Bebek isimleri
www.bebekisimleri.gen.tr
bebek isimleri
Erkek isimleri :
 A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | İ | I | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z
Kız isimleri :
 A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | İ | I | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z
Otomatik Ara :
rastgele isim arama
22.500 adet bebek isimlerine sitemizden ulaşabilirsiniz
Ana Sayfa Erkek isimleri Kız isimleri En güzel bebek isimleri En güzel erkek isimleri En güzel kız isimleri Alevi isimleri İsim arama



Bebek isminin önemi
Kur-an'da geçen bebek isimleri
Allah'ın 99 ismi
Bebek ismi nasıl konulur
Bebeğin kulağına ismin okunması
Bebeklere isim neden verilir
İsim ne zaman konulmalıdır ?
Bebek isminin önemi
Bebeğin nüfusa kayıt ettirilmesi


Kız isimleri

Web sitemizde tüm kız isimlerine ulaşabilirsiniz, bebeğiniz için en güzel isimleri seçerek, karar vermenize yardımcı olabiliriz.

Kız İsimleri İsim Anlamları
Abbase (bkz. Abbas). Ahmed b. Hanbel'in hanımının ismi. Hz. Abbas'a mensup olan.
Abd Köle, hizmetçi, itaat edici. Kul. Sonuna Allah'ın isimleri getirilince bazı isimler meydana gelir. Abdullah, Abdurrahim, Abdulmelik gibi.
Abendam Güzel vü­cutlu, güzellik.
Abşar Şelale.
Acar . 1. Becerikli. 2. Atıl­gan, ele avuca sığmaz. 3. Halk. 4. Ye­ni, taze Erkek ve kadın adı olarak kullanılır (örfte). Acar, Sırrı: 1967 Dünya Güreş şampiyonu Türk.
Acer Hz. İsmail (a.s.)'in annesi (bkz. Hacer).
Açangül (bkz. Gül).
Açe Sumatra adasının en kuzey kısmı. Önceleri burada Açe İslam devleti hüküm sürerdi. Şimdi ise Hollanda sömürgesidir.
Açelya Kokusuz, fundagillerden çeşitli renklerde çiçek­ler açan bir bitki.
Açıl Açılmak eylemin­den emir; serpil
Açılay Ayın dolunay halinde olmaya başlaması
Adalet / 1. Hakka riayctkarlık, hak tanırlık, haklılık, doğruluk. 2. Haksızlıktan uzaklaşma. 3. Düzenli ve dengeli davranma. 4. Hakkaniyet.
Adanır / Şanlı, şöhretli
Adeviye 1. İyilik, yar­dımseverlik. 2. Ünlü hanım mutasavvıfe.
Adıgüzel . / Güzel isim. Verilen ismin güzel olması.
Adile 1. Doğruluk göste­ren. 2. Doğru Her işinde adalet, doğ­ruluk bulunan hükümet. 3. Adile Sul­tan; Osmanlı döneminde Bağdat'ta valilik yapan Süleyman Paşa'nın hanı­mı. Adına bir cami bir de kervansaray yapılmıştır.
Adniye (bkz. Adni).
Afafet 1. Afıflik, temiz­lik, temiz olan. 2. Fenalıktan, günah işlemekten kaçınma. 3. Namuslu ol­mak.
Afet 1. Büyük felaket, bela, musibet. 2. Çok güzel kadın, dil­ber
Afif 1. İffetli, namuslu, ırz ve namus sahibi kadın. 2. Doğru, haramdan sakınan, yolsuzluğa sap­maz kişi.
Afife (bkz. Afif). IV. Mehmed'in hanımı.
Afitab l. Güneş, gün ışığı. 2. Çok güzel, dilber, parlak yüz.
Afra 1. Ayın onüçüncü gecesi. 2. Beyaz toprak. Afra binti Ubeyde: Sahabe hanımlardan.
Aftabe 1. Su kabı. 2. Güneş biçiminde yapılan mücevher.
Ağan Akanyıldız, ağma
Ağca Beyaz tenli ka­dın.
Ağgül Beyaz gül, ak gül.
Ahenk 1. Uygun, uyum düzen, armoni. 2. Renkler arasında uygunluk. Sesler arasında uygunluk, düzen, makam. 3. Çalgılı eğlenceSaz takımınca icra edilen beste. 4. Kasıt, niyet.
Ahfa Kalb, ruh, sır, hafi, ahfa şeklinde sıralanan "Ietafeti hamse" sonuncusuna verilen ad. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ahla Çok tatı. Pek şi­rin.
Ahra Daha layık, mü­nasip, uygun
Ahsa Arabistan'ın KuveytKatar kısmına verilen isim Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
Ahsen Daha güzel, çok gü­zel, en güzel. Erkek ve kadın adı ola­rak kullanılır. Ahseni takvim: En gü­zel şekil. Kur'anı Kerim'in Tin sure­sinin 3. ayetinde insanın ahseni tak­vim üzere yaratıldığı beyan buyurulmaktadır. Ahsen kelimesi, Kur'an'da 16 yerde zikredilmiştir
Ahter Yıldız.
Ahu 1. Ceylan, karaca, gazal. 2. Güzel, ince alımlı kadın. 3. Gözleri ceylan gözüne benzeyen ka­dın. 4. Kardeş, dost
Aişe 1. Yaşayan, zen­ginlik ve bolluk gören. Yaşayış. Aişe binti Ebu Bekir. Peygamberimiz (s.a.s)'in hanımlarından. Muhterem annelerimizden biri olan Aişe (r.a.) İslami bilgisi ve fakihliği ile de meş­hurdur (bkz. Ayşe).
Ajda 1. Filiz sürgün. 2. Çentik çentik olan şey
Akanay Yıldız küme­si.
Akasma Beyaz, mavi, morumsu, pembe çiçek veren yabani, tırmanıcı bir bitki.
Akasya Küçük sıra yapraklı, gölgeli küçük cinsleri süs için yetiştirilen baklagillerden bir ağaç. Salkım ağacı da denir.
Akay Beyaz ay, ayın tam bir daire olarak dolgun, parlak görün­düğü evre. Ak ve ay kelimelerinden birleşik isim. Erkek ve kadın adı ola­rak kullanılır.
Akbilge Alim, bilgili, dü­rüst kimse. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Akçan Temiz, dürüst kimse
Akça 1. Oldukça ak, be­yazca. 2. Eskiden kullanılan küçük gümüş para, nakit. 3. Temiz, saf, iyi niyetli kişi.
Akçakiraz Bir kiraz çeşidi.
Akçıl Beyazımsı, solgun Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Akçiçek Beyaz çi­çek Daha çok örfte kullanılır.
Akda Himaye altında olan cariye, kadın, köle.
Akel 1. Doğru, dürüst iş­ler yapan kimse. Dürüst, güvenilir er­kek.
Akgül Beyaz gül.
Akgün Mutlu, sevinçli gün.
Akife 1. Bir şey üzerinde azimle duran, sebatlı, kararlı. 2. İba­det eden hanım.
Akile (bkz. Akil)
Akipek İpek gibi ka­dın.
Akis 1. Yankı. 2. Işığın veya bir şeklin bir satha çarpıp orada görünmesi, yansı. 3. Zıt, ters, muhalif.
Akkor Işık saçacak aklığa varıncaya kadar ısıtılmış olan.
Akkız Beyaz kadın.
Akmar Aylar, yıldızlar.
Akmer Ay gibi beyaz (yüz)
Aknur Beyaz nur.
Akpınar (bkz. Pınar).
Aksen Sen aksın, te­mizsin, doğru ve namuslusun.
Aksevil (bkz. Sevil).
Aksuna Ak renkli ya­ban ördeği.
Aksu 1. Temiz, pırıl pı­rıl su gibi. 2. Nehir
Akşın 1. Az ak, akımsı.2. Derisinde, kıllarında ve gözlerinde doğuştan boya maddesi bulunmadığı için her yanı beyaz olan (insan, hayvan). Erkek ve kadın adı olarak kulla­nılır.
Akyıldız Akşama doğru doğan parlak yıldız. Çoban yıldızı, sa­bah yıldızı.
Alagün Yazın güneş buluta girdiği zamanki gölgeli hava.
Alamet 1. İşaret, iz, ni­şan. 2. Remiz, sembol. 3. Belirti, emare. 4. Çok iri, şaşılacak büyüklük­te (mec.).
Alangoya 1. Altın geyik. 2. Ünlü Moğol destanının kut­sal sayılan kadın kahramanı.
Alanur (bkz. Nur).
Alapınar (bkz. Pı­nar).
Alcan Can alıcı güzel. Can alan, cesur, yürekli.
Alev 1. Ateşten ve yanı­cı cisimlerden çıkan parlak, çeşitli şe­killere giren gazlardan meydana gelen şeffaf dil, yalım. 2. Aşk ateşi, sevda. 3. Alımlı, cazibeli kadın.
Algun 1. Aklı alınmış. 2. Al renginde, koyu ve parlak pem­be. 3. Tümsek, tepe.
Algune 1. Serap. 2. Allık.
Algül Kırmızı gül.
Alime (bkz. Alim).
Aliye Yüce, yüksek, bir şeyin en yukarısı, tepesi (bkz. Ali).
Alkım Gökkuşağı. Al­kım (Uluğ Bahadır) Türk Arkeolog.
Alpnur (bkz. Alp).
Altın 1. Parlak, san renkte, paslanmayan, kolay işlenebi­len, ziynet eşyası olarak da kullanılan maden, zer, zeheb. 2. Örfte kadın adı olarak kullanılır. Zerrin (bkz. Zerrin).
Altınbaşak Değerli kimse.
Altınbike (bkz. Altınbaşak).
Altınışın Işığın en güçlü anı.
Altıniz (bkz. Altınışık).
Altıntaç Altından taç.
Alya 1. Yüksek yer, yük­seklik. 2. Gök, sema.
Amine Gönlü emin, kal­binde korku olmayan Peygamber'in (s.a.s) annesinin adı. (bkz. Emine).
Amire (bkz. Amir).
Amre (bkz. Amr).
Anber 1. Ada balığının bağırsaklarında toplanan yumuşak, yapışkan ve misk gibi kokan, kül ren­ginde madde. 2. Güzel koku. 3. Gü­zellerin saçı.
Anife (bkz. Anif).
Aral Birbirine yakın ada­lar topluluğu. Orta Asya'da bir göl.
Aram 1. Dinlenme, sü­kun, karar. 2. Rahat, huzur, istirahat. 3. Oturma, eğlenme, ikamet etme.
Aramcan 1. Gönül rahatı. 2. Sevgili, sevilen güzel.
Arca 1. Temiz, namus­lu. 2. Aksak, topal.
Arefe 1. Arife, dini bay­ramlardan bir evvelki gün. 2. Bir ön­ceki gün.
Argun Şah Er (bkz. Argun). Argunşah. (Nizameddin) Ana­dolu Selçuklu Sultanı Kılıç Aslan II'nın oğlu. Babası ülkeyi oğullan ara­sında pay edince, hissesine Amasya düşmüştü.
Arife Bilgi ve irfan sa­hibi kadın. Uyanık, ince ruhlu, latif.
Arkın Yavaş, ağır, sa­kin, gelecek yıl.
Armağan 1. Hediye, peş­keş, tuhfe, bergüzer. 2. Birinin gördü­ğü işe veya başarısına karşılık olarak verilen şey, mükafat.3. Bir ilim ada­mını tanıtmak veya çalışmalarından ötürü mükafatlandırmak maksadıyla adına çıkarılan ilmi eser. (Köprülü Armağanı) Erkek ve kadın adı ola­rak kullanılır.
Armine İbranice isim. (bkz. Emine).
Arrafe (bkz. Arraf).
Arüsek 1. Gelin, kü­çük gelin. 2. Bebek gibi güzel kız. 3. İşlemecilikte kullanılan yeşil parlak sedef. 4. Ateş böceği. 5. Küçük bir mancınık çeşidi.
Arzu 1. İstek, bahşiş. 2. Emel, heves, meyl. 3. Özlemek, müş­tak olmak. "Arzum" olarak da kulla­nılır. Meşhur halk hikayelerinde Kamber'in sevgilisi.
Arzuman (bkz. Arzu).
Asena Dişi kurt, güzel kız
Asgar En küçük, daha kü­çük Erkek ve kadın adı olarak kul­lanılır.
Asıfe Şiddetle esen rüz­gar. Kur'an'da Yunus 22, İbrahim 18 ve En'am suresi 81. ayetlerde geçer.
Asıma (bkz. Asım).
Asiye 1. Sütun, direk, ko­lon. 2. Mersingiller, mersin ağacı tü­ründen ağaçlar. 3. İsyan eden, itaatsiz, başkaldıran, serkeş, bagi. 4. Allah'ın emirlerini yerine getirmeyen, günahkar. 5. Haydut, şakiBu isim Rasulullah tarafından yasaklanmıştır. İçer­diği anlam İslami anlayışa terstir.
Aslı 1. Asıl, tek, dip, kü­tük, temel, esas, kaide, kural, hakikat. 2. Soy, sop, nesep. 3. Bir şeyin belli başlı kısmı, başlangıç, baş yer, sıhhat. 4. Hakiki, esaslı, halis, safi. 5. Esasen, zaten, başlıca, en ziyade, hakikaten.
Aslıhan Aslı ve Han kelimelerinden türetilmiş birleşik bir isimdir. Kerem ile Aslı hikayesinin kadın kahramanıdır. Güzelliğinin ya­nında saçlarının uzunluğu ve gürlü­ğünden bahsedilir.
Asude 1. Rahatlamış, sükuna ermiş, keder ve sıkıntıdan uzak, müsterih. 2. Sakin, sessiz.
Asuman Gök, sema, fe­lek. Asuman ile Zeycan hikayesinin erkek kahramanı. Doğu Anadolu'da yaygın olarak anlatılır. Erkek ve ka­dın adı olarak kullanılır.
Asya Dünyadaki kıtala­rın en büyüğü.
Aşkın 1. Geçkin, aşmış olan. 2. Ölçüyü kaçıran, coşkun. 3. Fazla. 4. Sonra. 5. Benzerlerinden da­ha üstün Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Aşkınay (bkz. Aşkın).
Atasagun Eski Türkler­de hekimlere verilen isim.
Atıfa (bkz. Atıf).
Atıfet 1. Birine iyi niyet ve sevgi ile yönelme, teveccüh, meyi. 2. Karşılık beklemeden gösterilen sevgi, ihsan.
Atike (bkz. Atik). Atike: Kureyş kabilesinden Zeyd b. Amr'ın kızıdır. Hicretten önce İslamiyeti kabul etmiştir. Medine'ye hicret edenler arasındadır. Hz. Ebubekir'in oğlu ile evlenmiştir. Abdullah, Taif te şehid olunca Hz. Ömer'le O şehid edi­lince Zübeyr b. elAvvam ile, o da şe­hid edilince Hz. Hüseyin ile evlendi. Ve Hz. Hüseyin de şehid olunca şehid zevcesi olarak anıldı.
Atiye 1. Bağış, bahşiş, ihsan. Hediye. 2. Gelecek, istikbal.
Atsan Susuz, susamış, teşne.
Attab Yumuşak huylu. Sertlik yanlısı olmayan. Uyumlu. Attab b. Esid. Sahabeden. Mekke valili­ği yapmıştır. Rasulullah tarafından atanmıştır.
Atufet Şefkat, merha­met.
Atyeb Çok güzel, pek güzel.
Avniye 1. Yeniçeriler ta­rafından ve daha sonra Sultan Mecid ve Sultan Aziz zamanlarında giyilen bir çeşit yağmurluk. 2. Yardım etmiş. Yardımla ilgili.
Avşar Oğuzların önemli bir kolu. Büyük Selçuklu Devleti'nin kurulması ve yakındoğunun Türkleşmesinde büyük rol oyna­mışlardır.
Ayanfer Gözün ışığı, nuru.
Ayas 1. Dolunay, mehtap. 2. İskenderun Körfczi'nin batı kıyısında Ceyhan nehrinin ağzının vücuda ge­tirdiği Yumurtalık limanı veya Ayaş koyunun kuzeydoğu kenarında, Ada­na ilinin Yumurtalık ilçesinin idare merkezidir. Ayaş Paşa: Osmanlı sad­razamlarından birinin adı. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ayasun (bkz. Aysun).
Aybek Put, sanem İsim olarak kullanılmaz.
Ayben Ay benizli.
Ayber Ay meyvası Er­kek ve kadın adı olarak kullanılır.
Aybige Büyük ay, dolu­nay Erkek ve kadın adı olarak kul­lanılır.
Aybike (bkz. Ayben).
Aybiken Eski Türk hükümdarlarından birinin hanımının ismi.
Ayca Ay gibi güzel, ışıklı, parlak.
Ayçan Ay gibi parlak güzel ve sevimli.
Aycihan Cihanı aydınla­tan ışık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ayça 1. Ayın yeni doğ­duğu günlerdeki şekli, yeni ay, hilal. 2. Cami kubbelerine ve minare külah­larına konulan hilal şeklindeki süs. 3. Ay kadar güzel, aydınlık.
Ayçıl 1. Işık saçan, sü­rekli parlaklık veren ay. 2. Ay gibi.
Aydan Ay'a dahil olan. Ay gibi.
Aydanur Ay'ın ışığı, aydan yayılan ışık.
Aydilek Ay ve dilek isimlerinden oluşmuş birleşik isimAy'a ait arzu, istek.
Aydın 1. Aylı gece, mukmin. 2. Aydınlık, ışıklı, parlak, ruşen, ziyadar, münevver. 3. Açık, belli, or­tada, vazıh, aşikar, bahir. 4. Kutlu, uğurlu, mübarek, mesut. 5. Okumuş, kültürlü ileri fikirli, münevver. Kılıçarslanın hanımının ismidir. Erkek ve kadın ismi olarak kullanılır.
Aydınay (bkz. Ay­dın).
Aydoğdu Doğmakta olan ay. Ay doğdu Bey. Ertuğrul Gazi'nin oğlu veya torunu (1302).
Ayfer 1. Ayyüzlü, ay gibi güzel, parlak ışık saçan. 2. Şan, haşmet sahibi.
Aygen 1. Dost, arkadaş. 2. Sevgili, yar. 3. Temiz yaratılıştı.
Aygül Ay'ın gülü.
Aygün Gösterişli, ay ve güneş kadar güzel anlamında.
Ayhatun Ay yüzlü kadın. Ay ve hatun kelimelerinden birleşik isim.
Ayilkin İlk çocuklara takılan isim.
Ayke Sık koruluk.
Ayla Ay'ın ve güneşin etrafında bazı zamanlarda görülen halka, ayla. Beyaz ışık. (bkz. Hale).
Aylin Ay'a ait.
Aynamelek Melek gibi, melek görünüşlü kadın.
Ayndilge Pınar, su, kaynak AntakyaHalep arasında, Suriye sınırına çok yakın bir yerde bulunan kaynak su. Tarihte bu kaynak dolayısıyla önemli yerleşim bölgesi olmuştur Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Aynıhayat – Hayatın gözü, hayat pınarı.
Aynşems 1. Güneş kaynağı. 2. Mısır'da bir kasaba. 3. Bir cins de­ğerli taş Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Aynur Ay ışığı.
Aypare Ay parçası.
Ayperi Ay yüzlü güzel, dilber.
Ayral Benzerlerinden farklı olan, kendine özgü, değişikErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Aysal Ay gibi, ay'a ben­zeyen Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Aysan Ay gibi, ay yüzlüErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Aysel 1. Bol ışık saçan, ay. 2. Ay'ın en parlak zamanında do­ğan.
Aysema Ay gözlü.
Aysen Ay gibi güzel. Parlak ve nurlu.
Aysev Ay gibi sevgiliErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ayseven (bkz. Aysev).
Aysu Su gibi berrak ay.
Aysuda Suya yansı­yan ay.
Aysun Ay gibi ışıltılı ve güzelsin anlamında.
Aysuna (bkz. Aysu).
Aysunay (bkz. Aysu).
Ayşan Ay gibi şanlı, gör­kemli, parlak Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ayşe Yaşayan. Rahat yaşayan. (Geniş bilgi için bkz. Aişe).
Ayşen Neşeli ay, gülen ay.
Ayşenur Nurlu, ışıltılı hayat.
Ayşıl Ay gibi ışıl ışıl Ay ve şıl kelimelerinden birleşik isim.
Ayşin (bkz. Ayşıl).
Ayşirin Sevimli ay, ay gibi sevimli. Şirin.
Ayşule 1. Ay kıvılcımı. 2. Ay ışığı.
Ayten 1. Ay yüzlü. 2. Teni beyaz ve parlak olan. 3. Güzel vücutlu.
Aytuna Erkek ve kadın adı olarak kullanılır, (bkz. Tuna).
Aytunca (bkz. Tunca).
Aytül Ay ve tül keli­melerinden oluşan birleşik isimler­den Son zamanlarda yapılmış, uy­durma bir isimdir.
Ayyüksel Yükselen ay.
Ayzer 1. Altın renginde ay. 2. Ay'ın altın rengini aldığı an Er­kek ve kadın adı olarak kullanılır.
Azade (bkz. Azad).
Azime 1. Kesin kararlılık, niyet, sebat. 2. Cin, yılan ve benzeri şeylerin şerrinden kurtulmak için okunan dua. 3. Büyük iş, büyük gü­nah, büyük bela.
Azimet 1. Kuvvetli bir iradeye dayanan karar, yemin anlamı­na gelmektedir. 2. Herhangi bir ko­laylığa başvurmaksızın bütün güçlüklerin irade gücüyle yenilerek yapılma­sı gerekli olan dini vecibeler.
Azize (bkz. Aziz).
Azmi 1. Kasıt, niyetlilik ka­rar. 2. Kemikli. 3. Güçlü, kuvvetli. Azmi Pir Mehmet (1583): Şehzade Mehmed'in ve III. Mehmed'in hocalı­ğını yapmıştır.
Azmidil Gönül yüceliği.
Azmiye (bkz. Azmi).
Azra 1. Bakire, kızoğlan kız. 2. Ayak değmemiş kum. 3. Delinmemiş inci. 4. Hz. Meryem'e verilen adlardan. 5. Medine şehrinin adların­dan biri. 6. Masal kahramanı "Vamık"'ın sevgilisi.
Azref 1. Çok zarif, en zarif. 2. Çok zeki Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Azze 1. Dişi ceylan yav­rusu. 2. Yüce, şerefli.
Afitap Güneş / Çok güzel
Alçin Kırmızı renkli küçük bir kuş türü
Altın (Altun) Değerli bir metal (paslanmayan, en iyi iletken)
Aybüke Eski Türk kadın isimlerinden
Aycan İçi aydınlık
Ayçin Ayçın, ay gibi, aya benzer
Ayşegül Güleç, güler yüzlü
Andaç Bir kimseyi hatırlamak için saklanan şey, hatıra
Alara Al + ara. Al=Kırmızı, ara=bezeyen, süsleyen, kırmızı süs anlamında bir tamlama
Alarcın Güzelliğini ateşin kırmızılığından alan
Aybel Ay gibi dikkat çeken, aya benzeyen güzelliğiyle farkedilen, seçilen
Asrın Çağdaş, bu çağa ait olan, çağa uygun olan
Aleyna Esenlik ve güzelliklere sahip, esenlik içinde olan
Bade Şarap, içki. İsim olarak kullanılmaz.
Badem 1. Gülgillerden ülkemizin her bölgesinde yetişen ağaç. 2. Bu ağacın yaş ve kuru yenen meyvesi.
Badiye Çöl, kır.
Bağdagül Değeri ölçülemeyen gül.
Bağdat İrak'ın başken­ti olan tarihsel kent. Bağdat Hatun: (XIV. yy.) Emir Coban'ın güzelliğiyle ünlü kızı. İlhanlılar devletinin son hükümdarı Ebu Said Bahadır Han ile evlenmiştir. Bahadır Han'ın ölümünden sorumlu tutularak Arpa Han tarafından öldürüldü.
Bağış 1. Bağışlanan şey, ihsan. 2. Sıçrayış, atlama Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Bağlam 1. Cinsleri ayrı ya da birbirlerine yakın olan şeylerin bir arada bağlanmışı, demet, deste. 2. Bir koşuttaki dörtlüklerin herbiri. 3. Herhangi bir olayda, olaylar durumlar ilişkiler örgüsü ya da bağlantısı. 4. Dilbilgisinde, önce veya sonra gelen kelimeyi etkileyen belirleyen birim ya da birimler bütünüErkek veya kadın adı olarak kullanılır.
Bahamra Irak'ta bir yer. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Bahar 1. Kışla yaz arasındaki mevsim. 22 Mart'la Haziran arası, ilkyaz. 2. Güzellik, güzel. 3. Sığır gözü, papatya, sığır papatyası, sarı papatya. 4. Put, çelipa, sanem. 5. Atılmış pamuk. 6. Ölçek. 7. Karanfil, tarçın, karabiber gibi kokulu şey.
Bahira 1. Kulağı yarık dişi deve veya koyun. Hayvan yavru doğurduğunda veya 5 yavru dişi olduğu zaman hayvanın kulağı kesilerek belirtilirdi Kur'anı Kerim, bu adetleri kaldırmıştır.
Bahire 1. Işıklı, parlak, güzel. 2. Dikenli ağaç. 3. Açık, apaçık. 4. Çok koşan cins deve. 5. Vapur.
Bahise Söz eden, bahseden.
Bakiye Şehvetli kadın. İsim olarak kullanılmaması uygundur.
Bahriye 1. Donanmaya ait (bkz. Bahri). 2. Libya çölünde vahalar grubu, Bahriye, Mısır'ın büyük vahalar grubunun en kuzeyinde olan aşırı verimli vahalardır. 3. Gönlü geniş, cömert vaha gibi verimli.
Bahtınur Talihli, şanslı, yazgısı parlak.
Bahtiser Talihli, şanslı, iyi yazgılı. İşleri başından beri iyi giden.
Bahtişen Talihi, kaderi, kısmeti şen. (bkz. İkbal).
Bahtiyar . 1. Bahtlı, talihli. 2. Mesud, mutlu. Bahtiyar (Ebu Mansur) (942978). Büveyhilerin hükümdarlarından biri. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Bakanay . – Gökyüzünde duran ay, açık seçik Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Bakinaz Sürekli nazlanan, çok nazlı.
Bakiye Ağlayan kadın. Hüzünlü kadın.
Bakyazı Sevilen bir olaydan sonra verilen ziyafet Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Balahatun Üstün, asil kanlı. Değerli soy mensubu. Balahatun: Şeyh Edebali'nin kızı ve Osman beyin karısı.
Baldan Bal gibi tatlı, şirin, hoş.
Balgın 1. Bal'a doymuş. 2. Çok tatlı, bal gibi.
Balhan Hazar denizi sahilinde Anuderyanın eski yatağının denize vardığı yerde bir dağ silsilesi.
Balım . 1. Kardeş. 2. Çok sevgili, samimi arkadaş Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Balın (bkz. Balım).
Balkı . 1. Parıltı, ışık. 2. Güzel parlak, süslü. 3. Şimşek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Balkız Şirin, tatlı, hoş. Belkıs adının örfte söylenişi.
Banu 1. Kadın hatun, hanım. 2. Kraliçe, prenses. 3. Gelin. 4. Şarap ve gül suyu gibi şeylerin şişesi. 5. Yusuf ve Zeliha öyküsünün kadın kahramanı Banu Hanım (Cevheriye Banu). Türk halk şairi. (18641914 Çankırı). Kadiri tarikatı bağlılarından.
Banugül (bkz. Banu).
Banuhan (bkz. Banu).
Baran 1. Yağmur. Mevsimi Baran, yağmur mevsimi.
Barçın Bir tür ipekli kumaş.
Barika Şimşek, yıldırım parıltısı.
Barkan . 1. Çöllerde rüzgarın esme yönüne dikey doğrultuda oluşan ay biçimindeki küçük kumsal külle. 2. Hareketli kumul Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Başak Sağlam, dayanıklı.
Basiret 1. Göz açıklığı, inceden inceye etraflı derin görüş. 2. Ön görüş, seziş.
Basriye (bkz. Basri).
Başak 1. Tahıl tanelerini taşıyan kısım, sünbüle: Buğday başağı. 2. Hasattan artakalan şey. 3. Okun uç kısmındaki sivri demir.
Başay Birinci, ilkay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Batıgül Batı'da açan yetişen gül.
Batı Güneşin battığı yön ve bu yöndeki ülkeler. Erkek ve kadın adı, birleşik isim yapılarak kullanılır.
Bayça Zengin, varlıklı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Baykurt (bkz. Baykoca).
Baykutay (bkz. Baykut).
Baylan 1. Nazlı, şımarık. 2.Bayla büyüdü bir dediği iki edilmedi.
Bedahşan Amuderya'nın kaynağı olan Perc'in yukarı mecrasının sol sahilindeki dağlık memleket Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Bedahşi (bkz. Bedahşan).
Bedel . 1. Değer, kıymet. 2. Bir şeyin yerine verilen, yerini tutan şey, karşılık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Bedia 1. Yüksek estetik değerde, sanat eseri. 2. Beğenilen ve takdir edilen şey. Eşi az bulunur güzellikte. 3. Ülkü, ideal.
Bedihe 1. Düşünmeden, birden bire söylenen güzel söz. 2. Başlangıç.
Bedinur (bkz. Bedi).
Bediran 1. İşleri kötü idare eden. 2. Çapkın kadın.
Bedran 1. Sert başlı at.2. Daima. 3. Hoş latif, yakışıklı.
Bedreke Yol gösteren, kılavuz.
Bedriye 1. Ay gibi. Ay kadar güzel. Ay'a ait. 2. Sühreverdiyye tarikatının altı şubesinden biri.
Bedrunnisa Dolunay yüzlü kadın.
Begüm Kadın hükümdar, prenses. Doğu Türk hükümdarlarının harem ve kızlarına isim olarak verilirdi.
Behice Şen, güzel, güleryüzlü kadın. (bkz. Behiç).
Behire 1. Güzel kadın. Soyusopu temiz kadın. 2. Şişmanlıktan dolayı nefes darlığı olan.
Behiye Beha'dan güzel.
Behnane Güleryüzlü, iyi huylu ve daima gülen kadın.
Behra l. Onun için ondan dolayı. 2. Bir Arap kabilesi olup Hunus ovasında yerleşmişlerdir.
Behrem Asfur çiçeği kırmızı gül.
Belen 1. Dağ beli, dağın aşılacak yeri, dağlık yer. 2. Akdeniz bölgesinde İskenderun'da Suriye'nin Kuzeye ulaşan büyük yolun Amanos dağlarım aştığı geçit üzerinde bulunan kasaba Erkek ve kadın adı ola­rak kullanılır.
Belgin 1. Alamet, nişan, marka. 2. Tam ve kesin olarak belirlenmiş, sarih.
Belhi Belh şehrine mensup (Afganistan) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Belik Saç örgüsü.
Belin Gözlerini açıp baka kalmış şaşkın.
Belkıs Müslümanların seba melikesine verdikleri isim Güneşe tapan bir kavmin kraliçesi iken Hz. Süleyman'a biat ederek kendisiyle evlenmiş ve müslüman olmuştur. Kur'an'da ismi lafzen geçmemiştir. Fakat Hz. Süleymanla arasında geçen olaylar Neml suresinde anlatılır. Kur'an'da bahsedilen kadının o olduğu rivayet edilir.
Bende . 1. Bağlanmış kimse, tutsak. 2. Kul, köle. 3. Yürekten bağlı. 4. Büyük aşkla seven. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Bengisu Ebedilik, ölümsüzlük veren su, Abı hayat.
Bengü Ebedi, sonu olmayan.
Benna Yapı yapan, mimar, kalfa, dülger.
Berat . 1. Resmi belge, imtiyaz belgesi. 2. Osmanlıda bir kimseye verilen nişan, rütbe veya toprak imtiyazını gösterir belge Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Berca Yerinde tam doğru ve münasip Kadın ve erkek adı olarak kullanılabilir.
Berceste 1. Seçilmiş, beğenilmiş. 2. Güzel, hoş, latif.
Bercis 1."Müşteri" denilen yıldız, Jüpiter gezegeni. 2. Sütü çok olan deve.
Berçin Toplayıcı.
Bereket 1. Bolluk. 2. Meymenet, saadet, mutluluk, Allah vergisi.
Berfin 1. Kardan yapılmış. 2. Tertemiz, kar gibi beyaz.
Bergüzar Hediye, hatıra, andaç.
Bergüzin Seçkin, beğenilmiş makbul.
Beria Olgunluk ve güzelliğiyle akranlarından üstün olan sevgili.
Berin 1. En yüksek, çok yüce. 2. Soylu.
Berire İnam ve ihsan sahibi. Saliha ve vazifesini yapan hanım.
Berka Kuzey Afrika'da eski bir şehir Kadın ve erkek adı olarak kullanılır.
Bermal Dağ tepesi, doruk (bkz. Şahika, zirve).
Berna Genç delikanlı, yiğit Kadın ve erkek için kullanılır.
Berra Doğru sözlü, hayır işleyen kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Berrak 1. Duru, saf, bulanık olmayan, nurlu. 2. Şimşek, parıltı. 3. Kulağa hoş gelen ses.
Berraka Aydınlık görünüşlü güzel kadın.
Berran Kesen, kesici, keskin.
Berrin Yüksek yüce.
Berşan Ümmet. Bir peygamberin din ve kitabını kabul ve tasdik eden kimse.
Berşe Hep, bütün, çok.
Berzen Yöre, mahalle, yol Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Besalet Korkusuzluk, yüreklilik Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Besamet Güleryüzlülük, şenlik.
Besime (bkz. Besim).
Beste 1. Kapalı, bağlı, bitiştirilmiş bağlanmış. 2. Müzikte, şarkının makam ve ahengi.
