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Terlan San renkli, büyük pençeli, kartala benzeyen bir kuş.
Tesmi İşittirme, işittirilme, duyurma.
Tesmin 1. Sekizleme, sekize çıkarma. 2. Paha biçme, biçtirme.
Tesrir Sevindirme, sevindirilme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Teşci Yüreklendirme.
Teşerru Şeriata göre davranma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Teşerrüf Şereflenme, şeref bulma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Teşne Susamış. Çok istekli.
Tetiker Uyanık, çevik, becerikli kimse.
Teoman Oğuz Han'ın babası.
Tevfik 1. Uydurma, uygun düşürme. 2. Başarıya ulaştırma. 3. Allah'ın yardımına kavuşma.
Tevhid 1. Birkaç şeyi bir araya getirme. 2. Allah'ın birliğine inanma Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Tezcan Telaşlı, heyecanlı, beklemeye dayanamayan, sabırsızErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tezeren Çabuk ulaşan, erişen.
Tezveren Duyarlı, reaksiyoner.
Tibet Çin'in batısında bağımsız bir bölge.
Tihame Mekkei Mükerreme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Timur 1. Demir. 2. Türk Moğol imparatoru.
Timurhan (bkz. Timur).
Timurkan Demir gibi güçlü soydan gelen.
Timuröz Özü demir gibi güçlü ve sağlam olan.
Tiner Sağlam, güçlü, canlı kimse.
Tinkut Özü uğurlu, kutlu, şanslı kimse.
Toğan Doğan, şahin.
Tohum Kendisinden bitki üreyen tane Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tokal Erişkin, olgun.
Tokcan Gönlü tok olan
Tokdemir – Sağlam demir.
Toker Tok er.
Toköz Cömert ve kerem sahibi.
Toktahan Yerleşik yaşayan han.
Toktimur Tok timur.
Tokuş Savaş.
Tokuz 1. Dokuz. 2. Kalın ve sık dokunmuş kumaş.
Tokyay Tok yay.
Tolay Topluluk, cemiyet Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tolga Demir harp başlığı. Savaşçıların başlarına giydikleri demir başlık. Miğfer.
Tolgunay Dolunay.
Tolun Dolun, bedir, ayın ondördü.
Tolunay Ayın ondördü, mehtap, dolunay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tonguç 1. En büyük çocuk. 2. Bir tür kuş, baykuş.
Topay Dolunay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Toper Top er.
Topuz 1. Bir ucu top gibi olan silah. 2. Kısa boylu kimse. 3. Balyoz.
Tor 1. Toy, deneyimsiz. 2. Ürkek, çekingen, utangaç. 3. Mağrur, gururlu. 4. Fidan. 5. Toksöz. 6. Balık ağı.
Tüzeman Adaletli kimse. Yasa adamı, hukukçu.
Tüzüner Tuzun er.
Ucaer Değerli, yüce kimse.
Ucatekin – Yücelikte eşsiz kimse.
Uçanok Hızlı, atak, yiğit.
Uçbay Sınır beyi.
Tanver Şafak gibi ışık saç, aydınlat.
Tanyel Şafak vakti esen rüzgar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tanyeli Tan vakti esen yel Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tanyeri Güneş doğmak üzereyken, ufukta hafifçe aydınlanan yer Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tanyıldız Çoban yıldızı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tanyol Şafak yolu, aydınlık yol.
Tanyolaç Aydınlığa götüren, yol açan.
Tanzer San, altın renginde tanyeri Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tapgaç Ünlü. Aziz.
Tapık 1. Saygı, hürmet. 2. İkram, hizmet.
Tara Yıldız, necim Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tarab Sevinç, şenlik Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Taran 1. Geniş alan. 2. İn. 3. Kuş ya da balık kümeleri.
Tarancı Rençper, çiftçi.
Tarhan 1. Oğuzlarda demirci ve zanaatçı ustaları. 2. Esnaf temsilcileri. 3. Büyük toprak sahipleri, büyük tüccarlar. 4. Han ve komutan unvanı.
Târık Sabah yıldızı, zühre, venüs, yol. Tarık b. Ziyad (Öl. Şam 720): Berberi asıllı İslam komutanı. Cebeli Tarık'ı geçip İspanya'yı fethetti. İslam egemenliğini sağlayıp Endülüs İslam Devleti'nin kurulmasını sağladı.
Tarım 1. Göllere, kumluklara dökülen çay kollan. 2. Verim almak için toprak üzerinde yapılan çalışmaların tümü. 3. (Uygurca'da) kadınlara verilen bir unvan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tarkan 1. İslam'dan önce Türklerin kullandığı, vekil, vezir, bey gibi unvan. 2. Ayrıcalıklı, saygın kişi.
Taşboğa Taş gibi sert, boğa gibi güçlü kimse.
Taşcan Taş gibi sağlam kimse.
Taşel Sağlam güçlü el.
Taşer Sağlam güçlü kimse.
Taşgan Pınar, kaynakErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Taşkın 1. Taşmış halde bulunan. Coşkun. Aşırı. 2. Akarsuların yatağa sığmayacak miktarda su taşıması sırasında meydana gelen su yayılması olayı.
Taşkınay (bkz. Taşkın)Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Taşkıner Coşkulu, coşkun kimse.
Taştekin Emin, dayanılır, sağlam kişi.
Tatar 1. Bir Türk kavmi. 2. Posta sürücüsü. 3. Gül zambak gibi çiçeklerin açılmamış goncaları Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tavgaç Çekicilik, cazibe.
Tavil 1. Uzun. Çok süren. 2. Aruzda bir ölçek.
Taybe Medinei Münevvere Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Taycan Genç ve güçlü kimse.
Tayf 1. Görüntü. 2. Bileşik bir ışık demetinin bir pirizmadan geçtikten sonra ayrıldığı basit renklerden oluşmuş görüntü Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tayfun Büyük okyanus ve Çin Denizi'nde görülen şiddetli fırtına.
Tayfur 1. Küçük bir kuş türü. 2. Tayfuriye tarikatını kuran Beyazıd Bestami Ebu Zeyd Tayfur'un adı.
Taygar Uçan uçucu. Gaza dönüşen.
Tayguner Erkek torun
Tayı Bir işi kendi isteğiyle yapan.
Taykara Esmer, karayağız çocuk.
Taykurt Tay kurt.
Taykut Kutlu uğurlu çocuk.
Taylak 1. Yeni doğmuş at yavrusu. Biniye gelmiş iki yaşında at yavrusu. Deve yavrusu. 2. Yaramaz çocuk.
Tayman Genç, taze, toy kimse.
Taymaz Düşmeyen, kaymayan, dengeli kimse.
Tayyib 1. İyi, hoş, güzel ala. 2. Helal, çok temiz Türk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır.
Tazim Ululama, büyük sayma. Saygı gösterme, ikram etme.
Teali Yükselme, ululanma.
Tebar Soy.
Teberhun Kızıl söğüt, tarhun.
Tecelli 1. Görünme, belirme. 2. Kader, talih. 3. Allah'ın lütfuna erişme.
Toralp Gururlu, yiğit.
Torcan Çekingen, utangaç.
Torlak 1. Güzel, genç, yakışıklı. 2. İyi gelişmiş ağaç fidanı.
Torumtay Yırtıcı bir kuş türü.
Toygar Tarla kuşu, turgay.
Toygun 1. Genç, delikanlı. 2. Çakırdoğan.
Tozan 1. İnce toz tanesi. 2. Tozu çok olan yer. 3. Kar fırtınası.
Tökel Çok.
Töre 1. Eğitim, görgü, gelenek. 2. Soyluluk, asalet. 3. Eksiksiz, mükemmel. 4. Geline verilen armağan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tufan 1. Hz. Nuh zamanında Allah'ın kötülüğe sapmış insanları cezalandırmak için gönderdiği bütün dünyayı su ile kaplayan yağmur. 2. Şiddetli yağmur ve sel.
Tugay İki alaydan oluşan askeri birlik, liva.
Tuğalp Milli lider.
Tuğaltay Altay'a özgü, Altay simgesi.
Tuğsan Tuğ san.
Tuğsav Tuğ sav.
Tuğsavan Tuğ savan.
Tuğsel Tuğ sel.
Tuğyan 1. Coşma, taşma. İsyan. 2. Kur'an'da, Allah'a asi olanların yaptıkları eylemin adı. Tuğyancıların vasfedilişi de tağut kelimesiyledir. İsim olarak kullanmak uygun değildir.
Taberi Büyük İslâm tarihçilerinden biri.
Tacal Üstün ol, baş ol.
Tacaver Padişah, hükümdar.
Taceddin Dinin tacı. Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Taci Taçla ilgili.
Tacik İran ve Türkistan'da yaşayan İran asıllı, Farsça konuşan halktan olan kimse.
Tacim Noktalama, noktalatma.
Tacir Ticareti meslek edinmiş olan,
Taçkın Gurur.