Beşuş 1. Okşadıkça süt veren deve. 2. Araplarca çok meşhur ve meş'um bir kadın.
Beşaret 1. Müjde, muştu, iyi haber. 2. Güler yüzlülük, gülümseme.
Beşire 1. Müjde getiren, müjdeci. 2. Güleryüzlü, güleç hanım
Betim . 1. Bir nesnenin kendine özgü belirtilerini tam ve açık bir biçimde, söz ya da yazıyla anlatma, tasvir. 2. Herhangi bir şeyin resmi ya da heykeli.
Betül 1. Bakire. 2. Erkekten çekinen, erkeklere yaklaşmayan namuslu kadın. 3. Ayrı kök salan fidan. 4. Hz. Meryem'in lakabı. 5. Hz. Muhammed (s.a.s)'in kızı Hz.Fatıma'nın lakabı.
Betülay (bkz. Betül).
Beyan . 1. Bildirme, söyleme, açıklama. 2. Belagat ilimlerinden ikincisi. 3. Belli apaçık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Beyaz 1. Ak, en açık renk. 2. Aydınlık. 3. Deri rengine göre bir insan ırkı. 4. Yumurta akıMahalli yerlerde kadın adı olarak kullanılmakladır.
Beyda 1. Tehlikeli yer. 2. Sahra, çöl. 3. Mekke ile Medine arasında düz bir yer.
Beyhan Hükümdarların üstünü. Seçkin han. Beyhan Sultan: Mustafa III. kızı.
Beysun Nazik insan.
Beytiye Eve ait, evle ilgili.
Beyza 1. Daha ak, çok beyaz. 2. Günahtan kaçınmış. Günahla kirlenmemiş.
Bezen Süs, benek, zinet.
Bezmi Alem Dünya meclisi, sohbet toplantısı. Bezmi Alem Sultan. Sultan Abdülmecid'in annesi.
Bidayet Başlama, başlangıç.
Bige Evlenmemiş, çouğu olmamış.
Bihruz İyi gün, güzel gün anlamında. Bihruze Hatun: Şah İsmail'in zevcesi. Çaldıran'da yenilip her şeyini bırakan Şah İsmail'in zevcesi.
Bihter Pek iyi, daha iyi.
Bihterin En iyi, pek iyi.
Bike Benzersiz, eşsiz Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Bilay Ay gibi asil ol Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Bilge Bilgili, iyi geniş, derin, bilgi sahibi kimse Kadın ve erkek adı olarak kullanılır.
Bilgealp (bkz. Bilge).
Bilge Hatun Kutluk Han'ın annesi. Türk hükümdarı (VIII.yy).
Bilgen (bkz. Bilge).
Bilgin Bilgili kişi (alim, karşılığı olarak da kullanılmaktadır)Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Bilginur Bilginin ışığı, bilginin aydınlığı.
Bilgiser (bkz. Bilginer).
Bilgiye Bilgin hanım. Yanlış yapılmış isimlerdendir.
Bilgün (bkz. Bilgin).
Billur 1. Bazı cisimlerin tabi olarak aldıkları geometrik şekil. 2. Duru, berrak, kesme cam, kristal. 3. Necef taşı. (Mec.) Temiz, pırıl pırıl insan.
Bilsen Kendini bil.
Binay Bin tane ay, çok kuvvetli ışık.
Binhan Hanların hanı.
Binnaz 1. Nazlı. 2. Cilveli. 3. Allah'a yalvaran.
Binnur 1. Nurla özdeşleşmiş. 2. Bin tane nur.
Biray Ay gibi tek, eşsiz.
Birce Tek, eşsiz, biricik.
Bircis Gezegen, Jüpiter, müşteri yıldızı, bercis.
Birgi Batı Anadolu'da İzmir ilinin Ödemiş ilçesinin merkezi, Bozdağ eteklerinde kurulmuştur.
Birgül Bir tane, tek gül. Kıymetli gül.
Birim Bir tanem, biriciğim.
Birke . 1. Büyük havuz. 2. Gölcük. 3. Göğüs Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Birma Çin Hindi'nde bir yer. Birmanya diye de tanınır. Birmanya müslümanları ülkelerinin % 30'una ulaşmışlardır Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Birsen Sadece sen, tek sen.
Birsev Tek sevgili.
Birsin Yonca.
Bitengül Güllerin bitmesi.
Boğaçhan (bkz. Boğaç).
Boranalp (bkz. Boran).
Boratay (bkz. Boran).
Boysel Uzun boylu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Budunalp (bkz. Budun).
Buhayra 1. Küçük deniz. 2. Mısır'ın kuzeybatısında bir şehir.
Buhtan Yalan, iftira İsim olarak kullanılmaz.
Buka 1. Ülke, yer. 2. Büyük bina. 3. Ben, benek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Buka Han: Altınordu devletinin Bayagut boyundan Nogay Yarguçi adlı prensin oğlu.
Buket Çiçek demeti.
Bukle Kıvrılmış, küçük lüle şeklinde saç.
Bulut Su buharlarının yoğunlaşmasıyla meydana gelen ve gökyüzünde mahiyetine göre farklı yükseklikte bulunan hava kütlesi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Burcu Güzel koku.
Burçak Baklagillerden, taneleri yemiş olarak kullanılan bir bitki Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Burçin Dişi geyik.
Burkan Uygur Türklerinin Budaya verdikleri ad İsim olarak kullanılmaz.
Burkhan Put, heykel, Buda heykeli İsim olarak kullanılması yanlıştır.
Buse Öpüşmek, öpmek İslâmî ahlâka aykırı olduğu için isim olarak kullanılmaz.
Buyan . 1. Mutluluk, uğur, talih. 2. İyi biliş, sevab Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Buyrukalp (bkz. Buyruk).
Büklüm Bükülmüş kıvrılmış şeylerin oluşturduğu halka.
Bülbül 1. Sesinin güzelliğiyle ünlü ötücü kuş. 2. Sesi çok güzel olan kimse. Bülbül Hatun: Bayezid II.'in eşi. (Öl. Bursa 1515). Şehzade Ahmed'in annesi.
Bürde 1. Hırka, Arapların gece üzerlerine örttükleri, gündüz giyindikleri elbise. 2. Ka'b b. Züheyrin yazdığı kaside. Peygamberimiz Hz. Muhammed (s.a.s) tarafından beğenilmiş ve Peygamberimiz hırkasını çıkararak şaire giydirmiştir. Bu yüzden bu kaside "Kasidei bürde" olarak tanınır.
Bürge Bir yerde duramayan canlı, taşkın kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Bürke 1. Martı. 2. Havuz, gölcük.
Büşra Müjde, sevinçli haber.
Büte Fidan.
Büteyra 1. Güneş. 2. Sabah.
Balca Bal damlası, bal gibi
Begüm / Saygıdeğer kadın
Benan Parmakla gösterilecek kadar güzel
Bengül Üzerinde benekler bulunan gül
Bensu Su gibi aziz benlik
Betil/Betül Temiz, iffetli
Betigün Beti + Yüz (Bet: benizdeki gibi) Gün: Aydınlık, aydınlık yüz
Bike / Bikem Kadın, hanım
Birsu Özel bir su, biricik su gibi
Bucak Genellikle, geniş verimli bakımlı alanlara verilen ad
Bilun Yarım Ay
Biricik Tek, bir tane, emsalsiz
Beril Arınmış, aklanmış
Beray Ay'ın en ışıltılı, en parlak hali
Cabire (bkz. Cabir).
Cabiye 1. Hazine (bkz. Semahat). 2. Şam'ın güneybatısında, Çavlan'da bir yer. 3. Havuz.
Cahid Cehdeden, elinden geldiği kadar çalışan. Bu kelime Kur'anı Kerim'de "cihad et". "Allah yolunda savaşa çık" anlamında kullanılmıştır Dil kuralında "d/t" olarak kullanılmaktadır.
Cahide (bkz. Cahid).
Caize 1. Armağan, hediye. 2. Yol yiyeceği, azık. 3. Eski şairlere yazdıkları methiyeler için verilen bahşiş.
Calibe Kendine çeken, celbeden, çekici.
Canal . 1. Gönül al. Kendini sevdir, sevilen biri ol Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Canan Sevgili, gönül verilmiş, sevilen kadın.
Canay Ay gibi temiz, saf, parlak kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Candan 1. Samimi, içten, kalbi. 2. Yakınlık belirten davranış.
Canfeda Canını veren, özverili kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Canfeda Hatun: III. Murad'ın annesinin en gözde cariyesiydi. Harem kethüdalığına getirildi ve sarayda büyük nüfuz kazandı.
Canfeza Can artıran, cana can katan.
Cangül 1. Gül gibi canlı. 2. Güzel, temiz kimse.
Canib Ön taraf, cihetTürk dil kuralına göre "b/p" olarak kullanılır.
Canipek – Yumuşak huylu (kimse).
Cannur Özü aydınlık, nurlu kimse.
Canruba Gönül alan, sevgili.
Cansel Hayat veren su Can ve sel kelimelerinden birleşik isim.
Cansen Sen cansın, sevilensin Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Canser (bkz. Can) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Canses (bkz. Canser).
Canset Küçük kraliçe, prenses.
Cansever (bkz. Cansın).
Cansın Canım gibisin, canımsın.
Cansu 1. Hayat veren su, tazelik. 2. Sevgili, sevimli.
Cansun (bkz. Cansu)Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Cavidan Daimi kalacak olan, sonrasız, ebedi.
Cavide (bkz. Cavidan).
Cebire (bkz. Cebir).
Cehven Kurtuba'da yerleşmiş, birçok alim, fakih, vezir yetiştirmiş meşhur bir Arap ailesi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Celadet . 1. Gözüpeklik. 2. Yiğitlik. 3. Kahramanlık.
Celilay Ulu, yüce ayErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Celile (bkz. Celil).
Cemile 1. Güzel kadın. 2. Gönül almak amacıyla yapılan davranış. 3. İlk Emevi devrinde yaşamış meşhur Arap şarkıcısı.
Ceminur Işık, nur topluluğu, çok nurlu, aydınlık kimse.
Cenan Kalb, yürek, gönül.
Cennet 1. Uçmak. 2. Bahçe. 3. Çok ferah ve havadar yer. 4. Firdevs Allah'ın insanlara müjdelediği, ölümden sonraki alemde bulunan, Allah'a inanan, günah işlememiş veya günahlarından temizlenmiş olanların gireceği fevkalade güzel yer. 8 cennet olduğu rivayet edilmiştir. Daru'1Celal, Daru'sSelam, Cennetü'lMe'va, Cennetü'1Huld, Cennetü'nNaim, Cennetü'lFirdevs, Cennetü'lKarar, Cennetü'1Adn
Ceren Halk ağzında "ceylan" anlamına gelir.
Cerib Hububat için kullanılan bir ölçek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Cesaret Yüreklilik, korkusuzluk Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Cevher 1. Öz, maya. 2. Başlı başına, kendiliğinden olan. 3. Tıynet, cibilliyet, soydan gelen, haslet, tabii istidat. 4. Kıymetli taş. 5. Ebcet hesabında yalnız noktalı harfleri hesaplamaya dayanan tarih düşürme şekli. 6. Kılıç namlusuna yapılan menevişli süs Kadın ve erkek adı olarak kullanılır.
Cevhere (bkz. Cevher). Hicri 5. asırda Bağdat'ta yaşamış meşhur bir İslam hanımı.
Cevval Koşan, dolaşan, hareket eden, canlı.
Ceyda Uzun boyunlu ve güzel.
Ceydahan (bkz. Ceyda).
Ceyhan Güney Anadolu'da Toroslar'dan doğan ve Akdeniz'e dökülen nehir Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ceylan Hızlı koşan, biçimli bacakları olan ve güzel gözleriyle tanınan bir gazel cinsi.
Cezlan Mutlu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Cezmiye (bkz. Cezmi).
Cihan 1. Dünya, alem, kainat, yeryüzü, yerküresi. 2. Dünyada yaşayan insanların tümü. Cihan Ara Begüm: HintTürk hükümdarı Şahcihan ile adına Taç Mahal'in yapıldığı Mümtaz Mahal'in kızı. Dindarlığı ve ihlaslı oluşu sebebiyle "Zamanın Fatıması" olarak anıldı Kadın ve erkek adı olarak kullanılır.
Cihan Banu Dünyaca tanınmış kadın.
Cihandide Dünyayı gezip görmüş Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Cihanefruz Dünyayı parlatan, aydınlatan.
Cihanfer Cihanı, dünyayı aydınlatan, nurlu, ışıklı.
Cihangül (bkz. Cihan).
Cihannur Dünyayı aydınlatan, nurlu, ışıklı TürkHind padişahı Ekber'in büyük oğlu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Cihanser Cihan'ın başı Kadın ve erkek adı olarak kullanılır.
Cihansuz 1. Cihan yakan. 2. Gaznelilerden Buhran Şahı mağlup edip, Gaznice ve Bust şehirlerini yakıpyıkan, gaddar vahşi AlaeddinHüseyin'e verilen ad.
Cilve 1. Hoşa gitmek için yapılan davranış. 2. İşve, naz. 3. Yeni gelin duvağının kaldırılması merasiminin ve bu münasebetle güveyin geline verdiği hediyenin (Türk yüz görümlüğü) adıdır.
Cinan Cennetler, yedi göğün üstünde ve Arş ile Kürsi'nin altındaki sekiz cennet Kadın ve erkek adı olarak kullanılır.
Ciryal 1. Bir nevi kırmızı boya. 2. Altının kırmızılığı. 3. Temiz renk. 4. Saf.
Coşar (bkz. Coşan).
Cudiye (bkz. Cudi).
Cümane Tek inci anlamında. Hz. Ali (r.a.)'nin kızkardeşi ve Rasulullah'ın amcasının kızı olan hanım sahabi.
Cilvenaz Nazı özellikle yapan / Cilveyle nazı birarada bulunduran
Cankat Yaşamına can ekle, sevinçle dol
Dağhan Eski Türklerde dağ tanrısı İsim olarak kullanılmaz.
Dahiye (bkz. Dahi).
Dalay Deniz.
Dalga . 1. Denizin yel esince oynayıp kabarması. 2. Denizde hareketli su kütlesi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Dalya Yıldız çiçeği.
Damla 1. Bir sıvıdan ayrılarak düşen parça halinde, küçük miktar, katre. 2. Belli miktarlarda akıtılarak kullanılan ilaç.
Dede . 1. Ana ve babanın babası. 2. Ced, ata. 3. Çok yaşlı kimse. 4. Mevlevilikte çile doldurmuş, dervişlik gayesine erişmiş ve dergahta hücre sahibi olmuş kimse. 5. Bektaşilerde şeyh, baba Örfte isim olarak kullanılırken, daha çok lakap olarak kullanılır.
Define 1. Yere gömülmüş, kıymetli eşya. 2. Kıymet ve değeri olan kimse veya mal.
Defne Akdeniz ikliminde yetişen, yapraklan sert ve üst yüzleri parlak açık sarı çiçek ve güzel kokan defnegillerden bir ağaç.
Değer . 1. Bir şeyin tam karşılığı, kıymet, baha. 2. Layık. 3. Bir şeyin sahip olduğu yüksek vasıf. 4. Ehliyet, kabiliyet. 5. Kadir, itibar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Dehna Kızıl. Kumun rengi dolayısıyla Arabistan'da ıssız iller adıyla anılan bir çölün adı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Dehri Dünyanın sonsuzluğuna inanıp öteki dünyayı inkar eden, ruhun da cesetle birlikte öldüğüne inanan. Materyalist. İsim olarak kullanılmaz.
Delal İnsana hoş, sevimli görünen hal, naz, işveErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Delfin Yunus balığıErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Delistan İlkbaharda birdenbire kabarmış bahçe. Gelişmiş, içinde her türden bitki bulunan, karışık bahçe.
Demet 1. Bağlanarak, oluşturulan deste. 2. Biçilip bağlanmış ekin. 3. Bir kaynaktan çıkan ışıkların meydana getirdiği ışık destesi, hazne.
Demircan (bkz. Demirağ).
Demirdelen (bkz. Demirağ).
Demirşah (bkz. Demirhan).
Demirtekin (bkz. Demirhan).
Demirtuğ (bkz. Demirtekin).
Deniz 1. Büyük su kütlesi. 2. Büyük su kütlesindeki dalgalanma.
Derem Para, akçe Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Deren Derleyen, toplayan, ekini biçip toplayan.
Derim Çadır Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Dersu Hepsi, kamilen, baştan başa hep Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Derya Deniz, büyük nehir.
Deryab Akıllı, anlayışlı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Deryace 1. Küçük deniz. 2. Göl.
Deryadil Gönlü geniş, herşeyi hoş gören.
Deryanur Nur denizi, deryası.
Desen 1. Renksiz çizim. 2. Kumaş şekli.
Destan 1. Hikaye, kıssa. 2. Hile, mekr, tenvir. 3. Rüstem'in babasının lakabı.
Deste 1. Demet, tutam, takım. 2. Kabza, tutacak yer. 3.On yapraklık altın varak defteri.
Destegül Gül demeti, destesi.
Deva İlaç. Çare, tedbir. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Devlet Bir hükümet dairesinde teşkilatlandırılmış olan siyasi topluluk Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Devlet Giray: Kırım hanı (15301577). Mübarek Giray'ın oğlu.
Diba 1. Alacalı ipek kumaş. 2. Atlas.
Dibace 1. Kitabın başlangıç kısmı, önsöz. 2. Kitapların süslü sayfaları.
Dicle Yakındoğu'nun Türkiye'den doğan ve Mezopotamya'dan Basra Körfezine dökülen nehirlerden biri Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Didar 1. Yüz, çehre. 2. Görme, görüşme. 3. Görüş kuvveti. 4. Açık meydanda.
Dide 1. Göz. 2. Gözcü. 3. Gözbebeği. 4. Gözucu.
Didem Gözüm.
Dilan Gönüller, yürekler Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Dilara 1. Gönül alan, gönül kapan, gönül okşayan, gönlü dinlendiren. 2. Bugün elde örneği olmayan eski Türk mürekkep makamlarından biri.
Dilaviz Ka Gönlün takıldığı, gönüle takılan.
Dilay Gönlü aydınlatan ay.
Dilbaz 1. Gönül eğlendiren. 2. Güzel söz söyleyen. 3. Yüze hoş görünen.
Dilber Gönül alıp götüren, güzel.
Dilberan Dilberler, güzeller.
Dilbeste Gönül bağlamış, aşık.
Dildar 1. Birinin gönlünü almış, sevgili. 2. Abdülbaki Dede'nin terkib ettiği 7 makamdan biri.
Dilderen Sevgi toplayan, gönül alan, beğenilen.
Dilefruz Gönül aydınlatan (bkz. Dilfüruz).
Dilek 1. Dilenen şey, arzu, istek. 2. İsteme, arzu etme, dileme.
Dilem Gönül ilacı.
Dilferah Gönlü ferah, sevinçli.
Dilfeza Gönlü genişleten, gönlü artıran.
Dilfüruz Gönüle ferahlık veren, sevindiren.
Dilge Güzel konuşan kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Dilkeste Gönül çekici.
Dilman (bkz. Dilmen).
Dilmen 1. Güzel. 2. Güzel dil bilen, konuşan, söz söyleyen.
Dilnur Gönlü nurlu.
Dilrah Gönül yolu.
Dilruba 1. Gönül kapan, gönül alan. 2. Tahminen 2 asırlık bir makam.
Dilsuz Gönül yakan, yürek yakıcı.
Dilşad Gönlü hoş, sevilmiş.
Dilşükufe Gönül çiçeği.
Dirahşan Parlak, parlayan.
Dirayet Zeka, bilgi, kavrayış Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Dirsehan Dede Korkut hikayelerinde, çocuğu olmadığı için hor görülen sonra da Boğaç Han adında yiğit bir oğula sahip olan kahramanın adı.
Doğanalp (bkz. Doğan).
Doğanbike (bkz. Doğan).
Doğanhan (bkz. Doğanbey).
Doğannur Nurun doğması.
Dolunay Tam yuvarlak halde görünen ay, bedir, bedri tamErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Doyum Ganimet almış.
Döndü 1. Henüz evlenmemiş kız. 2. Örfte devamlı erkek çocuğu olan ailenin son doğan çocuğu kız olursa döndü adını koyarlardı.
Döne Karşı ziyarette bulunma (bkz. Döndü).
Ducihan İki cihan, dünya ve ahirct.
Dudu 1. Hanım, küçük kardeş. 2. Papağan, tuti. Bir papağan cinsi. 3. Abla, yaşlı ermeni kadın.
Duha . 1. Kuşluk vakti. 2. Kur'anı Kerim'de 93. surenin ismiKız ve erkek adı olarak kullanılır.
Duhter Kerime, kız.
Durali (bkz. Dursunali).
Duranay Ayın en uzun süre gökyüzünde kaldığı zaman.
Durdu (bkz. Dursaliha).*
Durkadın (bkz. Dursaliha).*
Dursaliha Erkek çocuğu olmayan ailelerin en son doğan kız çocuklarına verdikleri ad.*
Duru Saf, berrak.
Durugül Temiz, saf gül.
Duruhan (bkz. Durualp).
Durukan (bkz. Durualp).
Durusoy (bkz. Durusan).
Duygu 1. His. 2. Duyulan, işitilen, hissedilen şey.
Duysal Duymakla, hissetmekle ilgili olan.
Düden . 1. Yer altında akan suların kireçli tabakaları eriterek meydana getirdikleri tabii kuyu. 2. Bataklık, girdap Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Dülfin Arap astronomları tarafından Delphinus yıldız kümesine verilen isim.
Dürdane 1. İnci tane­si. 2. Sevgili, kıymetli.
Dürefşan 1. İnci serpen. 2. İnci gibi söz söyleyen ağız.
Düriyye 1. İnci gibi parlayan, parlak. 2. Parıltılı yıldız.
Dürnur İnci ışığı.
Dürre İnci tanesi.
Dürveş İnci gibi.
Düzey Seviye karşılığı olarak uydurulmuş olmayan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Düzgün . 1. Girintisi, çıkıntısı, pürüzü olmayan. 2. Düzeltilmiş, tesviye edilmiş. 3. İyi düzen verilmiş. 4. İntizamlı, nizamlı. 5. Yolunda, rayında. 6. Kadınların yüzlerine sürdükleri beyaz veya kırmızı boya Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Diler İsteyen, dileyen
Dünya Yeryüzü
Dürriye İnci gibi parlayan
Derin Yüzeyi tabanından uzak olan
Dilberay Ay gibi güzel kadın
Ebed Sonu olmayan gelecek İsim olarak kullanılmaz.
Eber Hayırlı, şerefli, faziletli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ebru 1. Kaş. 2. Bulut renginde, buluta benzer, bulut gibi dalgalı, bulutlu. 3. Kağıt üzerine kendine has usulle yapılan, mermer, damarları gibi dalgalı şekilli süsleme. Ciltçilikte ve hüsnü hat'ta kullanılır.
Ebu Ali Sina (İbn Sina). Ali Sina'nın babası anlamında. Ünlü Türk bilgini.
Ebu Hanife . (Nu'man b. Sabit). Hanefi mezhebinin kurucusu. Müetehid, alim. (Küfe 699Bağdat 787). Kabil'den gelen büyük babası Kufe'ye yerleşti. İslami ilimler sahasında mükemmel bir eğitim gören İmamı Azam ictihad edebilecek seviyeye geldi. Devrinin en meşhur bilginidir. Küfe kadılığı teklifini reddedince Halife Mansur onu hapse attırdı. Hapishanede iken vefat etli.
Ece 1. Baş reis. 2. Kraliçe. 3. Ana. 4. Yaşlı kadın.
Ecegül (bkz. Ece).
Ecehan (bkz. Ece).
Echer 1. Son derece güzel kadın. 2. Gündüz iyi görmeyen karmaşık gözlü.
Ecmel En güzel, en yakışıklı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Eda 1. Naz, cilve. 2. Kurum, caka. 3. Alınan şeyi geri ödeme. 4. Bir vazifeyi yerine getirmek.
Edagül (bkz. Eda).
Edibe (bkz. Edip).
Edviye Devalar, ilaçlar, çareler.
Efdal . 1. Çok faziletli, yüksek derecede. 2. Tercihe şayan, müreccah Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Efhem 1. Çabuk anlayan. 2. Zihni açık olan. 3. Daha ulu, çok büyük şeref sahibi fehametli (bkz. Fehamet).
Efide Yürekler, kalpler, gönüller.
Efil Rüzgar, dalgalanmaErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Efraz Kaldıran, yükselten Firar. Yükselten, mümtaz, büyük, meşhur, maruf.
Efridun Cemşid soyundan anlayış ve zekasıyla meşhur bir İran hükümdarı.
Efrug . 1. Parıltı, ışık. 2. Nur Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Efruz 1. Şule, parıltı. 2. Aydınlatan, parlatan. 3. Tutuşturan, yakan. Gösterişli güzel.
Efsane 1. Asılsız hikaye. 2. Masal, boş söz, saçma sapan lakırdı Dillere düşmüş, maşhur olmuş hadise.
Efser . 1. Taç. 2. SubayErkek ve kadın adı olarak kullanılır, (bkz. İklil).
Efsun 1. Efsun, büyü, sihir, gözbağcılık, (bkz. Füsun).
Efşan Eklendiği kelimelere "saçan, dağıtan, serpen, silken" manası verir. Gülefşan: Gül saçan.
Efza Artmak, çoğalmakErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ege 1. Bir çocuğu koruyan, işlerine bakan ve her halinden sorumlu olan. 2. Yaşça büyük, ulu. 3. Sahip.
Egenur (bkz. Ege).
Ehad . 1. Bir, tek. 2. İlk sayı. 3. Allah'ın isimlerinden, bir ve tek olan Allah İsim olarak kullanılmaz.
Ehliyet 1. İşe yarar halde bulunuş, bir işi hakedebilecek durumda bulunuş, selahiyet, yetki. 2. Mahirlik, iktidar, liyakat, kabiliyet, kifayet, mensubiyet. 3.İktidar, kabiliyet ve liyakat vesikası.
Ekim 1. Toprağa ürün ekme işi. 2. Yılın onuncu ayı.
Ekin 1. Ekilmiş tahılın sürmüşü, tarlada bitmiş tahıl. 2 Kültür.
Ela Sarıya çalan kestane rengi, göz rengi.
Elanur (bkz. Ela).
Elburz 1. Kafkaslarda en yüksek dağ. 2. Uzun boylu yakışıklı kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Elfida Feda etme, gözden çıkarma, verme.
Elfiye l 1000 mısralık manzume. 2. Manzum risaleler.
Elhan Nağmeler, ezgilererkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Elif 1. İslami alfabenin ilk harfi. Ebccd hesabında değeri birdir. 2. Musikide "la" notasını ifade için kullanılır. 3. Ülfet eden, dost, tanıdık. 4. Alışmış, alışkın, alışık İki kelimeli isimler yapılabilir (Elif Beyza, Elif Nur v.s.).
Elife (bkz. Elif).
Elmas 1. Bilinen kıymetli taş. 2. Pek sevgili ve kıymetli. 3. Billurlaşmış saf ve şeffaf karbon. 4. Ucunda sivri bir elmas parçası bulunan ve cam kesmekte kullanılan alet.
Elvan Levnler, renkler, çok renkli, polikrom Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Elvida Allah'a ısmarladık. Allah'a emanet olun yollu ayrılık hitabı, (bkz. elFirak, elVeda) Erkek ve kadın ismi olarak kullanılır.
Emanet 1. Emniyet edilen kimseye bırakılan şey, eşya veya kimse. 2. Osmanlı devletinde bazı devlet dairelerine verilen isim.
Emel 1. Ümit. 2. Şiddetli arzu, hırs, tamah. 3. Uzun zamanda gerçekleşebilecek arzu. 4. İnsan ömrünün yetmeyeceği hülyalar, kuruntular.
Emine 1. Arapça'daki Amine kelimesinin Türkçeleştirilmiş şeklidir. 2. Peygamberimizin annesi.
Emire (bkz. Emir).
Emriye (bkz. Emri).
Enfa Çok yararlı, daha çok faydalı, (bkz. Nafi) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Enfes Çok güzel, en güzel.
Enhar Irmaklar, çaylar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Enhar. Kur'anı Kerim'de cennetlerin altlarından akan ırmaklar.
Enise (bkz. Enis).
Ercüvan 1. Erguvan çiçeği. 2. Kızıl şey. 3. Kırmızı kadife Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Erçin Merdiven, basamak Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Erda Beyaz karınca.
Erdemay (bkz. Erdem).
Erdibike Olgunluğa erişmiş, deneyimli kadın.
Erengül (bkz. Eren) Eren ve gül isimlerinden birleşik.
Erge Şımarık, nazlı.
Ergül Nadide gül, tek gül Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Eribe (bkz. Erib).
Erike Taht.
Erke 1. İş başarma gücü. 2. Nazlı serbest büyütülmüş çocuk Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Erma Çok güzel ve cilveli olan.
Ersevim Sevimli, sempatik erkek.
Ervin 1. Tecrübe, sınama, deneme. 2. Şeref ve itibar.
Esengül Canlı, dipdiri, renkleriyle yeni açan güzel gül.
Esin 1. Rüzgar, sabah rüzgarı. 2. İlham, çağrışım.
Esma 1. Adlar. 2. Kulaklar, işitme Esmaü'lHüsna: Allah'ın güzel isimleri Hz. Esma: Hz. Ebu Bekir'in kızı, Hz. Aişe'nin ablasıdır.
Esmahan (bkz. Esma).
Esman Bedeller, kıymetler, değerler.
Esme Esmek fiili.
Esmer (bkz. Esved).
Esmeray Siyah ay, buğday renkli, karayağız.
Esra Daha hızlı, daha çabuk, en çabuk.
Esved Siyah, kara.
Evdegül Güzel kız.
Evin Tohum, tane, öz cevher.
Evla Daha uygun, daha layık, daha iyi üstün. Hayırlı amel.
Evliya 1. Veliler. 2. Allah'ın dostları. 3. İman edip salih amel işleyenler. 4. Allah yolunda mallan ve canlarıyla cihad edenler. 5. Allah'ın emaneti olan dinini ve hükümlerini yeryüzünde tevelli ederek korumaya çalışanlar.
Evnur (bkz. Evdegül)
Evra Hisar.
Evsan Pullar, harçlar (bkz. Esnam) İsim olarak kullanılmaz.
Evvel 1. İlk başlangıç, ilkin. 2. Allah'ın 99 isiminden biri.
Eygül İyi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Eylül Sonbahar'ın ilk ayı.
Ezamet (bkz. Azamet). 1. Büyüklük, ululuk. 2. Çalım, kıvrım.
Ezfer Güzel kokulu.
Ezgi 1. Belli bir kurala göre yaratılan ve kulakta haz uyandıran şeşname. 2. Makamla söylenen manzum söz. 3. Beste (bkz. Beste).
Ezgü Makam, hava Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ezhan İnsanda akıl, fikir, zeka, hafıza anlayış, kavrayış, kudretleri Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ezheran Ay ve güneşErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Eznev Yeni baştan, yeniden Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ezra 1. Pek fasih, sözü düzgün adam. 2. Beyaz kulaklı siyah at.
Ezrak Mavi gözlü. Gök rengi saf ve temiz su Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Elçin Deste / Demet / Bir kerede ele alınabilecek kadar az olan nesne
Evşen Hafif / Şen olan ev gibi de tanımlanabilir
Eftalya Bir dönemin ünlü gayrimüslim ses sanatçısı Denizkızı Eftalya'dan
Ecem Kraliçem, benim sultanım
Eyşan Şanlı güzel, güzelliği ile ünlü
Fadile (bkz. Fazıl).
Fadime (bkz. Fatma).
Fadl 1. İyilik. 2. Fazilet. 3. Erdemlilik. Fadl b. Abbas b. Abdülmuttalib: Rasulullah'ın amcası Abbas (r.a.)'ın oğludur.
Fahamet 1. Fahimlik, ululuk. 2. İtibar, kıymet, değer.
Fahime (bkz. Fahim).
Fahire (bkz. Fahir).
Fahriyye (bkz. Fahri). İslami edebiyatla, şairlerin kendi vasıflarından, faziletlerinden ve şairlik kuvvetlerinden bahsettikleri şiirler. Daha çok kasidelerin bir bölümü bu şekildedir.
Fahrunnisa (bkz. Fahir) Çok övünen, şanlı, şerefli, onurlu kadın.
Faika (bkz. Faik).
Faiza (bkz. Faiz).
Farise (bkz. Faris).
Fatîne ((bkz. Fatin).
Fatıma 1. Sütten kesilmiş. 2. Kendisi ve zürriyeti cehennemden uzak kılınmış. Hz. Peygamber'in Hz. Hatice'den dünyaya gelen en küçük kızının adıdır. Hicretten 18 yıl önce 605'te Mekke'de dünyaya gelmiştir. 632 yılında Medine'de vefat etmiştir. 18 yaşında iken Hz. Ali ile evlenmiş, Hz. Hasan, Hz. Hüseyin, Hz. Ümmü gülsüm ve Hz. Zeyneb adında dört çocuğu vardır. Rasûlullah (s.a.s)'tan sonra 6 ay yaşamıştır. Lakabı Zehra'dır.
Fatmagül (bkz. Fatma).
Fatmanur (bkz. Fatma).
Fayiha 1. Çiçek veya meyve kokusu. 2. Güzel kokulu nesne.
Fazıla (bkz. Fazıl).
Fazilet 1. İnsanda iyilik etmeye ve fenalıktan çekinmeye olan devamlı ve değişmez istidat, güzel vasıf. 2. Kişiyi, ahlaklı ve iyi hareket etmeye yönelten manevi kuvvet. 3. İnsanın yaratılışındaki iyilik, iyi huy, erdem. 4. İyi anlak, iffet (bkz. Erdem)
Fecriye (bkz. Fecri).
Fehamet (bkz. Fahamet).