Tafdil Birini diğerinden üstün tutma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tafra 1. Yukarıya sıçrama, atlama. 2. Yukarıdan atıp tutma, gururlu davranış. 3. İlmiyyede rütbe, derece alma.
Tafte 1. Bükülmüş, katlanmış. 2. Yanmış, yanık. 3. Aydınlık, parlak. 4. Üzgün, ciğeri yanmış, aşık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Taftin Akıl erdirme, anlama, tefhim.
Tağalap Dağ alp. Dağ gibi güçlü, gösterişli, heybetli yiğit.
Tağar Kapı, çanak, çömlek.
Taha Kur'anı Kerim'in 20. suresi Hz. Ömer'e müslüman olmadan önce okunan ilk sure. Hz. Ömer bu sureden etkilenmiş ve müslüman olmuştur.
Tahir 1. Temiz, pak. 2. Türk musikisinde basit bir makam. 3. Her türlü günah ve ayıptan arı olduğundan Rasulullah (s.a.s)'a bu isim verilmiştir.
Tahrim 1. Haram kılma, kılınma. 2. Kur'anı Kerim'in 66. sûresi.
Tahsin Güzel bulma, beğenme. Aferin deme alkışlama.
Tahur Pek temiz, temizleyici.
Tahzir Yeşil renk verme.
Taif Tavaf eden. Dönen, dolaşan.
Tair Uçan, uçucu.
Takat Güç, kuvvet.
Takdir 1. Beğenme, değer verme. 2. Allah'ın isteği, Allah'ın yazdığı. İnsan için tesbit edilen hayat çizgisi.
Taki Günahtan haramdan kaçınan, dinine bağlı.
Takiyyuddin Dinde muttaki, Allah'tan hakkıyla korkan kişi.
Takva Allah korkusuyla dinin yasak ettiği şeylerden çekinme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Talac 1. Ses, seda, çığlık. 2. Meşale. 3. Kavga.
Talat Yüz, çehre. Yüz güzelliği Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Talay 1. Deniz, büyük nehir, taloy. 2. Çok fazla.
Talayhan – Denizlerin hakanı, hükümdarı.
Talaykan Denizci kanı taşıyan.
Talaykut Kutsal deniz.
Tecen Mağrur, gururluErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tecer 1. Becerikli. 2. İç Anadolu'da sıradağ Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tecik Tutumlu, idareli tasarruflu.
Tecimen Ticaret adamı, tüccar. 2. Tutumlu, idareli.
Tecmil Süs, tezyin.
Tedü Bilge, zeki, anlayışlı kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tehemten İri yan, boylu boslu yiğit. Eski İran kahramanı Zaloğlu Rüstem'in lakabı.
Tekalp Eşsiz, benzersiz yiğit.
Tekcan Çok değerli, eşsiz kimse.
Tekdoğan Eşsiz, benzersiz doğmuş olan.
Tekecan 1. Mert, sözünde duran. Özü sağlam kimse. 2. Çayırlarda biten bir bitki.
Tekin 1. Boş, ıssız. 2. Sakin, rahat, uslu. İçinde kötülük bulunmayan. 3. Tek, eşsiz. 4. Uyanık, tetikte. 5. Şehzade, prens. 6. Uğurlu.
Tekinalp Tek ve eşsiz yiğit.
Tekinay Biricik ve hayırlı ay.
Tekinel Hayırlı el.
Tekiner Tek, eşsiz ve hayırlı kimse.
Tekmil Kemale erdirme. Bitirme, bitirilme, tamamlanma, tamamlama. Tam, eksiksizce, bütün, hep.
Tekrim Ululama, saygı gösterme.
Teksoy Eşsiz bir soydan gelen.
Temcit 1. Ululama, ağırlama. 2. Sabah ezanından sonra okunan, Allah'ın ululuğunu anlatan dua.
Temdih Çok övme.
Temel 1. Yapılardan toprak içinde kalan ve yapıya dayanak teşkil eden duvar ve taban kısımları, koyuk. Bu kısımların yapılması için açılan çukur. 2. Asıl, esas. 3. Dayanak. 4. Belli, başlı en mühim
Temircan Demir gibi sağlam kimse.
Temirhan Demir gibi sağlam güçlü hükümdar Timur han.
Somer Doğru, katışıksız güçlü kimse.
Sonalp Sonuncu, son doğan yiğit, erkek çocuk.
Sonat Bir ya da iki çalgı için yazılmış, üç ya da dört bölümden oluşan müzik yapıtı.
Sonay Ay'ın son günleriErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Soner (bkz. Sonalp).
Songur 1. Şahin. 2. Ağır, hantal.
Songurhan (bkz.Songur).
Songün Sonuncu, son olan. Eğilim, yetenek.
Sonnur (bkz. Sonay).
Sorgun 1. Bir tür söğüt ağacı. 2. Sıtkı, sert. 3. Çok uzun ve güzel saç.
Soysal Uygar, medeni.
Soysaldı Soyu genişledi, tanındı.
Soysaltürk – Uygar Türk.
Soysan Tanınmış soy.
Soyselçuk Selçuklu soyundan.
Soytekin Cesur, yiğit (bkz. Tekin).
Soyuer Yiğit soydan gelen.
Soyurgal İhsan, bağış, hediye, armağan.
Sökmen Yiğitlere verilen san. Selçuklulara bağlı Hasankeyf Artuklu Beyliğinin kurucusunun adı.
Sökmensu Yiğit asker, yiğit subay.
Sönmez Parlaklığım, ışığını hiç yitirmeyen, her zaman canlıErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sözen Söylev veren, güzel konuşan hatib.
Sözer Sözünde duran.
Sözmen Güzel, etkili konuşan kimse.
Suavi Herkesin işine koşan, yardım eden.
Suay Suya düşen ay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Subhi Sabah vakti, şafak ile ilgili Türk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır.
Subutay Cengiz Han'ın ünlü Moğol generalinin adı.
Suca Uzun düzgün boy.
Sudeka Doğru, hakiki dostlar.
Sudi Yararlı, faydalı, kazançlı.
Sufi Tasavvuf erbabı, mutasavvıf.
Sulbi Birinin sulbünden gelme, kendi evladı, oğlu.
Talaz Kasırga, fırtına.
Abdurrahman Abdurrahman Arapça kökenli erkek ismi Abdurrahman anlamı: Rahman'ın kulu. Rahman; dünyada her canlıya, mü'min-kafir ayırdelmeksizin herkese merhamet eden. Allah'ın isimlerindendir. Abdurrahman İbn Avf: Sahabedendir
Müfit Anlamlı, Anlatan, İfade Eden, Manalı; Faydalı, Yararlı; Besleyici Anlamındadır.
Apdi Kulluk ve itaat eden
Ali Berk yanan ağaç...
Araz İşâret, alâmet. * Tesâdüf, rast gelme. * Kaza. Felâket. Zâtî olmayan hâl ve keyfiyet
Berdan Bırakmak, Özgürlüğe Kaçmak, Özgür Bırakmak
Bukra Sabah.
Burak Can Burak :BerkYıldırımdan türetilmiştir Hz. Muhammedin Mirac'daki bineği. Kur'an'da böyle bir isim geçmemekle beraber, İslam kaynaklarında böyle bir binitin olduğuna dair rivayetler vardır. Burak Reis: (Öl. 1499). Osmanlı denizcilerinden.
Can :1. Can, ruh. Hayat. 2. Güç, kuvvet, hayatiyet, dirilik. 3. Gönül, yakın dost, çok sevilen arkadaş. 4. Mevlevi ve Bektaşi tarikatlarında dervişlerin birbirlerine hitabı. 5. Kişi, fert. 6. Sevgili.
Celal Efe Celal :1. Büyüklük, ululuk azamet. 2. Hiddet, öfke. 3. Allah'ın "Kahhar, cebbar, mütekebbir" gibi sertlik ve büyüklük ifade eden sıfatları. Kur'an'da Rahman suresi 27, 78. ayetlerde geçmektedir. Zül Celali; Celal sahibi Allah.
Efe :1. Ağabey, büyük kardeş. 2. Yiğit, cesur. 3. Kabadayı.
Ersin Erkeksin anlamında
Cevşen ZIRH, KORUYAN , DUA
Derda Anlamı konusunda bilgi sahibi olan ziyaretçilerimiz bizimle iletişim kurabilirler.
Dora 1. En yüksek yer, uç.2. Bir şeyin üst kısmı, yukarısı, tepe.3. Dağ doruğu.
Emir Can Can :1. Can, ruh. Hayat. 2. Güç, kuvvet, hayatiyet, dirilik. 3. Gönül, yakın dost, çok sevilen arkadaş. 4. Mevlevi ve Bektaşi tarikatlarında dervişlerin birbirlerine hitabı. 5. Kişi, fert. 6. Sevgili.