Fehmiye (bkz. Fehmi).
Felak . 1. Gün ağarması. 2. Kur'anı Kerim'in 113. suresinin adıErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Felin Mantar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ferah 1. Gönül açıklığı. 2. Sevinç, scvinme.
Ferahengiz Ünlü bir çeşit lale.
Ferahet Şan ve şerefErkek ve kadın adı.
Ferahfeza 1. Ferah artıran. 2. Türk müziğinin mürekkeb makamlarından. 3. Meşhur bir lale türü.
Ferahna 1. Bolluk, genişlik. 2. Geniş yer.
Ferahnak Sevinçli Türk müziğinin mürekkeb makamlarından.
Ferahnaz Nazlı kız.
Ferahşan 1. Sevinç veren. 2. Ferah saçan.
Feraset Anlayışlılık, çabuk seziş.
Feray Aydınlık, parlak ay, canlılık, süs, zinet.
Ferda 1. Yarın. 2. Gelecek zaman, ati. 3. Ahiret, öbür dünya.
Ferdane Tekli, yalnız.
Ferdiyye (bkz. Ferdi).
Ferhal Kıvırcık ve dolaşık olmayan uzun saç.
Ferhunde Mübarek, mesut, meymenetli, kutlu, uğurlu.
Feride (bkz. Ferid)Kendi reyiyle hareket eden, kibirli, gururlu kimse.
Ferma . 1. Emreden, buyuran. 2. Amir Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ferzan İlim ve hikmet.
Ferzane 1. Alim, bilgin, seçkin. 2. Benzerlerinden, akranlarından ileride. 3. Hakim, feylesof. 4. Tasavvufta, ncfsani bağlantılardan sıyrılmış olan derviş Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Fesahat Açıklık, duruluk Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Fetanet Zihin açıklığı, zihnin yaratılıştan bir şeyi çabuk ve iyi kavraması. Peygamberlere mahsus beş sıfattan biridir.
Fethiyye (bkz. Fethi).
Fevziye 1. (bkz. Fevzi). 2. Tarihte, yeniçeri ocağının kaldırılması üzerine 2. Sultan Mahmud tarafından eski adalar mevkiine verilen ad.
Feyha Büyük, geniş, engin. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Feyza 1. Suyun taşıp akması. 2. Bolluk, çokluk, verimlilik, fazlalık, gürlük, ilerleme, çoğalma. 3. İlim, irfan. 4. Feyz ile dolu olan.
Feyzi 1. İlim, irfan. 2. Akma, suyun akıp taşması. 3. Bolluk çokluk, verimlilik Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Feza 1. Ucu bucağı bulunmayan boşluk. 2. Dünyanın sonsuz olan genişliği, sema Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Fezzan Büyük Sahra'da, Trablus ülkesinin güneyinde bir ülke. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Fidan 1. Yeni yetişen körpe ağaç. 2. Fidan boylu: İnce uzun mütenasip.
Fide Bahçıvanlıkta, yastıklarda tohumdan yetiştirilip başka yerlere dikilmek için hazırlanan sebze veya körpe çiçek.
Figen Atıcı, yıkıcı, düşürücü.
Fikriye (bkz. Fikri).
Filiz 1. Bitkilerde yeni sürgün, tohumdan çıkan yeni uçlar. 2. Ocaktan çıkarılmış, eritilmemiş ham maden, cevher, gümüş, filiz. 3. Betonarmede demirleri eklemek için bırakılan uzantılar. 4. İnce taze ve güzel vücutlu.
Firazende YükseltenErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Firdevs 1. Cennet, 2. Bostan, bahçe Firdevsi: İran'ın milli destanı olan "Şeyhname"nin yazarıdır. Adı, Mansur b. Hasan'dır. 9341020 yıllan arasında yaşadığı tahmin edilmektedir.
Firuze 1. (bkz. Firuz). 2. Nişabur'da çıkan açık mavi renkli ve değerli bir yüzük taşı. 3. Açık yeşil, dağ yeşili ile gök mavisi arasında ve bal mumu parlaklığında maruf kıymetli taş.
Fitnat Zihin açıklığı, zeyreklik. Zihnin herşeyi çabuk anlayışı. Türk şairlerinden meşhur bir İslam hanımının adıdır. Asıl adı Zübeyde'dir.
Fulya Nergisgillerden, san renkte çiçeği keskin ve güzel kokulu bir bitki, sarı soğançiçcği.
Funda Kırcık yerlerde yetişen ve birçok çeşidi olan çalı.
Füruzan Parlayıcı, parlayan, parlak Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Füsun Büyü sihir. Şaşırtıcı güzelliğe sahip, hayret verici derecede güzel.
Fadiş Fatma adının bir söyleniş biçimi
Fadik Fatma adının bir söyleniş biçimi
Fahriye Bir işi çıkar beklemeden yapan
Fahrünissa Övünülecek değerde kadın
Fatma Sütten kesme / Aslı Fatima
Fatoş Fatma adının halk arasında bir başka söyleniş biçimi
Fehime Anlayışlı, çabuk kavrayan
Feriha Sevinçli, ferah
Fuldem Her zaman geniş, açık görüşlü
Fulden Her zaman geniş, açık görüşlü
Füreyya Parlak, ışıltılı günler
Gabra Yer, yeryüzü, arz.
Gagauz 1. Gökoğuzlar. 2. Hristiyanların Ortodoks mezhebine bağlı Türk kavmi. Balkanlar ve Rusya'da yaşamaktadırlar. Deliorman, Dobruca, Beşerabya ve Ukrayna'da oturan Hristiyan Türklere verilen ad.
Galibe (bkz. Galib).
Gamze 1. Süzgün bakış. 2. Çene veya yanak çukurluğu.
Ganiye 1. Zengin kadın. Zengin kız. 2. Çok hoş. 3. Şarkıcı.
Ganime (bkz. Ganim).
Ganimet Kafirlerle yapılan savaş sonucu ele geçirilen mal, para, silah gibi metalar. İslami usullere göre tasnif edilip, beytülmale, fakirlere, yoksullara ve mücahidlere dağıtılır.
Garibe (bkz. Garib).
Gaye 1. Maksat, meram. 2. Netice, son, hedef.
Gayret . 1. Çalışma, çabalama. 2. Kıskanma, çekememe. 3. Aziz ve kutsal bir şeye tecavüz edildiğini görmekten doğan asil temiz duyguErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Gazale Dişi geyik.
Gazire (bkz. Gazir).
Gelincik 1. Yazın kırlarda yetişen kırmızı ve büyük çiçekli bitki. 2. Sansargillerden ince yapılı, sivri çeneli, küçük bir hayvan. 3. Mezgitgillerden, yılan balığına benzer eti sevilen bir balık.
Gençyaz İlkbahar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Germa Sıcak yaz.
Gevher 1. Değerli taş. 2. Elmas. 3. Bir şeyin aslı, esası.
Gevher Şad Pırlanta gibi kıymetli ve neşeli. Gevherşad'. Baysungur'un annesi.
Geysu Uzun saç, saç örgüsü, zülüf.
Gilşah . 1. Balçık şah. 2. Balçıkta yapıldığı için Hz. Adem'in lakabı. 3. Farsların masal kahramanı Keyyummers'in lakabı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Giray Kuvvetli, kudretli. Kırım hanları tarafından unvan olarak kullanılmıştır Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Girgin Herkesle çabucak yakınlık kurarak işini yürütebilenErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Giryar . Ağlayıcı, ağlayan, (bkz. Nalan) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Gizem Sır karşılığı olarak kullanılan uydurma bir kelime.
Gonca 1. Henüz açılmamış gül, tomurcuk. 2. Sevgilinin ağzı.
Göğem Halk dilinde yeşile çalan mor Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Gökben Gökle ilgili, uzay sema Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Gökçay , (bkz. Gökçe)Kuzey Kafkasya da az tatlı su gölüErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Gökçe 1. Gökle ilgili göğe ait semavi. 2. Mavi, mavimsi. 3. Güzel hoş güzelce, latif. 4. Gösterişli.
Gökçen (bkz. Gökçe).
Gökdoğan Kuzey yarımkürede yaşayan bir doğan türü.
Gökekin Yeni başak meydana getirmiş ekin Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Gökkır At donlarından maviye çalan kır Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Gökkuşağı Düşmekte olan yağmur damlacıklarında güneş ışınlarının kırılıp yansımasıyla gökyüzünde oluşan yedi renkli kemer biçimindeki görüntü alkı Erkek ve kadın adı
Gökmen Mavi gözlü ve sarışın kimse.
Göksevim Sevimli gök.
Göksu 1. Türklerin oturduğu birçok akarsuya verilen isim. 2. Adana'dan gelerek Akdeniz'e dökülen Seyhan nehrinin önemli kollarındanErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Göksün Binboğa dağlarından Elbistan'ın güney batısında Seyhan nehrine karışan çay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Gökşen Gökle ilgili, aydınlık ışıklı gök, uydurma bir kelime.
Gökyüzü Göğün görünen yüzeyi (sema) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Gönenç Refah hali, mutluluk.
Gönül 1. İnsanın manevi varlığının ifadesi, inancı ve hislerinin kaynağı. 2. İstek, arzu, heves, niyet. 3. Duygu, his, aşk. 4. Kibir, gurur. 5. Tabiat, huy.
Görgü 1. Bir topluluğa ait uyulması gereken nezaket kaideleri muaşeret adabı. 2. Deneme, tecrübe. 3. Görmüş olma durumu, görgü şahidi.
Görkem 1. İhtişam, gösteriş karşılığı olarak kullanılan bir kelimedir. 2. Gösterişli, heybetli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Görsel Görmekle ilgili manasına kullanılan uydurma bir kelime Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Gözde 1. Göze girmiş olan sevilen beğenilen, benimsenen. 2. Beğenilen kadın. 3. Osmanlı sarayında padişahın ilk dört cariyesine verilen ünvan.
Gözen Bir nevi alageyik.
Gözlem Müşahade, gözlemek karşılığı olarak kullanılan kelime Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Gufran Günahların affı.
Gurbet Doğup yaşanılmış olan yerden uzakta yer Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Güftar Söz, kelam Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Güfte 1. Söyleniş, söylenmiş. 2. Bir söz eserinin bestelenmiş bulunan manzum sözleri.
Güher Gevher, cevher, (bkz. Gevher) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Güherpare Cevher parçası.
Gül 1. Çiçek. 2. Bilinen çiçek, gül çiçeği, gülağacı. 3. Tasavvufta Allah'ın birliğinin remzi. 4. Başına ve sonuna ek ve isimler getirilerek yeni isimlerin türetilmesinde kullanılan bir isimdir (Ayşegül, Gülay, vb).
Gülafet Nefes kesen güzellikle Gül ve âfet kelimesinden oluşmuş birleşik bir isimdir.
Gülbahar 1. Bahar gülü. 2. Ebru sanatında kullanılan koyu kırmızı renkte toprak. Gülbahar Hatun: Mehmet Il.'nin hanımı. Bayezid II ve Gevher Sultan'ın annesi.
Gülbanu Gülhanım. Gül gibi güzel kadın. Gül hatun.
Gülbeden Zarif, ince vücuda sahip. Gülbeden Begüm, Babur Şah'ın kızı.
Gülberk Gül yaprağıErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Gülbeşeker Bir çeşit gül tatlısı.
Gülbeyaz Beyaz gül.
Gülbin Gül kökü, gül biten yer.
Gülbiz Gül serpen, gül serpilmiş.
Gülcihan Cihana, aleme bedel gül.
Gülçe Gülcük, küçük gül.
Gülçin Gül toplayan, gül devşiren.
Güldehan Gül ağızlı, ağzı gül gibi olan.
Güldeste Güldemeti, çiçek destesi Türk müziğinde mürekkeb makamlardan.
Gülenay Devamlı gülen, ayyüzlü kişi.
Gülendam Gül endamlı, gül boylu, nazik, güzel endam.
Gülennur Gülmesiyle etrafı aydınlatan, ışık saçan kimse.
Güler Gülen, sevinçli, handan.
Gülfam 1. Gül renkli. 2. Gül gibi kızıl olan.
Gülgonca Açılmamış gül.
Gülgün Gül renkli, gül renginde, pembe.
Gülhanım 1. İyi huylu, nazik hanım. 2. Gül yüzlü hanım.
Gülhayat 1. Mutlu, huzurlu bir hayat. 2. Gül gibi güzel hayat.
Gülibar Gül fırtınasıErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Gülistan 1. Gül bahçesi, güllük. 2. Azerbaycan'da Karabağ bölgesinde bir mevki.
Gülizar 1. Gül yanaklı. 2. Al yanaklı. 3. Türk musikisinde mürekkep bir makam.
Gülkız Güle benzeyen kız.
Güllü 1. Çiçek. 2. Bilinen çiçek, gül çiçeği, gülağacı. 3. Tasavvufta Allah'ın birliğinin remzi. 4. Başına ve sonuna ek ve isimler getirilerek yeni isimlerin türetilmesinde kullanılan bir isimdir. - (Ayşegül, Gülay, vb).
Gülnar Nar çiçeği.
Gülnaz 1. Gül yüzlü kadın. 2. Gül gibi, nazlı narin Birleşik isim.
Gülnihal 1. Gül fidanı. 2. Gül ağacı Birleşik isim.
Gülnur Etrafına ışık saçan, aydınlatan gül.
Gülnüş 1. Güliçen. 2. Gülle özdeşleşmiş, gül gibi.
Gülperi Gizli gül.
Gülrana Güzel gül, dışı sarı içi kırmızı renkte olan bir çeşit gül.
Gülriz 1. Gül saçan, gül serpen. 2. Meşhur bir çeşit lale.
Gülruhsar Gül yanaklı.
Gülseren Gül toplayan, gül dağıtan.
Gülsevim Sevimli, güzel, hoş görünüşlü gül.
Gülsu Gül renkli su, taze su.
Gülsuna Gül gibi çekici kadın. Güzel sevgili.
Gülsüm Hz. Peygamber (s.a.s.)'in kızlarından birinin adı.
Gülşah 1. Güllerin şahı. 2. Varaka'nın sevgilisi, masal kadın.
Gülşen Gülbahçesi, gülistan, gülizar,
Gültane Yeni açmış gül, gonca.
Gülten Gül tenli, gül vücutlu.
Gülzar Gülbahçesi, gül tarlası.
Günay Gündüz, gün aydınlığında ay.
Güneş Çevresindeki sisteme ait gezegenlerin etrafında döndüğü, ışık ve ısı yayan büyük gök cismi, şems.
Güney Dört ana yönden biri Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Gürsu Temiz, pak, hızlı su Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Güven 1. Korku ve kuşku duygusundan uzak. 2. İnanma ve bağlanma duygusu. 3. Yüreklilik, cesaret Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Güzide Seçkin, seçilmiş, beğenilmiş.
Güzin Seçen, seçilmiş, seçkin, beğenilmiş Hz. Muhammed (s.a.s)'in dostu (halifesi) Hz. Ebu Bekir, Ömer, Osman ve Ali (r.anhum).
Güzir Çare, derman Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Gökşin Gök gibi mavi gözlü / Sonsuz mavi derinlik
Gülben Ben, gül'üm anlamında
Güldem Hiç solmayan her dem gül, her dem gülen
Gülden Gül gibi, güle ait, gülden yapılmış
Gülen Güleç yüzlü
Gülfem Gül dudaklı, gül ağızlı
Güliz Gül gibi güzel iz bırakan
Gülpembe Gül pembesi / Gül gibi pembe yanaklı
Gülsen Gül gibi güzel
Gülsün Yaşam boyu yüzü hep gülsün anlamında
Gün Gündüz vakti / Aydınlık
Güner Güneşin doğma zamanı, fecr
Güngör İyi günler yaşa anlamında
Güniz Günün başlangıcını belirleyen görüntü
Günseli Işık seli, parlak ışık demeti
Gürcan Herkesi seven, özveride bulunan
Göknur Nurlu, ışıklı, aydınlık gökyüzü
Günnur Güneş ışığının aydınlığı, nuru
Günal Gün al yaşa, kızıl renkli güneş
Gülin Güle ait olan, gülden gelen
Göknil Gökyüzüne ait olan, Gök + Nil
Gülcan Gül gibi güzel, canlı
Habibe (bkz. Habib)
Habinar Nar tanesi.
Hacce 1. Hacca giden, Kabe'yi ziyaret eden hacı kadın. 2. Bir çeşit akdiken Daha çok lakab olarak kullanılır.
Hacer 1. Taş, kayaHaceri Esved: Kabe'nin duvarında bulunan meşhur kara taş. 2. Hz. İsmail'in annesi ve Hz. İbrahim'in cariyesinin adı.
Hacerunnur Kükürt ile demirin birleşmesinden meydana gelen altın sarısı renginde.
Haddas . Çabuk kavrayan, anlayışlı, kavrayışlı. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Hadice Vakitsiz, erken doğan kız çocuğu Türk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır. Hadice: Hz. Muhammed (s.a.s)'in ilk eşi.
Hadiye (bkz. Hadi).
Hafaza 1. İnsanın yaptığı işleri yazmakla görevli melekler. 2. Bekçiler.
Hafide Kız torun. (bkz. Nebire).
Hafize (bkz. Hafız).
Hafsa Hz. Ömer'in kızı. Hz. Peygamberin zevcelerinden, Ümmü'1Mü'minin.
Hakgüzar Hakkı tanıyan, haktan ayrılmayan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Hakikat l. Bir şeyin aslı ve esası, mahiyeti. 2. Gerçek, doğru, gerçekten, doğrusu. 3. Sadakat, doğruluk, bağlılık, kadirbilirlik.
Hakime (bkz. Hakim).
Hakimiyet Hakimlik, amirlik, üstünlük, egemenlik. Sulta.
Hale Ayın ve güneşin etrafında bazı zamanlarda görülen ışıklı halka, ayla, ağıl.
Halenur (bkz. Hale).
Halide (bkz. Halid).
Halime (bkz. Halim). Peygamberimizin (s.a.s) süt annelerinden.
Halise (bkz. Halis).
Hamaset 1. Cesaret, kahramanlık, yiğitlik. 2. Kahramanca şiir.
Hamdiye (bkz. Hamdi).
Hamide (bkz. Hamid).
Hamil . 1. Yüklü. Gebe. 2. Sahip, malik. 3. Taşıyan, gözeten. 4. Uhdesinde bir poliçe bulunan. 5. Hamili vahy: Cebrail (a.s.) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Hamiye 1. Himaye eden, koruyan korucu. 2. Kayıran, kayırıcı.
Hamiyet 1. Milli onur ve haysiyet. 2. İnsanlık, fazilet. 3. İzzeti nefs.
Hammade (bkz. Hammad).
Hamra Daha, pek çok kızıl, kırmızı elHamra: İspanya'nın Gırnata şehrinde Araplardan kalma meşhur saray.
Handan 1. Gülen, gülücü. 2. Güler yüzlü, sevimli.
Hande 1. Açılış, açılma. 2. Gülme, gülüş.
Handegül Gülün açması.
Hanife (bkz. Hanif).
Hanım 1. Kadınlar için kullanılan saygı sözü. 2. Eş, karı, zevce. 3. Ev sahibesi.
Hannan Çok acıyan, çok merhametli. Allah'ın isimlerinden "abd" takısı alarak isim yapılır. Abdülhannan.
Hannas Şeytan İsim olarak kullanılmaz.
Hansa Arapların en büyük ünlü hanım şairi. Müslüman olmuştur.
Hanzade Hükümdar çocuğu.
Hanzale Doğu Arabistan'da bir Arap kabilesi.
Hare 1. Sert taş, kaya. 2. Meneviş, menevişli kumaş.
Harem 1. Yasak kılınmış mukaddes olan şey. 2. Evlerde yabancı erkeklerin girmesine izin verilmeyen, kadınlara ait bölüm. 3. İç avlu. 4. Hicaz'da ihrama girilen yerden Ka'be'ye dek uzanan bölüm. 5. MekkeMedine'nin ismi.
Harika İmkanların üstünde olup insanda hayret uyandıran şey.
Hakime Kişinin dilediği gibi kullanabilecek hakka malik olduğu malı (bkz. Harim).
Harise (bkz. Haris).
Harut . 1. Arkadaşı Marut ile tanınan melek, büyü ve sihir ile uğraştıkları için kıyamete kadar kalmak üzere Babil'de bir kuyuya hapsedilmişlerdir. 2. Babil halkına korunmaları için büyü öğreten iki melekten biri, sihir yapar İsim olarak kullanılmaz.
Hasbinur (bkz. Hasibe).
Haseni Hasene ait.
Hasgül Değerli, eşsiz gül.
Hashanım 1. Çıtıpıtı, ince, narin kadın. 2. Bilge, değerli kadın Birleşik isim.
Hasibe (bkz. Hasib).
Hasife (bkz. Hasif).
Hasna İffetli, şerefli, namuslu (bkz. Hesna).
Haskız İyi nitelikleri kendinde toplamış genç kız.
Haslet İnsanın yaratılışındaki huyu, tabiatı, mizacı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Hasret 1. Ele geçirilemeyen veya elden kaçırılan bir nimete veya kıymetli şeye üzülüp yanmak. 2. İç çekme, inleme, üzüntü, iç sıkıntısı, keder, zahmet, eseflenme, özleyiş.
Hatıra Hatıra gelen, hatırda kalan şey, andaç.
Hatırnevaz Gönlü okşayan, hatırnaz.
Hatice Erken doğan kız çocuğu. Hz. Haticetü'lKübra; Hz. Peygamber'in ilk eşi ve 6 çocuğunun annesi. Ümmü'lMü'minin.
Hatife (bkz. Hatif).
Hatime (bkz. Hatim).
Hatun 1. Kadın. 2. Eş, zevce. 3. Eskiden yüksek kişilikli kadınlara ya da hakan eşlerine verilen unvan. Örfte isim olarak kullanılır.
Haver . 1. Şark, doğu. 2. Güneşin doğduğu gün Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Havle 1. Etraf, çevre, güç, kuvvet. 2. Sahabe hanımlarından birisi. Hakkında ayet inmiştir.
Havva Esmer kadın. Havva: Hz. Adem (a.s.)'in karısı, ilk kadın. Adem (a.s) cennette uyurken sol kaburga kemiğinden yaratılmıştır. İnsan soyunun başlangıcı yani türeyiş, onların bir arada yaşamaya başlamasıyla vaki olmuştur.
Haya l. Utanma, sıkılma. 2. Ar, namus, edep. 3. Allah korkusu ile günahtan kaçınma.
Hayal 1. İnsanın kafasında canlandırdığı şey. 2. Bir olay veya eşyanın zihinde kalan izi. 3. Gerçekte olmadığı halde görüldüğü sanılan şey, görüntü.
Hayat 1. Yaşayan, diri. 2. Canlılarda doğumdan ölüme kadar geçen süre. 3. Yaşama, yaşayış.
Hayatefza Hayat artıran.
Hayatengiz Yaşatan, yaşamaya zorlayan.
Hayme Çadır.
Hayret Şaşma, şaşırma, şaşakalmış, ne yapacağını bilmeme.
Hayriye (bkz. Hayri).
Hayrunnisa Kadınların hayırlısı.
Hazal Kuruyup dökülen ağaç yaprakları.
Hazan Sonbahar, güz.
Hazar 1. Sabit meskeni olanların oturdukları memleket. 2. Barış ve güven Erkek ve kadın adı olarak kullanılabilir.
Hazen Üzüntü. Gam, keder.
Hazer Deniz, bahr, büyük su Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Hâzime Sindirici kuvvet, (bkz. Hazim).
Hazine 1. Devlet malının parasının saklandığı yer. 2. Gömülü ya da saklıyken bulunan değerli şeyler.
Hazize (bkz. Haziz).
Hazrâ 1. Yeşil, sebze, hadra. 2. Gökyüzü. 3. Türk musikisinde mürekkep bir makam.
Hecil İki dağın arasındaki kısım, vadi, dere.
Hediye 1. Hediye, armağan. 2. Karşılıksız verilen şey Hediyetullah: Allah'ın hediyesi.
Hennâ Kına ağacı, (bkz. Kına).
Hepgül 1. Gül gibi güzel kadın. 2. Neşeli ol.
Hepşen (bkz. Hepgül).
Hesna 1. Güzel kadın. 2. Hanım, kadın.
Hezâr . 1. Bülbül. 2. Çok, pek çok. 3. Bin Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Hezâre Afganistan'ın dağlık kesiminde oturan bir kabile.
Hıfziye (bkz. Hıfzı).
Hıyre Kamaşık, donuk, fersiz göz.
Hibe Bağışlama, bağış.
Hicran 1. Ayrılık. 2. Unutulmaz acı, keder.
Hicret 1. Bir memleketten, başka bir memlekete göç ediş. 2. Rasulullah'ın Mekke'den Medine'ye göç etmesi, takvim başlangıcı olan Miladi 622 yılında vuku bulmuştur.
Hidayet Hak yoluna doğru yola girme. 2. Müslüman olmakErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Hikmet . 1. Hakimlik, feylesofluk. 2. Sebeb, gizli, Allah'ın hikmeti. 3. Felsefe. 4. Ahlaki söz, öğüt verici, kısa öz, öğretici söz Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Hilâl 1. Hilal, yeni ay şeklinde olan ay, ayça, gençay. 2. Bir yazı sitili. 3. Hilaliyye: Kadiri tarikatı şubelerinden birinin adı.
Hilmiye (bkz. Hilmi).
Hilye 1. Süs, zinet, cevher. 2. Güzel sıfatlar. 3. Güzel yüz. 4. Bir yazı sitili. 5. Hz. Muhammed'in mübarek vasıflarını ve güzelliklerini anlatan manzum ve mensur eser.
Hind 1. Hindistan. 2. Sahabeden Ebu Süfyan'ın karısı.
Hisar . 1. Kuşatma, etrafını sarma. 2. Kale etrafı islihkamlı bentErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Hizran 1. Hezaren ağacı. 2. Harun erReşid'in annesi.
Hoşeda Hareket ve davranışı hoş, güzel. Cazibeli.
Hoşendam Boyu bosu güzel, düzgün olan.
Hoşfidan Güzel endamlı, boylu boslu kadın.
Hoşkadem Ayağı uğurlu.
Hoşnevâ Güzel sesli.
Hoşnigar Güzel, hoş sevgili.
Hoşten Güzel vücutlu.
Hubter Pek güzel, en güzel.
Huceste Uğurlu, hayırlı, kutlu.
Hucurat 1. Hücreler odalar. 2. Kur'anı Kerim'in 49. suresinin adı.
Huda . 1. Doğru yol gösteren, hidayet eden. 2. Allah'ın isimlerinden. 3. Kur'anı Kerim. Ek almadan isim olarak kullanılmaz. Hudanur gibi.
Humeyra 1. Beyaz tenli kadın. 2. Hz. Aişe'nin lakabı.
Hunde Sükun, sulh ve mütareke, (bkz. Hudeybiye) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Huri 1. Cennet kızı. 2. Sevgili Daha çok lakab olarak kullanılır.
Huriser Cennet kızlarının başı, hurilerin başı.
Huriye Coşkunluk hallerinde hurilerle buluştuklarına inanan bir tarikat.
Hurrem 1. Şen, sevinçli, güleryüzlü, gönülaçan, taze, hoş. 2. Bir yazı sitili. 3. Hurrem Sultan: Kanuni Sultan Süleyman'ın gözde zevcelerinden. Osmanlı siyasetinde etkin rol oynayan hanımlardan.
Hülya Kuruntu.
Hümeze Birini arkasından çekiştirmek. Kur'anı Kerim'in 104. suresinin adı. İsim olarak kullanılmaz.
Hüner Bir işte gösterilen incelik ve beceriklilik, maharet, ustalık marifet.
Hüray Ay gibi özgür, ay kadar bağımsız Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Hürcan . (bkz. Hüray).
Hürgül Gül gibi özgür güzel.
Hürmet Saygı.
Hürrem 1. Yeşil taze. 2. Gönülaçıcı. 3. Şen şakrak, sevinçli.
Hürriyet 1. Hürlük, serbestlik. 2. İstediğini herhangi bir engelle karşılaşmadan karar dairesi içinde yapabilme hali.
Hüsniye (bkz. Hüsni).
Hüsnü Çok güzel.
Hüsnügül Gülün güzelliği.
Hüsnügüzel Sarı çiçekli, güzel yapraklı süsbitkisi.
Hüsnühal Davranış güzelliği.
Hüvare Berberi kabilesinin en önemlilerinden birinin adı.
Hüveydâ Açık, apaçık, belli, besbelli, zahir.
Hüzzam Türk müziğinin en eski birleşik makamlarından.
Hayrünissa Kadınların hayırlısı
Hilal Gül yanaklı
Hümeyra Aklık, beyazlık
Iknat 1. Allah'a dua etme, yalvarma. 2. İnkisar etme. 3. Namazda kıyamı uzatma ve hacca devam etme.
Ildız . 1. Yıldız. 2. Gündönümünden 10 gün önceki zaman Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ilgaz . 1. Atın dört nalla koşması. 2. Hücum, akın. 3. Çankırı ilinin ilçe merkezi. 4. Batı Karadeniz bölgesinin en yüksek dağ kitlesi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ilgım 1. Serap. (bkz. Serap). 2. Gök erimi, serap. 3. Belli belirsiz.
Ilgın Kumlu topraklarda yetişen ve çit bitkisi olarak kullanılan ağaççık.
Irak (bkz. Uzak).
Iraz (bkz. Irak).
Irmak Çoğunlukla denize dökülen, genişliği ve taşıdığı su niceliği bakımından en büyük akarsu, nehir.
Işık 1. Bazı cisimler tarafından tabii halde ve akkor haline gelinceye kadar ısıtıldığında yayılan, cisimleri görmemizi sağlayan ışıma, aydınlık, ziya, nur (bkz. Ziya, nur). 2. Aydınlatma cihazı, mum, lamba, ampul, fener. 3. Işık tutma, bir konuda aydınlatıcı bilgi vermek.
Işıkay (bkz. Işık) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Işıl Çok aydınlık, parlak ışık.
Işılar 1. Parlayan, ışıldayan. 2. Neşeli, canlı, şen.
Işın Bir ışık kaynağından çıkarak her yöne yayılıp giden ışık demeti.
Işınbike (bkz. Işın).
Işıner (bkz. Işın).
Işkın Bitki sürgünü, asma filizi.
Itır 1. Güzel, hoş koku. 2. Sardunyagillerden, yapraklan güzel kokan bitki, turnagagası.
Işılay Ay ışığı
Jale Gece meydana gelen ve sabah çiçekler üzerinde görülen su damlacığı, çiğ, şebnem (bkz. Şebnem).
Jengar 1. Bakır pası. 2. Çöktaşı. 3. Deniz yeşili renk.
Jülide 1. Karışık, karmakarışık, dağınık. 2. Derinlik.
Kasene 1. İyilik, iyi hal, iyi iş, hayırlı iş. 2. Dünya ve ahiret saadeti. 3. Eski altın paralardan birinin adı.
Kadem . 1. Ayak. 2. Adım. 3. Yarım arşın uzunluğunda bir ölçek. 4 Uğur Kadın ve erkek adı olarak kullanılır.
Kademran . 1. İlerleyen Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kader 1. İman esaslarından, Allah'ın bütün yaratıklar için hüküm ve irade ettiği hallerin oluş şekli, alın yazısı, takdir. 2. Talih, baht. 3. Kötü talih. 4. Güç kuvvet.
Kadife Yüzü ince sık tüylü, parlak ve yumuşak kumaş.
Kadın 1.Yetişkin dişi insan. 2. Evlenmiş kadın. 3. Evli ve itibarlı kadın, hanım.
Kadire Güçlü kuvvetli.
Kadriye (bkz. Kadri).
Kafiye 1. Şiirde, mısra sonunda yer alan kelimelerin ses benzerliği, ses uyuşması, uyak. 2. Eski nesrimizde zaman zaman yer alan ses benzerliği ve uygunluğuna dayanan sanat, seci.
Kahhar . 1. Ziyadesiyle kahreden, kahredici, yok edici batırıcı. 2. Allah'ın isimlerinden İsim olarak kullanılmaz (bkz. Abdülkahhar).
Kahir 1. Allah'ın sıfatlarındandır. Kur'anı Kerim'de iki yerde geçer. 2. Kahredici, zorlayan. 3. Yok eden. 4. Ezici kuvvet. Kahir Billah: Abbasi halifesi. (Ebu Mansur Muhammed elMutezid). Muktedir'in kardeşi.
Kaide 1. Oturan. 2. Temel, esas. 3. Başkent.
Kaime 1. (bkz. Kaim). 2. Türklerde kağıt para manasına gelmektedir.
Kamaran Kızıl Deniz'de Yemen kıyılan yakınında bir ada.
Kamber . 1. Sadık dost, köle. 2. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kambin Mutlu, bahtiyar.
Kâme Kâm, istek, arzu.
Kamelya 1. Çaygillerden, büyük beyaz, kırmızı veya penbe renkte çiçekler açan dayanıklı yapraklı bir bitki. 2. Yabangülü, çingülü.
Kamer . 1. Ay. 2. Sadık hizmetkâr. 3. Kur'anı Kerim'in 54. suresi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kâmile (bkz. Kamil).
Kâmurân . 1. Kâm sürücü, süren, arzusuna isteğine kavuşmuş mutlu. 2. Arzusuna erişen, bahtiyar, mutlu. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kaniye (bkz. Kani).
Kansu 1. Çin'in kuzey batısında önemli bir sınır kenti. 2. Çin'de müslümanların en çok bulunduğu eyalet.
Kantara . 1. Köprü, özellikle taştan yapılmış. 2. Su yolu, bend, hisar anlamına da gelir Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kaplan Vahşi kedigillerden, benekli, yırtıcı hayvan.
Kapsam Şümul ihtiva, ihata, istiab, manalarına gelen uydurma bir kelime. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kaptan . 1. Bir geminin sevk ve idare sorumlusu. 2. Şehirlerarası otobüs şoförü. 3. Baş pilot.
Karanfil Bir çeşit kokulu çiçek.
Karçiçeği Süsengillerden, beyaz pembe çiçekler açan so­ğanlı bitki.
Kardelen 1. Çiğdem. 2. Nergisgillerden baharda çok erken çiçek açan soğanlı bir bitki.
Kârdide İş bilir, uyanık, tecrübeli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Karmen Parlak kırmızı renk.
Kartay . Yaşlı, pir.
Kartekin (bkz. Kartay).
Karye Köy küçük kasaba. Kabile reisi veya eşraftan birine oturduğu karyeyle aynı isim verilmektedir.
Kâsibe (bkz. Kasib).
Kâşife (bkz. Kaşif).
Katibe (bkz. Katib).
Katife 1. Kadife. 2. Bir nevi çiçek.
Katre 1. Damla. Damlayan şey.
Kavram . 1. Bir nesnenin zihindeki soyut ve güzel tasarımı, mefhum. 2. Nesnelerin ya da olayların ortak özelliklerini kapsayan ve ortak bir ad altında toplayan genel tasarım Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kavuşum . 1. Yeryuvarlağı bir uçta kalmak üzere yerin güneşin ve herhangi bir gezegenin bir doğru üzerine gelmeleri. 2. İçtima Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kayan 1. Akarsu sel. 2. Yassı, düz, kat kat oluşmuş taşlarErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kaynak 1. Bir suyun çıktığı yer, menşe. Bir haberin çıktığı yer. 2. Araştırma ve incelemede yararlanılan belge Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kayra Yüksek büyük tutulan ya da sayılan birinden gelen iyilik lütuf, ihsan atıfet, inayet. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kaytus Bir yıldız kümesiErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kayyum 1. Gökleri, yeri ve herşeyi tutan. Herşeyin varlık sahibi olabilmesi için gerekeni veren. Allah'ın isimlerinden.
Kebir 1. Büyük, ulu azim. 2. Yaşça büyük yaşlı. 3. Çocukluktan çıkmış genç. 4. Allah'ın isimlerinden. Abdülkebir şeklinde kullanılmalıdır.
Kebire (bkz. Kebir).
Kebuter Güvercin.
Keffaret 1. Günahı örten anlamına gelir. 2. Günahların ödenmesi gereken bedeli.
Kelebek 1. Vücudu kanatlan ince pullarla ve türlü renklerle örtülü, dört kanatlı, çok sayıda türü olan böcek. 2. Narin, ince kadın.
Kemalat İnsanın bilgi ve ahlak güzelliği bakımından olgun­luğu.
Kemyab Az bulunan, nadir.
Kenter Şehirli, kentli.
Keramet 1. Birine karşı ikramda bulunmak. 2. Allah'ın bir kimseye cömertliği, lütfü, himayesi ve yardımı olarak ele alınır.
Kerenây Eskiden kullanılan bir çeşit nefesli saz.
Keriman (bkz.Kerim).
Kerime 1. (bkz. Kerim). 2. Âyet. 3. Kız evlat.
Kevâr Büyük Sahra'da önemli bir vaha.
Kevkeb Yıldız gökyüzündeki parlak cisimleri ifade eden genel isim Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kevser 1. Maddi ve manevi çokluk, kalabalık nesil. 2. Cennette bir havuzun ırmağın adı. 3. Kur'anı Kerim'de en kısa sure.
Keyfer 1. Karşılık. 2. Mükafat veya mücazat Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Keyhan Dünya Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Keyvan Satürn yıldızı.
Keyyis 1. Akıllı, anlayışlı, kavrayışlı. 2. İnce zarif.
Keyyise (bkz. Keyyis).
Kezban 1. Bir yeri yöneten kadın kahya. 2. Ev kadını, evine ve kocasına bağlı kadın.
Kınay Çok çalışkan, etkin, faal Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kıncal 1. İnce zarif. 2. Aksi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kınnesrin Kuzey Suriye'de bir şehir, eski Halepde denilmektedir.
Kısmet 1. Bölme, pay etme, hisselere ayırma. 2. Talih, nasip, kader. 3. Şayi olan hisseyi tayin etme belirtme.
Kıvanç . 1. Sevinç, memnuniyet. 2. Övünen, güvenen, iftihar eden Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kıymet 1. Değer. 2. Bedel, baha, tutar. 3. Şeref, onur, itibar.
Kızılözen Kızılırmak, güney Azerbaycan'ı 2 defa katederek Gilan'da Hazer denizine dökülen ırmak.
Kibar 1. Duygu, davranış ve hareket bakımından ince, zarif, nazik, çelebi. 2. Büyük cömert, asil, zengin. 3. Şık, seçkin. 4. Büyükler, ulular. 5. Kibirli.
Kibariye (bkz. Kibar).
Kifayet 1. Yetişme, el verme, kafi gelme. 2. Bir işi yapabilecek yetenekte olma.
Kimek X. yy. İrtiş'in orta bölgesinde yaşayan bir Türk kavmiErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kiraz Gülgillerden, yapraklanmadan önce çiçek açan, düz kabuklu ağaç ve bu ağacın yuvarlak sulu ve tek çekirdekli yemişi.
Kişver Ülke.
Kitiaraz Dünyayı süsleyen, dünyanın süsü olan.
Kiyan 1. Yıldız. 2. Merkez.
Kiyaset Uyanıklık, anlayışlılık.
Korur 1. Açık san, açık kestane renkli. 2. Kimseyi beğenmeyen gururlu, kendini beğenmiş. 3. Süslü, çalımlı, şık.
Konuralp 1. Cesur, yiğit, er. Orhan Gazi'nin komutanlarından biri.
Koza İçinde tohum ya da krizalit bulunan koruncak.
Körnes Ayna Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kösem 1. Sürüler önünde rehber vaziyetinde giden. 2. Cildi temiz, pürüzsüz. 3. Kösem Sultan: IV. İbrahim'in annesi ve torunu zamanında Osmanlı iktidarında etkin olan Sultan.
Kudret 1. Kuvvet, takat, güç. 2. Allah'ın ezeli gücü. 3. Varlık, zenginlik. 4. Allah yapısı, yaratılış, insan eliyle yapılamayan şeyler. 5. Ehliyet kabiliyet Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kudsiyye (bkz. Kudsi).
Kuhrud Dağ ırmağıErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kûhsar 1. Dağlık. 2. Dağ tepesi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Kumru Güvercinlerden, uzunca kuyruklu boynunun yanlarında benekler bulunan ve güvercinlerden daha küçük olan boz renkli kuş.
Kurre Tazelik, parlaklık Mısır valiliği yapmış bir zatın adıdır.
Kübra 1. Büyük olan (Ekber'in müennesi). 2. Hadicetü'lKübra: Hz. Peygamberin ilk hanımı.
Kürboğa 1. İri, güçlü, sarsılmaz boğa. Kuvvetli iri yapılı boğa. Selçuklu komutanı ve Musul emirinin adı.
Küşade 1. (bkz. Küşad). 2. Açık. 3. Ferah.
Kamile Bütün, tam, eksiksiz, olgun
Kamuran Dileğine kavuşmuş olan
Lâcerem 1. Şüphesiz. 2. Besbelli, elbette.
Laçin . 1. Bir cins şahin. 2. Sarp, yalçın. 3. Şiddetli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Lahika (bkz. Lahik).
Lâhza 1. Bir bakış, bir göz atma. 2. Göz kırpacak kadar zaman an. 3. Bir kez göz kırpma.
Lajverdi 1. Lacivert. 2. Koyu mavi değerli bir süs taşı.
Lale 1. Zambakgillerden, uzun yapraklı, güzel ve çeşitli renklerde çiçekli soğanlı bir bitki. 2. Eskiden sucuların boyunlarına asılan iki ucu lale gibi kıvrak demir halka, pranga. 3. Ağaçtan meyve koparmaya yarayan ucu çatallı sırık.
Lâlefam Lale renginde.
Lâlegun Lale renginde.
Lâlegül Türk musikisinde bir makam.
Laleruh 1. Lale yanaklı, yanağı lale gibi kırmızı olan. 2. Türk müziğinde mürekkeb bir makam.
Lâleveş Lale gibi.
Lâlezar Lalelik, lale yetişen yer, lale bahçesi.
Lâmia (bkz. Lami).
Lâmiha (bkz, Lamih).
Laminur Nur saçarak parlayan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Lânazir Eşsiz, benzersizErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Lane Yuva, ev, aşiyan.
Lâtife Güldürecek, tuhaf ve güzel söz ve hikaye şaka.
Lâtime Misk, güzel koku.
Lavanta Lavanta çiçeğinden elde edilen güzel koku.
Lâyezal Zevalsiz, bitimsiz Erkek ve kadın adı olarak kullanılabilir.
Lâyiha 1. Düşünülen bir şeyin yazı haline getirilmesi. 2. Tasarı.
Lâzıme (bkz. Lazım).
Leâl İnciler.
Lebabe Akıl sahibi olma.
Lebâbet Akıllılık, zeyreklik Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Lebibe (bkz. Lebib).
Lema Pırıltı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Leman Parlama, parıltı.
Lemariz Parlayan, parıldayan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Lemeat Parıltılar.
Lemehât Bir defa bakışlar, bir göz atışlar.
Lemyezel 1. Zail olmaz, baki, kalıcı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Lerzân Titrek, titreyen.
Lerzende Titreyen, titrek.
Letafet 1. Latiflik, hoşluk. 2. Güzellik. 3. Nezaket. 4. Yumuşaklık.
Levami Parlamalar, nurlar.
Levend 1. Osmanlı donanmasında vazifeli asker denizci. 2. Eskiden Venedikliler'in şark memleketlerinden maaşla topladıkları denizciler. 3. Yakışıklı, boylu poslu kimse. 4. Atak, gözü pek, hareketli ve çevik.
Levzi 1. Badem biçiminde olan. 2. Bademle ilgili Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Levziyye 1. (bkz. Levzi). 2. Badem erik, kayısı vişne, kiraz ve benzer meyvelerin içinde anıldıkları grup.
Leyal Geceler.
Leyân Parlayan, parlayıcı, konforlu, lüks hayat.
Leyfunnur Geceyi aydınlatan nur, ışık.
Leylâ 1. Çok karanlık gece. 2. Arabi ayların son gecesi. 3. Leyla ile Mecnun hikayesinin kadın kahramanı.
Leys 1. Yokluk. 2. Arslan, esed, haydar, gazanfer, şir.
Lezir Akıllı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Lisan 1. Dil. 2. Konuşulan dil Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Liyâkat 1. Layık olan, değerlilik, yararlılık. 2. İktidar, hüner, fazilet.
Lulubar İnci yağmuru.
Lübbetülayn Göz bebeği.
Lütfiye (bkz. Lütfı).
Lamia Parlak, parlayan
Latife Yumuşak, hoş, nazik / Espri, şaka
Lemide Parlak, parıldayan
Lerzan Titreyiş, titrek
Leyla Uzun ve karanlık gece
Macide (bkz. Macid).
Mağfiret Allah'ın kullarının günahlarını bağışlaması, örtmesi.
Mahbube Muhabbet olunmuş, sevilmiş, sevilen (bkz. Mahbub).
Mahfer Ay aydınlığı, ay ışığı.
Mahin (bkz. Hz. Peygamberin isimleri).
Mahinev Yeni ay, ayça, hilal.
Mahinur 1. Ayın nuru, ışığı. 2. Ay yüzlü güzel.
Mahire (bkz. Mahir).
Mahizar İnleyen ay.
Mahizer San, altın renginde ay.
Mahmude Bingör otu, sakmunya.
Mahmure (bkz. Mahmur).
Mahpare Ay parçası, çok güzel kadın.
Mahperi Ay gibi peri kadar güzel.
Mahperver Mehtap.
Mahpeyker 1. Yüzü ay gibi parlak, güzel, nurlu. 2. Kösem Sultan'ın adı.
Mahra 1. Elverişli, uygun şey. 2. Değerli kimse.
Mahru Ay yüzlü, yüzü ay gibi olan güzel.
Mahsune Kuşatılmış, sarılmış, çevrilmiş.
Mahter Yeni ay, ayça, hilal.
Mahur Türk musikisinde rast perdesinde karar kılan bir makam Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Maide 1. Üzerinde yemek bulunan sofra. Yemek, şölen. 2. Kur'anı Kerim'in 5. suresinin adı. 3. İsa ve Havarilerine gökten inen sofra (Maidei Mesih).
Maile (bkz. Mail).
Makbule (bkz. Makbul).
Makrun Ulaşmış, kavuşmuş, yakın Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Maksude (bkz. Maksud).
Maksume (bkz. Maksum).
Maksure (bkz. Maksur).
Makule (bkz. Makul).
Malike (bkz. Malik). 1. Mal sahibi olan kadın. 2. Peri, su perisi.
Mana 1. Mana, anlam. 2. İç, içyüzü. 3. Rüya, düş (bkz. Anlam). Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Manolya Manolyagillerden. Beyaz renkli ve güzel kokulu çiçekleri olan, süs bitkisi olarak yetiştirilen ağaç ve bu ağacın çiçeği.
Mansure (bkz. Mansur).
Manzure (bkz. Manzur).
Maral Dişi geyik, ceylan, karaca.
Marifet 1. Herkesin yapamadığı ustalık, herşeyde görülmeyen hususiyet, ustalıkla yapılmış olan şey. 2. Bilme, biliş. 3. Hoşa gitmeyen hareket. 4. Vasıta aracı, ikinci el. Marifetname: İbrahim Hakkı Bey'in divan kültürüne ait hazırladığı meşhur eseri.
Mâriye Şen'un adında birinin kızı olup hicretin 7. yılında kızkardeşi Şirin ile birlikte, Mukavkıs tarafından Hz. Muhammed'e (s.a.s) hediye edilen kıbti bir cariye. Hz. Peygamberin hanımlarından küçük yaşta ölen oğlu İbrahim'in annesi.
Marufe (bkz. Maruf).
Masume (bkz. Masum). İmamiye mezhebinde günahsız sayılan ehli beyt mensubu.
Masune (bkz. Masun).
Maşuka (bkz. Maşuk).
Matlube (bkz. Matvlub).
Matuke (bkz. Matuk).
Mavera Ara, geri, bir şeyin ötesinde bulunan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Maviye Suya ait.
Maye 1. Maya, asıl ve gerekli madde. 2. Para, mal. İktidar güç. 3. Bilgi.
Mebde Baş, başlangıç, ilke. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Mebhure (bkz. Mebhur).
Mebruke (bkz. Mebruk).
Mebrure (bkz. Mebrur).
Mebsude (bkz. Mebsut).
Mebşure Yüzü beyaz, gösterişli güzel kadın.
Mecdide Rızkı bol, nasibi açık, bahtiyar.
Mecerre 1. Samanyolu. 2. Harekete müsait yol, cadde veya yer Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Mecide Büyük ulu. Şan ve şeref sahibi.
Mecra Suyun aktığı yatak, su yolu. Bir işin gidiş yolu. Bedendeki ahlatın alıştığı yol. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Medâ . Mesafe. Son. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Medar . 1. Dayanak. 2. Dönence. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Medide (bkz. Medid).
Mediha (bkz. Medih).
Medine Arabistan'da bir şehir. Hz. Peygamberin kabrinin bulunduğu şehir. Hacıların Mekke'den sonra ziyaret ettikleri şehir.
Mefahir İftihar edilecek, övünülecek şeyler. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Mefharet İftihar duyma, övünme.
Mefkure Ülkü, ideal.
Mefruza (bkz. Mefruz).
Meftuha (bkz. Meftah).
Meftune (bkz. Meftun).
Mehdiye (bkz. Mehdi).
Mehir Ay.
Mehlika Ay yüzlü güzel.
Mehpare Ay parçası, çok güzel.
Mehre Hind okyanusu sahili ile Hadramut arasında bir ülke.
Mehru Ay yüzlü güzel.
Mehtap 1. Ay aydınlığı, ay ışığı. Dolunay. 2. Alay, eğlence, zevklenme Türk dil kuralı açısından "b/p" olarak kullanılır.
Mehveş Ay gibi, ay yüzlü, güzel.
Mekine (bkz. Mekin). 1. İktidar ve onur sahibi. 2. Yer tutup oturan, yerleşmiş.
Meknune (bkz. Meknun).
Meknuze (bkz. Meknuz).
Mekşufe Açılmış, açık. Bilinmez değil, keşfolunmuş.
Melâ 1. Doluluk. 2. Topluluk. 3. Ova.
Melahat Güzellik, yüz güzelliği.
Meldâ Genç, körpe ve nazik.
Melek 1. Allah'ın nur­dan yarattığı varlıklar. Allah'ın emirlerine tam itaat eden varlıklar. 2. Ha­lim, selim güzel huylu kimse.
Meleknaz (bkz. Melek).
Meleknur (bkz. Melek).
Melekper Melek kanatlı.
Melekru Melek yüzlü.
Meleksima Melek şimali.
Melhuza (bkz. Mel­huz).
Meliha (bkz. Melih).
Melike Kadın hüküm­dar. Hükümdar karısı.
Melodi Nağme, ahenk, ezgi.
Meltem Yazın düzenli olarak karadan denize doğru esen rüzgar.
Memdude (bkz. Memdud).
Memduha (bkz. Memduh).
Memnune (bkz. Mem­nun). Sevinmiş, sevinçli.
Menekşe Menekşe­gillerden birçok çeşitleri bulunan ko­yu mor çiçek açan süs bitkisi. Koyu mor renk.
Mengü Ebedi ölümsüz, bengi. Mengü suyu: Abı hayat. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Mensure (bkz. Mensur).
Mensure (bkz. Menşur).
Menzure (bkz. Menzur).
Merafi 1. Dağın sivri tepesi. 2. İslam'dan evvel Arapların putuİsim olarak kullanılmaz.
Meral (bkz. Maral).
Meram Arzu istek. İçten tasarlanan niyet.
Mercan Selenterelerin mercanlar sınıfından olup kayalık yerlerde koloni meydana getirerek yaşayan, iskeleti kalkerli kırmızı renkli deniz hayvanı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Merdüm 1. İnsan, adam. 2. Gözbebeği Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Mereviş Terementi ağacının tohumu.
Merğube (bkz. Mergup).
Meriç Balkan yarımadasının güneydoğu kesiminden geçen akarsu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Mersa Liman.
Merve Mekke'de bir dağın adı olup hacılar, Merve ile Safa arasında Sa'y ederler yani 7 defa gidip gelirler.
Meryem 1. Abid. İbadete düşkün insan. 2. Hz. İsa'nın annesi.
Merzuka (bkz. Merzuk).
Meserret Sevinçler. Şenlik, sevinç.
Mesrur Sevinçli, memnun, sevinmiş meramına ermiş Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Mesrure (bkz. Mesrur).
Mesude (bkz. Mesud).
Meşhure (bkz. Meşhur).
Meşkure (bkz. Meşkur).
Methiye Birini övmek maksadıyla yazılmış eser, kaide.
Meva Sığınılacak yer, yurt, mesken.
Mevcude (bkz. Mevcud).
Meveddet Sevgi, muhabbet. Dostluk.
Mevhibe Vergi, ihsan, bağış.
Mevlude (bkz. Mevlud).
Mevsim 1. Yılın dört bö­lümünden biri. 2. Dağlamak suretiyle damga vurmak.
Mevsunne 1. Bahar yağmuru yağmış toprak. 2. Baştan aşağı süslü zırh.
Mevzune (bkz. Mevzun).
Meymune (bkz. Meymun). Hz. Peygamberin en son hanı­mı.
Meysure (bkz. Meysur).
Meziyet Bir kişiyi başkalarından ayıran ve yücelten va­sıf, üstünlük, değerlilik yüksek karak­ter.
Mihine (bkz. Mihin).
Mihne Düzleştirmek Er­kek ve kadın adı olarak kullanılır.
Mihrace (Sanskritçe.) Hindistan'da kral ve prenseslere verilen unvan.
Mihran Nehir. Pakis­tan'dan geçen İndus nehrine İslam müellifleri tarafından verilen isimErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Mihri 1. Güneş. 2. Sev­gi. 3. Eylül ayı Mihr ü mah, güneş ile ay.
Mihriban Şefkatli, merhametli, muhabbetli, güleryüzlü, yumuşak huylu.
Mihrican SonbaharErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Mihrimah Güneş ile ay.
Mihrinaz Naz güneşi. Çok nazlı.
Mihrinisa Kadınlı­ğın güneşi, erdemli, nitelikli kadın.
Mihrinur Işık sa­çan, aydınlatan güneş.
Mihrişah Şahların güneşi.
Mihriye Güneşe ait, güneşle ilgili.
Mimoza Baklagillerden ince ve san yapraklı çiçek açan bir cins süs bitkisi, küstümotu.
Mina 1. Camın ana maddesi. 2. Liman, iskele. 3. Gökyüzü.
Mine 1. Maden ve çini üzerine vurulan camı andırır cila. 2. Dişlerin üzerindeki ince ve parlak tabaka. 3. İnce ve parlak nakış.
Minşar 1. Cennet. 2. Şişe sırça. 3. Zümrüt, zebercet Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Mir'at 1. Ayna. 2. Meşhur bir çeşit lali.
Miraç . 1. Merdiven. 2. Göğe çıkan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Hz. Muhammed (s.a.s)'in göğe çıktığı gece ki, Recep ayının 27'sine rastlayan kandil gecesidir. O gecede 5 vakit namaz farz kılınmıştır.
Miray Ayın ilk günleri.
Mircan Canın içi.
Mirhan (bkz. Mircan).
Mirnur (bkz. Mircan).
Misak Sözleşme, yemin, and, ahid. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Mualla 1. Yüce, yüksek, (bkz. Bülent). Makamı, rütbesi yüksek. 2. Bir yazı stili.
Muarra Çıplak, soyulmuş. An, temizlenmiş.
Muattar Güzel kokulu, ıtırlı. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Muazzez (bkz. Muaz) Ta'ziz edilmiş, izzetlendirilmiş. İzzet ve şeref sahibi. İkram ve izaz olunan, ağırlanan, hürmetle, saygı ile kabul olunan. Kıymetli, değerli, aziz.
Mubahat Günahı, sevabı olmayan, işlemesi ne haram, ne de helal olan (mubah).
Mucibe (bkz. Mucib).
Mucide (bkz. Mucid).
Mucize Hayran bırakan, olağanüstü olay. İnsan aklının alamayacağı.
Muhabbet 1. Sevme, sevgi. 2. Dostluk. Dostça konuşma.
Muhibe (bkz. Muhib).
Muhiddin Dini saran, çevreleyen Türk dil kuralları açısından "d/t" olarak kullanılır.
Muhlise (bkz. Muhlis).
Muhsine (bkz. Muhsin).
Muhterem İhtiram olunmuş. Saygıdeğer, sayılan.
Muhteşem İhtişamlı, tantanalı, debdebeli, görkemli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Muhyi İhya eden, dirilten, canlandıran, hayat veren Allah'ın isimlerindendir. "Abd" takısı alarak kullanılır. Abdulmuhyi.
Muine (bkz. Muin).
Muiz Ağırlayıcı, izzet ve ikram edici. Allah'ın isimlerindendir. "Abd" takısı alarak kullanılır. Abdulmuiz.
Mukadder 1. Takdir olunmuş, kıymeti biçilmiş, kadri değeri bilinmiş, beğenilmiş. 2. Yazılı, yazılıp belirlenmiş ilahi taktir. 3. Yazılı olmayıp sözün gelişinden anlaşılanErkek ve kadın adı olarak kullanılır. Hz. Peygamberin isimlerinden.
Mukaddes Takdis edilmiş, mübarek kutsal temiz. Mübarek, kutsal kitaplar, Kur'an, Tevrat, Zebur, İncil Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Mukbile (bkz. Mukbil).
Mukime (bkz. Mukim).
Mukmire (bkz. Mukmir).
Munise (bkz. Munis).
Muradiye (bkz. Murad).
Mutahhar Takdir edilmiş, temizlenmiş, temiz. Temiz mübarek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Mutalla Yaldızlanmış, yaldızlı.
Mutarra Çok taze, parlak Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Muteber 1. İtibarlı, hatırı sayılır, saygın. 2. İnanılır, güvenilir. 3. Yürürlükte olan geçer.
Mutena 1. Özenle dikkatle seçilmiş. 2. Önemli, seçkin. 3. Az bulunur.
Mutia (bkz. Muti).
Mutlay Mutlu, sevinçli ay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Mutlu Talihli, uğurlu. Bahtiyar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Muttalib Talepte bulunan, isteyen, (bkz. Abdülmuttalib)
Muvahhid Allah'ın birliğine inanan. Allah'tan başka hiçbir ilah ve kanun koyucu tanımayan, yalnız Allah'tan gelen emirleri kabul eden. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Muzaffer Zafer, üstünlük kazanmış, üstün Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Muzi Işık veren parlayan parlak Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Mü'mine (bkz. Mü'min).
Mübahat Övünme, iftihar etme.
Mübareke (bkz. Mübarek).
Mübeccel Yücelmiş, saygı gösterilmiş yüce, ulu.
Müberra Temize çıkmış aklanmış, müstesna, azade, arınmışErkek ve kadın adı olarak kullanılırHz. Peygamberin isimlerinden.
Mübine (bkz, Mübin).
Mücd Kıvırcık, kıvrılmış, lülelenmiş saç.
Müceddet Yeni, henüz kullanılmamış.
Mücella Parlatılmış, parlak, cilalı.
Mücevher 1. Değerli süs eşyası. 2. Arap alfabesinde noktalı olan harf.
Mücmel Kısa ve az sözle anlatılmış, öz, özet Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Müdebber Tedbir alınmış, düşünce ile hareket edilmiş.
Müdrike (bkz. Müdrik).
Müesser Kendisine bir şey tesir etmiş olan.
Müeyyed Teyid edilmiş, kuvvetlendirilmiş, sağlam. Doğrulanmış. Yardım gören Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Müfahire Fahreden, övünen.
Müferrih Ferahlık veren, iç açan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Müfide (bkz. Müfid).
Müge İnci çiçeği.
Müheymin Birini korkudan koruyan. Allah'ın isimlerinden"Abd" takısı almadan kullanılmaz. Abdulmüheymin.
Müheyya Hazır.
Mühibe (bkz. Mühib).
Mühre 1. Bir çeşit yuvarlak şey. 2. Cam boncuk. Mührei Zar: Güneş.
Müjde 1. Muştu, sevinç haberi, büşra. 2. Hayırlı, sevinçli bir haber getirene verilen bahşiş.
Müjgân Kirpikler, kirpik.
Mükâfat Ödül. Değerlendirici, sevindirici davranış.
Mükerrem Muhterem, aziz sayın, saygıdeğer, sayılan, onurlandıran, hürmet ve tazime erişmişErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Mükrime (bkz. Mükrim).
Mülhime (bkz. Mülhim).
Mülteka Kavuşma, buluşma, birleşme yeri Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Münevver Tenvir edilmiş, nurlandırılmış, aydınlatılmış, ışıklı. Aydın.
Münibe (bkz. Münib).
Münife (bkz. Münif).
Münire (bkz. Münir).
Münteha Son, nihayet, uç, en son, akıbet Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Münzir 1. Akıbetinin kötülüğünü söyleyerek korkutan. 2. Kafirleri ve münafıkları sapıklıklarından döndürmek için cehennem azabı ile korkutan. Rasulullah için kullanılmıştır. Birçok sahabe de bu ismi kullanmıştır.
Mürdâz İran güneş yılının 5. ayı.
Müren Akarsu, dere, ırmak Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Mürevva Aklı, fikri, düşünüşü görünüşü sağlam.
Müride (bkz. Mürid).
Mürşide (bkz. Mürşid).
Mürüvvet İnsaniyet, mertlik, yiğitlik. Cömertlik, iyilikseverlik.
Müsevver Çevresine sur, duvar çevrilmiş korunmuş.
Müslime (bkz. Müslim).
Müstean Kendisinden yardım beklenen, yardım istenenAllah'ın sıfatlarındandır.
Müstekbir 1. Kibirlenen kendini büyük gören, büyüklenen. 2. Alah'a karşı büyüklenen kafir ve mülhid İsim olarak kullanılmaz.
Müstenire (bkz. Müstenir).
Müstesna 1. İstisna edilen, kural dışı bırakılan, bırakılmış. 2. Bütün. 3. Ayrı tutulan, ayrık. 4. Benzerlerinden baskın Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Müşerref Şereflendirilmiş kendisine şeref verilmiş, şerefli.
Müşfik Şefkatli, merhametli, acıyan, seven Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Müşfika (bkz. Müşfik).
Müştehir İştihar eden, şöhret bulan, meşhur Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Müveddet Sevgi, muhabbet, dostluk.
Müvellâ Bir davanın veya anlaşmazlığın halli, bir işin araştırılması konusuna şeriatça vazifelendirilmiş şahıs Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Müyesser. Kolayı bulunup yapılan, kolay gelen, kolaylıkla olan.
Müzehher Çiçekli, çiçeklenmiş, çiçek açmış (bkz. Zühre).
Müzeyyen Zinetlendirilmiş, süslenmiş, süslü.
Melda İnce ve taze vücutlu
Melis Bal arısı
Melisa Baklagillerden, yaprakları limonu andıran kokulu bir bitki
Meral (Maral) Meral (maral), dişi geyik
Müjgan Kirpik
Mısra Şiirin bir satırı
Nabia Yerden çıkıp fışkıran, kaynayan, akan.
Nabiye 1. Ulu, şerefli kimse. 2. Sonradan şair olan kimse. 3. Haberci, haber veren.
Naciye (bkz. Naci).
Nadan Kaba, dobra.
Nadide Görülmemiş görülmedik. Pek seyrek bulunan, çok değerli.
Nadime (bkz. Nadim).
Nâdire (bkz. Nadir).
Nadiye 1. Bağırıp, çağıran, seslenen. 2. Toplantı, meclis.
Nafi' Yararlı, kârlı. Şifalı, hayır ve fayda verici şeyler yaratan Allah Esmaü'lHüsna'dandır. "Abd" takısı alarak kullanılır.
Nâfia Bayındırlık işleri.
Nafile Mal, ganimet, ihsan bağış.
Nafize (bkz. Nafiz).
Nâgehan Ansızın, birdenbire.
Nağme Ahenk güzel ses. (bkz. Ezgi).
Nahide (bkz, Nahid).
Nahire Ayın ilk günü ya da son gecesi.
Naibe Vekil, birinin yerine geçen.
Naile (bkz. Nail).
Naime Güzel zarif kadın. Nazlı büyütülmüş kadın.
Naire Ateş, alev, sıcaklık.
Nakibe 1. İnsan ruhu. 2. Akıl.
Nakiye (bkz. Naki).
Nakşidil Gönül resmi, gönül süsü.
Nâlân İnleyen, inleyici, ağlayan, feryad eden. Manası dolayısıyla isim olarak kullanılmamalıdır.
Nale İnleme, inilti.
Nalezen İnleyen, inildeyen.
Name Sevgiliye ve aşka ait yazılmış mektup. Mektup. Kitap, dergi.
Namıka (bkz. Namık).
Namiye Olma, yerden bitme kuvvetli, gelişme yetişme.
Namus . 1. Kanun nizam. 2. Ar, edep, haya, ırz. 3. Temizlik, doğruluk. 4. Allah'a yakın olan büyük melek.
Nardan 1. Nar taneleri. 2. Gözyaşı damlaları.
Nardane Nar tanesi.
Nardin Bir çeşit sümbül.
Nargül Ateş renginde, kırmızı gül.
Narin İnce, zarif yapılı, nazik. Zayıf çelimsiz.
Nariye Ateşle ilgili, cin peri İsim olarak kullanılmaz.
Nâsıha (bkz. Nasıh).
Nasibe Dikili taş. Yollara nişan için dikilen taş.
Nâşide (bkz. Naşid).
Natıka (bkz. Natık).
Nâyab Bulunmaz. Benzeri olmaz Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Naz 1. Kendini beğendirmek için takınılan yapmacık cilve, işve. 2. Bir şeyi beğenmiyormuş gibi gözükme. Şımarıklık. 3. Yalvarma, rica.
Nazan Nazlı.
Nazende Naz edici, nazlı, hoş edalı.
Nazenin 1. Cilveli, oynak. Çok nazlı yetiştirilmiş, şımarık. 2. Narin ince yapılı.
Nazıdil Gönül nazı, gönül cilvesi.
Nâzıme (bkz. Nazım).
Nazife (bkz. Nazif).
Nazik 1. İnce, narin. 2. Terbiyeli, saygılı. 3. Güzel zarif.
Nazile (bkz. Nazil).
Nazir 1. Taze. 2. Altın. 3. Benzer eş.
Nazire 1. Örnek karşılık. 2. Manzum eserde ayrı vezin ve kafiyede benzer olma hali.
Nazlan Kendini beğendir, nazlı ol.
Nazlı Naz yapan, kendini ağıra satan. Değer verilen sevgili.
Nazlıgül (bkz. Nazlı).
Nazlıhan (bkz. Nazlı.)
Nazmiye (bkz. Nazmi).
Nazra Bir tek bakış.
Nazret Tazelik. 2. Bakma, bakış. 3. İdare, reislik. 4. NazırlıkErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Neba Haber Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Nebâhat 1. Şan, şeref, onur. 2. Şan, şeref sahibi.
Nebâlet 1. Zekilik. 2. Büyüklük, ululuk. 3. Cömertlik.
Nebihe (bkz. Nebih).
Nebile (bkz, Nebil).
Nebiye (bkz. Nabiye).
Necibe (bkz. Necip).
Necid Yüksek yayla. Arabistan'ın sahil ovasına ve çukur sahaya zıt olan yüksek kısım Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Necile (bkz. Necil).