Emir :1. Bir kavmin, bir şehrin başı. 2. Büyük bir hanedana mensup kimse. 3. Peygamberimizin soyundan gelen. 4. Kumandan. 5. Abbasi devletinde başkomutan. 6. Osmanlı devletinde beylerbeyi ve Tanzimat'tan sonra sivil paşalığın ilk derecesi.
Eray Mert Eray :Ay gibi parlak, Erken Doğan Ay
Mert :1. Özü, sözü doğru yiğit. 2. Erkek insan.
Erce Er adam, Erkek adam
Erkay Bu ismin anlamı konusunda ayrıntılı bilgi sahibi olan ziyaretçilerimiz bize ulaşabilirler.
Kaan mert Kaan :1. Çin ve Moğol imparatorlarına verilen isim. 2. Hakan, hükümdar - Mert :1. Özü, sözü doğru yiğit. 2. Erkek insan
Kuzey Kuzey yönü / Şimal
Gökcan Yeşermiş, taze can, özlemle dolucan
Yiğitefe Yiğit :1. Güçlü, yürekli, kahraman, alp 2. Delikanlı, genç, erkek. 3. Gözüpek, düşüncelerini açıkça söylemekten kaçınmayan kimse - Efe :1. Ağabey, büyük kardeş. 2. Yiğit, cesur. 3. Kabadayı
Beytullah Allah’ın Evi, Kabe, Mescid-i Haram; İyi Dindar, Saygın Dindar; Beyt + Allah
Bertuğ Engel tanımayan, güçlükleri aşan
Mehmet Kemal Mehmet :Muhammed isminin türkçesi. -Kemal :1. Olgunluk, yetkinlik, tamlık, eksiksizlik. 2. En yüksek değer, mükemmellik, değer baha. 3. Bilgi, fazilet.
Abdülala Âlâ (Yüce) Olan Allah’ın Kulu; En Ulu, En Üstün, En Yüce Olan Allah’ın Kulu; Abd + Âlâ
Abdulbaki Sonsuz, ebedi olan ve ölmenin kendisi için sözkonusu olmadığı. Allah'ın kulu-Allah'ın isimlerinden, (bkz. Baki)
Abdülhamit Hamid (Herkesçe Övülen) Olan Allah’ın Kulu; Övgü Sahibi Olan, Herkesçe Methedilen, Bütün Varlıkların Kendi Dilleriyle Övdüğü Yüce Allah’ın Kulu; Abd + Hamid
Ahmet Atik Atik :Çabuk davranan, çevik
Ahmet :Övülmeye değer/ Beğenilmiş / Allah'a şükreden
Alabora Teknenin ters dönmesi
Talha 1. Zamk ağacı. 2. Talha b. Ubeydullah. İslam dinini kabul eden ilk 10 kişiden biri, cennetle müjdelenmiştir.
Beha Ender, zor bulunan
Azem dost, arkadaş, yaren olan...
Burkay Gücenmiş, kırılmış kimse.
Gaffar 1. Kullarının günahlarını affeden, Allah. 2. Çok merhamet eden. Allah'ın isimlerinden. -(bkz. Abdülgaffar)
Kaan baki Kaan :1. Çin ve Moğol imparatorlarına verilen isim. 2. Hakan, hükümdar - Baki :1. Allah'ın isimlerindendir. Genellikle "abd" takısı alarak kullanılır, (bkz. Abdülbaki). Kalıcı, sürekli, devamlı. Varlığının sonu olmayan. Ölümsüz. 2. Artan, kalan, geriye kalan. 3. Korunmuş. Baki: Ünlü Türk şairlerinden olup asıl adı Abdül­baki Mahmud'dur
Köksal Kökünü derinliklere sal anlamında
Ferit Can Ferit :1. Avcı kuş. 2. Donmuş, katılaşmış şey. Can :1. Can, ruh. Hayat. 2. Güç, kuvvet, hayatiyet, dirilik. 3. Gönül, yakın dost, çok sevilen arkadaş. 4. Mevlevi ve Bektaşi tarikatlarında dervişlerin birbirlerine hitabı. 5. Kişi, fert. 6. Sevgili.
Ahmet Arhan Ahmet : Övülmeye değer/ Beğenilmiş / Allah'a şükreden - Arhan : Üstün nitelikli, gururlu bakan anlamına gelmektedir.
Ahmet Arın Ahmet :Övülmeye değer/ Beğenilmiş / Allah'a şükreden Arın :1. Temiz, arı, saf. 2. Alın. 3. Yüz, cephe. Dağların, tepelerin yüzü.
Ahmet Hakan Ahmet :Övülmeye değer/ Beğenilmiş / Allah'a şükreden - Hakan :1. Eski Türk ve Moğol hükümdarlarının kullandığı unvanlardan biri, hanlar hanı. 2. Kağan.
Ahmet Hamdi Ahmet :Övülmeye değer/ Beğenilmiş / Allah'a şükreden - Hamdi :1. Allah'ı övmek. 2. Allah'a şükretmek. 3. Şükreden, şükredici.
Dursun Ali Kız çocuğu olmayan ailelerin en son doğan erkek çocuklarına verdikleri isim
Ali Eren Eren :1. Yetişen, ulaşan, vasıl olan. 2. İyi yetişmiş kişi. 3. Cesur, yiğit adam. 4. Ermiş. 5. Koca, zevc. 6. Kişi, şahıs.
Ali :1. Yüce, ulu, yüksek. 2. Hz. Ali: Ebu Talib'in oğlu. Pey­gamberimizin amcazadesi ve kızı Fat­ma (r.anha)'nın kocası. Dördüncü ha­life.
Aşkın Can Aşkın :1. Geçkin, aşmış olan. 2. Ölçüyü kaçıran, coşkun. 3. Fazla. 4. Sonra. 5. Benzerlerinden da­ha üstün Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Can :1. Can, ruh. Hayat. 2. Güç, kuvvet, hayatiyet, dirilik. 3. Gönül, yakın dost, çok sevilen arkadaş. 4. Mevlevi ve Bektaşi tarikatlarında dervişlerin birbirlerine hitabı. 5. Kişi, fert. 6. Sevgili.
Talib 1. Talep eden arayan, isteyen; istekli. 2. Alıcı müşteri. 3. Medrese talebesi, talebe Türk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır.
Berkcan Berk :1. Sağlam, kuvvetli. 2. Katı, sert. Şiddetli. 3. Hızlı. 4. Orman. 3. Arı, şimşek, yaprak - Can :1. Can, ruh. Hayat. 2. Güç, kuvvet, hayatiyet, dirilik. 3. Gönül, yakın dost, çok sevilen arkadaş. 4. Mevlevi ve Bektaşi tarikatlarında dervişlerin birbirlerine hitabı. 5. Kişi, fert. 6. Sevgili
Berkecan Berke :1. Kama. 2. Altınordu hükümdarı. Cengiz Han'ın torunu ve Cuci'nin 3. oğludur - Can :1. Can, ruh. Hayat. 2. Güç, kuvvet, hayatiyet, dirilik. 3. Gönül, yakın dost, çok sevilen arkadaş. 4. Mevlevi ve Bektaşi tarikatlarında dervişlerin birbirlerine hitabı. 5. Kişi, fert. 6. Sevgili
Aydoğan Ay Gibi Doğan, Ay Güzelliğinde; Doğanay, Ay + Doğan
Bilginer Bilgili yiğit.
Azat Özgür, Hür, Serbest; Bağımsız, Kimseye Bağımlı Olmayan; Kurtulmuş, Aklanmış, Müberra; Ayıpsız, Kusursuz, Günahsız; Zarif, Nazik, Kibar
Belce İki kaşın arası.
Bertan 1 - Sabahın en erken meyvesi. Şafak Yemişi. 2 - Avarcada Yüregin gizemli gözü.
Berzan Kam, şaman, yol gösteren.
Efe Burak Efe :1. Ağabey, büyük kardeş. 2. Yiğit, cesur. 3. Kabadayı.
Burak :BerkYıldırımdan türetilmiştir Hz. Muhammedin Mirac'daki bineği. Kur'an'da böyle bir isim geçmemekle beraber, İslam kaynaklarında böyle bir binitin olduğuna dair rivayetler vardır. Burak Reis: (Öl. 1499). Osmanlı denizcilerinden.
Efehan yiğitlerin başı
Geylani cennetin ilk çıkan kirazı
Gokhan Göklerin hakanı Gök gibi büyük han
Suhan Suyun hakimi, su kaynaklarının yönetimini elinde bulunduran.
Suheyb Arkadaş, dost. Rasulullah'ın azatlısının adı.
Suka Çarşı adamı, esnaf.
Sükuti Susmayı seven, az konuşan.
Talih Şans, talih, kader.
Talik 1. Güleryüzlü. 2. Düzgün söz söyleyen.
Talu . 1. Seçkin, seçilmiş, güzel. 2. İki kürek kemiği arası Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Taluy Deniz, okyanus, talay.