Necla Çocuk, evlat. Kuşak, soy, nesil.
Necmiye (bkz. Necmi).
Necve Tümsek ve yüksek yer.
Neda Çiğ, nem rutubet, (bkz. Şebnem) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Nedime (bkz. Nedim)Zengin veya itibarlı bir kadının arkadaşı. Saray hayatında Sultan hanımlarının yardımcıları.
Nedret Azlık, seyreklik, az bulunurluk Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Nefaset Nefislik, nefis olma hali. Kıymetlilik.
Nefis Çok hoş, hoşa giden, beğenilen.
Nefise Pek hoş, çok hoşa giden, en güzel, çok beğenilen.
Nehâr Gündüz.
Nehir Akarsu, ırmak. Çok bol su.
Nehire (bkz. Nehir).
Nema 1. Artma, çoğalma. 2. Büyüme, uzanma. 3. Faiz.
Nemir Tatlı su.
Nergis Nergisgillerden çiçekleri ayrı veya bir köksap üzerinde şemsiye vaziyetinde bulunan ve beyaz san nevilesi de olan bir süs çiçeği.
Neriman (bkz. Nerim) Rüstem'in dedesi olan Şam'ın babası.
Nermin Yumuşak.
Nesibe (bkz. Nesib).
Nesime (bkz. Nesim).
Nesli Nesle ait, soya ait.
Nesligül Gül soyu, gül gibi güzel soydan gelen.
Neslihan Han nesline ait, hanın soyundan.
Neslişah Şah soyundan gelen.
Nesrin Yaban gülü Ağustos gülü. Mısır gülü. Van gülü.
Neşterin Ağustos gülü, yaban gülü.
Neşe Neşe keyif, sevinç. Az sarhoşluk, çakırkeyif.
Neşecan Canın neşesi, mutluluğu.
Neşegül (bkz. Neşe).
Neşenur Işık saçan neşe, sevinç (bkz. Neşe).
Neşever Çok neşeli.
Neşide Manzum şiir. Atasözü derecesinde kullanılan meşhur beyit veya mısra.
Neşve Sevinç.
Neva 1. Ses, şada, makam, ahenk, name. 2. Refah, zenginlik. Güç, kudret. 3. Doğu müziğinde bir makam.
Nevadir Az bulunan şeyler Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Nevâl . 1. Talih, kısmet. 2. Bahşiş, bağış Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Nevbahar İlkbahar. Yeni bahar.
Nevbaht Yeni şansı açılmış, şansı açık.
Nevbar 1. Genç kız. 2. Turfanda çıkan meyve ve çiçek.
Nevbare Turfanda yemiş. Taze yeşillik.
Neveda Yeni tavır, yeni eda. "Nev" ve "eda" kelimelerinden birleşik isim.
Neveser Türk müziğinde birleşik bir makam Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Nevgül Yeni açılmış gül.
Nevhayat Yeni hayat, yeni yaşam.
Nevide İyi, sevinçli haber.
Nevin Yepyeni, yeni şey, yeni olan.
Nevinur Renk ışık.
Nevir 1. Parlaklık. 2.Ağaç çiçeği.
Nevnihal Taze fidan, ağacın taze sürgünü.
Nevra 1. Işıklı olma, parlaklık. 2. Çiçek, özellikle beyaz çiçek.
Nevred Gezen, dolaşan, yol alan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Nevres Yeni yetişen, yeni biten Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Nevreste (bkz. Nevres).
Nevriye Işıkla, parlaklıkla, aydınlıkla ilgili.
Nevruz 1. Yeni gün. 2. İlkbahar başlangıcı. 3. Türk müziğinin makamlarından.
Nevsale Genç, taze, küçük.
Nevzar Yeni ağlayış, ağlaması güzel olan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Nevzenin Yeni tarz yeni yöntem Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Neyyire (bkz. Neyyir).
Nezafet Temizlik, paklık.
Nezâhat Temizlik, paklık. İncelik, rikkat.
Nezâket 1. Naziklik. 2. Zariflik, incelik. 3. Terbiye. 4. Ehemmiyet.
Nezihe (bkz. Nezih).
Nezire (bkz. Nezir).
Nida 1. Çağırma, bağırma, seslenme. 2. Ses verme.
Nigah 1. Bakış, bakma. 2. Göz.
Nigar 1. Resim. 2. Resmedilmiş, resmi yapılmış. Put. 3. Sevgili. 4. Türk musikisinde bir makam. Nigar Hanım: Meşhur kadın şairlerdendir. Osman Paşa'nın kızıdır.
Nihal 1. Sevgili. 2. Taze, düzgün fidan, sürgün.
Nihale 1. Yeni yetişmiş, düzgün, fidan. 2. Avcı, korkuluğu. 3. Döşeme, döşenecek şey.
Nihan Gizli, saklı. Bulunmayan, görünmeyen.
Nihavend 1. İran'ın batı yöresinde ünlü bir kent. 2. Musikide bir makam.
Nihayet . 1. Son. SonundaErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Nikân İyiler, hoşlar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Nikbin İyimser.
Nikhu İyi huylu, huyu güzel Kadın ve erkek adı olarak kullanılır.
Nil 1. Çivit otu. 2. Mısır'dan geçen Akdeniz'e dökülen meşhur nehir.
Nilay İki nil. Seyhan ve Ceyhan nehirleri. Fırat ve Dicle nehirleri.
Nilgün Çividî, çivit renginde, lacivert.
Nilhan Nil havzası hanlarından.
Nilsu (bkz. Nil).
Nilüfer Çiçek adı.
Nimet 1. İyilik, lütuf, ihsan, bahşiş. 2. Azık, yiyeceğe, içeceğe dair şeyler. 3. Saadet, mutlulukErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Nimre Dişi kaplan.
Nisa 1. Kadınlar. 2. Kur'anı Kerim'in 4. suresi.
Nisan 1. Bolluk, bereket, cömertlik. 2. İlkbaharın 4. ayı.. 3. Sur.
Nuhbe Herşeyin seçilmişi, seçkin, seçilmiş, aydınlanmış.
Numan . 1. Kan. 2. Gelincik. Hanefi Mezhebi'nin imamı, Nu'man b. Sabit.
Nur 1. Aydınlık, parıltı, parlaklık, niran. 2. Mekke'deki Hıra dağı. Işığın bir şeye yansımasından meydana gelen parlaklık. Zünnureyn: Hz. Peygamberin 2 kızıyla evlendiği için Hz. Osman'a verilen unvan, onur sahibi. Kur'anı Kerim'in 24. suresinin adı.
Nural Nur, ışık al, ışıklı ol.
Nuralem Evrenin nuru, alemi aydınlatan.
Nuran Işıklı. Nurlu, nura ait.
Nuray Işık saçan ay. Ayın en çok ışık saçtığı dönem.
Nurbanu Nur yüzlü hanım, gelin, prenses Nur ve banu'dan birleşik isim.
Nurcan Canlı, neşeli, hayat dolu.
Nurcihan Cihan'ın nuru, ışığı. Dünyaya ışık saçan. TürkHind imparatoru Cihangir'in zevcesi.
Nurçin Nur toplayan, ışık derleyen,
Nurdan Nur'a ait, nurdan yapılmış.
Nurdanay (bkz. Nurdan).
Nurdil Nurlu, ışıklı gönül.
Nurdoğan Nurlu insan.
Nurefşan Aydınlık veren, ortalığı ışık içinde bırakanNur ve efşan kelimelerinden birleşik isim.
Nurel Nurlu el.
Nurfer Işık ve aydınlık.
Nurfidan Taze ve pırıl pırıl genç, zarif hanım.
Nurgök Nurlu, aydınlık gökyüzü.
Nurgül Gülün en parlak olanı.
Nurgün 1. Nurlu gün, ışıklı gün. 2. Günün ve bütün hayatın nurlu parlak olması.
Nurhan Nur'un yöneticisi, hakimi.
Nurhilal (bkz. Nuray).
Nurinisa Nurlu kadın.
Nurışık Bol ışık, aydınlık.
Nuriyye Rufai tarikatı şubelerinden biri.
Nurmah Işıklı ay, ay gibi güzel ve nurlu.
Nurmelek (bkz. Melek).
Nurnigar Işıklı, aydınlık, sevgili.
Nurperi Işıklı, peri kadar güzel.
Nursabah Aydınlık sabah.
Nursaç Işık saç, aydınlat.
Nursel Nur, ışık seli akışı.
Nurseli (bkz. Nursel).
Nursema Işıklı, aydınlık gökyüzü.
Nursen Nurlu, ışıklı, kişi, insan.
Nursenin (bkz. Nursen).
Nurser Nurlu, aydınlık, münevver kafalı insan.
Nurseren (bkz. Nurser).
Nursev Işığı sev.
Nursevil (bkz. Nursev).
Nursim Aydınlık ve gümüş gibi parlak.
Nursima Işıklı, aydınlık yüz.
Nursine Işıklı, aydınlık yürek.
Nursu Nurlu su.
Nursun (bkz. Nurser).
Nurşen Çok çok ışıklı, neşeli insan.
Nurtane Nurlu, biricik insan.
Nurtek (bkz. Nurtane).
Nurten Beyaz, parlak, ten.
Nurver (bkz. Nursun).
Nurveren (bkz. Nursun).
Nurzen Nurlu, ışıklı kadın.
Nurzer Altın gibi parlak ışık, altın ışık.
Nusret . 1. Yardım. 2. Allah'ın yardımı. 3. Zafer, muzafferiyet. Basan, üstünlük Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Nükhet 1. Nükteler, herkesin anlayamayacağı ince, zarif, manalı sözler. 2. Koku.
Nüve Çekirdek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Nüveyt Çekirdekçik Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Nüvid Müjde, muştu. Hayırlı haber Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Türk dil kuralı açısından son harf olan "d/t" olarak kullanılır.
Nüvide (bkz. Nüvid).
Nüzhet . 1. Neşe, eğlence, eğlence yerlerini seyredip gezme. 2, Sevinç, ferahlık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Nadire Az bulunur, seyrek, ender bulunan
Naşide Şiir söyleyen, şiir okuyan
Nalan İnleyen, feryat eden
Nebahat Onur, şeref, ün
Nezahat İç temizliği, paklık
Nezaket Naziklik, zariflik, incelik
Nuriye Işıklı, ışıktan gelme
Oflaz . 1. İyi, güzel, eksiksiz, tam. 2. Gürbüz, yakışıklı, güzel giyinen. 3. Becerikli. 4. Eflatun rengi. 5. İşe yarar uygun. 6. Cesur kabadayı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ogün Anımsanan belirli bir günde doğan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Okay . 1. Baht, talih, şans. 2. Bahtlı, talihli. 3. Beğenme. 4. Satürn gezegeni Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Okşan Daima övülen, beğenilen insan ol.
Okyanus Ana karaları birbirinden ayıran büyük deniz Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Olca Savaşta düşmandan ele geçirilen mal, ganimet Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Olcay Baht, talih, ikbal.
Olcum l. Eli işe yatkın, becerikli, usta. 2. Kendini olduğundan üstün gösteren. 3. Hekimlik taslayan kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Olgun Bilgi, görgü ve hoşgörüsü gelişmiş kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Olgunay Olgunay, dolunay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
Omaç Hedef, gaye, amaçErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Omay 1. Seçkin, seçilmiş. 2. Özet, öz Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Onar Daha iyi bir duruma giren, mutlu olan. Hastalıktan, dertten kurtulan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Onat 1. İyi, güzel, düzgün. 2. İyi yaratılışlı. 3. Doğru, dürüst nitelikli. 4. Kolay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Onay Uygun bulma, onaylama. Uygun yerinde Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ongu 1. Gönül rahatlığı, mutluluk, sağlık. 2. Bayındırlık, gelişmişlik.
Ongun 1. Eksiksiz, tam. 2. Verimli, bol, Bayındır. 3. Kutlu, uğurlu, beğenilen. 4. Kurtulmuş, onmuş. 5. Gelişmiş, gürbüz Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Onul İyileş, iyi ol, sağlıklı ol Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Oray 1. Ateş gibi kızıl renkte ay. 2. Şehirli, şehirde yaşayanErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Orgül Ateş gibi kırmızı renkte gül.
Orkide Çiçeklerinin güzelliği nedeniyle seralarda yetiştirilen değerli bir süs bitkisi.
Ortanca 1. Pek çok türü bulunan süs bitkisi. 2. Yaş bakımından üç kardeşin büyüğü ile küçüğü arasındaki kardeş. İsim olarak kullanılmaz.
Oskay Neşeli, mutlu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Otac Hekim, doktor Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Otay Ateş renginde ayErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Oya 1. Genellikle ipek ibrişim kullanılarak iğne, mekik, tığ ya da firkete ile yapılan ince dantel. 2. İnce, güzel, nazik.
Oyal Oy al Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Oylum 1. Vadi, koyak. Çukur, oyuk. 2. Bir cismin uzayda kapladığı boşluk Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Oytun 1. Kutsal, mübarek. 2. Beğenilen, güzel yer. Alçak yer, ova Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Oyum Oymak işi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ongen Basan, zafer Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Padişah Hükümdar.
Paha Değer, fîat, eder, tutar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Pakize Temiz, saf, halis, lekesiz.
Palmiye Süs olarak kullanılan bir nevi hurma ağacı.
Papatya İlkbaharda çiçek açan, taç yapraklı, beyaz, ortası sarı kümeçli bir kır çiçeği.
Parla 1. Işık saç, ışılda. 2. Ün kazan, tanın.
Parlak 1. Parlayan, ışıldayan. Temiz. 2. Çok başarılı.
Parlanur Nur gibi parla. Parla nur.
Parlar Işık saçar, ışıldar, aydınlık verir.
Payan Son nihayet. Uç, kenar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Paye 1. Aşama, rütbe, derece. 2. Basamak, merdiven basamağı. 3.. İkizlerin bir yıldızı, cevza burcuErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Payidar 1. Saygın, rütbeli. 2. Sağlam, sürekli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Pekay Pek ay.
Pekdeğer Çok değerli, çok kıymetli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Pekkan Sağlam temiz kandan gelen. Soylu.
Peköz Özü sağlam kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Pekşen Neşeli, şenşakrak, mutlu kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Pelin Birleşikgillerden, keskin ve güzel kokulu, bir çeşit bitki.
Pelit Çınar, meşe vb. ağaçların meyvesi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Pembe Beyaz ve kırmızının karışmasından oluşan açık renk.
Pembegül Pembe gül.
Perçem 1. Kâkül. Yele. 2. Mızrak, bayrak gibi şeylerin başlarına konan püskül.
Peren Ülker yıldızı, pervin, Süreyya.
Peri 1. Dişi cin (güzel ve iyilik severlik sembolü olarak kabul edilirler). 2. Güzel kadın veya kız.
Perican (bkz. Peri).
Peride Uçmuş, soluk, solmuş.
Perihan Peri padişahı. Büyücü.
Periru Peri yüzlü, çok güzel.
Periveş Peri gibi, çok güzel.
Perizat 1. Peri çocuğu. 2. Güzel, çok güzel.
Perize 1. Kırmızı altın. 2. Ateşte pişirilen ekmek.
Permun Bezek, süs.
Perran Uçan, uçucu.
Perrin Nezaket, nazlılık.
Perva 1. Korku. Çekingenlik. 2. İlgi, bağ.
Pervin Ülker süreyya.
Pesen Kırağı, çiğ. Sis. İnce ince yağan kar, çisenti Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Pesent 1. Beğenen, beğenmiş. Beğenme, seçme. 2. Esmerleşmiş. 3. Altın, mat altın.
Pesin Sonraki, en sonErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Petek 1. Kovanda arıların içine bal yaptıkları göz, mum tekerleği. Kovan. 2. Minarenin şerefe ile külah arasındaki kısmı. Bacalarda külahın altındaki çıkıntılı kısım.
Peyda Meydanda açıkta. Hazır, mevcut.
Peygamber Allah tarafından kullarına haber götürmekle görevlendirilmiş seçkin insan. Nebi, Rasul Yalnız Peygamberlere mahsus bir isimdir.
Peyke Kuru kanepe, tahta sedir.
Peyker Yüz, surat.
Peyma Ölçen, ölçücü.
Peymane Büyük kadeh, şarap bardağı.
Peyrev Ardı sıra giden. Arkasından giden, izinden yürüyenErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Peyzaj Kır resmi.
Pınar Yerden kaynayıp çıkan su, kaynak, çeşme. Bir suyun çıktığı yer, su başı. Kaynak suyunun devamlı aktığı yer.
Pırıltı Parıldayan şeyin çıkardığı ışık. Anlık ışık geçişi.
Pırlanta Değerli bir tür elmas.
Pırnal Meşe ağacı çalısı.
Pıtırca Koyu pembe renkli bir bahar çiçeği.
Pinhan Gizli.
Piraye Süs, zinet.
Piruze Mavi renkli ve değerli bir süs taşı.
Piyale Kadeh, şarap bardağı.
Platin Beyaz ve çok değerli bir maden.
Poyraz 1. Kuzeydoğudan esen soğuk rüzgar. 2. Kuzey. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Pürçek Şakaklardan sarkan saç, zülüf. Ağaç ve bitkilerin saçak gibi ince kökleri. Oya, püskül, saçak.
Pürçin Çok düşünceli, öfkeli. Kırışık.
Püren Kimi ağaçlarda yapraklardan ayrı olarak süren ince yaprak. Çalılık ve sık otlu yerler. Sarı, kırmızı, çiçek açan ufak yapraklı anların çok sevdiği bir tür ot. Meşe ağacı filizi.
Pürfer Çok parlak, aydınlık.
Pelinsu Pelin + Su
Rabıta 1. İki şeyi birbirine bağlayan şey, bağ. 2. Münasebet, ilgi. 3. Bağlılık, mensub olma. 4. Sıra, tertip, usul, düzen.
Rabia 1. Dördüncü. Saatteki salisenin 2. Tanzimattan sonra memurlukta kolağası derecesinde bir rütbe. 3. Ünlü kadın mutasavvuf.
Râci 1. Rica eden, yalvaran, dileyen. 2. Dönen, geri gelen. 3. Nisbet ve ilgisi bulunan, dokunan.
Racife Sur'un kıyamette bütün canlıları öldürecek olan ilk üflenişi.
Raciye 1. Rica eden, yalvaran. 2. Umutlu.
Radife Kıyamette üfürülecek surun ikincisi
Radiye Rıza gösteren, kabul eden, boyun eğen.
Rafia Her çeşit ayaklık ve destek.
Rağibe (bkz. Rağıb).
Rağbet İstek, arzu. İstekle karşılama.
Rahatefza Rahat artıran. Türk müziğinin bileşik makamlarından Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Rahe Avuç içi, el ayası.
Rahile Rahat, sakin.
Rahime Hafif sesli, latif konuşan kadın demektir, (bkz. Rahim).
Rahiye Bal arısı.
Rahmet Acıma, esirgeme, koruma, yarlığama Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Rahmiye (bkz. Rahmi).
Rahşan Parıltılı. Işıltı.
Rahşende Parıldayan, parıldayıcı.
Raide Gürleyen bulut.
Raife (bkz. Raif).
Raika Sade, saf, katışıksız.
Rakide Durgun, sessiz, hareketsiz.
Rakika (bkz. Rakik).
Ramiye (bkz. Rami).
Ramize (bkz. Ramiz).
Rânâ 1. Güzel, hoş latif, parlak. Çok iyi, çok ala. 2. Arapça'da "er'an" kelimesinin mücnnesi olup "ahmak, sünepe kadın" demektir. Erkek adı olarak da kullanılır.
Rasâfet Sağlamlık, dayanıklılık.
Rasânet Sağlamlık, dayanıklılık, melanet.
Rasia Kabara. Kabara gibi yer yer konulan süs.
Rasife Rıhtım, su içine yapılan set.
Rasiha (bkz. Rasih).
Râsime 1. Âdet, töre. Merasim, tören. 2. Formalite.
Rasiye Büyük dağ.
Rast 1. Sağ. 2. Haklı, doğru. Uygunluk. 3. Türk müziğinin en eski makamlarından Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Rastbin Herşeyin doğrusunu gören Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Raşan Titreme, titreyiş.
Raşide (bkz. Raşid).
Ratibe (bkz. Ratib).
Raufe (bkz. Rauf).
Ravza Çimeni, ağacı bol olan yer, bahçe. Ravzai Mutahhara; Rasulullah'ın medfun olduğu mekan.
Rayet Bayrak. SancakErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Rayiha Güzel koku.
Raziye Kabul eden, rıza gösteren, boyun eğen.
Rebab 1. Bir çeşit kemençe. 2. Arapça'da dostlar anlamına gelir. Hz. Hüseyin'in hanımının ismidir
Rebia (bkz. Rebi).
Rebiye 1. Kış sonlarında yapılan ekim. 2. Eskiden ozanların bahara girerken büyüklere sundukları kaside.
Refah Bolluk, rahatlık, sıkıntı içinde olmamak.
Refahet Bolluk, gürlük.
Refakat Refildik arkadaşlık, yoldaşlık.
Refhan Varlık içinde yaşayan.
Refia (bkz. Refı).
Refiha (bkz. Refih).
Refika Eş, kan, zevce.
Refref 1. İnce, yumuşak kumaş. 2. Kenar saçağı. 3. Döşek, döşeme, minder, yastık. 4. Kuşu çok olan çimenlik. 5. Dallan salkım salkım olan ağaç Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Reftar Salınarak, edalı yürüyüş.
Regaip 1. Çok istek gören, beğenilen. 2. Armağanlar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Rehamet Sesin ince, yavaş ve tatlı olması.
Rehaset 1. Tazelik, yumuşaklık. 2. Ucuzluk.
Rekânet Ağırbaşlılık, gururluluk.
Rekine (bkz. Rekin).
Remide Ürkmüş, korkmuş.
Remziye (bkz. Remzi).
Rengidil Türk müziğinde bir makam.
Rengin 1. Renkli, parlak renkli. 2. Güzel, hoş. Süslü.
Renginar Nar renginde olan.
Resâ Yetişen, yetiştiren, erişen.
Resan Erişenler, yetişenler, ulaşanlar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Resane Özlem, hasret.
Resanet Sağlamlık, metanet.
Reşide Yetişmiş, olgunlaşmış, ermiş.
Resmigül Gül gibi güzel, gül biçiminde.
Resmiye (bkz. Resmi).
Reşide (bkz. Reşid).
Revaha (bkz. Revah). Ünlü sahabi Abdullah b, Revaha'nın babası.
Revan 1. Akan, su gibi akıp giden. 2. Ruh, can Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Revnak Parlaklık, güzellik, tazelik, süs.
Revzen Pencere.
Reyan Herşeyin evveli, ilk zamanı, tazelik zamanı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Reyhan 1. Fesleğen, güzel kokulu bir süs bitkisi. 2. Rızık, geçimlik, rahmet anlamına da gelir.
Reyya Güzel koku, reyhan.
Reyyan Suya kanmış, suya doymuş Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Rezzan Ağırbaşlı, ağır, onurlu.
Rıfkıye (bkz. Rıfkı).
Riayet 1. Gütme, gözetme. 2. Sayma, saygı, itibar. 3. AğırlamaErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Rikkat İncelik, naziklik. Sevecenlik, acıma duygusu.
Rimayet Atıcılık, ok, kurşun, gülle gibi şeyleri almada usta.
Rindan Dünya işini boş görenler, alçakgönüllüler, kalenderler.
Risale 1. Mektup. 2. Kısa yazılmış, küçük kitap. 3. Dergi, mecmua.
Riva Suya kanmışlar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Riyaset Reislik, başlık, baş olma, başkanlık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Riyazet Nefis kırma, dünya lezzetlerinden ve rahatından sakınma, perhizle, kanaatle yaşama Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ruhan Güzel kokan, güzel kokulu.
Ruhfeza Yükselen ruh, yüksek ruh.
Ruhinur Nurlu, aydınlık yüzlü.
Ruhişen Şen, neşeli, canlı kimse.
Ruhiye (bkz. Ruhi).
Ruhnevaz 1. Ruh okşayan. 2. Türk müziğinde bir makam.
Ruhsade Yanağını, yüzüne süren, yüzünü sürmüş.
Ruhsal Ruhla ilgili olan, ruhi.
Ruhsar Yanak. Yüz, çehre.
Ruhsare (bkz. Ruhsar).
Ruhsat İzin, müsaadeErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ruhşen (bkz. Ruhişen).
Ruhugül Güzel, temiz, latif kimse, gül ruhlu.
Ruhunur (bkz. Ruhinur).
Rukiye Büyüleyici, sihirleyici, efsun. Peygamberimizin kızlarından birinin adıdır.
Ruzan Günler, gündüzler.
Ruziye Gündüze ait, gündüzle ilgili.
Rükunet Ağırbaşlılık, gururluluk.
Rüveyda Hoş, ince, nazik, Rüveyde.
Rüveyde (bkz. Rüveyda).
Rüveyha Zariflik, incelik.
Rüvide (bkz. Rüveyde).
Rüya 1. Uyku sırasında görülen şey, düş. 2. Hayal, umut.
Rüyet Görme, seyretme, bakma, görüş. Basiret, isabetli düşünme hassası. Kalp gözüyle manevi alemi görme, müşahade Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Rana Güzel, hoş görünen
Saadet Mutluluk, kutluluk, bahtiyarlık.
Sabah Gündüzün ilk saatleri, günün başlangıcı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sabâhat Güzellik, letafet.
Sabahnur Sabah ışığı, aydınlığı.
Sabbar . 1. Çok sabırlı. 2. Atlas çiçeği Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sabia (bkz. Sabi).
Sabiha Güzel, latif, şirin.
Sabihat 1. Gemiler. 2. Yıldızlar. 3 İmanlıların ruhları.
Sâbire (bkz. Sabır).
Sabite 1. Hareket etmeyen yıldız, gezegen olmayan yıldız. 2. Matematik formülünde değeri değişmeyen miktar.
Sabiye Küçük kız çocuğu, küçük kız.
Sabrinnisa Kadınların sabırlısı.
Sabriye (bkz. Sabri).
Sacide (bkz. Sacid).
Saçı Düğün armağanı. Gelinin başına saçılan şeker, arpa, para gibi şeyler.
Sada Ses, yankı.
Sadakat Dostluk, içten bağlılık, doğruluk, vefalılık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sadberk 1. Yüz yapraklı, katmerli. 2. Katmerli bir gül türü.
Sadedil 1. Temiz yürekli. 2. Saf, bön.
Sadegül Bir gül kadar sade, temiz ve güzel.
Sadeyn . 1. "İki uğurlular". 2. Venüs (Zühre) ile Jüpiter (Müşteri) gezegenleri Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sâdıka (bkz. Sadık).
Sadiye (bkz. Sadi).
Sadriye (bkz. Sadri).
Safigül Gül gibi, katıksız, saf, duru, temiz.
Safiha Yassı düz ve geniş yüz, levha. Levha halinde bulunan maden, saç.
Safinaz Çok nazlı, çok naz eden.
Safinur Çok nurlu, çok aydınlık, temiz kimse.
Safir Mavi renkli, değerli bir süs taşı, göktaşı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Safire 1. İnce güzel ses. 2. Islık.
Safiye Katışıksız, katıksız, halis, temiz. Saflık, halislik.
Safiyet Saflık, temizlik, masumluk.
Sahabet Sahip çıkma. Koruma, arka olma, yardım etme.
Sahba 1. Al, kızıl. 2. Şarap, kırmızı şarap.
Sahibe 1. Sahip. Koruyan, gözeten. 2. Bir iş yapmış olan. 3. Herhangi bir niteliği olan.
Sahil Deniz, nehir, göl kıyısı.
Sahire 1. Geceleri uyumayan, uykusuz. 2. Büyücü, büyüleyici güzel.
Sahra Kır, ova, çöl.
Saide (bkz. Said).
Saika (bkz. Saik).
Sâime (bkz. Saim).
Saire (bkz. Sair).
Sakıba 1. Parlak, ışıklı. 2. Delen, delik açan.
Sakine 1. Hareketsiz, kımıltısız, durgun. Sessiz. 2. Heyecanı veya kızgınlığı olmayan.
Salabet 1. Peklik, katılık, sağlamlık. 2. Manevi kuvvet, dayanma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sâliha Dinin emir ve yasaklarına uyan, iyi ahlak sahibi (kadın) (bkz. Salih).
Salim 1. Hasta veya sakat olmayan, sağlam. 2. Ayıpsız, kusursuz, noksansız. 3. Korkusuz, endişesiz, emin. 4. Aruzda cüzlerinden hiçbiri zihafa uğramayan vezin.
Salime (bkz. Salim).
Salise 1. Üçüncü. 2. Saniyenin altmışta biri. 3. Binbaşılık derecesinde mülki rütbe.
Salkım Üzüm gibi birçoğu bir sap üzerinde bir arada bulunan yemiş. Üzerinde kısa saplı dallar bulunan çiçek. Akasya.
Saltar 1. Tek, yalnız. 2. Yalnız başına giden. 3. Temiz, safErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Samahat Cömertlik, el açıklığı, iyilikseverlik, (bkz. Semahat).
Sâmia İşitme duygusu, hissi.
Samime (bkz. Samim).
Samire Meyveli, meyva veren.
Samiye Yüksek, yüce.
Sanaç Dağarcık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sânahât Çok düşünmeden fikre doğan, akla gelen şeyler Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sanal Adın duyulsun, ün kazan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sanat Sanat, ustalık, hüner, marifet Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sanay Ay san Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sanem 1. Put. 2. Çok güzel kadın İsim olarak kullanılmaz.
Sanevber 1. Çam fıstığı. Çam fıstığı kozalağı. 2. Sevgilinin boyuposu.
Sania Düzme, uydurma iş, tuzak, hile.
Saniha (bkz. Sanih).
Saniye 1. Bir dakikanın veya derecenin altmışta biri. 2. İkinci derecede mülki rütbe.
Sannur Nurlu, ışıklı, güzel.
Sara 1. Prenses. 2. (Fars.) Hz. İbrahim'in hanımı. 3. Halis, katkısız, temiz.
Sarahat Açıklık, ibarede açıklık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sarçe Serçe.
Sargın 1. Candan, içten, yürekten. 2. Çekici cazibeli. 3. Kapa­lı, puslu hava. 4. İstekli, hevesli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sarıçiçek 1. Sarı renkli çiçek. 2. Artvin ve çevresinde oynanan bir tür halk oyunu.
Sarife (bkz. Sarif).
Sariha (bkz. Sarih).
Sârime (bkz. Sarim).
Sarmaşık Koyu yeşil renkli, değişik biçimli yapraklan olan tırmanıcı bir bitki.
Sarra Sevindirici, sevinçli.
Satı 1. Satma, satış. Alışveriş. 2. Düğün armağanı.
Satıgül (bkz. Satı).
Sav 1. Söz, haber, dedikodu. İleri sürülerek savunulan düşünce. 2. Sağlam. 3. Şöhret, ün Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sayar Saygılı, hürmet eden Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Saye 1. Gölge. 2. Sahip çıkma, koruma, siyanet. Yardım Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sâyebân 1. Sayvan, gölgelik. Büyük çadır. 2. Koruyan.
Sâyezâr Gölgelik.
Sayfiyye Yazlık, yazlık ev.
Saygı İnsanlara karşı dikkatli, ölçülü, özenli davranmaya neden olan sevgi duygusu değer yargısı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Saygın Saygı gören, sayılan, hatırlı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Saygül 1. (bkz. Saygın). 2. Nadir, eşsiz gül, sayılı gül.
Sayıl Saygı gör, sözün dinlensin, değerin artsın. Değerli, saygıdeğer Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sayraç Öten, cıvıldayan, şakıyan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sayrak (bkz. Sayraç)Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Seba Yedi. İslam öncesi Sami ve Arap kavimleri yedi sayısının kutsal bir nitelik taşıdığına inanırlardı, "yedi" sayısı.
Sebahat (bkz. Sabahat).
Sebil 1. Yol, büyük cadde. 2. Su dağıtılan yer. Hayır için parasız dağıtılan su Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sebla Uzun, kirpikli göz.
Sebuçe Küçük kap. Küçük testi.
Seccac Çağlayan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Seçgül Seçilmiş gül.
Seçil Benzerleri arasından seçil, beğenil, üstün ol, sevgi ve saygı gör.
Seda Ses. Yankı.
Sedacet Sadelik.
Sedef 1. Bazı deniz hayvanlarının (midye, istiridye gibi) sert, beyaz ve parlak kabuğu. 2. Bu kabuktan yapılmış veya süslenmiş eşya.
Seden Uyanık, tetikte, gözü açık olan.
Sefine 1. Vapur, gemi. 2. Uzayın güney yarımı.
Sehâb 1. Bulut. 2. Karanlık. 3. Bulut gibi uçan böcekler Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sehâbe Tek bulut.
Seher Sabahın gün doğmadan önceki zamanı, tan ağartısı.
Sehhare Çok güzel, büyüleyici kadın.
Sehle 1. Yumuşak. 2. Kolay. 3. Taze, körpe. Habeşistan'a hicret eden kadın sahabelerden.
Sekine Sakin olma, sükunet. Huzur, gönül rahatlığı.
Selame (bkz. Selam).
Selamet Esenlik. Her türlü korku, tasa ve tehlikeden uzak, güvenlik içinde olma. Kurtulma, kurtuluş Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Selcan Coşkun, taşkın yaratılışlı kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Selda Sel, taşkın su.
Seldağ Dağları aşan sel, coşku.
Seldanur Nur seli.
Selen Sel gibi coşkun, taşkın kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Selika Güzel konuşma ve yazma kabiliyeti Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Selile Yeni doğmuş ilk kız çocuğu.
Selime (bkz. Selim).
Selin 1. Gür akan su. 2. Orta Asya'da yetişen, bodur, sürekli yeşil kalan bitki.
Sellem "Selamete erdirsin" manasıyla dualarda geçen Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Selma 1. Barış içinde bulunma, huzur, erinç. 2. Güzel, hoş (kadın).
Selmin Barış yanlısı, barış ve sevgi duygusuyla dolu.
Selnur Nur seli, ışık seli.
Selsal Tatlı, lezzetli, hafif su Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Selsebil 1. Tatlı ve hafif su. 2. Cennette bir çeşmenin adı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Selva 1. Bal. 2. Büyük bıldırcın. Tih çölünde bulundukları sürece, israiloğullarına Allah tarafından kudret helvasıyla birlikte, karınlarını doyurmak için gönderilen kuş. 3. (İsp.) Ekvator da sık balta girmemiş orman
Selvet Gönül rahatı.
Sema 1. İşitme, duyma. Musiki dinleme. 2. Gökyüzü. 3. Felek. 4. Mevlevilikte musiki eşliğinde icra edilen dönme hareketi.
Semahat Cömertlik, el açıklığı, iyilikseverlik Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Semâne (bkz. Seman).
Semaniye Sekiz. (bkz. Seman).
Semâvât Gökler.
Semen Yasemin.
Semenber Göğsü yasemin gibi beyaz olan.
Semenbu Yasemin kokulu.
Sementen Yasemin renkli.
Semerat 1. Yemişler, meyveler. Faydalar, verimler. 2. Neticeler. 3. Devlete ait mülklerden alınan vergiler.
Semiha (bkz. Semih).
Semine (bkz. Semin).
Semiramis Doğu mitolojisinde adı geçen, dünyanın 7 harikasından biri olan Babil'in asma bahçelerini kurduran Asur kraliçesi.
Semire (bkz. Semir).
Semra Esmer.
Semure Çoğalan, zengin olan, meyve veren verimli. Ashabın kullandığı isimlerden.
Sena 1. Övgü ile ilgili. 2. Şimşek parıltısı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Senabil Başaklar.
Senahan Öven, metheden Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Senan Işıklı, parlak.
Senâver Öven, metheden.
Senay Sen aysın, ay gibi güzelsin.
Senem Put. İsim olarak kullanılmaz, (bkz. Sanem).
Senevât Seneler, yıllar, sinin.
Sengül Sen gülsün, gül gibi güzelsin.
Seniha İnciler, süs, bezek.
Seniye Yüksek, yüce, ali, bülend.
Sepide Tan vakti.
Sera Saray. Büyük konak. Köşk.
Serab Çöllük arazide, ışık kırılması sonucu görülen aldatıcı gerçek olmayan hayal, ılgım, salgım Türk dili açısından "b/p" olarak kullanılır.
Serâçe Saraycık, küçük saray, konak.
Seran Işıklı, parlak.
Seray 1. Ay gibi güzellerin başı. 2. Büyük konak. Saray.
Serdil Baş, gönül.
Serengül (bkz. Serendil) Baş gül. Güllerin birincisi.
Serim . 1. Serme işi. 2. Sabırlı. 3. Genellikle öykülerde başlangıç bölümüne verilen ad Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Seriye Hz. Peygamber (s.a.s)'in bulunmadığı küçük askeri birliklere verilen ad.
Serkız Baş kız, kızların, güzellerin başı.
Serma Soğuk kış.
Sermelek Meleklerin başı, melek kadar güzel ve iyi.
Sermin Nermin, Şermin gibi adlara benzetilerek yapılmıştır.
Sernaz Çok nazlı.
Sernevaz Baş okşayan, sevecen.
Sernur Baş ışık. İlk ışık.
Serpil İyi geliş, büyü, güzelleş.
Serpin Yağmur.
Serra Genişlik, kolaylık.
Serraç 1. Çok sevilen, sayılan kimse, baştacı. 2. (Ar.) Saraç.
Serva Söz, masal.
Servet Zenginlik, varlık. Zenginliği meydana getiren mal, mülk, para Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Servi Koyu yeşil yapraklı, ince uzun bir ağaç türü Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Servinaz 1. Dallan yana sarkan servi. 2. Uzun boylu sevgili.
Seval Severek al, hep sev.
Sevan Severek al, hatırlaErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sevay Sevimli ay.
Sevban Giyinen, kuşanan. Hz. Peygamber'in azatlısının adı.
Sevcan Sevgili insan, sevimli Erkek ve kadın adı olarak kul­lanılır.
Sevda 1. Bir şeye karşı hissedilen şiddetli arzu. 2. Şiddetli sevgi, aşk. 3. Aşırı istek, heves. 4. Kara sevda, mali hülya, melankoli. 5. Hüzün. İptila.
Sevdekar Sevdalı.
Seven Sevgi duyan, sevgi dolu kimse. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sevenay (bkz. Sevay).
Sevencan (bkz. Sevcan).
Sevengül Sevimli gül, sevgiyi hatırlatan gül.
Sevengün (bkz. Sevgün).
Sevgi Sevme hissi, aşk muhabbet.
Sevginaz Çok nazlı, sevgili.
Sevgür Çok seven Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sevil Her zaman sevilen, beğenilen biri olma temennisi.
Sevilay Ay gibi her zaman sevil.
Sevim 1. Sevme, muhabbet. 2. Başkalarının sevmesine sebeb olan vasıf, cazibe.
Sevinç Bir halden hoşnut olmanın doğurduğu heyecan.
Sevkan Sevgili, asil kan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sevnaz Çok nazlı sevgili.
Sevnur Sevgi nuru, ışığı, aygınlığı.
Sevtap Tapılacak kadar sevgi duyulan.
Seyfiye (bkz. Seyfı).
Seyhan 1. Ürdün'ün ötesinde Hz. Musa'nın mezarının bulunduğu şehir. 2. Adana ovasını yararak İskenderun körfezine dökülen nehir Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Seylan Akma, akış Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Seyran Gezme, bakıp seyretme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Seyyâl Akan, akıcı, akışkan.
Seyyare Güneşin çevresinde belli bir eğri çizerek dolaşan yıldız, gezegen.
Seyyide (bkz. Seyyid) Muhterem (kadın).
Sezan Sezgili.
Sezay (bkz. Sezan).
Sezcan (bkz. Sezal) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sezek Çabuk sezen, duyarlı, hassas Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sezen Duyan, hisseden, anlayan, sezgili Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sezer Duyar, hisseder, anlar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sezgen Sezen, hisseden, duyan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sezgi 1. Sezme kabiliyeti, seziş. 2. Deneme ve akıl yürütme sonucu olmayıp doğrudan bilme, anlama ve kavrama, tahaddüs Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sezgin Sezme yeteneği olan, duygulu anlayışlı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sezginay (bkz. Sezgin)Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sezin (bkz. Sezgin).
Sıdıka Çok doğru, yalan söylemeyen. Hz. Aişe ve Hz. Meryem'in lakabı.
Sıdkiye İç yürek temizliğiyle doğrulukla ilgili, (bkz. Sıdıka).
Sıla Doğup büyüdüğü yere gidip ayrı kaldığı yakınlarına kavuşma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sırma 1. Altın yaldızlı veya yaldızsız ince gümüş tel. 2. Rütbe gösteren sarı şerit. Sırmadan yapılmış.
Sırriye (bkz. Sırrı).
Sıyanet Koruma, korunma.
Sibel 1. Buğday başağı. 2. Henüz yere düşmemiş yağmur damlası. 3. Eski Türklerdeki bir tanrıça.
Sidre Arabistan kirazı.
Sikaye Su içecek kab. İçilecek suyun toplanması için yapılan yer.
Sima 1. Yüz, çehre, beniz. 2. Kimse, insan, tip.
Simay Gümüşten ay, gümüş gibi parlak ay.
Simber Göğsü gümüş gibi olan.
Simge İşaret, sembol.
Simin Gümüşten, gümüş gibi, gümüşe benzeyen parlak ışıltı.
Simruy Gümüş yüzlü, gümüş gibi parlak, ışıltılı yüzü olan.
Simten Teni gümüş gibi güzel, parlak olan.
Sincan Gülgillerden, Doğu Anadolu bölgesinde yetişen, kırmızı ya da kan kırmızısı renkte çiçekleri olan çok yıllık ıtırlı bir bitki.
Sine 1. Göğüs. 2. Gönül, yürek. İç derinlik.
Sinem Gönlüm, yüreğim, çok sevdiğim.
Sipar 1. Feda eden, veren. 2. Suya kanmış. 3. Taze, körpe.
Sipâs Şükretme, dua etme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Siren Mitolojide geçen, denizde kayalar üzerinde gemicilere şarkılar söyleyen, belden aşağısı balık biçiminde kadın, deniz kızı.
Sirfiraz Başını yukarı kaldıran yükselten, benzerlerinden üstün olan. Aslı Serfıraz'dır.
Sitâre Yıldız.
Sitaregân Yıldızlar.
Siva Başka, gayrı özge.
Siyadet 1. Efendilik, beylik, seyyidlik, sahiplik. 2. Hz. Hasan vasıtasıyla Hz. Peygamber soyundan olma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Siyaset 1. Seyislik, at idare etme, at işleriyle uğraşma. 2. Memleket idaresi. 3. Ceza, idam cezası. 4. Politika. Diplomatlık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sohbet Görüşüp, konuşma, arkadaşlık.
Solay Ay ışığının azalması, solması Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Solmaz Her zaman taze, körpe ve genç.
Somay Ay gibi kusursuz, eksiksiz güzel Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sonay Ay'ın son günleriErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Songül Sonbahar'ın sonlan, kış başlangıcında uçan gül.
Sonnur (bkz. Sonay).
Sontaç Eşsiz taç.
Sonver Son olması istenen çocuklara verilen isimlerden.
Soyhan Han soyundan gelen.
Soykan Asil, soylu.
Sönmez Parlaklığım, ışığını hiç yitirmeyen, her zaman canlıErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sönmezay Işığı hiç sönmeyen ay.
Sözmen Güzel, etkili konuşan kimse.
Suad Mutlulukla, saadetle ilgili, mutlu. Sa'd isminin müennesidir.
Suay Suya düşen ay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Subhiye (bkz. Subhi).
Sudan Su gibi güzel, parlak.
Sudiye (bkz. Sudi).
Suğrâ Daha, pek, en küçük.
Suhanserâ Ahenkli söz söyleyen.
Sulbiye (bkz. Sulbi).
Sulehâ Salih, iyi, yarar, selahiyet, günah işlemeyen.
Sulhiye (bkz. Sulhi).
Sultan Padişah, hükümdar.
Suna Erkek ördek. Görünüşündeki zerafet sebebiyle bayan ismi olarak kullanılmıştır.
Sunar Saygılı bir biçimde verir, takdim eder.
Sunay Ay'ı sun, getir. Sun ve ay kelimelerinden birleşik isimErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sungu Armağan, bağış, ihsan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Suzan Yakan, yakıcı. Yanan, yanıcı.
Suzidil 1. Türk musikisinin şed makamlarından biri. 2. Gönül ateşi, gönül sıcaklığı.
Suznâk 1. Yakan, yakıcı. Dokunaklı. 2. Türk müziğinde basit bir makam.
Sûzülay Gökte süzülen ay.
Süeda Kutlu, uğurlu insanlar.
Sühandan Söz sahibi, güzel söz söyleyen.
Süheyla Yumuşak, iyi huylu kadın.
Sühunet Sıcaklık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sükeyne Sessiz, sakin, ağırbaşlı, onurlu. Hz. Hüseyin (r.a.)'in kızının adıdır.
Sülünay Ay gibi güzel, uzun boylu, endamlı.
Sülünbike Sülün gibi boylu endamlı kadın.
Sülvane (bkz. Sülvan).
Sümbül l. Zambakgillerden, salkım çiçekli, keskin kokulu, soğanlı otsu bitki. 2. Güzellerin saçı.
Sümbülveş Sümbüle benzeyen, sümbül gibi güzel.
Sümer Eski tarihlerde aşağı Mezopotamya'da yaşamış olan bir kavim Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Sümeyre 1. Meyve çağlası. 2. Kıvrılmış yaprak.
Sümeyye İslam'ın ilk şehidi. Ammar b. Yasir'in annesi ve ilk müslüman olan hanım sahabelerden.
Sümret (bkz. Sümre).
Sündüs Eskiden altın veya gümüş tellerle nakışlı olarak dokunan bir çeşit ipekli kumaş. Kur'an'da cennet elbisesi anlamında Kehf: 31, Duhan: 53, İnsan suresi 21. ayetlerde mezkurdur.
Süreyya Ülker yıldızı, pervin Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Süsen Çiçekleri iri, güzel görünüşlü ve kokulu bir süs bitkisi. Zambak.
Süveyda 1. Kalbin ortasında var kabul edilen siyah nokta. 2. Tohumun ortasında bulunan tanecik. 3. Kalpteki gizli günah İsim olarak kullanılması uygun değildir.
Safiye (bkz. Şafi).
Saika İstekli, hevesli, şevkli.
Sekime Dayanıklılık, dayanma, karşı koyma.
Sabahat Güzellik
Sahiba Bir şeyi elde etmiş olan
Saime Oruç tutan, oruçlu
Saliha İyi, yarar, yetkili, hakkı olan
Selvi Yazkış yeşil kalan ince uzun bir ağaç
Serap Çölde uzaktan su gibi görünen ışık yanılması
Sertap (B) Ser +Tab / Pırıltılı baş, ışıltıların başı
Serin Ilıkla soğuk arası
Seyyal Akışkan, sıvı, yerinde duramayan
Sıcak Sıcakkanlı, cana yakın
Su Rengi, kokusu ve tadı olmayan, saydam, sıvı madde
Suat Mutlu, mutlulukla ilgili
Tabdan Işıklı, parlak.
Tabende Parlayan, ışık veren
Tabistan Yaz.
Tabiye Yerli yerine koyup hazırlama, düzenleme.
Tabnak Parlak.
Tacıser Baş tacı, en çok sevilen, sayılan.
Tacire (bkz. Tacir).
Taçnur Işıktan nurdan taç.
Tafdil Birini diğerinden üstün tutma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Taflan Gülgillerden kışın yaprağını dökmeyen bir bitki Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tafte 1. Bükülmüş, katlanmış. 2. Yanmış, yanık. 3. Aydınlık, parlak. 4. Üzgün, ciğeri yanmış, aşık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tahire (bkz. Tahir).
Tahiyye 1. "Allah ömür versin" demek. Selam verme, hayır dua etmek. 2. Mülk, malikiyyet.
Tahrime Namaza başlarken "Allahu ekber" deme.
Taksine (bkz. Tahsin).
Tahzire (bkz. Tahzir).
Taibe (bkz. Taib).
Taife Bölük, takım, güruh, fırka. Kavim, kabile. Tayfa.
Taire (bkz. Tair).
Takdire (bkz. Takdir).
Takrine (bkz. Takrin).
Takva Allah korkusuyla dinin yasak ettiği şeylerden çekinme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Talat Yüz, çehre. Yüz güzelliği Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Talia 1. Tulu eden, öncü. 2. Talih, şans, kısmet.
Talibe (bkz. Talib).
Taliha (bkz. Talih).
Taliye 1. Sonradan gelen, bir şeyin arkası sıra giden. İkinci derecede olan. 2. Kur'an okuyan.
Talu . 1. Seçkin, seçilmiş, güzel. 2. İki kürek kemiği arası Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tamay Dolunay, ayın ondördü Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tan 1. Güneş doğmadan önceki alacakaranlık, şafak vakti. 2. Sabah, akşam esen serin esinti Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tanay Şafak ve ay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tandan Tan vaktinde doğan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tanegül Biricik gül.
Tansel Tan sel.
Tanseli Tan seli.
Tansu Şafağın aydınlattığı su Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tanyel Şafak vakti esen rüzgar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tanyeli Tan vakti esen yel Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tanyeri Güneş doğmak üzereyken, ufukta hafifçe aydınlanan yer Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tanzer San, altın renginde tanyeri Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tara Yıldız, necim Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tarab Sevinç, şenlik Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tarabengiz Sevindirici, coşturucu.
Taraif Az bulunur, ince şeyler.
Taravet Güzellik, tazelik, genç.
Tardu Armağan, hediyeErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tarhan 1. Oğuzlarda demirci ve zanaatçı ustaları. 2. Esnaf temsilcileri. 3. Büyük toprak sahipleri, büyük tüccarlar. 4. Han ve komutan unvanı.
Tarhun Hekimlikte kullanılan ıtırlı bir bitki Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tarım 1. Göllere, kumluklara dökülen çay kollan. 2. Verim almak için toprak üzerinde yapılan çalışmaların tümü. 3. (Uygurca'da) kadınlara verilen bir unvan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tarim 1. Çardak. Kubbe. 2. Gökyüzü.
Tasvir 1. Betimleme. 2. Resim.
Taşan Coşkulu, taşkınErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Taşgan Pınar, kaynakErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Taşkınay (bkz. Taşkın)Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tatar 1. Bir Türk kavmi. 2. Posta sürücüsü. 3. Gül zambak gibi çiçeklerin açılmamış goncaları Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tatu Barış, sulh Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Taybe Medinei Münevvere Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tayf 1. Görüntü. 2. Bileşik bir ışık demetinin bir pirizmadan geçtikten sonra ayrıldığı basit renklerden oluşmuş görüntü Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Taylan 1. İnce, kibar, güzel, boylu boslu kimse. 2. Çok yağmur yağdığı halde işlenebilir toprakErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tayyibe (bkz. Tayyib).
Taze Körpe, genç.
Tazegül Yeni açan gül.
Tazime (bkz. Tazim).
Tebessüm Gülümseme.
Tebşire (bkz. Tebşir).
Tecella (bkz. Tecelli).
Tecen Mağrur, gururluErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tecer 1. Becerikli. 2. İç Anadolu'da sıradağ Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tedü Bilge, zeki, anlayışlı kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tehiyye 1. Selam. Selam verme. 2. Hayır dua etme. 3.. Beka. 4. Mülk, malikiyyet.
Tekgül Gül ailesi içinde benzeri olmayan güzellikte. Yalnız gül.
Tekmile (bkz. Tekmil).
Tekrime (bkz. Tekrim).
Teksen Sen teksin, eşsizsin anlamında Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Telmiye 1. Parıldatma, renk renk yapma. 2. Dizeleri başka başka dillerde olan koşuk, manzume yapma.
Telvin Renk verme, boyama.
Temaşa 1. Hoşlanarak bakma, seyretme. 2. Gezme, gezi.
Temdiha (bkz. Temdih).
Temenna El ile selam verme (bkz. Temenni).
Temenni Dileme, istek, dilek.
Temime Nazar boncuğu, nazarlık.
Temre Hurma.
Tenay Ay gibi beyaz, parlak tenli.
Tendü Yiğit, cesurErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tennur Teni nur gibi aydınlık, berrak olan güzel.
Tenzile (bkz. Tenzil).
Tercan 1. Genç, taze, delikanlı. 2. Kırmızı buğday Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Teren Nesteren denen gül.
Terim Bilim ve sanat kavramlarından birini anlatan sözcükErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tesliye Teselli verme, avutma.
Tesnim Cennet suyu, cennetteki ırmaklardan birinin adı.
Tesrir Sevindirme, sevindirilme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tesriye Sıkıntıyı, gamı, kederi yok etme.
Teşerru Şeriata göre davranma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Teşerrüf Şereflenme, şeref bulma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Teşnedil Can ve gönülden istekli.
Teşrife Şereflendirme, onurlandırma.
Tevfika (bkz. Tevfik).
Tevhide (bkz. Tevhid).
Tezehhür Çiçeklenme.
Tihame Mekkei Mükerreme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Titiz 1. Çok dikkatli ve özenli davranan. 2. Prensiplerine aşın düşkün. 3. Huysuz, öfkeli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Toğay Fundalık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tohum Kendisinden bitki üreyen tane Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tola 1. Dolu, boş olmayan. 2. Keyif, neşe. 3. Güçlü korkusuzErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tolay Topluluk, cemiyet Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tolunay Ayın ondördü, mehtap, dolunay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tomurcuk Bitkinin üzerinde bulunan, çiçek ya da yaprak verecek olan filiz.
Topay Dolunay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Topçay Topçay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Töre 1. Eğitim, görgü, gelenek. 2. Soyluluk, asalet. 3. Eksiksiz, mükemmel. 4. Geline verilen armağan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Töz Kök, asıl, cevher Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tözüm Sabırlı, alçak gönüllü Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Traje Gökkuşağı.
Tuba 1. Kökü yukarıda, dallan aşağıda cennet ağacı. 2. En güzel, en iyi, hoş. 3. Baht, mutluluk, müjde. 4. Efdal olan. Kur'an'da Ra'd suresi 29. ayette zikredilmiştir.
Tuğyan 1. Coşma, taşma. İsyan. 2. Kur'an'da, Allah'a asi olanların yaptıkları eylemin adı. Tuğyancıların vasfedilişi de tağut kelimesiyledir. İsim olarak kullanmak uygun değildir.
Tevile (bkz. Tevil).
Tezay (bkz. Tezal) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tezcan Telaşlı, heyecanlı, beklemeye dayanamayan, sabırsızErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tezel Çabuk iş gören, becerikli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tıraz 1. İpek ve sırma ile işleme. Elbiselere nakışla yapılan süs. 2. Üslup, tutulan yol. 3. Döviz Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tomris 1. Tarihte, Pers kralı II. Keyhüsrev'le savaşmış olan Massagetlerin ünlü kraliçesi. 2. Demir.
Toprak 1. Yerkabuğunun canlılara yaşama ortamı sağlayan yüzey bölümü. 2. Ülke, memleket. 3. İşlenmiş arazi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Torum Yaratılış Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tuhfe Armağan, hediye. Hoşa giden, güzel şey Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tuna 1. Çok bol. 2. Yavru. 3. Görkemli, gösterişli. 4. Karaormanlardan doğan, Karadeniz'e dökülen, Avrupa'nın Volga'dan sonra en uzun ırmağı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tuncay Tunç renginde ay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tuti l. Papağan türünden bir kuş. 2. Konuşmayı seven, konuşkan.
Tutkun 1. Bir şey ya da birine düşkün bağlı. 2. Bol, verimli. 3. Esir, tutsak Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tükelay Dolunay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tülin 1. Ayın çevresinde oluşan dairesel hale. 2. Ayna.
Tülün Ay ağıl, hale. (bkz. Tülin).
Tümay Dolunay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tünak Işıklı, mehtaplı gece Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Türeli Güzel Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tüzel Adalet, hukuk Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tüzenur Tüze nur.
Tuzun Yumuşak huylu, sakin kimse, soylu, asil. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tuba / Tuğba Cennette var olduğuna inanılan ağaç
Tünay / Tunay Mehtap, ay ışığı, gece görülen aydınlık
Ubeyde Küçük köle, kölecik. Ashabın kullandığı isimlerdendir. Ubeyde b. elCerrah.
Tüblek Soylu, asil Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tün Gece Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tutam Parmak uçlarıyla alınabilen / Tutmaktan
Uçkun 1. Kıvılcım. 2. Pahalı, yüksek. 3. Uçan, çapkın. 4. Becerikli, eli tez Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uğan Yüce, yüksek, güçlü Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uğur 1. İyilik, şans, talih, baht. Fırsat, tesadüf. 2. Kimi olaylarda görülen ve insana iyilik getirdiğine inanılan iyilik kaynağı İslam'da bu tür düşüncelere itibar edilmez Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uğurlu Uğurlu olan, iyilik getirdiğine inanılan, kutsal kutluErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uğursan Uğuruyla tanınmış olan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uğuş 1. Anlayış, zeka, bekleyiş. 2. Benzeyiş. 3. Soy, kabile, soysop Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uhra Başka, diğer Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ukhuvan Papatya.
Ula 1. Birinci. 2. Şan ve şeref sahibi kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ulum Ululuk, haşmet, büyük gösteriş Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ulun 1. Büyük, ulu. 2. Temrensiz ok. 3. Buğday, arpa kökü Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ulunay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ulus 1. Millet, halk, insan topluluğu. 2. Göçebe. 3. Oba, aşiret, kavim Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Umar Çare, çıkar yol Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Umman Ulu, büyük, engin deniz, okyanus Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Umran 1. Bayındırlık, mamurluk. 2. Uygarlık, ilerleme, refah ve mutluluk Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Umut Ummaktan doğan, güven duygusu, ümit Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Urve Kulp, sağlam. Urvetü'lVuska, sağlam kulp Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Sahabe adlarındandır: Urve b. ezZübeyr.
Usare Özsu.
Uslu Akıllı, zeki, uysal, sakin kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Usunbike Hüzünlü hanım.
Utarid Merkür. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Uygu Uyum, uygunlukErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uygun 1. Yakışır, yaraşır, elverişli, yararlı. 2. Oranlı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uygur 1. Orta Asya'da büyük devlet ve uygarlık kurmuş, yazılı anıtlarla sanat yapıtları bırakmış olan bir Türk ulusu. 2. Uygar, medeniErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uysal Yumuşak başlı, uyumlu, boyun eğen. Terbiyeli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uz 1. İyi, güzel. Uygun, doğru. 2. Usta. 3. Temiz, dikkatli. Becerikli, akıllı, anlayışlı. 4. Yakın, içten Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uzel Usta, becerikli kişiErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vacibe Yapılması gerekli olan.
Vacide 1. Meydana getirici, yaratıcı. 2. Varlıklı, zengin.
Vafe 1. Nasip, kısmet. 2. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tican Taçlar.
Tunca Balkan Yarımadası'nda Meriç ırmağının kolu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Turaç Keklik cinsinden eti yenir bir av kuşu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tuyuğ Şiir, şarkı, türküErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tünal Tün al Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Türünk Çalışan, etkinErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tüvana Güçlü.
Uğanbike Uğan bike.
Uran Yetenekli, usta, becerikli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vafiye (bkz. Vafi).
Vaha Çöllerin su bulunan kesimlerinde oluşan bitkili alan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vakıa (bkz. Vaki).
Vareste 1. Kurtulmuş. Serbest, rahat, azade. 2. İlişiksiz Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Varlık Yaşam, hayat. Var olan herşey Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vasfiye (bkz. Vasfı).
Vasile (bkz. Vasıl).
Vassale (Eski) yazma eserlerin kenarlı kısmına kağıt ilavesi suretiyle yapılan tamir şekli.
Vazahat Vazıhlık, açıklık.
Vecahet 1. Güzel yüzlülük, gösterişlilik, güzel yüz. 2. Saygınlık, onur.
Vecazet Sözün, veciz kısa oluşu.
Vecdiye (bkz. Vecdi).
Vecize Derin anlamlı, özlü, güzel söz.
Vecne Yanak yumrusu, elmacık.
Vedia Ka Saklanılması, korunması için birine ya da bir yere bırakılan emanet.
Vefia 1. Vefalı, sevgisi geçici olmayan. 2. Tam, eksiksiz.
Vefika (bkz. Vefik).
Veladet Doğuş, dünyaya gelmek, ortaya çıkmak.
Veliye (bkz. Veli).
Velud Doğurgan, çok doğuran.
Verâ 1. Günah ve haramdan kaçınmak için şüpheli şeylerden uzak durma, takva, ittika. 2. Halk, mahluk, alem, kainat.
Verda Gül.
Verdinaz Naz gülü, nazlıların gülü.
Vergin Verici, özverili kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Verim Ortaya çıkan, beklenilen, istenilen sonuç Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Verşan Çevreye şan ver, ünlen, ünlü ol Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vesamet Güzellik, güzel olma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vesika İnanılacak sağlam delil. Belge.
Vesime (bkz. Vesim).
Vezime Beytullah'a gönderilen hediye, armağan.
Vezire (bkz. Vezir).
Vicdan 1. İyiyi kötüden, hayrı serden ayırmayı sağlayan iç duygu, ahlak şuuru. His duygu. 2. Din, inanç.
Vüreyka Yaprakçık, küçük yaprakçık.
Yaban Gülü 1. Kır gülü. Bozkır çiçeği. 2. Kuşburnu.
Yade Hatıra.
Yakazan (bkz. Yakzan).
Yalazay Ayın kırmızı ışıklar açar hali Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yale Sığır boynuzu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tulü Doğma, doğuş Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Turfa Az bulunur, nadir.
Turre Alın saçı, kıvırcık, saç lülesi.
Tutku Güçlü istek ve coşku Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Tülay İncelikle, düşle ilgili.
Tünay Tün ay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Türe 1. Görenek, gelenek, töre. 2. Subay, komutan. 3. Hak ve hukuka uygunluk, adalet Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Türev Oluşan, ortaya çıkan, türeyen Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Türkân Saltanat ve idarede yönetime etki eden prenses.
Turna Avrupa ve Kuzey Afrika'da yaşayan göçmen kuş türü
Ufuk 1. Düz arazide ya da açık denizde gökle yerin birleşir gibi göründüğü yer. 2. Anlayış, kavrayış, görüş, düşünce gücü. 3. Çevre, dolay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uğraş Güçlük ve kötülükle uğraşma, mücadele Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uğuray Uğurlu ay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uğurcan İyilikçi ve candan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uğursel Uğur sel Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uğursoy Uğurlu soydan gelen Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ulaş Amacına eriş, isteğine kavuş Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ulviye (bkz. Ulvi).
Umay 1. Orhun yazıtlarında geçen, çocukları ve hayvanları koruduğuna inanılan Tanrıça. 2. Devlet kuşu İsim olarak kullanılmaz.
Umur Görgü, bilgi, deneyim Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Unan 1. Sadakat, bağlılık. 2. Hak Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Urza Hedef, amaç Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Usun Hüzün Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Utku Birçok emek ve tehlikelerden sonra ulaşılan, mutlu sonuç, zafer Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uygar Kültürlü, eğilimli, görgülü, medeni Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uyun Gözler. Pınarlar, kaynaklar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uzman Belli bir iş ya da konuda bilgi, görüş ve becerisi olan kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vabile (bkz. Vabil)
Vafire (bkz. Vafir).
Vahibe (bkz. Vahib).
Vahide (bkz. Vahid).
Vakar Ağırbaşlılık, haysiyetini koruma, temkin sabır, heybetErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vala Yüksek, yüce Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Unat Doğru yolu tutan. Akıllı. Ergin Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Unsur Öğe, ilke, elemanErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uruç Yukarı çıkma, yükselme, ağma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uzay Bütün varlıkların içinde bulunduğu sonsuz boşluk Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Uzma Büyük, en büyükErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Valay Yükseklik, yücelik Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Valihe (bkz. Valih).
Vamıka (bkz. Vamık).
Vargın Ulaşan, isteğine kavuşan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vasıfe (bkz. Vasıf).
Vasıla (bkz. Vasıl).
Varide (bkz. Varid).
Vechiye (bkz. Vechi).
Vecibe Ödev, boyun borcu, vazife.
Vecihe (bkz. Vecih).
Veda 1. Ayrılırken söylenen selamlama sözü. 2. Ayrılma, ayrılış.
Vedide (bkz. Vedid).
Vefakar Sevgisi geçici olmayan, vefası olan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vefire (bkz. Vefir).
Vefret Çokluk, bolluk. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vehbiyye (bkz. Vehbi).
Velayet l. Velilik, ermişlik. Veli ve ermiş olan kimsenin hali ve sıfatı. 2. Başkasına sözünü geçirme. 3. Dostluk, sadakat.
Velide (bkz. Velid).
Velime Düğün ziyafeti. Evlenme, düğün.
Venüs Merkür'den sonra, Güneş'e en yakın olan gezegen. Çobanyıldızı.
Vergi Bir kimsenin doğuştan sahip olduğu iyi nitelikler Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Verziş 1. Çalışma, işletme. 2. Çalışmış.
Vildan 1. Yeni doğmuş çocuklar. 2. Kullar, köleler. Kur'an'da zikredilmiştir.
Vuska Çok sağlam, pek kuvvetli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. UrvetulVuska (Pek sağlam kulp) müslümanlık.
Vuslat Ulaşma, erişme, kavuşma, buluşma, beraber olma.
Yabende Bulucu, bulan. Keşfeden Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yadigar Bir kimseyi ya da bir olayı anımsatan kimse. Bırakılan anı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yağmur Gökten damlalar halinde düşen su.
Yakut 1. Parlak kırmızı, şeffaf kıymetli taş. 2. Sibirya'nın kuzey kısmında yaşayan bir Türk kavmiErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yalaza Alev Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yalazan Berk, şimşekErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yaprak 1. Bitkilerde ekseriya klorofilli, yeşil renkli, çeşitli şekil ve yapıda olan soluk almaya yarayan uzantı. 2. Kitap yaprağı, varak.
Yarıdil Gönül arkadaşı, sevgili Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yarkın Şimşek, ışık, ışıklı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yasemin Zeytingillerden, güzel kokulu ve ekseriya beyaz veya sarı çiçek açan sarılgan ağaççık (jasminum).
Yaşam Doğumdan ölüme kadar geçen süre, hayat Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yaşar Doğan çocuğun uzun ömürlü olması dileğiyle konulan adlardır Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Vaize (bkz. Vaiz).
Vedîatullah Allah'ın emaneti, dini. Kadınlar da Allah'ın emaneti olarak nitelenmişlerdir.
Velaya Ermiş kadınlar.
Vesile 1. Neden, sebep. 2. Elverişli durum. 3. Kavuşma, yaklaşma. 4. Rasulullah'ın cennetteki makamı. Maide suresi 57. ayette geçmektedir.
Vidade (bkz. Vidad).
Yalın 1. Gösterişsiz, sessiz, sade. 2. Alev, ateş. 3. Taş, büyük kaya. 4. Çıplak, örtüsüz Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yalınay (bkz. Yalın). Ayın en görkemli ve sade görüntüsü Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yankı Sesin bir yere çarpıp geri dönmesiyle duyulan ikinci ses, ses yansıması Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yaşanur (bkz. Yaşa)Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yayla Deniz yüzeyinden yüksek, yaz mevsiminde oturulan serin ve yüksek yerler.
Yazgülü Yazın açan gül.
Yediveren Yılda her mevsim çiçek açan gül.
Yefa Yüksek yer Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yekçeşme 1. Tek gözlü. 2. (Tür.) Güneş.