Talut Bakara suresinde İsrailoğulları hükümdarlığına Allah tarafından tayin edilen ve az bir askerle Calut'un ordularını yok eden komutan.
Tamer Nitelikli, saygın kişi.
Tamerk Güçlü, kuvvetli kimse.
Tamkoç Koç gibi güçlü.
Tamkut Çok mutlu, talihli kimse.
Tan 1. Güneş doğmadan önceki alacakaranlık, şafak vakti. 2. Sabah, akşam esen serin esinti Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tanaçan Sabah alacakaranlık.
Tanalp Aydın, bilge yiğit.
Tanaltan Tan altan.
Tanaydın Aydınlık şafak.
Tanbay Tan bay.
Tanberk 1. Şafak çizgisi. 2. Parlayan şimşek..
Tanbey Şafak gibi aydınlık kimse.
Tancan Önü aydınlık kimse.
Tandan Tan vaktinde doğan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tandoğan Ağaran şafak.
Tandoruk Dorukların ilk ışıklarla aydınlanması.
Taner (bkz. Tan).
Tangün Şafakla başlayan aydınlık gün.
Tanın Herkesçe adın duyulsun, ünlen.
Tanır Anımsar, bilir. Bilip ayıran, seçen.
Tanırer (bkz. Tanırcan).
Tanju Türk hükümdarlarına Çinliler tarafından verilen unvan.
Tankan Şafak gibi aydınlık, temiz soydan gelen.
Tankoç Tan koç.
Tanören Şafakta çalışan.
Tanpınar Tan pınar.
Tansan Tan gibi aydınlık, temiz adı olan. .
Tansık 1. İnsanın aklnının alamayacağı, şaşırtıcı, olağanüstü olayı mucize. 2. Özlem, hasret. 3. Değerli, kıymetli. 4. Tatlı, nefis.
Tansoy Şafak gibi aydınlık soyu olan.
Tanuğur Uğurlu, mübarek sabah vakti.
Servi Koyu yeşil yapraklı, ince uzun bir ağaç türü Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Settar Örten. Günahları örten, Allah Allah'ın isimlerinden "abd" takısı alarak kullanılır. Abdüssettar.
Seva Denklik, beraberlik, beraber olma.
Sevad Esmerlik, kara renkli adam Sahabe isimlerindendir.
Sevan Severek al, hatırlaErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sevcan Sevgili insan, sevimli Erkek ve kadın adı olarak kul­lanılır.
Seven Sevgi duyan, sevgi dolu kimse. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sevener Sevgi duyan, sevgi dolu kimse.
Sevgen Sevmiş, seven.
Sevik 1. Dost, arkadaş. 2. Unutkan, saf kimse. 3. Sevgili, sevilen.
Sevkan Sevgili, asil kan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Seyehât 1. Seyahat, gezi. 2. Gölgenin güneşle beraber dönmesi.
Seyfeddin Dini koruyan, dinin kılıcı Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Seyfi 1. Kılıçla ilgili kılıç şeklinde. 2. Askerlikle ilgili. Askeri.
Sulhi Barışa özgü, barışla ilgili, barışçı.
Sunay Ay'ı sun, getir. Sun ve ay kelimelerinden birleşik isimErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sungu Armağan, bağış, ihsan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sungun 1. Yetenek. 2. Bağış, ihsan.
Sunguralp Soğukkanlı ve doğankuşu gibi güçlü, yiğit.
Sungurbay (bkz. Sunguralp).
Sunuhi Hatırlayan, gönül alan, kolay anlayan.
Sunullah Allah'ın yarattığı.
Suud 1. Kutsal sayılan yıldızlar. 2. Yukarı çıkma, yükselmeTürk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Suudi (bkz. Suud).
Suyurgamış Lütufta, ihsanda bulunan, bağış yapan kimse. Acıyan, merhamet eden.
Suyurgan (bkz. Suyurgamış).
Suzi 1. Yanma, tutuşma ile ilgili. 2. (Mecazen): Ateşli kimse.
Sualp Güçlü, yiğit asker.
Süel Asker eli.
Süer Yiğit asker.
Suergin Olgun asker.
Süerkan Soylu kandan gelen asker.
Süersan Yiğitliğiyle ünlü asker.
Süha Büyükayı takım yıldızının en küçük yıldızı.
Sühan Söz, lakırdı. Şiir.
Süheyl Sema'nın güney yarımküresinde bulunan sefineyi Nuh burcundaki parlak ve büyük yıldızın adı.
Suhulet 1. Kolaylık. Yumuşaklık. Mülayemet. 2. Uygunluk. Elverişlilik.
Sühunet Sıcaklık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sükeyne Sessiz, sakin, ağırbaşlı, onurlu. Hz. Hüseyin (r.a.)'in kızının adıdır.
Süleyman 1. İbranice "huzur, sükun". 2. Kur'anı Kerim'de ismi geçen peygamberden biri. Ulu'lAzm peygamberlerdendir.
Sümer Eski tarihlerde aşağı Mezopotamya'da yaşamış olan bir kavim Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sünnet 1. İyi ahlak, iyi tabiat. 2. Hz. Muhammed'in sözleri, işleri ve tasvipleri.
Süphan Doğu Anadolu'da Van gölünün kuzey kıyısındaki sönmüş volkan.
Süreha Saf ırklar.
Süreyya Ülker yıldızı, pervin Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sürsoy Soyun sürsün, soyun genişlesin.
Sürür Sevinç.
Süruri Sevinçle, neşeyle ilgili VIII. yy.'ın ünlü Osmanlı şairi.
Süvari 1. Atlı. Atlı asker. 2. Gemi kaptanı.
Sehl Kolay, sade. Sahabe isimlerindendir.
Sehran Geceleri uyanık duran.
Selahaddin Dinine bağlı kimse Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır.
Selam 1. İnsanların birbirleriyle karşılaştıklarında kullandıkları yakınlık dostluk, saygı ifade eden söz, yaptıkları işaret veya hareket. 2. Emniyet, huzur, selamet, esenlik, sağlık, sağlamlık. 3.Selam: Yüce Allah'ın isimlerinden, Fani olmama, zevalsizlik, her çeşit arıza ve hadiseden salim olmak. Her türlü tehlikeden koruyup selamete çıkaran.
Selameddin Dinin kurtuluşu Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Selamet Esenlik. Her türlü korku, tasa ve tehlikeden uzak, güvenlik içinde olma. Kurtulma, kurtuluş Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Selami İyilik, barış ve rahatlıkla ilgili.
Selamullah Allah'ın selamı.
Selatin Sultanlar.
Selcan Coşkun, taşkın yaratılışlı kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Selçuk 1. Güzel konuşma yeteneği olan. 2. XI. Anadolu, Kafkaslar ve Orta Doğu'da imparatorluk kuran Türk topluluğunun hükümdarı.
Selen Sel gibi coşkun, taşkın kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Selika Güzel konuşma ve yazma kabiliyeti Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Seyhan 1. Ürdün'ün ötesinde Hz. Musa'nın mezarının bulunduğu şehir. 2. Adana ovasını yararak İskenderun körfezine dökülen nehir Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Seyhun (bkz. Seyhan).
Seylâb Sel, sel suyuTürk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır.
Seylan Akma, akış Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Seyran Gezme, bakıp seyretme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Seyyid 1. Bir topluluğun ileri gelen kişisi, lider. 2. Hz. Peygamber'in soyundan olan kimseTürk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Seza Münasip, uygun, yaraşır.
Sezai Uygun yaraşan, münasip.
Sezal Sezgili.
Sezcan (bkz. Sezal) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sezen Duyan, hisseden, anlayan, sezgili Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sezer Duyar, hisseder, anlar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sezgen Sezen, hisseden, duyan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sezgi 1. Sezme kabiliyeti, seziş. 2. Deneme ve akıl yürütme sonucu olmayıp doğrudan bilme, anlama ve kavrama, tahaddüs Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sezgin Sezme yeteneği olan, duygulu anlayışlı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sezginay (bkz. Sezgin)Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sezmen Sezen, anlayan kimse.
Sıdal 1. Güç, kuvvet, dayanıklılık. 2. Olgunlaşmaya, erginleşmeye başlayan. 3. Öfkeli, sinirli.
Sıdam Sade, yalın, düz, süssüz.
Sıdar Dayanıklı.
Sıddık 1. Çok doğru olan, hiç yalan söylemeyen. Hakikati kabul eden ve onaylayan kişi. 2. Kur'an'da peygamberleri vasfetmek, iman edenlerin sıfatı ve şehitlikten önde gelen makam kastedilerek zikredilmiştir. Ebu Bekir Sıddık: Hz. Ebu Bekir'in lakabı.
Sıdk 1. Doğruluk, gerçeklik. 2. Temiz kalplilik, halisiyet. 3. Sadakat.