Yekdane 1. Eşi benzeri olmayan, tek. 2. Bir çeşit gerdanlık.
Yekpare Tek parça, bütün, som.
Yekruye (bkz. Yekru).
Yeksan 1. Düz. 2. Bir, beraber. 3. Her zaman, bir düzeydeErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yeliz Güzel, havadar, aydınlık.
Yenay Yeni ay, hilali ayça Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yerel Belirli bir yer ile ilgili olan, örf Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yersel Yere ait, yerle ilgili Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yetişen Ulaşan, kavuşan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yetkin Gerekli olgunluğa erişmiş olan, ergin Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yıldıku 1. Yıldız. 2. Ünlü Hun hükümdarı Atilla'nın son karısı.
Yıldız 1. Geceleri gökte çıplak gözle ışıklı bir nokta olarak görülen gök cismi, necm, kevkeb, sitare, ahter. 2. Bir noktadan çevreye beş veya daha fazla çıkıntısı olan köşeli. 3. Baht, talih. 4. Mesleğinde çok parlamış kimse ve daha çok parlamış kimse, sinema sanatçısı. 5. Kuzey (Denizcilikte).
Yonca Baklagillerden, kırmızı veya mor çiçek açan, çayır bitkisi.
Yordam 1. Kılavuz, rehber. 2. Beceri, yatkınlık. 3. Gelenek, görenek. 4. Anlayış, yerinde davranış. 5. Kural, yöntem, düzen Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yula 1. Meşale. KandilErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yumuk 1. Açılmamış çiçek, gül goncası. 2. Uysal, sessiz, ağırbaşlı.
Yurdanur Yurduna, ülkene ışık saç, aydınlat.
Yurdaşen Yurdu şenlendiren Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yurday Yurdu aydınlatan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yüce Yüksek, büyük, ulu, bala Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yücel Yüksel, yüce bir duruma gel, başarı kazan, ilerle Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yücelay (bkz. Yücel)Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yümna Sağ taraf.
Yelda Uzun ve siyah / Yılın en uzun gecesi
Zahide (bkz. Zahid).
Zahire (bkz. Zahir).
Zamire (bkz. Zamir).
Zehra Çok beyaz ve parlak yüzlü. Hz. Muhammed'in kızı Hz. Fatıma'nın lakabı.
Zekavet Zeka, zekilik.
Zemzem Ka'be çevresindeki ünlü kuyu ve bu kuyunun müslümanlarca kutsal sayılan suyu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zennişan Ünlü, tanınmış kadın.
Zerefşan 1. Altın saçan, altın saçıcı. 2. Altın kakmalı. 3. Bir lale türü.
Zergun Altın renkli, altın gibi san olan.
Zeria Vesile, bahane, fırsat.
Zerka . 1. Gök gözlü. 2. Gök mavisi. 3. Mavi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zerver Altın yaldızlı olan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zevra 1. Dicle nehri. 2. Bağdat şehri Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zeyno Zeynep adının bozulmuş hali.
Zeyyal Uzun etekli.
Ziba 1. Süslü, güzel. 2. Yakışıklı.
Zihniye (bkz. Zihni).
Yapıncak Seyrek taneli, kırmızı bereli bir üzüm türü.
Yegah Türk müziğinin en eski makamlarından bir terkib.
Yezdan 1. Zerdüştlerin iyilik tanrısı. 2. Allah İsim olarak kullanılmaz.
Yosun Çoğu sularda yetişen, ilkel yapıdaki bitkilerin genel adı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yuluğ 1. Mutlu, mesut. 2. Hak, adalet Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yumuş İş, güç çalışmaErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yurdusev Ülkeni, yurdunu sev.
Yüsra Sol taraf.
Zaide (bkz. Zaid).
Zaika (bkz. Zaik).
Zaime (bkz. Zaim).
Zehre Çiçek. (bkz. Şükufe).
Zekire Belleği güçlü olan, unutmayan.
Zemherir Gündönümünden sonraki şiddetli soğuklar, kara kış. (22. Aralık'tan 31 Ocak'a kadar) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zerin Altından olan, altın gibi parlak olan, san olan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zerrin 1. Altından mamul. 2. Altın renginde sarı. 3. Parlak. 4. Güzel kokulu bir cins çiçek. 5. Fulya.
Zeyyan Süsler, pırıltılar.
Zikra 1. Anma, hatırlama. 2. İbret, örnek. 3. Öğüt Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zinet Süs, bezek.
Ziynet (bkz. Zinet).
Ziyneti Süsle, bezekle ilgili
Zuhal Güneşe uzaklık bakımından altıncı durumda olan gezegen, satürn.
Zübeyde Öz, asıl, cevher.
Zühre Çoban yıldızı, venüs.
Zülal 1. Hafif, saf ve tatlı su.
Zümrüt Parlak yeşil renkli kıymetli taş.
Zühal Dokuz gezegenden altıncısı (Satürn)
Âbdar 1. Sulu, taze. 2. Parlak. 3. Sağlam vücutlu. 4. Nük­teli. 5. Zarif, güzel, hoş. 6. Su veren hizmetçi.
Çaykara Küçük akarsu, yazın kuruyan küçük akarsu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Çelgin Yaralanarak kaçan av hayvanı.
Çeşman Gözler Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Çeşmiahu Ahu gözlü kadın, ceylan gözlü güzel.
Çeşminaz 1. Süzerek bakma, bakış. 2. Nazlı nazlı bakan göz. 3. Güzel gözlü sevgili.
Çeşpan Layık, uygun, münasip, yakışır Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Çeri Asker, savaşçı.
Çiner (bkz. Çinel).
Öncel 1. Birine göre kendinden önce yerini tutmuş olan kimse. 2. Bizden önce yaşamış olanlarErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Önnur Ön nur.
Özakay Öz akay. Özü temiz kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özan Öz an.
Özden 1. Soyca temiz, köleliği olmayan, özgür. 2. Özle, özvarlıkla, gerçekle ilgili. 3. Suların geçtiği yer, su geçidi. 4. Özsu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özgül 1. Özü gül gibi olan. 2. Özellikle bir türe ait olan.
Özgülay Öz gül ay.
Yaşın 1. Işık, parlaklık. 2. Gizli. 3. Şimşek.
Yazgı Kader, alın yazısıErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yegane Biricik, tek.
Yekreng 1. Bir renkte olan. 2. Sözünün eri olan. 3. Meşhur bir çeşit lale.
Yeksare (bkz. Yekser).
Yeldâ Uzun ve siyah şey. Şebi yelda; uzun gece.
Yenbu Pınar, çeşme, kaynak Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yener Üstün gelen, kazanan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yenisu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yesaret 1. Kolaylık. 2. Zenginlik.
Yeşil 1. San ile mavinin karışımından oluşan, çoğu bitki yapraklarında görülen renk. 2. Genç, taze. 3. Koyu al renkte at. 4. Yeşil başlı yaban ördeği.
Yeten 1. Yetişen, ulaşan. Olgun, olgunlaşan. 2. Süresi dolan, günü gelen. 3. Tüm canlılar, herkesErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yeter Sonuncu olması istenen çocuklara verilen adlardır Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yetiş Amacına ulaş, isteğine kavuş Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yıldanur Seneyi aydınlatan, ışık saçan.
Yılşen (bkz. Yıldanur).
Yüksel Yükseklere çık, yücel, basan kazan, ilerle Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zafer l. Amaca ulaşma, basan. 2. Düşmanı yenme, üstün gelme, utku. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zatinur Aydınlık, nurlu kişi.
Zatiye (bkz. Zati).
Zayiçe Yıldızların belli zamandaki yerlerini gösteren cetvel.
Zebercet Zümrütten daha açık yeşil olan, zümrüt kadar değerli olmayan bir süs taşı.
Zehrevan Kur'an'daki surei Bakara ile Surei Ali İmran Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zekiye Anlayışlı, kavrayışlı, zeka sahibi.
Zeliha (bkz. Züleyha).
Zemine (bkz. Zemin).
Zenan 1. Kadınlar. 2. (bkz. Nisa).
Zennur (bkz. Zinnur).
Zerak Mavi, gök renkliErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zerare Saçıntı, saçılan şey Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zeren Anlayışlı, kavrayışlı, zeki Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zerişte 1. Altın tel, sırma. 2. San Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zernigar Altınla işlenmiş, yaldızlı.
Zernişan Kılıç gibi şeylerin üzerine kakma altınla yapılan işleme, süs.
Zertar 1. Altın tel, sırma. 2.Güneş ışını.
Zevahir 1. Parlak yıldızlar. 2. (bkz. Zahir) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zevrak . 1. Kayık, sandal. 2. Mekke'de yapılan zemzem şişesi. 3. Çiçek testisi, kadehi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zeyneb Değerli taşlar, mücevherler. Zeyneb binti Cahş: Peygamberimiz (s.a.s)' in hanımlarından.
Zeyniye (bkz. Zeyni).
Zican 1. Canlı, canayakın, candan.
Zinde 1. Diri, yaşayan, canlı. 2. Dinç, sağlam, güçlü kuvvetliErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zişan 1. Şanlı, sereni. 2. Canlı. 3. Bir tür lale Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zuhur Görünme, meydana çıkma, baş gösterme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zühdiye Her türlü zevke karşı koyarak kendini ibadete veren Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Zülfibar Dağılmış, saçılmış saç.
Zülfiyar Sevgilinin zülüflü saçı.
Zümra 1. Güzel, iyi ahlaklı. 2. Cesur, yiğit, yürekli. 3. Zeki, bilgili kadın.
Zülfiye Saçları çok güzel olan
Âsiye 1. Kederli üzün­tülü. Musa (a.s.)'ı daha bebekken Nil'den kurtarıp sarayda büyüten ve sonra onun peygamberliğine iman eden kadın. Kur'an'da Fir'avun'un ka­rısı olduğu belirtilmiştir. Fakat ismi zikredilmemiştir (bkz. Kasas: 9; Tahrim: 11). Firavun'a karşı gelerek müslüman olmuştur. Tahrim suresin­de mü'mine bir kadının en son nokta­da yapması gerekenlere örnek olarak gösterilen hanım.
Çevriye 1. Haksızlık. 2. Eza, cefa, eziyet, gadir, zulüm, sitem.
Çağılı . 1. Çağla ilgili. 2. Çakıl. 3. Çağla Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Çağın Yıldırım, şimşekErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Çağla Olgunlaşmamış meyve, bazı meyvelerin olgunlaşmadan, henüz yeşilken yenen hali.
Çağlar Çağlayan, şelale (bkz. Şelale) Erkek ve kadın adı olarak da kullanılır.
Çalap . 1. Tanrı. 2. Ateşİsim olarak kullanılmaz.
Çavlan Büyük çağlayan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Çeman 1. Salına salına yürüyen. 2. Nazlı sevgili.
Öget Beğenilen, aranılan, övülen, iyi güzel Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Öğüt Bir kimseye yapması ya da yapmaması gereken şeyler için söylenen söz Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Önaydın Ön aydın.
Önen Hak, adalet Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Önür Kendinden önceki, eski. Öne geçen, ileriye giden Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özaltın Özü altın gibi değerli olan kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özbaşak Öz başak.
Özbilge Bilgelik taşıyan. Doğasında bilgelik bulunan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özdilek Candan dilenen dilek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yaren Arkadaş, dost, yakın dost.
Yöntem 1. Yol, tarz, metod. 2. Yetenek. 3. Uygun, kolayErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yurdagül Ülkene gül. İlken için yararlı ol.
Zergül Altın gibi.
Zevkan 1. Zevk bakımından, zevkçe. 2. Zevk yoluyla Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zibaru Güzel yüzlü, dilber.
Zinnure (bkz. Zinnur).
Züleyha Hz. Yusuf un hanımı, güzelliğiyle ünlenmiştir.
Çakır Mavimsi, mavi renkli, gri benekli gözleri olan kişiErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Çevikcan (bkz. Çevik).
Öner 1. Önde gelen, başta gelen. 2. Yön. 3. Sıra Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Öngay Jüpiter gezegeniErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özcanan Kişiye en yakın, sevgili.
Özek 1. Güç. 2. Çalışkan. 3. Küçük dere. 4. Ağacın, bitkinin özü, içi. Bitki filizi. 5. Bir şeyin ortası. 6. Sel yarıntısı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özengül Özen gül.
Özgünay Özgün ay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özgüven Kendine güve­nen Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özlen 1. Su kaynağı. Küçük dere. 2. Ağaç kökü. 3. Özlenecek kadar sevilen bir kişi ol Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Öztuna (bkz. Tuna) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özün 1. Hakkıyla kazanılmış ün. 2. Şiir Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Üçel 1. Yüce, yüksek. 2. Arka Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Üçgül 1. Yaban yoncası. 2. Üç gül.
Ülfet 1. Alışma, kaynaşma. 2. Görüşme, konuşma. 3. Dostluk, arkadaşlık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ülgen 1. Yüce, yüksek, ulu. 2. İyilik tanrısına verilen ad İsim olarak kullanılmaz.
Ünan İnleme, nalan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ümit (bkz. Umut) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ümmet Bir peygambere inananların hepsi. İslam dinine bağlı olanların hepsine verilen ad.
Ümmühan – Hükümdar anası.
Ünal 1. Adın duyulsun, tanın, ün kazan. 2. Ün al Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünsev Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünseven Ün seven Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünzile (bkz. Ünzil).
Ürün 1. Üretilen, yararlı şey, topraktan elde edilen. 2. Yapıt, eser. 3. Sık orman. 4. Çokluk, bolluk Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İçten Yürekten, candan, samimi. En önemli, can alıcı noktasından Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İkdam . 1. İlerleme. 2. İlerlemeye çalışma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İklil Taç esfer.
İlgari . 1. Artukluların Mardin ve Silvan kolundan iki Atabeyin adı. 2. Komutan, önder.
İlkbahar Yılın ilk mevsimi, bahar.
İlksen (bkz. İlknaz) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İnare Nurlandırma, aydınlatma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İpek İpekböceği denilen ve dut yaprağı ile beslenen kurdun ördüğü koza çözülerek elde edilen, kumaş dokumada kullanılan parlak ve ince tel.
İrsad 1. Hazırlama. 2. Hazır olma.
İsase 1. Göz ucuyla bakma. 2. Camiyet. 3. Zenginlik, servet.
İvar Düzülmüş, koşulmuş, hazırlanmış.
İyem Güzellik Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İzgül (bkz. İzgü).
İkbal Baht açıklığı, işlerin doğru gitmesi
Şaheser Değerli, üstün nitelikli. Kalıcı, değerli, üstün yapıt.
Şahhanım Hanım sultan Şah ve hanım kelimelerinden birleşik isim.
Şahika Zirve, doruk, dağ tepesi.
Şaire Kadın şair, daha çok unvan olarak kullanılır.
Şecia (bkz. Şeci).
Şefika (bkz. Şefik).
Şehnaz 1. Türk musikisinde mürekkep bir makam ve perde. 2. Çok nazlı.
Yeşim Açık yeşil ve pembe renkli, kolay işlenen, değerli bir taş.
Yumlu 1. Uğurlu, kutlu. 2. Kutsal, mübarek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yurtseven Yurdunu milletini seven Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Yümniye (bkz. Yümni).
Zakire (bkz. Zakir).
Zambak Güzel ve iri çiçekli bir süs bitkisi.
Zarafet İncelik, güzellik, zariflik.
Zarife (bkz. Zarif).
Zirve Doruk, bir şeyin en yüksek noktası, tepesi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ziver Süs, bezek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Zürare Saçıntı, saçılan şey.
Çavlı Ava alıştırılmamış doğan. Çavlı Çandar: (Öl. 1146). Selçuklu emiri. Sultan Mesud döneminde yararlı işler yaptı.
Çiray . 1. Yüz çizgileri, yüz güzelliği. 2. Beniz, yüz. 3. İnsan resmi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Çolpan 1. Çoban yıldızı. 2. Aciz, beceriksiz, zavallı. 3. Zühre, venüs.
Özaltan Sabah seher vöaktinde göğün kızıllaşarak aydınlanması Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özcan Candan, samimi, içten Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özgülüm Öz gülüm.
Özke Sağlam, sağlıklı. Temiz yürekli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özyay Yay gibi çevik ve atılgan yapılı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ülken Senin yurdun, senin vatanın Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ülkü Amaç edinilen, ulaşılmak istenilen şey Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünlem Ses, seda, çağrıErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ürmegül Sarmaşık.
İcâbet 1. Kabul etme, kabul edilme. 2. Razı olma, uyma.
İdlâl Naz etme, nazlanma, aşın derecede nazlanma.
İlksen (bkz. İlksen).
İsmirar Esmerleşme, kara olma, kararma Erkek ve kadın adı olarak kullanılabilir.
Şadkâm Çok sevinçli.
Şâdnâk Gönlü memnun.
Şahdane İri inci tanesi.
Şefaat Birinin suçunun bağışlanması ya da dileğinin yerine getirilmesi için o kimseyle başkası arasında yapılan aracılık, dua Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şehrazat Kendi kendine yaşayan, özgür.
Şemsifer Güneşin aydınlığı, parlaklığı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şen Neşeli, sevinçliDaha çok iki isimlerde kullanılır. Şener, Şenol.
Şeydanur (bkz. Şeyda).
Şiraze 1. Kitap ciltlerinin iki ucunda bulunan ve yaprakları muntazam tutan, ibrişimden örülmüş ince şerit. 2. Pehlivan kispetinin parçası. 3. Esas, düzen, nizam.
Şive Naz, eda.
Şöhret Şöhretli, ünlü, şöhreti ağızlarda dolaşan.
Zülfizar Ağlayan, inleyen saç.
Zeynep Değerli taşlar, mücevher
Çağa Çocuk.
Çemenzar Otlak. Çimenlik.
Çiçek 1. Bitkilerin üreme unsurlarını ihtiva eden renkli veya beyaz renkte açan, çok defa kokulu, sonradan meyve veya tohum haline gelen kısımları (bkz. Şükûfe). 2. Bitki, çiçek açan bitki. 3. Bazı şeylerin toz haline getirilmiş özü, kükürt çiçeği. 4. Kumaş veya başka şeyler üzerine yapılan renkli veya renksiz süsleme.
Çiler Güzel öten, güzel ötüşlü
Ödül l Bir basan ya da iyilik karşısında verilen armağan. 2. Yarışma veya müsabakalarda bir tarafın, kazanana verdiği hediye, mükafatErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Öğün 1. Kendini yücelt, gurur duy. 2. Zaman vakit. 3. Kez, defa. 4. Önde, ileride olan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ömür 1. Hayat müddeti, yaşama süresi. 2. Hayat, dirilik Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Önel Bir işin tamamlanması için verilen süre, vade, mühletErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özay Özü ay gibi temiz, parlak, aydınlık kimse.
Özaydın Özü temiz, aydınlık kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özbek 1. Yiğit, cesur, özü güçlü. 2. Orta Asya'da yaşayan bir Türk boyu ve bu boydan olan kimse. 3. Dere, çay Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özbil Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özbilgin Öz bilgin Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özer Yiğit, doğru kimseErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özge . 1. Başka, gayrı, diğer. Yabancı, ağyar. 2. İyi, güzel. 3. İki dağ arasındaki dereciklerin birleştiği yer, derenin başlangıcı. 4. Şakacı. 5. Cana yakın, sıcakkanlı. 6.Yürekli, gözü pek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özgen Özü geniş, rahat, sakin kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özgenay (bkz. Özgenay) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özmen Özlü kimse, özü iyi, sağlam kişilikli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ülkenur Yurdunu aydınlatan ışık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ümniye 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.
Ünsevin Ün sevin Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Üstün 1. Benzerlerine göre daha yüksek bir düzeyde olan, onları geride bırakan. 2. Yenen, galip gelen Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İbrinşak Ağaçta, çiçek açma, ağacın çiçeğinin tomurcuğunu yarıp çıkması.
İfakat 1. Hastalıktan kurtulma, iyileşme. 2. Ayılma.
İffet 1. Afiflik, temizlik. 2. Namus.
İkram . 1. Hürmet, saygı gösterme. 2. Ağırlama. 3. Bir şeyi hediye, armağan olarak verme. 4. Hesap dışı yapılan inceleme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlkbal İlk doğan kız çocuklarına verilen ad.
İlkin Önce, öncelikle, uydurma bir kelime Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlsev Ülkeni sev, ülkesini seven Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İltifat 1. Yüzünü çevirip bakma. 2. Dikkat. 3. Hatır sorma, gönül alma. 4. Sözünü başka bir kişiye çevirme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İmadeddin . 1. Dinin direği. Daha çok unvan olarak kullanılırTürk dil kuralı açısından "d/t" olarak kullanılır.
İmer Çok zengin, varlıklıErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İnayet 1. Dikkat. 2. Gayret, özenme. 3. Lütuf, ihsan, iyillik.
İncifem İnci gibi güzel ağızlı.
İncifer İnci gibi parlak güzel.
İrza Gönlünü etme, hoşnut etme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İrziz 1. Titreme. 2. Dolu tanesi. 3. Dik ses.
İsabet 1. Düşme, (isabet). 2. Düşme, çıkma. 3. Değme, tutma. 4. Yerindelik, yazılmazlık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İstemihan Göktürk devletinin kurucusu Bumin kağanın kardeşi olan Türk hakanı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İstikbal 1. Gelecek zaman. 2. Geleni karşılama Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İzan 1. Anlayış, kavrayış, akıl. 2. Terbiye, edeb. 3. Boyun eğme, göz dinleme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İzem Büyüklük, ululukErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlkben Ben ilk'im anlamında
Şahine (bkz. Şahin).
Şevde Siyah, esmer, esmer güzeli. Mü'minlerin annelerinden birisi Hz. Sevde.
Şikayet 1. Birine içecek su verme vazifesi. 2. Ka'be sakalığı, Mekke'de hacılara zemzem dağıtma işi.
Şaduman Sevinçli, neşeli, memnun.
Şahadet . 1. Şahitlik etme, şahitlik, tanıklık, Kelimei şehadet. 2. Açık, belirti. 3. Şehit olma, şehidlik Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şahnisa 1. Hükümdar kadın, hükümdar karısı. 2. Kadınların şahı, üstün nitelikli, değerli kadın.
Şahnur 1. Kaynak, ışık kaynağı. 2. Münevver.
Şakayık Bahçelerde yetiştirilen, pembe, kırmızı alaca çiçekler açan, çok yıllık süs bitkisi.
Şamiha 1. Yüksek, gösterişli. 2. Kibirli.
Çilay Ayın üzerinde beliren açık renk lekeler.
Çire . 1. Maharetli, becerikli. 2. Kahraman, yiğit Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Önder Bir davada, fikri siyasi bir harekette önde giden, önayak olan, kitleyi idare eden kimse, lider, şef Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özbilek Güçlü bilekErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özinan Özden gelen inanç, iman Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özlem Yeniden görme, tekrar kavuşma arzusu, hasret tahassür. Bir şeye karşı duyulan istek, meyil.
Özveri Bir amaç ya da kişi için kendi yararlarından vazgeçme, fedakarlık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Übabe (bkz. Übab).
Üge Ünlü, şöhretli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ülfer Büyük su, ırmakErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünsa Kadın, kız, nisa.
Ünsaç Adın duyulsun, ünlen Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünsal Adın duyulsunErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Üzüm Asmanın taze ya da kuru olarak yenen ve salkım durumunda bulunan meyvesi.
Ünseli Ünü sellere benzeyen
İbra . Beri kılma, beraat etme, temize çıkarılma, aklanma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İbriz Halis, saf altın Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İçkin Varlığın içinde bulunduğu varlığın yapısına karışmış olan. 2. Yalnızca bilinçte olan. 3. Deney içinde kalan, deneyi aşmayan. 4.Dünya içinde dünyada olan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İftihar . 1. Şeref, şan. 2. Övünme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlgü . Engel, mania Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlham . 1. Allah tarafından insanın gönlüne doldurulan şey. 2. Peygamberin gönlüne gelen ilahi düşünceler. 3. Günlük, olağan şey. 4. İçegönüle doğma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İltika Rast gelme, kavuşma, karşılaşma, buluşma.
İltikaullah Allah'a kavuşma, hidayete erme.
İnaka Aşın güzelliği ve çekiciliği ile hayat verme, verilme.
İncilâ 1. Parlama, cilalama. 2. Görünme, belli olma. 3. Parlaklık, ışık.
İncilay Ay'ın en ince olan zamanı İnci ve ay kelimelerinden birleşik isim.
İndira 1. Girişim. 2. Öne geçme. 3. Bulut altından sıyrılmaErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İsmihan Hükümdar isimleri Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İsminaz 1. Naz isminde. 2. Çok nazlı olan.
İlayda Su perisi
İmran Bayındırlık, mutluluk, bolluk, bereket
İzel İz + El / El izi anlamında
Şafak Güneş doğmadan az önce ufukta beliren aydınlık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şahbanu Hükümdar eşi, şah hanımı.
Şahmelek Melekler kadar güzel, güzellikte lider.
Şamile (bkz. Şamil).
Şanal Ünün yayılsın, tanınmış şanlı bir insan ol Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şanlı 1. Ün, şöhret. 2. Hal durum. 3. Debdebe, gösteriş, haşmet. 4. Yüksek makam rütbe Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şanveri 1. İri ve iyi cins inci. 2. Hükümdara yakışan, hükümdara uygun.
Şayan Uygun, yakışır, münasip, layık.
Şebnur Gecenin nuru, gecenin ışığı, aydınlığı.
Şehadet (bkz. Şahadet).
Şeminur Mum ışığı, mum aydınlığı.
Şemsinisa Kadınların güneşi. Güneş gibi kadın.
Şemsinur Güneşin ışığı, nuru.
Şencan Canlı, neşeli, hareketli yapısı olan kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şeza Kokulu şeylerin kokusu.
Şihban 1. Kıvılcımlar. 2. Akan yıldızlar.
Şüle Alev, yalım. Alevli ateş.
Şule Alev, ateş alevi
Çinel Doğru, dürüst, namuslu kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Öge 1. Çok akıllı. Yaşlı kimse. 2. Bir ulusun büyüğü, ileri geleni. 3.. Hekim. 4. Ün, şöhret Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özbilen Kendisi bilen, kendiliğinden bilen Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özdel Hediye Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özel Öz el. l. Yalnız bir kişiye, bir şeye ait ya da ilişkin olan. Devlete değil, kişiye ait olan. 2. Her zaman görülenden, olağandan farklı, dikkate değer Erkek ve kadın adı olarak kullanılır"
Özenay Özen ay.
Özgüleç Güler yüzlü, içten gülen kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özgüler Öz güler.
Özlek 1. Toprağın özlü, verimli yeri. 2. Zaman. 3. Doğa üstü güç, felek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Öznur Özü ışıklı, aydınlık kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özyurt Anavatan, anayurt Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özyuva Ata evi, dönülecek asıl yer Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Übeyde (bkz. Übeyd).
Üftade 1. Düşmüş, düşkün. 2. Aşık.
Ülküsel Ülkü ile ilgili, ülkü niteliğinde Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ümmiye Anneye ait, anneyle ilgili.
Ümran (bkz. Ümran)Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünsever Ün sever Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ürünay Ürün ay.
Ünsel Ünü sel gibi aşan
İbret 1. Bir olaydan, kötü bir durumdan ders alma. 2. İbret alınacak olay, iş, acaip, tuhaf.
İbşar Müjde verme, müjdeleme, muştulama Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İdicanan Sevgilinin bayramı.
İfaza . 1. Feyizlendirme, feyz ve nur verme. 2. Kabı taşıncaya kadar doldurma Kadın ve erkek adı olarak kullanılır.
İhtişam Büyüklük, göz alıcılık, gösterişlilik, görkem Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İklim Bir ülke ya da bölgenin ortalama hava durumunu belirleyen meteorolojik olayların tümüErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlgün Halk, ahali.
İlknaz İlk doğan kız çocuklarına verilen isim.
İlsak Birleştirme, kavuşturma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlseven (bkz. İlsev).
İnciser. Baş inci, en güzel inci.
İnşilâl 1. Şelale oluşturma. 2. Şiddetle dökülme, atılarak akma.Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İnşirak 1. Çatlayıp yarılma, yarık olma. 2. Parlama Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İrsen Miras olarak, anadan babadan geçerek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İsnâ 1. Övme, şükretme. 2. Değerini yükseltme. 3. Bir yerde uzun zaman kalma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İsra 1. Yürütme, geceleyin yürütme gönderme. 2. Hz. Peygamberin miraç gecesi. 3. Kur'anı Kerim'in 17. suresi.
İsrâc 1. Yakma, yandırma. 2. Aydınlatma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İşve Güzellerin gönül alıcı, gönül aldatıcı, nazlı davranışı.
Şafaknur Şafak aydınlığı.
Şahande Mutlu, memnun.
Şahbender Konsolos.
Şahıgül Gül dalı.
Şebyelda Yılın en uzun gecesi (22 Aralık).
Şefakat Şefkat, acıyarak ve esirgeyerek sevme.
Şehbal Kuş kanadının en uzun tüyü.
Şehid . 1. Allah yolunda canını feda eden müslüman, İslam uğruna ölen müslüman, şehadet mertebesine erişen kimse. 2. Fikri, inancı, ülkesi uğruna ölenler için de teşmilen kullanılmaktadır. Vatan şehidi. 3. Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Ayrıca isimlerde ek yapılabilir. Şehidcan, Şehidnur, Şehidhan Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
Şehime (bkz. Şehim).
Şehlâ 1. Koyu mavi ela göz. 2. Hafif, tatlı şaşı.
Şehrinaz Türk müziğinin en eski makamlarından.
Şehriyar Padişah, hükümdar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şelale Büyük bir akarsuyun yüksekten düşmesiyle meydana gelen büyük çağlayan, çavlan.
Çetinsoy (bkz. Çetin).
Çınay Soylu ay, ayın en parlak zamanı.
Çiğdem Zambakgillerden, soğanlı otsu, çeşitli renklerde çiçek açan kır bitkisi, mahmur çiçeği.
Ömürcan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Önay Ayın ilk günlerindeki hali, hilal Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özben Soyluluk ve asalette öz, temel Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özen 1. Bir işin elden geldiğince iyi olması için gösterilen çaba. 2. İçerlek, tam orta, en içeride olan. 3. İlk söz. 4. Bir birine yakın iki dağın arasındaki uzaklık, ara. Dere, ırmakErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özenir Çaba gösteren, en iyisini yapmaya çalışan.
Özgünel Üstün, kerem sahibi cömert el.
Özöz Gönlü geniş kimseErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Üksüm Çayırı, çimeni çok güzel bahçe.
Ülger Kumaş vb. şeylerdeki ince tüy Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ülküm Amacım, ulaşmak istediğim şey Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünsiyye (bkz. Ünsi).
Ünüvar 1. Ünü var. 2. Ünlü tanınmış Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünver Ünlen, tanınmış ol, insan ol Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İclâl 1. Büyültme, saygı gösterme, ikram. 2. Büyüklük, kudret ve kuvvet Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İcmâl . 1. Özetleme. 2. Özet. 3. Cem, toplama Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İfdal . 1. Lütuf ve bağış Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İkan Sağlam biliş, bilme. – Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İkbâl . 1. Birine doğru dönme. 2. Bahttalih. 3. İşlerin yolunda gitmesi, bahtlı, saadetli, mutlu olması. 4. Arzu, istek Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İley . 1. Huzur. 2. Yan, yön, karşı taraf Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlgül 1. Ülkenin gülü. 2. Çok güzel kadın.
İlkim İlk doğan çocuklara verilen ad Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlksel Uzun süre çocuğu olmayanların daha sonra ikiz ve üçüz çocukları olduğunda verilen isimErkek ve kadın adı olarak kulanılır.
İlma . 1. Parlatma. 2. Belirleme, işaret etme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlsu Ülkenin suyu, bereketi, bolluğu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İmruz Bugün Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İnfakullah Allah'ın yardımı, nafakası, infakı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İrva Suya kandırma.
İsfid 1. Ak, beyaz renkli. 2. (bkz. Esfid) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İsrail Ya'kub peygamberin lakabı. Sonradan onun soyundan gelenler İsrailoğullan diye anılmışlardır. İsrailoğullan, Kur'an'da çok sık kullanılan bir isimdir.
İstem 1. Zulüm ve sitem. 2. İsim olarak kullanılması uygun değildir.
İzgi (bkz. İzgü).
İzgü İyi güzel, akıllı, adaletli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şahane Hükümdarlara yakışacak kadar güzel, eksiksiz olan.
Şahnaz Çok nazlı.
Şahsınur Nurlu kişi, aydınlık kimse.
Şaziye (bkz. Şadiye).
Şekibe (bkz. Şekib).
Şerefnaz Çok nazlı.
Şeyda Aşk çılgını, çok tutkun, aşık.
Şezerât İşlenmeden maddenin içinde toplanan altın parçaları. Süs olarak kullanılan inci ve altın taneleri.
Çırağ Meşale, ışık, kandil (bkz. Çerağ) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Çile , l. Zevk ve sefadan el çekerek kuytu bir yerde yapılan 40 günlük ibadet. 2. Eziyet, sıkıntı. 3. İbrişim, yün vs. demeti Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Çoğun Çok defa, ekseriya.
Çisem Çiseleyen yağmur
Ören 1. Eski yapı ya da kent kalıntısı. 2. Şehir kent. Köy. 3. Bitek ova. 4. Ormanlık yer Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Övünç Övünmeye yol açan, övünülecek şey Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özbilir Asıl bilgiye ulaşan, temel bilgi sahibi Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özdal Öz dal Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özgün Nitelikleri bakımından benzerlerinden ayrı ve üstün olan. Yalnız kendine özgü bir nitelik taşıyan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özpulat (bkz. Özpolat).
Özselen Gerçek haberErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özsevi İçten gelen sevgiErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ülez 1. Batmakta olan güneş. 2. Salgın Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İcazet 1. İzin, ruhsat. 2. Diploma.