Sıralp Sır saklayan yiğit
Sırat Yol, tarik.
Sıratullah Dosdoğru yol. Allah'ın yolu.
Sırrı 1. Sırla ilgili, sırra ait. 2. Mistik.
Sika Güven, emniyet. İnanılır, güvenilir kimse.
Simavi Yüz, çehre, benizle ilgili.
Sina 1. Arap yarımadasının Mısır ile birleştiği yerde bir üçgen oluşturan yanmada. 2. Bu yarımadada bulunan dağ. 3. Hz. Musa'ya Allah'tan levhaların (sözlerin) geldiği dağ.
Sinan Mızrak, süngü vb. silahların sivri ucu.
Sipahi Osmanlı İmparatorluğu'nda tımar sahibi bir sınıf atlı asker.
Sipâs Şükretme, dua etme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sirac 1. Işık meşale, kandil, çerağ. 2. Nur saçan anlamında Rasulullah için kullanılmıştır.
Siraceddin – Dinin kandili, dinin verdiği aydınlık, ışık, ışıklandıran, aydınlatan Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Siyaset 1. Seyislik, at idare etme, at işleriyle uğraşma. 2. Memleket idaresi. 3. Ceza, idam cezası. 4. Politika. Diplomatlık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Solay Ay ışığının azalması, solması Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Somay Ay gibi kusursuz, eksiksiz güzel Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Somel Doğru, katışıksız, güçlü el.
Sancaktar Sancak taşıyan kimse. Sancak taşıma görevlisi.
Sancar 1. Kısa kama. 2. Saplar, batırır, yener. 3. Selçuklu sultanlarından birisinin adı.
Saner Ünlü, tanınmış kimse.
Sânevi İkinci.
Sani 1. İkinci. 2. Yapan, işleyen, meydana getiren. 3. Yaratan. Allah'ın isimlerinden. Saniullah veya Abdüssani şeklinde isim olur.
Sanih Zihin ve düşüncede oluşup çıkan, fikre doğan.
Selim 1. Kusuru, noksanı olmayan, sağlam, doğru. 2. Tehlikesiz, zararsız, kurtulmuş. 3. Temiz, samimi.
Selis 1. Kolay yumuşak. 2. Bağlı, boyun eğmiş.
Sellem "Selamete erdirsin" manasıyla dualarda geçen Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Selman Barış içinde bulunma, huzur, erinç.
Selmani Niyaz kabul eden derviş. İran İsfahan'ından olup, Rasulullah'la birlikte İslami mücadelede üzerine düşeni fazlasıyla yapmış büyük mücahid ve sahabi. Selmanı Farisi'ye nispetle bu ad kullanılmıştır.
Selmi Barışla ilgili, barışçıl.
Selsal Tatlı, lezzetli, hafif su Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sem´An İşiterek. Dinleyerek.
Semahat Cömertlik, el açıklığı, iyilikseverlik Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Semân 1. Gökyüzü. 2. Güneş ayının 27. günü. 3. Bıldırcın.
Semavi Semaya mensup, sema ile ilgili.
Semâzen Sema yapan, törenle dönen mevlevi.
Semi İşiten, işitme kuvveti olan. Allah'ın isimlerinden, (bkz. Abdüssemi).
Semih Eli açık, cömert.
Semin Pahalı, kıymetli. Çok değerli.
Semir 1. Arkadaş. 2. Nitelikli. 3. Yamaç, dağ silsilesi.
Sena 1. Övgü ile ilgili. 2. Şimşek parıltısı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Senahan Öven, metheden Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Senem Put. İsim olarak kullanılmaz, (bkz. Sanem).
Senih 1. Süs, bezek. 2. İnci.
Sepid Beyaz, ak, beyza.
Seralp Baş yiğit.
Serâser 1. Baştan başa, büsbütün. 2. Altın veya gümüş telle dokunmuş kıymetli bir çeşit kumaş.
Seraya Düşman üzerine gönderilen küçük süvari müfrezeleri.
Serazat Serbest, özgür. Rahat, dertsiz.
Sercan Sevgili, sevilen, başcan.
Serdar Başkumandan, başbuğ. Sefer zamanında padişah yerine ordunun başında sefere giden veziri azamlara verilen unvan, serdarı ekrem.
Serdengeçti Fedai, akıncı, yiğit.
Seren 1. Uzun, kalın ve silindir şekilli çam kerestesi. Yelkenlilerde ana direğe dik şekilde tutturulan ve yelken germeye yarayan ağaç. Seren yapılan köknar kerestesi. 2. Orun, makam.
Sergen 1. Laf. 2. Vitrin. 3. Tepelerdeki düzlük yer. 4. Yorgun, perişan.
Serhan 1. Kurt, canavar. 2. Baş okuyucu, şarkıcı başı.
Serhenk 1. Çavuş. 2. Türk müziğinde çok eski birleşik makam.
Serhun Asil kan, soylu kan.
Serim . 1. Serme işi. 2. Sabırlı. 3. Genellikle öykülerde başlangıç bölümüne verilen ad Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Serimer Sabırlı kimse.
Serkan Soylu kan, başkan.
Serkut Mutlu, talihli, kutlu insan.
Sermed Ebedilik, ebediyet, sonsuzluk Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır.
Serol Önder ol, baş ol.
Sertap İnatçı, direngen.
Sertel Sert, katı, acımasız el.
Serter Katı, sırt, acımasız.
Server Baş, başkan, reis, ulu.
Servet Zenginlik, varlık. Zenginliği meydana getiren mal, mülk, para Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sanver (bkz. Sanal).
Saraç 1. Koşum, eğer takımlarıyla benzeri şeyler yapan veya satan kimse. Meşin üzerine süsleme yapan kimse. 2. Sirac kelimesinin değişikliğe uğramış şekli. Kandil.
Sarahat Açıklık, ibarede açıklık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sarâmet Yiğitlik.
Sârban Deve sürücüsü. Deveci.
Sarduç Bülbül.
Sargan 1. Çorak yerlerde biten bir ot. 2. Bir tür balık.
Sargın 1. Candan, içten, yürekten. 2. Çekici cazibeli. 3. Kapa­lı, puslu hava. 4. İstekli, hevesli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sargut İhsan, bağış, ödül.
Sarıalp Sarışın yiğit. Ruhi Sarıalp', Türk atlet ve yönetici.
Sarıcabay (bkz. Sarıalp).
Sârif Sarfeden, harcayan. Değiştiren.
Sarih 1. Açık, meydanda. Belli, hüveyda. 2. Saf, halis. Saf, halis Arap kanı (at).
Sarkan Kovan.
Sarper Sert, güçlü erkek.
Sarphan (bkz. Sarper).
Sarpkan Sert, güçlü soydan gelen.
Sartık Azad olunmuş, salıverilmiş, özgür.
Saru Sarı benizli, tenli insan.
Sarubatu Osman Beyin kardeşi.
Saruhan Harizm'den gelip Anadolu'ya yerleşen Saruhanoğulları beyliğinin kurucusu.
Sarvan Deve süren, deveci.
Satıkbuğra (bkz. Satılmış, Buğra).
Satuk (bkz. Satılmış).
Satvet Ezici kuvvet, zorluluk.
Sav 1. Söz, haber, dedikodu. İleri sürülerek savunulan düşünce. 2. Sağlam. 3. Şöhret, ün Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Savaş İki taraf teşkilat, ülke veya ülkeler topluluğu arasında meydana gelen silahlı vuruşma, cenk, muharebe, harb. Doğuş, kavga. Mücadele uğraş.
Savat Gümüş üstüne yapılan çizgiler, süsler.
Saver Sağlam, zinde, güçlü erkek.
Savgat Hediye, armağan, bahşiş, ihsan.
Savlet Şiddetli saldırı, hücum.
Savtekin (bkz. Sav).
Savtuna Sözünde duran kimse.
Sayar Saygılı, hürmet eden Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Saye 1. Gölge. 2. Sahip çıkma, koruma, siyanet. Yardım Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sâyedâr 1. Gölgeli, gölgesi olan, gölge eden. 2. Koruyan, sahip çıkan.
Sayfi Yaza ait, yazla ilgili.
Saygı İnsanlara karşı dikkatli, ölçülü, özenli davranmaya neden olan sevgi duygusu değer yargısı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Saygın Saygı gören, sayılan, hatırlı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sayhan Adaletli yönetici, hükümdarların adili, ölçülüsü.
Sayıl Saygı gör, sözün dinlensin, değerin artsın. Değerli, saygıdeğer Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sayılgan Kendini saydıran, saygın kimse.
Sayınberk Kendisine saygı gösterilen insan.
Saykal Düz, düzgün, pürüzsüz. Gösterişli.
Saykut Uğurlu, kutlu, saygıdeğer kimse.
Sayman Hesap işleriyle uğraşan kimse.
Sayraç Öten, cıvıldayan, şakıyan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sayrak (bkz. Sayraç)Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sayyad Avcı Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Sazan Göllerde ve sazlık yerlerde yaşayan bir tatlısu balığı.
Sâzkâr 1. Uygun, münasip. 2. Türk müziğinde birleşik bir makam. 3. Saz çalan sanatkar.
Sebat (bkz. Sabit).
Sebatı Sebatlık, sözünde kararında durma. Sebatlı, sözünde duran.
Sebih Yüzme, yüzüş.
Sebil 1. Yol, büyük cadde. 2. Su dağıtılan yer. Hayır için parasız dağıtılan su Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sebre Ölçülü, deneyimli. Sahabeden bu ismi taşıyanlar olmuştur.
Sebük 1. Hafif, yeğni. Çabuk hızlı. Ağırbaşlı olmayan. 2. Sevgili, aziz.
Sebüktekin (bkz. Sebük).
Secahat Yumuşak huyluluk.
Seccac Çağlayan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Seciye Yaratılış, huy, karakter tabiat. İyi huy.
Seçkin Seçilmiş, ayrılmış benzerlerinden üstün olduğu için ayrılmış, mümtaz, güzide.
Seçkiner (bkz. Seçkin).
Sedad Doğruluk, hak. Doğru ve haklı Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Sedid Doğru hak. (bkz. Sedad).
Sefer 1. Bir yerden bir yere gitme, yolculuk, seyahat. 2. Savaş hazırlığı. Savaşa gitme. Harp, savaş. 3. Gemilerin kalktıkları limana tekrar dönünceye kadar yaptıkları fiil. 4. Istılahta: Şer'i bakımdan üç gün üç gecelik (veya onsekiz saatlik) yola gitmek için kişinin oturduğu yerden ayrılması. 5. Defa, kere. 6. Arabî ayların ikincisi.
Seffah Güzel söz söyleyen, hatip. Cömert, eli açık.
Segban 1. Seymen, yeniçeri ocağına bağlı asker. 2. Osmanlı saraylarında av köpeklerine bakan bakıcı.
Sehâ Sehavet, kerem, cömertlik.
Sehâb 1. Bulut. 2. Karanlık. 3. Bulut gibi uçan böcekler Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sehavet Cömertlik, (bkz. Sahavet).
Sacid Secde eden, alnını yere koyan.
Sa'd Kutlu, uğurlu. İyilik, kuvvetlilik. Ashab isimlerinden, Sa'd b. Ebi Vakkas. Aşerei Mübeşşere (Cennetle müjdelenmiş olanlar) dandır.
Sadak 1. Ok koymaya yarayan meşin torba. 2. Sabah yeli.
Sadakat Dostluk, içten bağlılık, doğruluk, vefalılık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sadeddin (bkz. Saadeddin).
Sâderu Genç delikanlı.
Sadeyn . 1. "İki uğurlular". 2. Venüs (Zühre) ile Jüpiter (Müşteri) gezegenleri Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sâdık Doğru gerçek hakiki, yalan olmayan, sahte olmayan. Sadakatli, samimi, bağlı.
Sâdır Hayrette kalan, şaşıran.
Sadıray (bkz. Sadır).
Sadi Mutlulukla, uğurla ilgili, uğurlu.
Sadis Altıncı.
Sadreddin Dinin önderi, başı, ileri kişisi.
Sadri 1. Göğüsle ilgili, göğse ait. 2. Anneye nisbetle çocuk.
Sadullah Tanrının kullu, talihli kıldığı kimse.
Sadun Mübarek, kutlu, uğurlu.
Safa 1. Üzüntü ve kederden uzak olma, endişesizlik, rahat huzur, iç ferahlığı. 2. Eğlence. 3. Saflık, berraklık.
Safbeste Saf bağlanmış, sıra sıra dizilmiş.
Safer l. Hicri takvimde ikinci ay, sefer. 2. Temiz yürekli, dürüst kimse.
Safevi Safı adındaki kimsenin soyundan olan, Fars hükümdarı Şah İsmail'in soyu.
Saffet Saflık, temizlik, arılık, (bkz. Safvet).
Safih 1. Gökyüzü. 2. Yassı ve düz halde bulunan şey.
Safir Mavi renkli, değerli bir süs taşı, göktaşı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Safiyullah 1. Temiz yürekli. 2. Hz. Âdem'in lakabı.
Safvet Saflık, temizlik, paklık, arılık, halislik.
Safvetullah Hz. Muhammed (s.a.s)'in isimlerinden.
Safzen (bkz, Safder).
Sağanalp (bkz. Sağan).
Sağbilge Hekim, doktor.
Sağınç Emel, istek, amaç, düşünce.
Sağıt Silah.
Sağlam 1. Hasta veya sakat olmayan. Kolayca hasara uğramayan, bozulmayan, dayanıklı. 2. Doğru, gerçek, sahih. 3. Güvenilir, emin. 4. Mutlaka, muhakkak, herhalde.
Sağman Sağlıklı kim­se. Eksiksiz, kusursuz, güvenilir kim­se.
Sağun Saygın, kutsal.
Sahabe 1. Sahipler, sahip çıkanlar, tutanlar. 2. Asrı saadet döneminde yaşamış ve Hz. Muhammed'i görmüş mü'min kimse.
Sahibkıran 1. Her zaman basan, üstünlük kazanan hükümdar. 2. Ünlü bir çeşit lale.
Sahir Gece uyumayan, uykusuz.
Sahretullah Beytü'lMakdis'de Beni İsrail peygamberlerinin ibadet ettikleri meşhur kaya. Hz. Peygamber (s.a.s) Miraç gecesinde semaya buradan çıkmıştır.
Sahur 1. Gece uyanıklığı, uykusuzluk. 2. Ay ağılı, hale. Dünya'nın Ay'a düşen, Ay tutulmasını meydana getiren gölgesi.
Saib Hedefe doğru ulaşan. İsabetli olan, doğru olan, hata etmeyen Türk dil kuralı açısından "b/p" olarak kullanılır.
Saik Sevk eden, götüren. Süren sürücü.
Sair Seyreden, hareket eden, yürüyen.
Sâkıb 1. Delen, delik açan. 2. Çok parlak Türk dil kuralı açısından "b/p" olarak kullanılır.
Saki Su veren, su dağıtan. Kadehle içki sunan.
Sakin 1. Hareketsiz olan, oynamayan. 2. Uslu kendi halinde yavaş. 3. Bir yerde yerleşen, oturan.
Salabet 1. Peklik, katılık, sağlamlık. 2. Manevi kuvvet, dayanma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Salah 1. Düzelme, iyileşme, iyilik. 2. Barış. 3. Dine olan bağlılık.
Salar Baş, kumandan, başbuğ, önder.
Salât Namaz.
Salcan (bkz. Salar).
Saldam Ciddilik, ağırbaşlılık.
Salık Haber, bilgi. Haberci.
Salıkbey (bkz. Salık).
Salman Başıboş, serbest, özgür.
Saltar 1. Tek, yalnız. 2. Yalnız başına giden. 3. Temiz, safErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Saltı Gezgin, yolculuk eden.
Saltuk Erzurum ve yöresinde Selçuklular devrinde Saltuklular beyliğini kuran Türk beyi Emir Saltuk (1072).
Saltukalp (bkz. Saltık).
Salvecâr Çevgan, cirit oynanılan eğri sopa.
Saman 1. Zenginlik. Rahat, dinç. 2. Düzen.
Sami 1. İşiten, duyan dinleyen. Dinleyici. 2. Yüksek, yüce.
Samih Cömert, eli açık.
Samiha (bkz. Samih).
Samin Sekizinci.
Rekin Gururlu, ağırbaşlı. Yüce, yüksek.
Rekiz 1. Gizli, gömülü define. 2. Sağlam, adamakıllı.
Remiz l. İşaret, meramını isteğini işaretle ifade etme. 2. Alamet, amblem.
Remzi Remizle ilgili, remze ait, sembolik, simgesel.
Renân İnleyen, çınlayan.
Resai Süsler, süs.
Resan Erişenler, yetişenler, ulaşanlar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Reşat Layık, değer, yakışır.
Resmi 1. Devletle ilgili olan. 2. Törenle yapılan. 3. Çok ciddi.
Resul Bir kimsenin sözünü başka bir kimseye tebliğ eden kişi. Elçi, Allah elçisi peygamber. Yeni bir kitap ve şeriatle gönderilen peygamber.
Resulhan Hükümdarların elçisi.
Reşad 1. Doğru yolda, hak yolda yürüme. 2. Sultan Reşad; Osmanlı son dönem padişahlarındandır Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Reşid 1. Cenabı Hakk'ın isimlerinden. 2. İyi ve doğruyu seçebilen, malını idare gücü olan, rüşd yaşına ulaşmış akil ve baliğ (kişi) ergin, erişkin. 3. Akıllı hareket eden doğru yolda giden Abdürreşid olarak kullanılır. Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Reşik Uzun boylu, yakışıklı.