İkbar . Büyük, ulu görme, görülme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İksir . 1. Ortaçağ kimyacılarının olağanüstü etkili güçte varsaydıkları cisim. 2. Etkili, yarar şurup. 3. En etkili neden Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlke 1. Kendisinden türetilen ilk madde. 2. Temel düşünce, temel kanı, umde, prensip. 3. Temel bilgi. 4. Öncül. 5. Davranış kuralı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İren 1. Özgür, hür Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İrmegân 1. Uğurluluk, saadet, ikbal. 2. Terbiye eden.
İsade (bkz. İsad).
Şakar Yiğit, cesur Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şâygân 1. Layık, yakışır, münasip, yansır. 2. Ucuz, bol, çok.
Şebnem Havada buhar durumundayken gecenin serinliğiyle yerde ya da bitkilerin üzerinde toplanan su damlacıkları, çiğ.
Şehrar Şehri süsleyen, şehre süs veren Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şeniz Sevinçli, mutlu iz, hatıra Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şenol Şen ve mutlu ol (bkz. Şenel).
Şermende Utangaç, çok utanan, mahcup.
Şermin Utangaç, mahcup.
Şehrazat (D) 1001 gece masallarında bir masal kahramanı kadın
Öngül 1. Direnen, inatçı kimse. 2. Ön ayak olan, teşvik eden. 3. Kılavuz Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Öz 1. Bir kimsenin betiği, manevi varlığı. 2. Bir şeyin temel öğesi. 3. Kan bağı ile bağlı olan. 4. Katıksız, an. 5. Çay, dere Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özarı Arı gibi çalışkan kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özderen Öz deren.
Özdeş Her türlü nitelik bakımından eşit olan, benzer olan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özgüneş Güneş gibi parlak ve kapsamlı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özgür 1. Kendi kendine hareket etme, davranma karar verme gücü olan. 2. Tutuklu olmayan, hür. Başkasının kölesi olmayan. Bağımsız Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özil Gerçek ülke Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özpınar Öz pınar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özsel Özle ilgili, öze ilişkin Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özsu Bitki ve hayvan dokularında bulunan sıvılara verilen ad Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünlü Tanınmış, adı duyulmuş şöhretli, şanlı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İldeniz . 1. Ülkenin denizi. İldeniz Şemseddin: Azerbaycan Atabeyleri diye de anılan İldenizler Sülalesinin kurucusu. Kıpçaklardandır. (Öl. 1175) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İlgi . 1. İki nesne arasındaki bağ, alaka. 2. Kimyada bir cismin başka bir cisimle birleşmeye olan meyli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İmren Görülen bir şeyi veya herhangi bir isteği elde etmek istemi, gıbta Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İrca 1. Geri çevirme, geri döndürme. 2. (Kim.) indirgeme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İstâre Yıldız, necm, sitare.
İyisan İyi adla anılan, iyi tanınan kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İzra 1. Aşın övme. 2. Altın arama. 3. Korkutma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İclal Azamet, büyüklük, ağırlama, ikram
Şadiye 1. Memnunluk, sevinç, gönül ferahlığı. 2. Güzel sesle şarkı okuyan, şiir söyleyen.
Şahsar Dallık, ağaçlık, koruluk Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şâyeste Layık uygun, münasip.
Şazimet Kimseye benzemeyen, farklı, tek, eşsiz.
Şebefruz Geceyi aydınlatan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şehper Kuş kanadının en uzun tüyü.
Şendoğan Sevinçli, neşeli ol Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şenay Ayın parlaklığı, güzelliği.
Şennur Neşeli ve nurlu insan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şivekar Nazlı, edalı, işveli.
Şükriye İyilik bilme, minnettarlıkla ilgili, iyilik bilen.
Özger İyi, güzel kimseErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özüm Kardeş gibi tutulup sevilen Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Öykü Hikâye, masal
Ülkem Yurdum, vatanımErkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ülker Boğa burcunda yedi yıldızdan biri Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İbhac Sevindirme, sevindirilme Erkek ve kadın adı olarakkullanılır.
İhvan . 1. Sadık, samimi candan dostlar. 2. Aynı tarikata mensup insanlar Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İhya . 1. Diriltme, diriltilme, canlandırma. 2. Taze can verircesine iyilik lütfetme. 3. Yeniden kuvvetlendirme. 4. Uyandırma, canlandırma, tazelik verme. 5. Allah'ın sıfatlarından İsim olarak kullanılmaz.
İlmiye İlme ait, ilme mensup.
İlşen Mtlu, şen ülke.
İrgün Sabahın erken saatleri Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İrman 1. Çağrısız gelen kimse. 2. Dalkavuk. 3. Eğreti. 4. Arzu, istek. 5. Pişmanlık Erkek ve ka­dın adı olarak kullanılır.
İsmet 1. Masumluk, günahsızlık, temizlik. 2. Haramdan namusa dokunan hallerden çekinme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır. Peygamberin sıfatlarındandır.
İzhanım (bkz. İzhan).
Şehri . 1. Şehirli. 2. Nazik, terbiyeli. 3. Aya ait, aylık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şengül Gülün en güzel hali.
Şirin Sevimli, cana yakın.
Şaziment Allah'ın adamı, Allah'a ait olan, O'nun yolundan giden kişi
Özgü 1. Kutsal. 2. Özellikle birine ya da bir şeye ait olan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özsan Adı duyulmuş ünlü Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Özten Öz ten.
Üke Onur, şeref Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünay Ay gibi tanınmış, ünü parlak, şöhretli.
İbrin Yüzü parlak, güzel olan sevgili.
İcma Dağınık şeyleri toplama, biraraya getirme.
İhmirâr Kızarma, kızıllık.
İlkyaz İlkbahar, yaz başlarında doğanlara verilen ad.
İmge Hayal karşılığı olarak kullanılan ve Fransızca İmaj kelimesine benzetilerek uydurulan kelime.
İnci 1. İstiridye cinsinden deniz hayvanlarının içinde çıkan parlak, yuvarlak ve ziynet eşyası olarak kullanılan kıymetli taş. 2. Küçük, temiz ve sevimli. 3.Kıymetli.
İpar 1. Yüksek dağların kar tutmayan yerlerinde yetişen bir çeşit dikenli otun sarımtrak çiçekleri, kurusa bile uzun süre kokusu gitmez. 2. Güzel koku, misk, anber.
İrşad 1. Doğru yolu gösterme uyarma Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İsminur Nur ismini alan.
Şâdân Keyifli, neşeli, sevinçli.
Şakire (bkz. Şakir).
Şaylan . 1. Çok övünen, gururlu kimse. 2. Sevinçli, neşeli Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şefkat Sevecenlik, acıma ve sevgi duygusu Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şekûre Çok şükreden, şükredici, değer bilen.
Şemspare Güneş parçası. Çok parlak Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şengün Sevinçli, ferah gün.
Şetaret Neşe, sevinç, şenlik.
Şeybe (bkz. Şeyban).
Şölen En üst idareci tarafından bütün halka verilen, dini ve içtimai fonksiyonları olan yemek, ziyafet Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şükran İyilik bilme, gönül borcu, minnettarlık Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ülke 1. Bir devletin egemenliği altında bulunan yerlerin tümü. 2. Yurt, vatan Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Ünsan (bkz. Ünsal) Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İber İbretler, alınan kötü dersler Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İdil 1. Kır hayatını konu edinen yazı veya şiir, aşk hakkında. 2. Küçük ve şairane resim. 3. İçten ve saf aşk.
İlknur İlk ay, ayın ilk hali.
İlksev (bkz, İlknaz).
İlliyyun Gökyüzünün ve cennetin en yüksek tabakası Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İltifaf 1. Sarınma, bürünme, örtünme. 2. Çiçeklerin bürüm bürüm katmerleşmesi.
İrem 1. Cennet bahçesi. 2. Ok veya kurşun atılan nişan tahtası. 3. Cenk denilen musiki aleti ve bunu icad edenin adı. 4. Ad kavmi zamanında, Şeddad tarafından cennete benzetilme amacıyla yapılan bahçe olup, Şam'da veya Yemen'de bulunduğu söylenir Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İrem 1. Cennet bahçesi. 2. Ok veya kurşun atılan nişan tahtası. 3. Cenk denilen musiki aleti ve bunu icad edenin adı. 4. Ad kavmi zamanında, Şeddad tarafından cennete benzetilme amacıyla yapılan bahçe olup, Şam'da veya Yemen'de bulunduğu söylenir Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
İsare (bkz. İsar).
İstihsan Güzel bulma, beğenme Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şahkar Baş eser, en güzel eser Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şener Mutlu, neşeli kimse Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şenkal Her zaman neşeli kal Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şerare Kıvılcım.
Şevkidil Gönül neşesi, gönül sevinci.
Şevkiye (bkz. Şevki).
Şiir Zengin sembollerle uyumlu seslerle ortaya çıkan edebi anlatım biçimi
Şemime Güzel kokulu şey.
Şifa İyi olma, kurtulma.
Şüceyne Ağaçcık, nihal.
Şerife (bkz. Şerif).
Şevval Hicri takvime göre yılın 10. ayı, ilk üç günü şeker bayramıdır Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
Şeydagül (bkz. Şeyda).
Şeyma 1. Bedeninde ben veya benzer bir izi olanlar. 2. Hz. Peygamber'in süt kardeşi.
Şükufe Çiçek. Süslemede çiçek motiflerine dayanan bir tarz.
Eslina Dünyalar güzeli anlamındadır.
Sumru Bir şeyin yüksek yeri, tepesi, üst tarafı.
Nesimi Hoş ve mülayim.
Ağça Temiz, saf
Ahucan Çok güzel dost.
Ahueda Nazlı güzel.
Ahuela Çok güzel gözlü.
Ahugül Çok güzel.
Ahugüzar Becerikli güzel.
Ahu Naz Nazlı güzel,nazenin.
Ahunur Göz kamaştıran güzelliğe sahip olan.
Ahuse Coşkulu güzellik
Ahuşen Güzel ve neşeli.
Ajlan Hızlı, çabuk, telaşlı
Ala Ela karışık renkli, alaca; Benekli; Tam olgunlaşmamış, yarı olmuş
Alagül Çok renkli gül.
Alçiçek Kırmızı çiçek.
Aleda Nazlı, kaprisli
Alım Gözü gönlü çeken nitelik, çekicilik, gönül çelen güzellik, albeni
Alkız Kırmızı yanaklı,sağlıklı kız.
Alpike Kahraman kraliçe
Anka Kaf Dağı'nda bulunduğu söylenen masal kuşu
Arsu Su kadar berrak
Arsun Yüreğindeki temizliği yansıtan
Arzucan Candan isteyen.
Asel Bal, Cennetteki dört sudan biri
Aslıcan Özü can gibi sevgili
Aslıhan Han soyundan gelen.
Aslım Özü geçmişe ait
Aslınaz Nazlı olması geçmişinden gelen.
Aslınur Nur saçan bir geçmişi olan.
Ayda Dere kıyılarında yetişen bir bitki - Parmakları, endamı güzel kadın
Aydil Güzel, parlak, aydınlık gönül
Begüm Saygıdeğer kadın, hanımefendi - Hint prenseslerine verilen san
Belin Şaşkınlık, hayret
Bingül Bin gülün güzelliğinde
Alev Ceren Alev :1. Ateşten ve yanıcı cisimlerden çıkan parlak, çeşitli şekillere giren gazlardan meydana gelen şeffaf dil, yalım. 2. Aşk ateşi, sevda. 3. Alımlı, cazibeli kadın. -Ceren :Halk ağzında "ceylan" anlamına gelir.
Aleyna Nur Aleyna :1.Bizim üzerimize, bizim hakkımızda. Bize.(Kaynak : Osmanlıca sözlük)2.Esenlik ve güzelliklere sahip, esenlik içinde olan. -Nur :1. Aydınlık, parıltı, parlaklık, niran. 2. Mekke’deki Hıra dağı. Işığın bir şeye yansımasından meydana gelen parlaklık. Zünnureyn: Hz. Peygamberin 2 kızıyla evlendiği için Hz. Osman’a verilen unvan, onur sahibi. Kur’an-ı Kerim’in 24. suresinin adı ve toplam 20 ayette geçmektedir.
Alya Beren Alya :1. Yüksek yer, yükseklik. 2. Gök, sema. -Beren :Güçlü, kuvvetli, akıllı
Arzu Canan Arzu :1. İstek, bahşiş. 2. Emel, heves, meyl. 3. Özlemek, müştak olmak. "Arzum" olarak da kullanılır. Meşhur halk hikayelerinde Kamber'in sevgilisi. -Canan :Sevgili, gönül verilmiş, sevilen kadın
Arzum Başak Arzum :Çok istenilen amaç. -Başak :1. Tahıl tanelerini taşıyan kısım, sünbüle: Buğday başağı. 2. Hasattan artakalan şey. 3. Okun uç kısmındaki sivri demir.
Asel Su Asel :Cennetteki dört ırmaktan biri. bal ırmağı. -Su :Rengi, kokusu ve tadı olmayan, saydam, sıvı madde
Aydan Havva Aydan :Ay'a dahil olan. Ay gibi -Havva :Hz. Adem (a.s.)’in karısı, ilk kadın. Adem (a.s) cennette uyurken sol kaburga kemiğinden yaratılmıştır. İnsan soyunun başlangıcı yani türeyiş, onların bir arada yaşamaya başlamasıyla vaki olmuştur. Kur’an-ı Kerim’de T H suresinde geçmektedir.
Aylin Şengün Aylin :Ay'a ait. -Şengün :Sevinçli, ferah gün
Ayşe Melis Ayşe :Yaşayan. Rahat yaşayan. -Melis :Bal arısı.
Zeynep Şimal Zeynep :Değerli taşlar, mücevher - Şimal :Yön olarak Kuzey
Zeynep Hafsa Zeynep :Değerli taşlar, mücevher - Hafsa :Hz. Ömer'in kızı. Hz. Peygamberin zevcelerinden, Ümmü'1-Mü'minin
Zeynep Defne Zeynep :Değerli taşlar, mücevher - Defne :Akdeniz ikliminde yetişen, yapraklan sert ve üst yüzleri parlak açık sarı çiçek ve güzel kokan defnegillerden bir ağaç
Ayşe Mine Ayşe :Yaşayan. Rahat yaşayan. -Mine :1. Maden ve çini üzerine vurulan camı andırır cila. 2. Dişlerin üzerindeki ince ve parlak tabaka. 3. İnce ve parlak nakış.
Ayşe Rana Ayşe :Yaşayan. Rahat yaşayan. -Rana :1. Güzel, hoş latif, parlak. Çok iyi, çok ala. 2. Arapça'da "er'an" kelimesinin mücnnesi olup "ahmak, sünepe kadın" demektir. Erkek adı olarak da kullanılır.
Zeynep Çiğdem Zeynep :Değerli taşlar, mücevher - Çiğdem :Zambakgillerden, soğanlı otsu, çeşitli renklerde çiçek açan kır bitkisi, mahmur çiçeği
Zeynep Büşra Zeynep :Değerli taşlar, mücevher - Büşra :Müjde, sevinçli haber
Zeynep Beril Zeynep :Değerli taşlar, mücevher - Beril :Arınmış, aklanmış
Ayşe Sena Ayşe :Yaşayan. Rahat yaşayan. -Sena :1. Övgü ile ilgili. 2. Şimşek parıltısı.
Tuğçe Nil Tuğçe :Cennetteki Tuğba ağacı’nın dallarına verilen ad - Nil :1. Çivit otu. 2. Mısır'dan geçen Akdeniz'e dökülen meşhur nehir
Banu Safa Banu :1. Kadın hatun, hanım. 2. Kraliçe, prenses. 3. Gelin. 4. Şarap ve gül suyu gibi şeylerin şişesi. 5. Yusuf ve Zeliha öyküsünün kadın kahramanı. -Safa :1. Üzüntü ve kederden uzak olma, endişesizlik, rahat huzur, iç ferahlığı. 2. Eğlence. 3. Saflık, berraklık.
Bengisu Eylül Bengisu :Ebedilik, ölümsüzlük veren su, Ab-ı hayat. -Eylül :Sonbahar'ın ilk ayı
Tuğçe Denise Tuğçe :Cennetteki Tuğba ağacı’nın dallarına verilen ad
Beren Elis Beren :Güçlü, kuvvetli, akıllı. -Elis :Güzel kokulu bir çicek. İsim hakkında ayrıntılı bilgi sahibi olan ziyaretçilerimiz bize uluşabilirler.
Şevval Yaren Şevval :Hicri takvime göre yılın 10. ayı, ilk üç günü şeker bayramıdır
Şerife Tuba Şerife :(bkz. Şerif) - Tuba :1. Kökü yukarıda, dallan aşağıda cennet ağacı. 2. En güzel, en iyi, hoş. 3. Baht, mutluluk, müjde. 4. Efdal olan. Kur'an'da Ra'd suresi 29. ayette zikredilmiştir.
Sümeyye Nur Sümeyye :İslam'ın ilk şehidi. Ammar b. Yasir'in annesi ve ilk müslüman olan hanım sahabelerden - Nur :1. Aydınlık, parıltı, parlaklık, niran. 2. Mekke'deki Hıra dağı. Işığın bir şeye yansımasından meydana gelen parlaklık. Zünnureyn: Hz. Peygamberin 2 kızıyla evlendiği için Hz. Osman'a verilen unvan, onur sahibi. Kur'anı Kerim'in 24. suresinin adı.
Simge Melisa Simge :İşaret, sembol - Melisa :Baklagillerden, yaprakları limonu andıran kokulu bir bitki
Berfin Su Berfin :1. Kardan yapılmış. 2. Tertemiz, kar gibi beyaz. -Su :Rengi, kokusu ve tadı olmayan, saydam, sıvı madde
Sevgi Sevide Sevgi :Sevme hissi, aşk muhabbet
Serin Maide Serin :Ilıkla soğuk arası - Maide :1. Üzerinde yemek bulunan sofra. Yemek, şölen. 2. Kur'an-ı Kerim'in 5. suresinin adı. 3. İsa ve Havarilerine gökten inen sofra (Maide-i Mesih).
Selen Gizem Selen :Sel gibi coşkun, taşkın kimse - Gizem :Sır karşılığı olarak kullanılan uydurma bir kelime
Sade Naz Naz :1. Kendini beğendirmek için takınılan yapmacık cilve, işve. 2. Bir şeyi beğenmiyormuş gibi gözükme. Şımarıklık. 3. Yalvarma, rica.
Betül Sena Betül :1. Bakire. 2. Erkekten çekinen, erkeklere yaklaşmayan namuslu kadın. 3. Ayrı kök salan fidan. 4. Hz. Meryem'in lakabı. 5. Hz. Muhammed (s.a.s)'in kızı Hz. Fatıma'nın lakabı. -Sena :1. Övgü ile ilgili. 2. Şimşek parıltısı.
Rana İkbal Rana :1. Güzel, hoş latif, parlak. Çok iyi, çok ala. 2. Arapça'da "er'an" kelimesinin mücnnesi olup "ahmak, sünepe kadın" demektir. Erkek adı olarak da kullanılır - İkbal :1. Birine doğru dönme. 2. Baht-talih. 3. İşlerin yolunda gitmesi, bahtlı, saadetli, mutlu olması. 4. Arzu, istek.
Burcu Nilgün Burcu :Güzel koku. -Nilgün :Çividî, çivit renginde, lacivert
Dİla naz İçten gönülden seven
Balkiz Şirin, tatlı, hoş. Belkıs adının örfte söylenişi
Tusem Cennette esen ılık rüzgar
Tuğsem Cennette esen ılık rüzgar
Misra Şiirin bir satırı
Arzu yaşar Arzu :1. İstek, bahşiş. 2. Emel, heves, meyl. 3. Özlemek, müş­tak olmak. "Arzum" olarak da kulla­nılır. Meşhur halk hikayelerinde Kamber'in sevgilisi - Yaşar :Doğan çocuğun uzun ömürlü olması dileğiyle konulan adlardır Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
Didil 1. Kır hayatını konu edinen yazı veya şiir, aşk hakkında. 2. Küçük ve şairane resim. 3. İçten ve saf aşk.
Nezira Adak; Adak Adayan, Bir Dilekte Bulunan; Kendini Allah’a ve İbadete Adayan
Lina Lina ismi, Haşr Suresinin 5. ayetinde geçen “lîne (لِينَةٍ)” kelimesinin latin harfleri ile yazılmış şekli ise bu kelime, “yumuşak hurma ağacı” manasına gelir. Bunun, çocuklara isim olarak konulmasının bir sakıncası yoktur.
Bulem Ay Parçası, Ayın 14’ü Gibi Güzel, Ay Yüzlü
Esila Esila kuran da geçen arapça bir kelimedir ve geçtiği yer ile anlamı şöyledir: "vezkur isme Rabbike bukreten ve esîla - Rabbinin adını sabah akşam an." buyurulmaktadır. Burada geçen "bukra" Arapça’da sabah demektir. "esila" ise zeval vaktinden gurup vaktine kadar demektir. Bu, öğle namazı ile ikindi namazını kapsar. Ondan sonraki "Geceleyin ona secde et" buyurulmaktadır. Yani gurûb’tan başlayarak gece vaktinde secde etmesi istenmektedir. Bu da akşam ve yatsı namazını kapsar. Hemen peşinde de "Onu geceleri uzun uzun tesbih edin" denilmiştir. Bundan da teheccüt namazına atıfta bulunulmuştur. (İnsan suresi 25. ayet)
Sure Kur’an ’ın yüz on dört bölümünden her biri
Incik Baldır. 2 Bazı bölgelerde diz, ayak bileği, baldır veya kaval kemikleri.
Ümmü Umut vermek uğur getirmek
Nurseza Nura layık , ışığa ve aydınlığa layık. Nur ve seza kelimelerinin birleşiminden oluşmuştur.
Tanya Danimarka lisanından alınma. (Ermenice)
Bicik Işığı renklerine ayırmak için kullanılan üçgen kesitli altı yüzlü saydam nesne.
Dilaysu Dilay :Gönlü aydınlatan ay - Su :Rengi, kokusu ve tadı olmayan, saydam, sıvı madde
Berivan dağda yetişen çiçek
Elifnaz Elif :1. İslami alfabenin ilk harfi. Ebccd hesabında değeri birdir. 2. Musikide "la" notasını ifade için kullanılır. 3. Ülfet eden, dost, tanıdık. 4. Alışmış, alışkın, alışık İki kelimeli isimler yapılabilir (Elif Beyza, Elif Nur v.s.) - Naz :1. Kendini beğendirmek için takınılan yapmacık cilve, işve. 2. Bir şeyi beğenmiyormuş gibi gözükme. Şımarıklık. 3. Yalvarma, rica
Tuğsen Baş tacı anlamına gelmektedir. Bu isim hakkında daha fazla bilgi sahibi ziyaretçilerimiz bize ulaşabilirler.
Nora yeni açmış çiçek güzel koku
Meğra Parıldayan Işık
Adlina Adil anlamındadır. Anlamının yanlış yada eksik olduğunu düşünen ziyaretçilerimiz bize ulaşabilirler.
Elzem Çok gerekli olan, vazgeçilmez.
Berika Şimşek parıltısı
Sude Sürmüş, sürülmüş, ezilmiş
Aşkım Sevdiğim, Benim Aşkım, Sevgilim
ödül Mükafat, Karşılık; Armağan, Hediye; Madalya, Başarı Armağanı
Nova Parlaklığı geçici olarak normal düzeyinin birkaç bin ile yüz bin katına çıkan, patlayan yıldızlar sınıfının ortak adı. Bir novanın parlaklığı, patlamasını izleyen birkaç saat içinde en üst düzeye ulaşır ve birkaç gün, ender
Öznil Nil nehri gibi verimli.
Meyrem 1. Abid. İbadete düşkün insan. 2. Hz. İsa'nın annesi
Rosa Gül Rengi
Dibaçe 1. Kitabın başlangıç kısmı, önsöz. 2. Kitapların süslü sayfaları.
Ayza Ay gibi güzel yüzlü kız
Nina Bu isimdeki kişiler üstün güçlere sahip olurlar. İç dünyasında hassas, duygusal ve kırılgandırlar. Sağduyulu ve yaratıcı olmasının yanı sıra iş hayatında atılgan ve enerjik bir kişilik enerjisine sahiptirler.
Berİnay peygamberimizin göz yaşı
Çilem öykü Çilem : Çilem öykü
Öykü : Hikaye / Masal
Inci sevgi İnci :1. İstiridye cinsinden deniz hayvanlarının içinde çıkan parlak, yuvarlak ve ziynet eşyası olarak kullanılan kıymetli taş. 2. Küçük, temiz ve sevimli. 3.Kıymetli - Sevgi :Sevme hissi, aşk muhabbet
Tuana Cennet bahçesine düşen ilk yağmur damlası
Eda naz EDALI NAZLI
Sadem DURU ,SAF DEMEK
Şura Konsey, meclis, kurul, encümen, danışma kurulu, divan. Kuran-ı Kerim’de bir sure nin adı
Laren İYİ HUYLU TEMİZ DÜRÜST
Busenaz Buse :Öpüşmek, öpmek İslâmî ahlâka aykırı olduğu için isim olarak kullanılmaz - Naz :1. Kendini beğendirmek için takınılan yapmacık cilve, işve. 2. Bir şeyi beğenmiyormuş gibi gözükme. Şımarıklık. 3. Yalvarma, rica
Bersu suyun berrak hali
Destina kader
Bediha 1. Yüksek estetik değerde, sanat eseri. 2. Beğenilen ve takdir edilen şey. Eşi az bulunur güzellikte. 3. Ülkü, ideal
Ennur Alemleri nurlandıran. İstediklerinin gönüllerine, zihinlerine nur yağdıran
Diyar Memleket
Tuğçe 1.saniyenin 60 da biri..2.ay prensesi3.cennetteki tuba ağacına verilen ad vede eski dini savaşlarda bayrağa tuğçe denirmiş
Alisa asil,soylu
Hasene 1 İyilik, iyi hal, hayırlı iş 2 Güzel, iyi, hoş
Irem nur 1. Cennet bahçesi. 2. Ok veya kurşun atılan nişan tahtası. 3. Cenk denilen musiki aleti ve bunu icad edenin adı. 4. Ad kavmi zamanında, Şeddad tarafından cennete benzetilme amacıyla yapılan bahçe olup, Şam’da veya Yemen’de bulunduğu söylenir. Kur’an-ı Kerim’de Fecr Suresinde Geçmektedir.
Balizza Çok zarif çok güzel ve çok ahlaklı bayan manasına geliyor
Aybegüm Ay gibi güzel hanımefendi
Pamuk Pamuk, Türkçe kökenli bir kız ismi olup, "Koza biçimindeki meyvesi, üç, dört, beş dilimli olan, sıcak bölgelerde yetişen tarım bitkisi." manasına gelmektedir."
Lodos Güneyden esen rüzgar
Lavin Çığ, heyelan.
Bikem Kadın, hanım
Sevginur Sevgi Işığı; Sevgiyle Işık Saçan; Güzel, Sevimli, Nur Yüzlü; Sevgi + Nur
Eysan Şanlı güzel, güzelliği ile ünlü
Feryal 1. uzun boylu güzel kız anlamında kullanılır. 2. ayın kendi etrafına yaydığı ışık 3. mısır da çok eskilerde bi prensesin adı
Venüs İkinci Gezegen, Zühre; Çoban Yıldızı, Sabah Yıldızı, Akşam Yıldızı; Mitolojide Güzellik ve Aşk Tanrıçası
Çağlasu Çağıldayarak aksın, çağıldasın
ilven Gösteriş,çalım süs
Benazir Bir tane. Eşsiz, tek anlamlarını taşır.
Lavinya Bir çeşit çiçek.
Ülviye Yüksek, yüce, manevi yapısı ön plana çıkabilen.
Simre Yıldızın yeryüzüne yansıması hali
Hamdüsena Tanrı`ya olan şükran duygularını bildirm
Gaye su 1. Maksat, meram. 2. Netice, son, hedef.
Sümeyra Sümeyre Meyve çağlası, kıvrılmış yaprak.
ışılsu (bkz. Işın)
Ecrin Nida Nida :1. Çağırma, bağırma, seslenme. 2. Ses verme. Ecrin :Allah’ın hediyesi anlamını taşımaktadır.
Elise Elisa = Elyesa: Benî İsrail Peygamberlerindendir. Benî İsrail ise; günden güne Kitabullah’ı dinlemez olmuştu. Cenab-ı Hak Asuriye Devleti’ni onlara musallat eyledi. Sonra Yunus (A.S.) Asuriye içinde Ninova şehrinde Peygamber oldu
Kıvanç 1. Sevinç, memnuniyet. 2. Övünen, güvenen, iftihar eden.
Robin ro bin güneşi getir
Vera 1. Günah ve haramdan kaçınmak için şüpheli şeylerden uzak durma, takva, ittika. 2. Halk, mahluk, alem, kainat.
Hevin Aşk, sevda, yaz gecesi
Enda Yüksek, yüce, âlâ.
Sediye Memnunluk, sevinç, gönül ferahlığı. 2. Güzel sesle şarkı okuyan, şiir söyleyen
Ece nur Ece :1. Baş reis. 2. Kraliçe. 3. Ana. 4. Yaşlı kadın - Nur :1. Aydınlık, parıltı, parlaklık, niran. 2. Mekke'deki Hıra dağı. Işığın bir şeye yansımasından meydana gelen parlaklık. Zünnureyn: Hz. Peygamberin 2 kızıyla evlendiği için Hz. Osman'a verilen unvan, onur sahibi. Kur'anı Kerim'in 24. suresinin adı
Ella Sonsuzlukluk
Umahan Ümmühan isminin anlamı
Havva sena Havva :Esmer kadın. Havva: Hz. Adem (a.s.)’in karısı, ilk kadın. Adem (a.s) cennette uyurken sol kaburga kemiğinden yaratılmıştır. İnsan soyunun başlangıcı yani türeyiş, onların bir arada yaşamaya başlamasıyla vaki olmuştur. Kur’an-ı Kerim’de T H suresinde geçmektedir - Sena :1. Övgü ile ilgili. 2. Şimşek parıltısı Erkek ve kadın adı olarak kullanılır
Ayşe su Yaşayan. Rahat yaşayan. (Geniş bilgi için bkz. Aişe)
Pelin Su Pelin :Birleşikgillerden, keskin ve güzel kokulu, bir çeşit bitki - Su :Rengi, kokusu ve tadı olmayan, saydam, sıvı madde
Özlem Melisa Özlem :Yeniden görme, tekrar kavuşma arzusu, hasret tahassür. Bir şeye karşı duyulan istek, meyil - Melisa :Baklagillerden, yaprakları limonu andıran kokulu bir bitki
Öykü Naz Öykü :Hikâye, masal - Naz :1. Kendini beğendirmek için takınılan yapmacık cilve, işve. 2. Bir şeyi beğenmiyormuş gibi gözükme. Şımarıklık. 3. Yalvarma, rica
Nil Banu Nil :1. Çivit otu. 2. Mısır'dan geçen Akdeniz'e dökülen meşhur nehir - Banu :1. Kadın hatun, hanım. 2. Kraliçe, prenses. 3. Gelin. 4. Şarap ve gül suyu gibi şeylerin şişesi. 5. Yusuf ve Zeliha öyküsünün kadın kahramanı Banu Hanım (Cevheriye Banu). Türk halk şairi. (18641914 Çankırı). Kadiri tarikatı bağlılarından
Nehir Naz Nehir :Akarsu, ırmak. Çok bol su - Naz :1. Kendini beğendirmek için takınılan yapmacık cilve, işve. 2. Bir şeyi beğenmiyormuş gibi gözükme. Şımarıklık. 3. Yalvarma, rica
Nazlı Su Nazlı :Naz yapan, kendini ağıra satan. Değer verilen sevgili - Su :Rengi, kokusu ve tadı olmayan, saydam, sıvı madde
Nazlı Mine Nazlı :Naz yapan, kendini ağıra satan. Değer verilen sevgili - Mine :1. Maden ve çini üzerine vurulan camı andırır cila. 2. Dişlerin üzerindeki ince ve parlak tabaka. 3. İnce ve parlak nakış
Nazan Cemre Nazan :Nazlı - Cemre :1. Ateş. 2. Kor halinde ateş. 3. Şubat ayında azar azar artan sıcaklık. 4. Hacıların Mina'da şeytan taşlaması. Küçük taş parçası. Arafat'ta hacıların şeytan taşlamaları
Naz Ela Naz :1. Kendini beğendirmek için takınılan yapmacık cilve, işve. 2. Bir şeyi beğenmiyormuş gibi gözükme. Şımarıklık. 3. Yalvarma, rica - Ela :Sarıya çalan kestane rengi, göz rengi
Mine Esra Mine :1. Maden ve çini üzerine vurulan camı andırır cila. 2. Dişlerin üzerindeki ince ve parlak tabaka. 3. İnce ve parlak nakış - Esra :Daha hızlı, daha çabuk, en çabuk
Meryem İclal Meryem :1. Abid. İbadete düşkün insan. 2. Hz. İsa'nın annesi - İclal :Azamet, büyüklük, ağırlama, ikram
Merve Naz Merve :Mekke'de bir dağın adı olup hacılar, Merve ile Safa arasında Sa'y ederler yani 7 defa gidip gelirler - Naz :1. Kendini beğendirmek için takınılan yapmacık cilve, işve. 2. Bir şeyi beğenmiyormuş gibi gözükme. Şımarıklık. 3. Yalvarma, rica
Melisa Eda Melisa :Baklagillerden, yaprakları limonu andıran kokulu bir bitki - Eda :1. Naz, cilve. 2. Kurum, caka. 3. Alınan şeyi geri ödeme. 4. Bir vazifeyi yerine getirmek
Melis Naz Melis :Bal arısı - Naz :1. Kendini beğendirmek için takınılan yapmacık cilve, işve. 2. Bir şeyi beğenmiyormuş gibi gözükme. Şımarıklık. 3. Yalvarma, rica