Reva Yakışır, uygun, yerinde.
Revah 1. Bir şeyi elde etmeden doğan neşe. 2. Güneş battıktan sonra gece oluncaya kadar geçen zaman.
Revahi Bal arıları.
Revan 1. Akan, su gibi akıp giden. 2. Ruh, can Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Revha Rahatlık. Gönül rahatlığı.
Reviş Biçim, tarz, üslup. Tutum, davranış, yol.
Reyan Herşeyin evveli, ilk zamanı, tazelik zamanı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Reyyan Suya kanmış, suya doymuş Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Rezzak Bütün canlıların rızkını veren , onları nimetlendiren anlamında. Allah'ın isimlerinden. "Abd" takısı alarak kullanılır, (bkz. Abdürrezzak).
Rıdvan 1. Rıza, razılık, razı olma. 2. Cennet kapısında bekleyen melek. Kur'an'da 10'dan fazla yerde geçmektedir.
Rıfkı Yumuşaklık, mülayimlik, yumuşak başlılık, naziklik, tatlılık.
Rıza Razılık, razı olma, hoşnutluk, memnuniyet, muvafakat, kabul. Bir şeyin olmasına muvafakat etme. Kadere mukadderata boyun eğme.
Riayet 1. Gütme, gözetme. 2. Sayma, saygı, itibar. 3. AğırlamaErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Rical 1. Erkekler. 2. Onur sahibi kimseler.
Rikab Büyük, saygın bir kimsenin huzuru, önü Türk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır.
Risalet Elçilik. Peygamberlik.
Riva Suya kanmışlar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Riyaset Reislik, başlık, baş olma, başkanlık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Riyaz Bahçeler, ağaçlık çimenlik yerler, ravza.
Riyazet Nefis kırma, dünya lezzetlerinden ve rahatından sakınma, perhizle, kanaatle yaşama Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ruhcan Ruh ve can isimlerinden bileşik isim.
Ruhi Ruhsal, ruhla ilgili.
Ruhsat İzin, müsaadeErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ruhşan. - Yüce, üstün, şanlı, ruh.
Ruşeni 1. Aydınlık, açıklık. Belli olma. 2. Bir tarikatın adı. Halvetiyyenin Ruşeni kolunun kurucusu olan Aydınlı Ömer Dede'dir.
Ruzi 1. Gündüze ait, gündüzle ilgili. 2. Rızık, azık, kısmet, nasip.
Rüçhan Üstünlük, üstün olma.
Rükneddin Dinin temel direği Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Rüstem Yiğit, kahraman. İran'ın ünlü pehlivanı ve savaşçısı.
Samir (bkz. Samire).
Sanaç Dağarcık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sanak 1. Kısa zaman, az süre. 2. Fikirsiz, düşüncesiz.
Sanal Adın duyulsun, ün kazan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sanat Sanat, ustalık, hüner, marifet Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sanay Ay san Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sanberk Gücüyle tanınmış, ün yapmış.
Polathan (bkz. Polatalp).
Polatkan Çelik gibi güçlü soydan gelen.
Polatkılıç İyi cins çelikten yapılma kılıç.
Poyraz 1. Kuzeydoğudan esen soğuk rüzgar. 2. Kuzey. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Pozan Üzüm bağı.
Pürdil Yürekli, cesur.
Püser Oğul, erkek çocuk.
Rabbani 1. Allahla ilgili. 2. Kendini bütün varlığıyla Allah'a teslim eden. Putçu inanıştan uzak, şalin amel işleyen, Allah'tan geleni kabul edip, O'nun dinine muhalif olana karşı çıkan.
Rabıt Rabteden, bağlayan, birleştiren. Nefsini dünyadan menedip ahirete bağlamış olan.
Rabi Dördüncü.
Rabih Yararlı, kazançlı, karlı.
Râci 1. Rica eden, yalvaran, dileyen. 2. Dönen, geri gelen. 3. Nisbet ve ilgisi bulunan, dokunan.
Racih Değerli, üstün. Fıkıhta: Delil ve Burhanların tercihinde delili öncelik kazanan taraf.
Radi Boyun eğen, kabul eden, rıza gösteren.
Rafet Acıma, merhamet etme, esirgeme anlamında. Kur'anı Kerim'de Nur suresi 2. ayet. Hadid suresi 27. ayette geçmekledir.
Rafız Bırakan, salıveren.
Râfi Kaldıran, yücelten, yükselten. Allah'ın isimlerinden, (bkz. Abdürrafi'). Rafi' b. Hadic, sahabeden.
Rafih Rahat ve huzurlu yaşayan.
Rağıb Arzulu, isteyen, rağbet eden Türk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır.
Rahatefza Rahat artıran. Türk müziğinin bileşik makamlarından Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Rahdan Yol bilen.
Rahi Rahat, huzurlu, dingin.
Rahim Esirgeyen, acıyan, koruyan, merhametli. Kur'an'da 220 yerde zikredilmiştir. Allah'ın isimlerinden, (bkz. Abdürrahim).
Rahman Bütün canlılara merhamet eden, koruyan. Kur'anı Kerim'de 55'ten fazla yerde zikredilmiştir. Yine Kur'anı Kerim'in 55. suresinin adıdır Allah'ın isimlerinden "abd" takısı alarak isim olarak kullanılır, (bkz. Abdürrahman).
Rahmani Allah'tan gelen, kutsal, Allah'a özgü.
Rahmeti Rahmetle ilgili.
Raif Acıması olan, merhametli.
Raik Sade, saf, halis.
Rakım Yazan, çizenYükselti.
Raki Namazda eğilen, rüku' eden. Kur'anı Kerim'de 4 yerde bu anlamda zikredilmiştir.
Rakîb Herhangi bir alanda üstünlük sağlamaya çalışan taraflardan herbiri. Koruyucu. "Görüp gözeten" Allah'ın isimlerinden.
Rakid Hareketsiz, durgun, yavaş.
Rakik 1. İnce. Yufka yürekli. 2. Köle veya cariye.
Ram İtaat eden, boyun eğen, kendisini başkasının emrine bırakanİki isimlerde kullanılır. Ramcan, Ramcanan gibi.
Rami Atan, atıcı.
Ramiz 1. Akıllı, zeki. 2. İşaretlerle simgelerle gösteren.
Rasi Kımıldamayan, oynamayan, sabit. Lenger atmış olan, demir üzerinde bulunan gemi.
Rasif 1. Sağlam dayanıklı. 2. Denizin yüzüne çıkmış kayalar. 3. Taş, temel, rıhtım.
Rasih 1. Sağlam, temeli güçlü, dayanıklı. 2. Bir bilimde, özellikle din alanında çok derinleşmiş olan (kimse). Kur'an'da Rasihûn olarak geçer.
Râsim Resim yapan.
Rasin Sağlam, dayanıklı, güçlü.
Rüsti Yiğitlik. Üstünlük. Kuvvet.
Rüştü Doğru yolda olan. Akıllı, ergin.
Rüyet Görme, seyretme, bakma, görüş. Basiret, isabetli düşünme hassası. Kalp gözüyle manevi alemi görme, müşahade Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Saad Mutluluk, kutluluk.
Saadeddin Dinin uğurlu ve kutlu kişisi Türk dil kuralı açısından "d/l" olarak kullanılır.
Saba Gündoğusundan esen hafif rüzgar. Türk müziğinin en eski makamlarından.
Sabah Gündüzün ilk saatleri, günün başlangıcı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sabahaddin Dinin güzelliği Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır.
Sabbar . 1. Çok sabırlı. 2. Atlas çiçeği Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sabih Güzel, şirin.
Sabir 1. Sabreden, tahammül eden, Katlanan sabırlı. 2. Acele etmeyen.
Sabit 1. Değişmeyen, kımıldamayan. 2. Kanıtlanmış, anlaşılmış.
Sabri Sabırla ilgili, sabra ilişkin.
Orsan Yüce adı olan.
Padişah Hükümdar.
Paha Değer, fîat, eder, tutar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Pakalın Dürüst, doğru iyi tanınmış kimseler.
Pakan 1. Temizler, anlar. 2. Veliler, ermişler, evliya.
Pakel İyi işler yapan, doğru kimse.
Paker Temiz, dürüst, iyi kimse.
Pakkan Temiz soydan gelen kimse.
Paksan Temiz, doğru namuslu tanınmış kimse.
Paksoy Temiz soydan gelen.
Paksu Temiz su. Billur gibi arı duru, şahsiyetli.
Paksüt Sütü temiz.
Pala Kısa ve geniş kılıç.
Palatekin Emniyet, güven ve cesaret telkin eden kişi.
Palatimur Demir pala. Sert ve katı yapılı, güçlü.
Palay Yedek at.
Palaz 1. Kimi kuş yavrularının civcivlikten sonraki durumu. 2. Güzel, canlı, gürbüz, şişman. 3. Dağınık.
Pamir 1. Orta Asya'da yükseltisi 7000 m'yi geçen yüksek dağlık külle. 2. (Fars.) Dünyanın çatısı.
Pamirhan Pamir han.
Parsa 1. Sofu, dinine bağlı. 2. İffetli, namuslu, temiz, doğru.
Parsbay Pars gibi güçlü ve çevik.
Parshan (bkz. Parsbay).
Paşa 1. Osmanlı devletinde yüksek rütbeli askerlere verilen unvan. General. 2.Uslu, ağırbaşlı.
Payam Badem.
Payan Son nihayet. Uç, kenar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Payidar 1. Saygın, rütbeli. 2. Sağlam, sürekli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Payzen 1. Tutsak, esir. Suçlu. Ayağına pranga vurulmuş kimse. 2. Rençber.
Pazvantı Osmanlı devletinde, Rumeli bölgesinde gece bekçilerine verilen ad.
Pedük Yüce, yüksek.
Pehlivan 1. Güreşçi. 2. Boylu boslu, iri yan, güçlü kimse, yiğit.
Pekal Pek al.
Pekalp Güçlü, sert, kahraman yiğit.
Pekdeğer Çok değerli, çok kıymetli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Pekel Güçlü el. Pek el.
Peker Güçlü kimse. Gözüpek, cesur yapılı.
Pekergin Olgun kimse.
Pekin Üzerinde kuşku duyulmayan, kesinlikle bilinen, kesin.
Pekiner (bkz. Pekin).
Pekintürk Pekin Türk.
Pekol Sert, sağlam, dayanıklı ol.
Peköz Özü sağlam kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Rastan Doğru olanlar, haklı olanlar, haklılar.
Rastbin Herşeyin doğrusunu gören Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Rasti Doğruluk, gerçeklik, istikamet.
Rastkâr Doğru adam.
Ratib 1. Sıralayan, düzenleyen (kimse). 2. Sabit, sağlam, yerleşmiş Türk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır.
Ravend Kökleri ve sapları ilaç olarak kullanılan karabuğdaygillerden bir bitki.
Rayihan Han bayrağı, han sancağı.
Râzî Boyun eğen, kabul eden, rıza gösteren. İslam dünyasında meşhur bir isimdir.
Rebi Bahar, ilkyaz.
Reca Umut, umma. İstek, dilek.
Recai İsteyen, rica eden, yalvaran. Allah'a yalvaran. Ashab'ın kullandığı isimlerdendir.
Recep 1. Hicri kameri ayların yedincisi, üç ayların ilki. 2. Gösterişli, haybetli.
Refet Acıma, merhamet etme, esirgeme. Kur'anı Kerim'de Nur suresi ayet 2 ve ve Hadid suresi 27. ayette geçmektedir.
Refettin (bkz. Rafeddin).
Refi Yüksek, yüce, saygın.
Refig Bolluk ve rahat içinde geçinen.
Refih (bkz. Refhan).
Refik 1. Arkadaş, yol arkadaşı, yoldaş. Muavin, yardımcı. 2. Koca. 3. Ortak. 4. Mesleğe yeni giren kimsenin rehber olarak tanıdığı kişi. Kur'an'da geçen bir isimdir.
Refref 1. İnce, yumuşak kumaş. 2. Kenar saçağı. 3. Döşek, döşeme, minder, yastık. 4. Kuşu çok olan çimenlik. 5. Dallan salkım salkım olan ağaç Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Regaip 1. Çok istek gören, beğenilen. 2. Armağanlar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Reha 1. Kurtulma, kurtuluş. 2. (Ar.) Bolluk, genişlik, varlık.
Rehavi Türk müziğinin en eski birleşik makamı.
Rehayi Kurtulma, necatErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Rehber Yol gösteren, kılavuz.
Reis Başkan, baş.
Pektaşı Güçlü, sert taş.
Pektay Güçlü, sağlam tay.
Pekün Tanınmış güçlü isim.
Peküstün Çok üstün, üstünlükte en iyi seviyede olan.
Pelit Çınar, meşe vb. ağaçların meyvesi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Perinçek Özverili, fedakar, sadık.
Periz 1. Bağırma, haykırma. 2. Su kenarında yetişen yeşil saz, ot.
Perkel Güçlü er.
Perker Güçlü kimse.
Perkin Çok güçlü kuvvetli, sağlam kimse.
Pertav 1. Atılma, sıçrama. 2. Uzağa düşen ok.
Perva 1. Korku. Çekingenlik. 2. İlgi, bağ.
Perver Besleyen, besleyici, yetiştiren, yetiştirici, koruyan, terbiye eden.
Perviz 1. Üstün. 2. Elek. Süzgeç. 3. Balık. 4. Güzellik. Cilve. 5. İran hükümdarı Hüsrev'in lakabı.
Pesen Kırağı, çiğ. Sis. İnce ince yağan kar, çisenti Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Peşin Keykubat'ın üçüncü oğlu.
Peşrev 1. Türk müziğinin en meşhur saz eseri formu. 2. Güreşten önce güreşçilerin yaptıkları gösteri.
Peyam Haber, başkasından alınan bilgi, nebe.
Peyami Haberle, bilgi ile ilgili.
Peykan Temren, başak, okun ucundaki sivri demir.
Peyman Yemin, and, ahd.
Peyrev Ardı sıra giden. Arkasından giden, izinden yürüyenErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Piruz Kutlu, hayırlı, uğurlu.
Polat Çelik. Güç, kuvvet.
Polatalp Çelik gibi güçlü yiğit.
Oktay Öfkeli, sinirli, kızgın.
Oktuğ Ok tuğ.
Oktuna Ok tuna.
Oktüre Ok türe.
Oktüremiş Ok türemış.
Okuş 1. Zeka, akıl, anlayışlılık (Öküs'ten). 2. Çağrı, davet.
Okuşlu Zeki, akıllı, anlayışlı.
Okutan Eğitici, öğretmen.
Okutman Okutan, öğreten, öğretmen.
Okuyan 1. Okumayı seven. 2. Çağıran, davet eden.
Okyalaz Ateş gibi canlı ve çabuk.
Okyan Ok yan.
Okyanus Ana karaları birbirinden ayıran büyük deniz Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Okyar Ok yar.
Okyay Ok yay.
Olca Savaşta düşmandan ele geçirilen mal, ganimet Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Olcaytu Bahtlı, şanslı, talihli.
Olcaytuğ (bkz. Olcaytu).
Olcum l. Eli işe yatkın, becerikli, usta. 2. Kendini olduğundan üstün gösteren. 3. Hekimlik taslayan kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Oldaç Şişman, büyümeye, gelişmeye elverişli olan.
Olgaç Olgun, yetişkin, iyi gelişmiş.
Olgun Bilgi, görgü ve hoşgörüsü gelişmiş kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Olgunay Olgunay, dolunay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
Olguner Olgun er. Yetişmiş, iyi gelişmiş kimse.
Olgunsoy Tanınmış soydan gelen.
Olsar Adın duyulsun.
Omaç Hedef, gaye, amaçErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Omay 1. Seçkin, seçilmiş. 2. Özet, öz Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Onaran 1. Düzelten, yararlı bir duruma getiren. İyileştiren, tedavi eden. 2. Başaran, bitiren.
Onat 1. İyi, güzel, düzgün. 2. İyi yaratılışlı. 3. Doğru, dürüst nitelikli. 4. Kolay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Onatsü Güzel, dürüst asker. Nitelikli asker.
Onay Uygun bulma, onaylama. Uygun yerinde Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ongar Kurtuluş.
Ongay Kolay.
Nurersin (bkz. Nurer).
Nuri Nura ait, nurla ilgili.
Nurkan Temiz, berrak soydan gelen.
Nurkut (bkz. Nurkan).
Nurol Nurlu ol, ışıklı ol.
Nursal Işık saç, aydınlat.
Ongun 1. Eksiksiz, tam. 2. Verimli, bol, Bayındır. 3. Kutlu, uğurlu, beğenilen. 4. Kurtulmuş, onmuş. 5. Gelişmiş, gürbüz Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Onguner Gelişmiş, gürbüz genç.
Ongunsu Bol ve gür akan su.
Ongüner Ongüner.
Onuk Sevgili, aziz.
Onuker Onuk er. Sevilen, sevgili insan, saygı değer.
Onuktekin Sevilen, sayılan güvenilir, emin insan.
Onultan İyileştiren, düzelten, sağlığına kavuşturan.
Onur 1. İnsanın kendisine karşı duyduğu saygı. 2. Başkalarının gösterdiği saygının dayandığı değer, şeref.
Onural Şan, şeref kazan.
Onuralp Onuruyla tanınmış kimse. Yiğit ve onurlu.
Onurhan Onurlu han, hükümdar.
Onursal Onurla ilgili. Saygı için verilen san.
Onursan Onuruyla tanınmış, şerefli.